Meeting Jesus Again for the First Time – Marcus Borg

Na lezing van het boek denk ik dat de titel niet overdreven is. Erg goed boek. Hij geeft weer wat ik zelf al vanaf mijn puberteit dacht: geen fysieke opstanding, Jezus is niet God, geen triniteit. Maar wel veel aandacht voor de ontwikkelende theologie binnen het vroege christendom, tekening van de cultuur in Jezus’ tijd. Veel daarvan wist ik al wel, maar er zijn nog nieuwe aandachtspunten bijgekomen.

Hij probeert het christendom in een ander kader te plaatsen zodat het voor veel mensen, waaronder ikzelf, weer een nieuwe glans krijgt. Want er is veel onderzoek gedaan naar bv de historiciteit en betrouwbaarheid van de Bijbel en daar is heel wat over te zeggen (ditzelfde proces is ook gaande met de Koran) . Maar wat moet je daarmee als christen die zeer Bijbel getrouw is opgevoed in de zin dat alles letterlijk Gods woord was? Met name die groep kan blij worden van dit boek.

 

Goodreads

All Quiet on the Western Front – Erich Maria Remarque

Na de WW1 serie van Perry leek het mij goed om eindelijk eens dit boek te lezen, ik had de engelstalige versie. Vertaalt door een Duitser, dat scheelt weer. Alle facetten van de oorlog komen voorbij. Een klas van 19-jarige jongens wordt door de leraar opgehitst om in dienst te gaan. Veld van Eer, Heldhaftigheid, Moed, Trouw aan het Vaderland etc, alles wordt gebruikt. Alle jongens trappen er in. Op één na, maar die bezwijkt onder de groepsdruk en is ook de eerste die sneuvelt. Paul Bäumer is de ‘ik-figuur’. In de loop van het verhaal bedenkt Bäumer dat zijn generatie, voorzover die zullen overleven, een verloren generatie is. Lichamelijk en geestelijk kapot. En als ze terug komen, hoe moet het dan met hun opleiding? Daar is geen plan voor. En wie bepaalt eigenlijk dat hij ‘die anderen’ (hij gebruikt nooit het woord ‘vijand’) moet doden? Een paar belangrijke mannen die ergens iets besluiten en dan moeten de soldaten elkaar afmaken. En het is toch wel gek dat iedereen zijn land verdedigd. Bäumer heeft geen enkel belang bij Frankrijk. Het loopgraven leven en sterven en lijden komt uitvoerig aan de orde. Het hospitaal functioneren. De zinloosheid van dit alles.
In de laatste weken van de oorlog, als iedereen al weet dat de oorlog al bijna afgelopen is, sneuvelt hij.

De schrijver heeft vanaf 1916 als soldaat gediend. De Nazi’s hebben dit boek verboden en de schrijver zijn staatsburgerschap ontnomen.

All Quiet on the Western FrontAll Quiet on the Western Front by Erich Maria Remarque
My rating: 5 of 5 stars

After a lesson about Fields of Honour, Glorious Battle, Patriotisme etc, a class of 19-year olds enlists in the army. Paul Bäumer tells about it. After his first battle, he wonders how it is possible that some important men decide that it is war and that soldiers have to kill one another. And that all countries defend themselves. This is a important theme in the book. The absolute senselessness of this war.
Well written.

View all my reviews

De Dordtse Leerregels dichterbij gebracht – ds E. Koop

Een naar mijn idee gedateerd boek. Één van de meest gruwelijke geschriften van de protestantse kerken in Nederland. Ik kan me niet vinden in de stellingen over de zogenoemde uitverkiezing. Volgens deze leer is de hele mensheid zondig en slecht en valt onder Gods toorn. Er moet dan ook gestraft worden. Jezus, Gods zoon ondergaat die straf. Iedereen die dat gelooft zal behouden worden. Maar dan de angel: niet iedereen gelooft, niet iedereen is uitverkoren.  God bepaalt wie wel en wie niet. De teksten die allemaal aangehaald worden,  zijn mijns inziens poly interpretabel en moeten in de context gezien worden. Het lijkt mij erg fout om mysteries zò strak te omschrijven en als dogma en belijdenis te poneren. Het niet aannemen van deze belijdenis leidt onvermijdelijk tot eeuwige verdoemenis. Niet slechts een paar miljoen jaar ofzo, maar eeuwig! Ik heb gelezen tot bladzijde 30 en ben toen gestopt. Let wel, dit boek gaat òver de Dordtse Leerregels, de schrijver brengt ze op zijn manier dichterbij. Maar bij mij werkte zijn betoog precies andersom.
Voor wie de DL wil lezen, kan op diverse plekken terecht, o.a. HIER voor een PDF.

The Wounded Healer – Henry J.M. Nouwen

Een interessant boekje, gepubliceerd in 1979. Dat is ook duidelijk te merken in zijn omschrijving van de jeugd die geen toekomst meent te zien. Ik had er zo één in mij co-assistenten groep, hij meende dat het leven geen zin had omdat alles in 1x weggevaagd kon worden. Ik herken dat ook wel bij mijzelf, een voorliefde voor post apocalyptische literatuur en dokterschap met minimale middelen. Maar goed, daar gaat het niet over, het viel me zo op.

Zijn punt: de christelijke leider, bijvoorbeeld de dominee of pastoor e.d., is niet iemand die God aan zijn gemeenschap openbaart, als iemand die iets heeft en dat uitdeelt aan hen die niets hebben, maar iemand die hèn helpt die zoeken om de werkelijkheid te ontdekken als bron van hun bestaan. Een mens is een mens en God is God en zonder God kan de mens geen mens zijn.

Hij/zij is niet anders dan andere mensen en vanuit die positie kan hij naast hen staan en hen begrijpen.

Ik kan er nog meer mooie zinnen op los laten, maar dit is m.i. de essentie.

Der Hadith, die Sunna Mohammeds – Bill Warner

Ik zocht een inleidend boek over de Hadith. Het boek dat ik besteld had, zou pas over 3 maanden aankomen, al verder zoekend liep ik toevallig tegen dit boek aan. Toen ik begon met lezen, bleek het en uitgave te zijn van de CSPI, het ‘Center for the Study of Political Islam’. De schrijver is oprichter en voorzitter van deze instelling. Hij zegt niets over de individuele gelovige, maar wel over de inhoud van diens diverse geschriften. De schrijver vindt het belangrijk dat wij (westerlingen en kafirs) daarvan op de hoogte zijn.
Ik heb net een boek gelezen over de spirituele kant van de Islam en was aangenaam verrast. Nu ik dit lees, zie ik IS bezig. Ze doen precies wat in de Hadith’s staat.
De schrijver begint met de basis van de Islam: de Koran, de Hadith’s en de Sira, de laatste twee beschrijven het leven van Mohammed en zijn pas vele jaren na zijn dood samengesteld. De schrijver gebruikt alleen de twee belangrijkste Hadith’s, namelijk die van Boukhari en Muslim.
De Koran is niet hetzelfde als de Bijbel voor Christenen. De Koran bevat te weinig informatie daarvoor en draagt maar voor 14% bij aan de totale leerinhoud van de Islam (hoe bereken je zoiets?). De Hadith 60% en de Sira 26%. In de Hadith kom je allerlei uitspraken over het leven van Mohammed tegen, of het nu over Allah, vrouwen, poepen, oorlog, seks, slaven gaat, alles. De Hadith’s spelen dus een veel grotere rol dan de Koran. In de Koran staat 91x dat het leven van de Profeet als voorbeeld genomen moet worden. Hij overstijgt hier bij verre de normaal menselijke status.
Allereerst het begrip Kafir. Dat wordt meestal vertaald met ‘ongelovige’ maar dat is een te neutrale term. Kafir gaat veel verder. Een Kafir is inderdaad een ongelovige en mag daarom belogen, bestolen, gediscrimineerd, mishandeld en gedood worden. Als hij zich bekeerd tot Islam dan is alles weer in orde. Dhimmi’s zijn Kafirs met een gedoogstatus, die worden ook zwaar gediscrimineerd maar worden (nog) niet gedood. Ziehier het succes van de Islam, aldus de schrijver.
De schrijver haalt selectief al dit soort dingen naar voren omdat ze ook concreet worden toegepast of toegepast kunnen worden (zie vooral IS, maar ook andere theocratieën).
De hel zit vol vrouwen want die zijn niet dankbaar genoeg jegens hun mannen of willen niet vaak genoeg seks. Vrouwen zijn oorlogsbuit en mogen naar believen verkracht worden. Als ze zwanger worden daalt hun prijs op de slavenmarkt, dat is een nadeel.
Van de Jihad bestaan twee vormen. In de Hadith’s is de Jihad vrijwel altijd gekoppeld aan geweld tegen Kafirs.
Het punt dat schrijver hiermee wil maken is: over de individuele Moslim kun je niets zeggen, maar over Islam wel, dat is een beweging openlijk uit is op wereld overheersing.
Een medemens is een andere Moslim, de rest is Kafir. De schrijver noemt dit een duale ethiek.
Ik werd hier niet vrolijk van. Onderstaande links worden in het boek genoemd.

www.cspii.org
www.politicalislam.eu

We shall not sleep – Anne Perry

Het laatste deel van de WO-1 serie. Het tij van de oorlog lijkt te keren, na jaren van slachtpartijen worden de Duitsers teruggedreven, maar de slachting gaat door. Mason, de journalist, maakt zich los van de Peacemaker. De Duitse collega van de Peacemaker ook, die meldt zich bij Reavly om de Prime Minister te spreken en hem de naam van de Peacemaker te geven. Diezelfde Peacemaker heeft zijn oren en ogen overal, maar niemand weet wie die ogen en oren zijn. Elke gebeurtenis is verdacht. Er wordt bijvoorbeeld een moord gepleegd. Wie, waarom?
Het boek eindigt als de oorlog eindigt.
Ik heb de serie met plezier gelezen, goed geschreven, je krijgt een beeld van hoe het was in de loopgraven. De hoofdpersonen hebben er een handje van om filosofische, soms ook religieuze, discussies te voeren. Wat ik een beetje jammer vind is dat er zo af en toe gebeurtenissen plaatsvinden die zò toevallig zijn, dat het ongeloofwaardig wordt.
Maar het blijft een aanrader!

Perry Rhodan 3000 Mythos Erde

Ik loop zo’n 2000 PR nummers achter. Mijn eerste PR moet ik hebben gelezen zo rond mijn 15e. In de supermarkt zag ik een nummer liggen, ik kocht het en was daarna een trouwe lezer. Ik verslond ze. Zelfs mijn vader heeft enige tijd meegelezen, maar die haakte af. Ik kreeg zelfs een abonnement op het blad. Ik ga niet de voorgeschiedenis vertellen, die vind je wel in bijgevoegde links. Het idee is heel eenvoudig: de mensheid liep aanvankelijk behoorlijk achter in technische en andere ontwikkeling. Achteraf wordt duidelijk dat de mensheid in het grijze verleden een enorme technische ontwikkeling heeft gehad. Echter, door allerlei rampen, onderandere een oorlog tegen de Haluters, is de mensheid weer teruggeworpen in barbarij. Als de eerste maanlandings missie op een gestrand ruimteschip van de Arkoniden stuit, wordt de ontwikkeling van de mensheid versneld. Ik ben meegekomenj tot ongeveer de confrontatie met de Posbi’s, daarna hield het op. Maar, tientallen jaren later, blijkt Perry Rhodan in Duitsland nog steeds een fenomeen. Hier ga ik de draad weer oppakken, naast alle andere boeken die ik nog wil lezen.
Deel 3000 dus. Perry en zijn companen zijn ver weg geweest en hebben ergens iets gered. Ze komen 500 jaren later weer in de vertrouwde Melkweg, denken ze. Maar nee, er is ondertussen een en ander veranderd. De aarde, Terra, is verdwenen. Ze heeft nooit bestaan, is een mythe. Er heeft grootschalige geschiedvervalsing plaatsgevonden. Hoe nu?

Quest – Andreas Esbach

Het verhaal begint op de planeet Pashkan, waar broeder Bailan twee pelgrims, Dawill en Tennant Kuton, leidt naar het Pashkanarium. Dat ligt hoog in de bergen en bevat alle kennis van de mensheid. Het zijn vreemde lui. Één van de twee moet aldoor poepen en duikt dan met zijn schepje achter een rots. Maar wat begraaft hij daar?
Eenmaal aangekomen zijn de pelgrims diep onder de indruk. Het Pashkanarium is immens groot, in duizenden jaren gebouwd laag over laag, beschermd door een energiescherm, gekregen van de Eloa, een niet humanoïd ras.
Eenmaal binnen nemen ze Bailan gevangen. Onderweg heeft Dawill aldoor een klein baken geplaatst in plaats van te poepen. Deze bakens leiden jachtvliegtuigen naar een niet gesloten plek in het energiescherm. Ze stelen alle voorwerpen die te maken hebben met aliens, Bailan wordt meegenomen om de apparatuur te bedienen. Hij komt terecht in een gigantisch ruimteschip met een zeer gestratificeerde bevolking. Edelen, burgers en slaven (vertaling bij benadering). Het schip wordt geleid door commandant Quest.
Het Rijk wordt bedreigd door de Sterrenkeizer, deze heeft een rijk ter grootte van meerdere Melkwegen. Quest wil met gegevens die hij nu heeft, de Planeet van Oorsprong zoeken om daar iets te vinden dat kan helpen. Hij zegt in opdracht, maar dat is niet zo.
Tijdens de lange tocht naar de planeet van het niet humanoïde ras stuit men op een ruimteschip met pech, maar dan 400 jaren geleden. De overlevende commandant heet Smeeth. En daar is iets mee. Hij is onsterfelijk. Hierna komt het verhaal pas goed op gang. De schrijver creëert een interessant universum met bijzondere eigenaardigheden. Ik heb het in één keer uitgelezen, maar heb er een aantal dagen over gedaan, het is een dik boek. Ik moet meer van deze schrijver lezen.

Goodreads DE

 

De Slag van de Somme 1916

Die slag begon op 1 juli 2016 om 07:30 t/m 18 november. De Britse werden geleid door Sir Douglas Haig (1861-1928), Sir Henry Rawlinson (1864-1925), Sir Hubert Gaugh (1870-1963) en Sir William Robertson (1860-1933). Zij hadden Sir John French (1852-1925) gewipt als opperbevelhebber. De Somme was hun vuurproef, ze zouden het beter doen. Echter, de eerste dag sneuvelden 19.240 soldaten, 35.493 gewonden. Haig vond dat het nog wel mee viel. Veel gewonden bleven echter achter tussen beide fronten en gingen langzaam dood.
Haig was nog van de oude stempel, met cavalerie enzo. De anderen waren een beetje realistischer. Maar Haig was de baas…
Allen hadden ze een diepe minachting voor de vrijwillige soldaten uit het arbeidersmilieu. Ze konden dan ook zaken die fout afliepen afschuiven op de slechte kwaliteit van de soldaten. Inferieure kwaliteit. Het tegendeel bleek het geval. Er begon een grote beschieting voorafgaande aan de aanval. Het was slecht materiaal met granaten die te snel waren gemaakt. Het uiteindelijk effect was bijna nul. Het prikkeldraad en de bunkers stonden er nog, op een paar plekken na, waar beter geschut was gebruikt. Zo gaat de beschrijving door, 10.000 gesneuvelden hier, 30.000 daar etc. Het is een weerzinwekkend relaas van generaals die geen binding hadden met hun troepen, slechte communicatie, soldaten die letterlijk als kanonnenvoer werden gebruikt. Halverwege ben ik gestopt, ik had er geen zin meer in. Ik ga later wel eens verder. Ik ben nu ook bezig met de WW1 serie van Anne Perry, daar worden persoonlijke verhalen verteld, je hebt er dan een realistischer beeld bij.

Goodreads

Angels in the Gloom – Anne Perry

Dit deel speelt voornamelijk in Engeland. Joseph is nog steeds thuis, zijn verwonding geneest langzaam.
Er wordt veel aandacht besteed aan de gevolgen van de oorlog voor de bevolking, vooral de vrouwen. In bijna ieder huis is er wel iemand aan het front. De dominee die zich geen raad weet met de slecht nieuws gesprekken. Vrouwen die enthousiast allerlei taken overnemen in de wetenschap dat ze na de oorlog weer naar huis worden gestuurd.
Al lezende vergeet je dat je al weet hoe het afloopt. Dat is de sterke kant van het boek. Het plot, namelijk dat een geheimzinnige figuur die de Peacemaker wordt genoemd, de wereld wil opdelen in een brits en een duits imperium om eeuwige vrede te bereiken, valt eigenlijk buiten de verhaallijn. De Peacemaker heeft zijn tentakels overal. Duitsland mag niet verliezen, dus saboteert hij munitietransporten, stimuleert onvrede tussen de VS en Mexico, vermoord een Britse ingenieur die bezig is een wapen tegen onderzeeërs te ontwikkelen. Dat laatste in de buurt van Joseph, de herstellende priester. Er wordt een moord gepleegd in zijn omgeving, een wetenschapper die betrokken was bij het nieuwe, geheime wapen. Hij had een buitenechtelijke relatie. Moord door jaloerse echtgenoot? Duitse spion? Er lijkt een derde partij aan het werk. Wie? Waarom? Matthew wordt gedetacheerd naar een marineschip om de mogelijke Duitse spion op te  sporen. Hij maakt kennis met de gruwelijkheden van een zeeslag. Vanaf hier kan ik eigenlijk niet verder vertellen zonder het verhaal te onthullen.
Het is een goed boek, een verhaal dat je in het begin van de 20e eeuw zet.

Gods Philosophers – James Hannam

Wetenschap in de Middeleeuwen. De schrijver keert zich behoorlijk fel tegen alle lieden die de Middeleeuwen beschrijven als ‘duister, achtergebleven, stilstand’ etc. Deze terminologie komt met name uit de 17e eeuw en dan met name van protestantse zijde, waar men de katholieken allerlei vervelende zaken wil aanmeten. Feit is dat de Katholieke kerk geen probleem had met natuurfilosofisch onderzoek, want dat was het meestal. God had alles geschapen en was zelf niet gebonden aan natuurwetten. Maar Hij had zijn schepping zò gemaakt dat die bestudeerbaar was voor mensen. Zo kon je meer over God leren. Zowel in de Islam als het Katholieke Christendom was dit het uitgangspunt. De vrijheid van denken was groot, maar je moest niet in Theologisch gebied komen. Bijvoorbeeld de ‘atoomtheorie’ botste met de transsubstantiatieleer en werd dus aan banden gelegd. Er zijn maar weinig geleerden verbrand. Het ontleden van een lichaam gaf ook geen problemen. Vesalius werd niet verbrand, Servet wel, die was ook anatoom, maar werd door Calvijn (protestant) verbrand vanwege zijn ideeën over de triniteit. Het verhaal van Gallileo die met de brandstapel werd bedreigd als hij zijn stelling niet zou herroepen, ligt wat subtieler. De twist ging niet alleen over zijn astronomische denkbeelden, maar ook hoe hij de paus (Urbanus VIII) te kijk zette in één van zijn boeken. Katholieken waren gewend om Bijbelteksten niet altijd letterlijk te nemen. In de Middeleeuwen werd dus veel vooruitgang geboekt in de wetenschap, er werden veel uitvindingen gedaan. De Universiteit werd uitgevonden. De Zwarte Dood bracht een kentering in de ontwikkeling teweeg. Wat men in de Middeleeuwen vrijwel niet deed was experimenteren. Men schreef over wat men zag of meende te zien en verder was Aristoteles toch wel de verkondiger van de waarheid, ook als het niet klopte.

Interessant is de rol van het Latijn als lingua franca voor geleerden. Zij konden uit ieder land in Europa naar een andere universiteit trekken en gewoon in het Latijn verder argumenteren. De mobiliteit van geleerden was bijzonder groot. En alles was Katholiek, dat maakte het leven ook wel overzichtelijk. De rol van het Latijn als levende taal viel snel weg in de zg. Renaissance. Men vond het Latijn ineens plat en boers en het moest allemaal weer terug naar het ‘zuivere’ Latijn (dat waarschijnlijk nooit door iemand werd gesproken).
Hierboven heb ik alleen de algemene strekking van het boek weergegeven. De schrijver gaat plezierig diep in op allerlei ontwikkelingen uit die tijd. De middeleeuwers waren niet gek, er werd van alles ontwikkeld. Maar het was een gewelddadige tijd. Mensen werden meestal niet oud, stierven aan onbegrepen ziekten, werden uitgebuit door onbereikbare heersers, moesten meevechten in allerlei oorlogen. Je kunt alleen maar blij zijn dat je niet in die tijd leeft.
Een van de betere boeken!

Halal Monk

The conversations

The islamic world is full of beautiful spirituality and mesmerising art. Both have the capability to fulfill the soul and bring us closer to God.

The monk therefore wished to learn from spiritual teachers and wanted to listen to inspiring artists. He wanted to dialogue with them in order to discover new ways of thinking. He wanted to talk with them about the world’s situation and how to solve its problems.

Het tweede boek van Jonas Slaats dat ik lees. Alleen in de engelstalige boeken noemt hij zich Jonas Yunus Atlas .  Alle interviews zijn terug te vinden op www. halalmonk.com. Alle andere tekst niet. De ‘Monk’ begint zijn queeste in New York, bij Feisal Abdul Rauf die de zg ‘Ground-zero-mosque’ wilde starten. De definitie van ‘Moslim’ is erg breed. De doodstraf voor mensen die een andere religie willen aanhangen is fout en had te maken met de oorlogssituatie waar de oergemeente destijds te maken had. Elke regio ontwikkelt zijn eigen soort Islam (er zijn dus genoeg regio’s waar ‘bekering’ wel degelijk de doodsstraf waardig is). De Monk spreekt diverse Moslims uit verschillende landen en culturen. Ik moet zeggen, als ik dat allemaal lees denk ik: waarom wordt ik geen Moslim? En inderdaad, wat ik lees is niet verkeerd. Openheid, tolerantie, mooie filosofie etc. De Monk komt uiteindelijk tot de conclusie dat hij weliswaar Christen blijft, maar Mohammed accepteert als de laatste profeet. Maar dan denk ik aan al die boze mannen met baardjes die altijd beledigd zijn, over een vrouw die de Profeet (pbuh) zou hebben beledigd in Pakistan etc. Recent weer een aanslag in de Filippijnen. De verdienste van dit boek is dat het een bijzonder mooie kant van Islam laat zien die ondergesneeuwd dreigt te raken door bovengenoemde types. Interessant is de rol van de Petro-Islam die de wereld dreigt te domineren. Saoudi-Arabisch Wahabisme dat verspreid wordt met olie dollars. Veel van de geïnterviewde personen zien daarin een groot probleem. Ik ben het wel met hen eens.

St. Paul, The misunderstood Apostle – Karen Armstrong

Dit boek beschrijft het leven van de apostel Paulus. Belangrijkste bron zijn de Nieuwtestamentische boeken. Er zijn ook wel enige buitenbijbelse bronnen, maar niet veel. De Handelingen der Apostelen is een beetje verdacht, te veel wonderen en historisch ook dubieus. Er wordt van uitgegaan dat 7 brieven echt van Paulus zijn, namelijk 1 Thessalonicenzen, Galaten, 1 en 2 Korinthe, Philippenzen, Philemon en de Romeinenbrief.
De rest: Kolossenzen, Efeze, 2 Thessalonicenzen, 1 en 2 Timoteüs en Titus werden geschreven door anderen onder zijn naam geschreven in de late tweede eeuw.
Er zijn ook teksten toegevoegd die niet van Paulus zijn. Te denken valt aan de vrouwonvriendelijke teksten.
Dit boek bevat veel informatie die je na één lezing nog niet allemaal hebt verwerkt. Twee keer lezen is niet overbodig. Er staan ook wel grappige dingen in. Paulus werkte al tentenmaker. Zwaar werk met zware stof. Ruwe handen kreeg hij daarvan die hem het schrijven onmogelijk maakten. Hij dicteerde daarom liever. Over de dood van Paulus is niets bekend. Zijn terechtstelling in Rome is zeer speculatief. Clemens, de bisschop van Rome in 96 CE spreekt niet over Paulus zijn dood aldaar, maar suggereert dat hij naar Spanje is getrokken en daar gestorven is. Een andere mogelijkheid is dat hij gewoon als lastpost geëxecuteerd is. Bij de Romeinen uit die tijd niet ongebruikelijk.
Ik kan dit boek zeker aanraden.

Shoulder the Sky – Anne Perry

Het verhaal speelt in Engeland en in Vlaanderen als de Eerste Wereldoorlog zo’n twee jaar aan de gang is. Er zijn veel karakters, maar in het midden staan Matthew, Joseph en Judith Reavley. Matthew werkt bij de militaire inlichtingendienst, Joseph is aalmoezenier in Vlaanderen aan het front en Judith is vrijwilligster op een Ambulance, ook aan het front. Maar meestal is ze de chauffeur van generaal Cullingford. Hun ouders zijn omgekomen bij een auto-ongeluk. Het blijkt geen ongeluk, maar moord. Erachter zit iemand die de oorlog wil beëindigen middels politieke intrige en achterkamer overleg. Hij wordt ‘The Peacemaker’ genoemd
Vooral Matthew is druk doende om te achterhalen wie zijn ouders vermoord heeft en ook waarom. Het verhaal speelt afwisselend in Engeland en in Vlaanderen. Er is ruime aandacht voor het schetsen van de personages. De omgeving, het drama dat iedere familie wel een oorlogsslachtoffer had, gedood of verminkt. Een neef van generaal Cullingford is oorlogscorrespondent. hij wil dichter naar het front om betere verhalen te kunnen schrijven. Dat is aan de correspondenten niet toegestaan, maar deze chanteert zijn oom. Dan wordt hij vermoord.
Het blijkt steeds duidelijker dat er een relatie is tussen deze gebeurtenissen. Maar is dat ook echt zo? En als het zo is, hoe dan? The Peacemaker komt opnieuw in beeld. Hij is van plan om de oorlog snel te beëindigen en de hele wereld opnieuw in te richten. Onderdeel daarvan is dat het Britse publiek in ieder geval zicht moet krijgen op de gruwelen van deze oorlog. Niks geen heroïek en eer. Dan komen er geen vrijwilligers meer, is de oorlog snel afgelopen, want de Duitsers zullen dan winnen.
Joseph verzet zich hier heftig tegen en voorkomt uiteindelijk ook dat artikelen hierover gepubliceerd worden. Ik heb meer sympathie wat dat betreft voor de oorlogscorrespondent. Hoe kun je zo’n slachting door laten gaan? Ook in Duitsland en Oostenrijk publiceren, dan is het allemaal snel afgelopen.
Spannend en goed geschreven verder, het plot een beetje knullig.
Ik kom er zojuist achter dat dit deel 2 van 4 was.

Soefisme Herzien – Jonas Slaats

De schrijver probeert een genuanceerd beeld te geven van de ‘Soefi’s’. Allereerst behandelt hij het begrip ‘spiritueel’. In het westen is spiritueel iets persoonlijks, vaak maar niet altijd neigend naar zweverigheid. Dat in tegenstelling tot ‘Religie’. Dat is voor velen iets vreselijks, allemaal dogma’s en regels en dingen die niet mogen. De grondhouding lijkt te worden: ‘Ik ben spiritueel, maar niet religieus hoor’. De schrijver betoogt dat spiritualiteit altijd ergens op is gebaseerd en niet in het vrije zweeft.
In het westen wordt Soefisme vrijwel altijd gezien als ‘de spirituele tak van de Islam, die door de Islam is verboden’. Vrij vertaalt zou dat neerkomen op: ‘Je hebt soennieten, sjiieten en soefi’s’. In christelijke termen vergelijkbaar met ‘Je hebt Katholieken, protestanten en Franciscanen’. Franciscanen zijn altijd religieus, zijn katholiek, maar hebben hun eigen interpretatie en leefstijl binnen de kerk. Zo is het ook met het Soefisme: dat is geworteld in de Islam en daar niet los van te denken. Er zijn ook verschillende stromingen van, ‘scholen’. In tegenstelling tot de algemene gedachte zijn niet alle soefi’s geweldig. Het zijn mensen en dus zitten er ook heel vervelende tussen. Ze heten niet allemaal ‘Rumi’.

Vanuit de grondhouding ‘spiritualiteit is goed, religie is slecht’ komen niet alleen de kerken in een kwaad daglicht, maar ook   -en tegenwoordig vooral-   de Islam. Want de ware religie wordt beoefend door gesluierde vrouwen en bebaarde mannen die graag bommen gooien naar kafirs met foute denkbeelden. Zo kom je in de hemel. Die leven vanuit vaste opgestelde regels waarin je niets mag en van alles moet. Die denkbeelden worden inderdaad door veel Moslims gedeeld, maar dat is een vrij modern iets (!). Dat begon met de opkomst van het Wahabisme in Saoudi Arabië. Die op de grootste olievoorraad ter wereld bleken te wonen. Het Wahabisme (en het verwante Salafisme) werden als gevolg hiervan enorm gepromoot. De opkomst van de ‘petro-islam’. Websites, moskeeën, regeringen, alles wat maar een beetje als Wahabiet dent, krijgt olie-dollars. Dat kleurt de Islam natuurlijk wel. En maakt dat vele gelovigen denken dat het ook zo hoort.

Ik heb er nog twee leuke termen bij geleerd: Jalal en Jamal. Jalal bevat het logische, dogmatische, wettische etc. Jamal is meer mystiek, gevoelsmatig etc. Wahabisme heeft veel Jalal, evenals sommige kerken. Jalal moet omwikkeld worden door Jamal, en andersom.

Thorgal – Aniël

Al heel lang volg ik de stripserie ‘Thorgal’. De essentie van het verhaal: In het verre verleden hadden de mensen op aarde al een hoog technologische beschaving, maar werden vanwege diverse oorzaken gedwongen te verhuizen naar een andere planeet. De resterende mensheid op Aarde verviel weer tot barbarendom. Na tig-duizend jaar komen de de geëmigreerde mensen terug, gedwongen door o.a. grondstoffen tekort. Ze zijn verder geëvolueerd, ze hebben die verse ‘parapsychologische’ vaardigheden.

Combineer deze vaardigheden met Aardse barbarij, Vikingen, maar ook een tamelijk reeële godenwereld en magie en je hebt Thorgal. De tekenaar, Rosinski is heel lang betrokken geweest bij dit project. Ik heb erg lang Thorgal gevolgd, maar ik ga nu afhaken omdat

1. de tekeningen vreselijk zijn geworden. Vlekkerig. Als schilderij misschien wel mooi, maar niet als strip tekening.

2. Het verhaal begint goedkoop te worden, tè toevallig allemaal. Misschien goed om er een punt aan te draaien en iets nieuws te beginnen. Er zit overigens wel enig verschil tussen de verschillende verhaal lijnen.

The Jesus Wars – Philip Jenkins

How Four Patriarchs, Three Queens, and Two Emperors Decided What Christians Would Believe for the Next 1,500 Years‘. Een indrukwekkend boek met bijzonder veel informatie. Zoveel, dat een eerste lezing alleen maar kan dienen voor het grote beeld, dat bij een tweede lezing nader en nauwkeuriger ingevuld moet worden. Ruwweg wordt de ontwikkeling vanaf de 4e t/m de 7e eeuw besproken. Vooral de periode nà Constantijn. In de christelijke wereld hield men zich bezig met zaken waar ik mij over blijf verbazen. Niet als theologische discussie, daar is niets mis mee. Maar dit ging veel verder. Dit ging o.a. om macht en politiek. Het christendom was aardig gecorrumpeerd in die tijd, waarbij ik de oprechte gelovigen niet tekort wil doen. Maar aan de top ging het niet alleen om theologische geschillen, het had ook alles te maken met de zetel van de bisschop, de invloed die hij had. Alexandrië was heel belangrijk, maar ook Antiochië, Constantinopel. Afwisselend waren zij dominant of niet. De keizers speelden een belangrijke rol met hun wisselende voorkeuren, maar hun vrouwen of dochters vaak nog meer. Die vormden soms een officieuze regering waarbinnen veel kerk aangelegenheden werden geregeld. Het ging vooral over de aard en natuur van Jezus. Was hij God in mensengestalte, of was hij allebei en zo ja in welke vorm dan? Daar waren allerlei varianten in, meestal gebonden aan de zetel van de één of andere bisschop. Die van Alexandrië was altijd een monofysitist, iemand die vond dat Jezus God in mensengedaante was.

Het tweede concilie van Ephese was een dieptepunt. De bisschop van Alexandrië had een knokploeg van monofysitistische monniken meegenomen die met bedreiging en geweld allerlei zaken wisten door te drukken. Later werd dit tijdens het Concilie van Chalcedon weer rechtgetrokken. ‘Chalcedon’ bleef echter een twistpunt. Er zijn goede argumenten om aan te nemen dat kerkstrijd een belangrijke oorzaak was van de ondergang van het West Romeinse rijk. Over Arius en Pelagius heb ik het dan nog niet gehad.

In de 7e eeuw vielen de Islamieten binnen en daardoor kwam de dogmatiek wat anders te liggen. De eerste 100 jaren waren niet slecht voor de kerk in Egypte en elders, maar de onderdrukking nam snel toe, de christenen in de Islamitische wereld werden een minderheid. In het barbaarse westen werd ‘Chalcedon’ gevolgd. Dat het westerse christendom vooral Chalcedon volgt heeft meer te maken met het wegvallen van het oosterse christendom dan met het gelijk van ‘Chalcedon’. Na de Islamisering van het Oosten, kreeg de Paus ook meer macht. Vòòr die tijd was hij meestal een speler in de zijlijn, op een enkele uitzondering na.

Ook in het Westen bleef de kerk een politieke factor. Pas nà de Reformatie werd dat langzaamaan anders.

Wat ik in ieder geval meeneem van dit boek, is de vraag of ik met mijn huidige visie wel christen had willen zijn in die tijd. Veel van wat we in de tegenwoordige tijd Moslims verwijten, was in die tijd schering en inslag. Het begin van de Jeshua beweging en wat het later werd liggen ver uit elkaar. Ik kom daar op terug na lezin van een ander boek.

Devils Nebula – Eric Brown

Een goed verhaal. De mensheid heeft zich in het heelal verspreid, de totale menselijk ruimte wordt de ‘Expansie’ genoemd.  Die wordt tamelijk strak en eenduidig geregeerd. Aangrenzend is het gebied van de Vetch. Er zijn regelmatig geschillen met dit ras. Voorbij het Vetch gebied bevindt zich de ‘Duivels nevel’ zo genoemd vanwege het uiterlijk, met twee hoorns.  In dit gebied achter de Vetch ruimte hebben zich menselijke kolonisten gevestigd, aanhangers van een vreemde sekte. Een SOS wordt opgevangen, een kreet om hulp! Dan begint de reis door de Vetch ruimte. Eenmaal bij de kolonisten aangekomen wacht een onaangename verassing.

 

Meer ga ik niet verklappen. Spannend, goed geschreven, en redelijk origineel, iets dat in de SF steeds moeilijker wordt.

Scientific American – A Matter of Time

Dit nummer begint met enige fysische beschouwingen over tijd. Hoog speculatief en vooral beschouwend. Het is duidelijk dat men daar niet echt raad mee weet.

In het biomedische artikel  ‘Biological clocks’ staat een opmerking over de relatie tussen deficiënte bioklokken en o.a. ADHD, Parkinson, kanker en SAD. ADHD zou te maken kunnen hebben met frequente aandachts spikes die de interne klok starten, zoiets. Bij Parkinson is er minder dopamine beschikbaar, zelfde verhaal, tijd wordt anders ervaren.
Het corpus striatum is één van die plaatsen in het brein waar duizenden neuronen convergeren naar naar 1 neuron.
Het 24-uursritme zit stevig verankerd in ons lichaam. Ook in celkweken is een circadiaan ritme aanwezig. De tijdvariatie is minimaal.
Hoewel licht niet nodig is voor dit ritme, is het wel nodig om de klok aan te passen aan de actuele situatie. De feitelijke klok zit gedeeltelijk in de Nucleus Supra Chiasmaticus, in ieder geval als het gaat om bloeddruk en lichaamstemperatuur.
De menstruatiecyclus heeft niets met de maanstand te maken, de overeenkomst zou toevallig zijn.
De relatie tussen geheugenverlies en tijd laat zich goed illustreren bij schade van de hippocampus en de temporale kwab. Hippocampus schade maakt de vorming van nieuwe herinneringen onmogelijk. De temporale kwab is essentieel bij het opslaan en oproepen van tijd gerelateerde herinneringen. Het lijkt er op dat tijd lijn geheugen en gebeurtenis geheugen twee verschillende dingen zijn.

Tenslotte nog enige artikelen over klokken en tijdmeting. Die heb ik overgeslagen.

Das Schwarze Schiff – Phillip Peterson

zwartschipHet is weer eens oorlog in het heelal. Het Terraanse Imperium is in oorlog met de Alliantie, een ook menselijk rijk van kolonisten. Zonder enige waarschuwing zouden die een aantal imperiale planeten verwoest hebben, zonder enige waarschuwing. Dat vraagt om reactie natuurlijk. Het schip van de hoofdpersoon raakt beschadigd tijdens een actie, kan nog wel de hyperruimte invluchten, maar na tig lichtjaren vallen ze er weer uit. Midden in de leegte. Echter, niet ver bij hun vandaan zweeft een immens ruimteschip. Omdat hun eigen schip op exploderen staat, vluchten ze naar het zwarte schip. Ze worden gastvrij ontvangen door de scheepscomputer. Er lijken geen levende wezens aan boord. De boord computer vertelt dat hij ook geen controle heeft over alle afdelingen van het schip.  Vanaf dan wordt de spanning langzaam opgevoerd. Het is een boek dat je in één keer uitleest. Spannend. De kans dat ze dit schip zouden ontmoeten is ook binnen de contekst van het verhaal vrijwel nul. Daarnaast zijn er een aantal zaken (ik zal ze niet verklappen) die me typisch ‘Peterson’ lijken. Een beetje bizar en ver gezocht, nèt over de rand van het verhaal. Dat is jammer.

Deutsch (Goodreads DE)