Aurich

Aurich, Burgstraße mit Turm LambertikircheEin schöner Tag um in der Heimat herum zu fahren. Es wurde Aurich. Wir waren schon vor Jahren hier gewesen. Das Navi hat uns via ein touristische route geschickt, ein schöne Route. In Aurich gab es viel Verkehr, das bin ich nicht gewöhnt. Wir parkten neben der Sparkassen Arena. Die Themen, die ich heute fotografieren wollte, waren Kriegsdenkmäler und Kirchen. Dann bist du in Deutschland an die richtigen Ort, den es gibt viel davon! Erstens die lutherische Kirche: die Lambertikirche. Drinnen wurden wir von einer Dame herumgeführt, die wirklich alles über die Kirche und die Region wusste. Um 17 Uhr sollte sie auf dem Friedhof sein, um das Mausoleum der Familie Cirksena zu besichtigen. Nach einem Spaziergang sind wir schließlich auf dem Friedhof gelandet, der direkt neben dem Parkplatz lag. Neben dem Mausoleum befindet sich eine Kriegsbegräbstätte für gefallene Soldaten aus dem 1. Weltkrieg, darunter 3 Polen von der 1. Polnischen Panzerdivision.

Die Dame war führte uns herum. Zur Zeit der Reformation wurde dieser Teil Deutschlands hauptsächlich reformiert. Kulturell und kirchlich mit den nördlichen Niederlanden verbunden.

Für den Fotobericht siehe HIER. Aurich ist eine schöne Stadt. Mach dir keine Sorgen um meine Fotoauswahl, es ist sicherlich keine traurige Stadt :-)!

Besinnungstag der OFS, 21 april 2018

Am 21. April 2018 fand der jährliche Reflexionstag des OFS statt. Diesmal in Assen, also gut zu machen. Herman van Veelen sprach über das Wie und Warum von dem Jeannette Noëlhuis und gab einen Workshop zum Thema “Zwischen Traum und Tat”. Das Jeannette Noëlhuis ist eine Wohngruppe, die sich unter anderem um Obdachlose kümmert. Sie tun dies aus ihren christlichen Überzeugungen. Sie helfen allen, ungeachtet ihrer Überzeugungen oder oder das fehlen davon. Der Sprecher ist überzeugter Pazifist. Ich könnte einen langen Weg mit ihm gehen, aber nicht ganz. Pazifismus ist in kleinem Maßstab sehr praktikabel. In großem Maßstab meiner Meinung nach nicht. Ich denke, zum Beispiel wären die Nazis nur mit Pazifisten glücklich gewesen. Sie können es beiseite schieben oder erschießen. Was Gandhi mit den Engländern erfolgreich, mit den Nazis wurde ihm das nicht gelingen. Aber es war eine lehrreiche und praktische Vortrag. Schön, wieder alle OFS-Leute zu sehen.
Englisch ist immer noch das Latein der evangelischen Bewegung.

Aurich

Aurich, Burgstraße mit Turm LambertikircheEen mooie dag om een eind te rijden in de Heimat. Het werd Aurich. We waren daar eerder geweest, jaren geleden. De Navi stuurde ons nogal binnendoor, mooie route. Eenmaal bij Aurich sta je bijna klem in het verkeer, dat is even wennen. We parkeerden bij de Sparkassen Arena. De thema’s die ik vandaag wilde fotograferen waren oorlogsmonumenten en kerken. Dan zit je in Duitsland wel goed, want van beiden heb je er meestal veel. Het werd de Lutherse Kerk: de Lambertikirche. Binnen werden we rondgeleid door een mevrouw die werkelijk alles wist van de kerk en de regio. Ze zou om 17:00 bij de begraafplaats zijn voor een rondleiding bij het Mausoleum van de famile Cirksena. Na een rondwandeling kwamen we uiteindelijk uit bij de begraafplaats, die lag pal naast de parkeerplaats. Naast het Mausoleum is een Kriegsbegräbstätte voor gesneuvelde soldaten uit WO-1, waarvan 3 Polen van de 1e Poolse Panzerdivisie.

De mevrouw stond al klaar en leidde ons rond. Rond de tijd van de Reformatie was dit deel van Duitsland vooral gereformeerd. Cultureel en kerkelijk één met de Noord-Nederlandse gebieden.

Voor de foto reportage zie HIER. Aurich is een leuk stadje. Trek je niets aan van mijn fotoselectie, het daar zeker niet somber 🙂 !

Bezinningsdag OFS 21 april 2018

Op 21 april 2018 was de jaarlijkse bezinningsdag van de OFS. Dit keer in Assen, goed te doen dus. Herman van Veelen sprak over het hoe en waarom van het Jeannette Noëlhuis en gaf een ‘workshop’ over ‘Tussen Droom en Daad’. Het Jeannette Noëlhuis is omvat een woongroep die zich o.a. bezighoudt met opvang van daklozen. Ze doen dit vanuit hun christelijke overtuiging. Ze helpen iedereen, ongeacht de levensovertuiging of het ontbreken daarvan. De spreker is overtuigd pacifist. Ik kon een heel eind met hem meegaan, maar niet helemaal. Op kleine schaal is pacifisme heel werkbaar. Op grote schaal m.i. niet. Ik denk dat de nazi’s bijvoorbeeld alleen maar blij zouden zijn geweest met pacifisten. Die kun je opzij schuiven of afknallen. Wat Gandhi met de Engelsen deed, was hem met de Nazi’s niet gelukt. Maar verder leerzaam en praktisch. Leuk om alle OFS’ers weer eens te zien.
Engels is nog steeds het Latijn van de Evangelische beweging.

Foto-Management

Die Fotografie ist zu meinem Hobby geworden. Anfangs habe ich  viele Bilder nach dem Zufallsprinzip gemacht, aber in den letzten Jahren mehr und mehr themenorientiert. Schließlich aber bekommt man eine so große Sammlung von Fotos und muss man sie verwalten können. Wenn ich ein Bild von einem bestimmten Großsteingrab haben will, dann nenne ich es, dann muss ich Stapel von Fotos pflügen. Picasa von Google (sehr nützlich) wird nicht mehr unterstützt und man muss sich etwas anderes suchen. Auswahl genug, besonders wenn Sie Linux verwenden. Zwei sehr große und sehr fortgeschrittene Programme sind XNview und Digikam. Beide sind völlig Freeware und haben viele möglichkeiten. Ich würde fast sagen: zu viel. In beiden Fällen ist der Betrieb des Programms eine Katastrophe, insbesondere XNview. Und das ist bedauerlich, weil die einzelnen Module mit diesem Programm besonders gut sind. Einer von ihnen ist XNconvert. Das macht ungefähr dasselbe wie Irfanview, aber besser. Stapelbearbeitung und Konvertierung in jedem beliebigen Format.

Als Linux-Benutzer habe ich mich schließlich für gThumb entschieden, ein einfaches Programm für die einfachste Bearbeitung und das Hinzufügen von Tags. Wenn ich etwas bearbeiten möchte, verwende ich XNview, die Tags usw. werden darin erkannt. Ideal. gThump ist nicht für Windows verfügbar, in diesem Fall würde ich komplett auf XNview oder Digikam umsteigen.

Foto beheer

Fotografie is een hobby van me geworden. Aanvankelijk veel plaatjes in het wilde weg, maar de laatste jaren steeds meer themagericht. Maar op den duur krijg je een forse verzameling foto’s en die moet je wel kunnen beheren. Als ik nu een foto wil hebben van een bepaald hunebed, ik noem maar wat, dan moet ik stapels foto’s doorploegen. Picasa van Google (bijzonder handig) wordt niet meer ondersteund en dus moet je wat anders zoeken. Keuze genoeg, helemaal als je Linux gebruikt. Twee hele grote en zeer geavanceerde programma’s zijn XNview en Digikam. Beide zijn volledig freeware en kunnen erg veel. Ik zou haast zeggen: te veel. In beide gevallen is de bediening van het programma een ramp, met name XNview. En dat is jammer , want vooral bij dit programma zijn de losse modules bijzonder goed. Eén daarvan is XNconvert. Dat doet ongeveer hetzelfde als Irfanview, maar dan beter. Batch bewerking en omzetting in elk formaat dat je maar wil.

Als Linux gebruiker heb ik uiteindelijk gekozen voor gThumb, een eenvoudig programma voor de meest basale bewerkingen en toevoeging van tags. Als ik iets wil bewerken gebruik ik XNview, de tags etc worden daarin gewoon herkend. Ideaal. gThumd is er niet voor Windows, ik zou in dat geval helemaal overstappen op XNview of Digikam.

Möglichkeiten für die Fehnkolonien

Heute war ich auf einem Symposium, organisiert von “Möglichkeiten für die Fehnkoloniën”. Das scheint notwendig, denn es geht dort nicht gut. Es gibt dort die meisten Arbeitslosen, die niedrigsten Einkommen, die niedrigste Lebenserwartung, die meisten übergewichtigen Kinder im Land. Wer einen Kurs absolviert hat, bleibt nicht in Ost-Groningen. In allem scheint ein Rückstau zu bestehen, es ist eine schrumpfende Region.
Ein reihe von Statistiken wurde gezeigt, die alles illustrierten. Zwei “Workshops” folgten
In einem ging es um Gesundheitskompetenzen, die sich auf Analphabetismus konzentrierten. Ein sehr großer Teil der Bewohner der Region kann nicht lesen oder hat große Schwierigkeiten damit. Wie erkennst du sie? Wie nähern Sie sich ihnen? In Winschoten gibt es zumindest das Sprachenzentrum, in dem Lesekurse absolviert werden können. Die zweite wurde von einer Reihe von Erfahrungsexperten Armut zur Verfügung gestellt. Sie alle hatten ihre eigene Geschichte über die Ursachen und Auswirkungen von Armut. Meiner Meinung nach handelt es sich eher um eine Kultur der Ignoranz. Es ging um Scheidungen, getrennte Beziehungen, aus denen wieder Kinder geboren wurden, die Angst, dass diese Kinder wieder weggebracht würden. Aber auch: die Schreckliche Bürokratie. “Sie können keinen Vorteil bekommen, weil Sie keine Adresse und keinen Pass haben. Du kannst kein Haus bekommen, weil du keinen Pass hast. Sie können kein Obdachlosengeld bekommen, weil Sie schwanger sind. Und wenn Sie nach der Geburt des Kindes kein Zuhause haben, wird das Kind weggebracht”. Usw.
Es ist eine jämmerliche Welt, in der jeder Berater mit großem Argwohn betrachtet wird. Es wird immer ‘schönes Wetter’ gespielt, weil die Angst vor dem Verlust der Kinder groß ist.
Als Berater bist du machtlos, weil du nicht vertrauenswürdig bist.
Ich erkenne die Position von Theodore Dalrymple in all dem. Armut ist ein Symptom einer sich selbst erhaltenden Kultur der Ignoranz, Generation nach Generation. Experten, die gerade in dieser Rolle trainieren, können eine sehr wichtige Rolle spielen.

Kansen voor de Veenkoloniën

Vandaag was ik bij een symposium, ge-organiseerd door ‘Kansen voor de Veenkoloniën’. Dat lijkt nodig, want het gaat daar niet allemaal even goed. De meeste werkloosheid, de laagste inkomens, de laagste levensverwachting, de meeste kinderen met overgewicht van het land. Iemand die een opleiding gedaan heeft, blijft niet in Oost-Groningen. Er lijkt een achterstand in alles, het is een krimpregio.
Er werd een aantal tabellen getoond die een en ander aanschouwelijk maakten. Er volgden twee ‘workshops’.
De ene ging over gezondheidsvaardigheden, toegespitst op analfabetisme. Een zeer groot deel van de regio bewoners kan niet lezen of heeft daar grote moeite mee. Hoe herken je ze? Hoe benader je ze? In Winschoten is er in ieder geval het Taal centrum, waar lees cursussen gevolgd kunnen worden.

De tweede werd verzorgd door een aantal ervaringsdeskundigen armoede. Zij hadden alle hun eigen verhaal over de oorzaken en gevolgen van armoede. Daar werd het wat op toegespitst, naar mijn idee ging eigenlijk meer over een cultuur van onwetendheid. Het ging over scheidingen, losse relaties waar weer kinderen uit geboren werden, de angst dat die kinderen dan weer afgenomen zouden worden. Maar ook: de barrière van de bureaucratie. U kunt geen uitkering krijgen want u hebt geen adres en geen paspoort. U kunt geen huis krijgen want u hebt geen paspoort. U kunt geen daklozen uitkering krijgen want u bent zwanger. En als u na de geboorte van het kind geen huis hebt, wordt het kind afgenomen. Etc.
Het is een ellendige wereld waarin elke hulpverlener met grote argwaan wordt bekeken. Er wordt vooral mooi weer gespeeld, want de angst je kinderen te verliezen is groot.
Als hulpverlener sta je machteloos omdat je niet vertrouwd wordt.
Ik herken in dit alles het standpunt van Theodore Dalrymple. Armoede is een symptoom van een zichzelf in standhoudende cultuur van onwetendheid, generatie op generatie. De ervaringsdeskundigen die nu een opleiding in die rol volgen, zouden weleens een heel belangrijke rol kunnen spelen.

 

Gesprächsabend ‘Heilige Geist’

An diesem Donnerstagabend haben wir mit einige Leute über den Heiligen Geist gesprochen. Was wirkt der HG in meinem Leben? Eine schwierige Frage, ich mache diese Unterscheidung niemals in der Trinität, ich bin ein wahrer Monotheist. Die Dreieinigkeit ist eine schwierige Sache, die meiner Meinung nach am besten als die drei aktiven Mächte Gottes dargestellt wird. Er hat unendlich viele, aber diese werden von der Kirche benannt. Die Juden haben also kein Problem mit der Dreifaltigkeit (Lapide – ist das nicht der Sohn von Joseph?).
Aber wenn mann sich darauf konzentriert, dann ist das HG in Aramäisch und Hebräisch das ‘Ruach’. Die Kraft, die Bewegung, Bekehrung, Einfallsreichtum, Motivation und vor allem: ‘und so weiter’.
Während wir darüber sprachen, landeten wir in der römisch-katholischen Kirche. Vor dem Zweiten Vatikanischen Konzil war die RK-Kirche in der Tat eine verstarte Sache. Wir haben über die Beichte gesprochen, wie die Leute früher beichten mussten und auf lange Sicht anfingen, Sünden zu erfinden. Das habe ich in meinen eigenen katholischen Jahren, die ich als reich und schön erlebt habe, nie bemerkt. Nur schade, dass ich in diese Zeit zu viel Arbeit an mich gezogen habe, sonst ….
Jedenfalls habe ich während meiner Initiationszeit gebeichtet und das ist eine beeindruckende Erfahrung, besonders wenn mann direkt vor dem Priester sitzt, ohne eine Luke. Da sieht man wieder, dass wir alle unsere stereotype Vorstellungen haben von anderen Gläubigen. Die Idee der “Wahren Kirche” ist nicht nur etwas für ‘Vrijgemaakten’. Ein bisschen Humor und Verständnis kann nicht schaden. Zum Beispiel hatte ich heute ein Gespräch mit einem Kollegen, der ein Muslim ist, wie man verschiedene Arten von Muslimen von der Form ihrer Bärte unterscheiden kann.

Discussie avond ‘Heilige Geest’

Deze donderdag avond spraken we met een paar mensen over de Heilige Geest. Wat doet de HG in mijn leven. Een lastige vraag, ik maak dat onderscheid in de Drie-eenheid eigenlijk nooit, ik ben een echte monotheïst. De triniteit is een lastig iets, naar mijn idee het best weer te geven als de drie werkzame krachten van God. Hij heeft er oneindig veel, maar deze worden benoemd door de Kerk. De Joden hebben daarom in principe geen probleem met de Triniteit (Lapide-Is dat niet de zoon van Jozef?).
Maar als je het toespitst, dan is de HG, in het Aramees en Hebreeuws de ‘Ruach’. De kracht die aanzet tot beweging, bekering, vindingrijkheid, motivatie en vooral: etcetera.
Al discussierend kwamen we terecht bij de Rooms Katholieke Kerk. Vòòr het het Tweede Vaticaans Concilie was de RK kerk inderdaad een verstard iets. We spraken over de biecht, hoe mensen vroeger moesten biechten en op den duur maar zonden gingen verzinnen. Ik heb dat nooit herkend in mijn eigen katholieke jaren, die ik als rijk en mooi heb ervaren. Jammer dat ik toen te veel werk naar me toe heb laten komen ….
Maar goed, ik heb in mijn initiatietijd wel gebiecht en dat is een indrukwekkende ervaring, helemaal als je recht voor de priester zit, zonder luikje. Zo zie je maar weer dat we allemaal zo onze stereotiepe ideeën hebben over andersgelovigen. Het ‘Ware Kerk’ idee blijkt niet alleen iets voor Vrijgemaakten te zijn. Een beetje humor en begrip kan geen kwaad. Zo had ik vandaag met een collega die Moslim is, een gesprek hoe je verschillende soorten moslims kunt onderscheiden aan de vorm van hun baard.

Emslandlager IX: Versen

Dit kamp was makkelijk te vinden, want toen de oorlog voorbij was, is het gewoon in gebruik gebleven. Op de plaats van het kamp staat nu een ‘Justizvollzugsanstalt’, vrij vertaald een gevangenis. Voor de ingang staat een bord met de geschiedenis van erop. Je krijgt het gevoel dat het personeel daarbinnen daar niet om staat te springen, het bord is groen uitgeslagen. Origineel is ook nog het elektriciteitshuis. Die huisjes zaten blijkbaar goed in elkaar, want op een paar plaatsen staan soortgelijke ‘Strom anlagen’ van andere Lager er nog steeds, in tenminste twee gevallen vastgebouwd aan een woonhuis.

De begraafplaats ligt een paar honderd meter verderop. Niet iedereen die hier begraven is geweest was anoniem. Er staan een aantal stenen met daarin gebeiteld de namen van mensen die in het kamp gestorven zijn. Die kwamen overal vandaan, ook uit Duitsland overigens.

Symposium Motoriek: Embodied Cognition

Eind 2017 ben ik naar een aantal symposia geweest die me erg tegenvielen. Wat psychologisch georiënteerd. Deze keer werd het iets met als thema ‘Motoriek’. Een brede opzet met veel nuttige informatie. De echte klapper was wat mij betreft de laatste presentatie. Het thema was ‘Embodied Cognition’.  Ik had daar nog nooit van gehoord, maar het vertoonde erg veel raakvlakken met mijn interesses. Bijdragende disciplines zijn er veel, o.a. de robotica, neurofysiologie etc. Het idee is dat cognitie tot stand komt door sensor (zintuig) activiteit en beweging. Op basis daarvan maken de hersenen een beeld van de omgeving, de positie van je lichaam daarin en de relatie met anderen. Dat is een ander beeld dan: sensor activiteit, hersenen verwerken dat en op basis daarvan ontstaat actie. Ik werd min of meer in het betoog gezogen, maakte geen aantekeningen. De presentatie die nagestuurd werd, is wat vaag. Gelukkig is op het internet veel hierover te vinden. Ik heb een boek besteld over dit thema en hoop daar in mijn boekbesprekingen op terug te komen.

20*C+M+B+18 : Die Sternsinger Kommen!

Regelmatig wordt mij gevraagd wat al die krijttekens naast mijn deur betekenen. En niet alleen bij mij, maar de meeste huishoudens hier in de regio. Dat heeft te maken met het Driekoningenfeest. Kinderen verkleed als deze drie koningen gaan langs de deuren, zingen een lied en zetten met krijt ’20*C+M+B+18′ op de muur naast de deur. Dit is de huiszegen. 20 aan het begin, 18 aan het eind: 2018. CMB betekent ‘Christus Mansionem Benedicat’ oftewel ‘Christus Zegene dit Huis’. Tussen de letters staan kruistekens. De letters staan ook voor de namen van de drie koningen, volgens de traditie Caspar, Melchior en Balthasar.

Er wordt een mis gehouden en daarna worden de kinderen uitgezonden. Helaas neemt het aantal kinderen dat hieraan meedoet af. Tot voor kort werden alle huishoudens bezocht. Tegenwoordig niet meer. In mijn gemeente worden nu standaard alle Katholieke huishoudens bezocht, is men lid van een andere kerk, dan moet je je daarvoor opgeven.

Zoals je kunt zien heeft mijn huis de zegen voor 2018 gehad!

En in het klooster: geen krijtjes maar stickers!

 

Führerschein

We hebben hier in Duitsland allerlei mijlpalen gehad. De koop van het huis (!), alle geregel er omheen: verzekering, TüV auto, nieuw paspoort aanvragen en vooral: etc.

Onderschat het niet, er zijn mensen die denken dat je even de grens overwipt en daar gaat wonen en alles blijft bij het (Nederlandse) oude. Dat is niet het geval. De laatste (?) hindernis die nog door mij genomen moest worden, was het rijbewijs. Het begon al wat te kriebelen, nog maar 6 maanden dan loopt mijn rijbewijs af! Op een blog las ik iets over hoe dat ging: volle wachtruimtes, nummertjes trekken, uren wachten, geschoffeerd worden. Het ging hierbij om Meppen. Duitse ambtenaren zouden horken zijn. Dat is goed mogelijk, voor de telefoon komen ze vaak niet verder dan drie woord zinnen en gooien dan de hoorn er weer op (echt waar!).

Maar het rijbewijs: googelen leverde bitter weinig op. Ineens zag ik iets over ‘Ausländer’. Daar val ik toch ook onder? Die moesten binnen een half jaar hun rijbewijs opnieuw aanvragen, hun eigen rijbewijs zou niet meer geldig zijn. In de overtuiging een EU rijbewijs te hebben reed ik al 3,5 jaren met mijn oude NL rijbewijs. Bij incidentele grenscontroles werd er niets van gezegd, ik heb er Probefahrten mee gemaakt en zelfs een auto gekocht. Ik heb toch niet 3 jaren met een ongeldig rijbewijs gereden? Nee! Als je een EU rijbewijs hebt kun je dat blijven gebruiken tot de eind datum!

Het viel allemaal erg mee. We vonden uiteindelijk de plek waar we moesten zijn: Kreis Meppen, Ordeniedrung 1, 49716 Meppen. Een passerende beambte leidde ons naar de juiste gang, een klant wees ons een kantoortje waar een aanvankelijk zeer afstandelijke dame ons te woord stond. Ik overhandigde de benodigde zaken: paspoort, rijbewijs, meldebescheinigung, pasfoto. Omdat het een EU rijbewijs was, was een en ander snel geregeld. Betalen (EU 35,–) en weer weg. Dat afrekenen gaat aan een kassa automaat in de gang. Je krijgt een wit Emsland pasje, dat moet je meenemen, in de gleuf steken en dan kun je met je bankpas of contant afrekenen. De beambte ontdooide vrij snel en bleek zelfs sympathiek.

Vandaag kon ik het rijbewijs halen, ik kreeg een schriftelijke mededeling. Het was ook mogelijk om het te laten opsturen. We zijn er weer geweest, naar binnen, rijbewijs ‘umtauschen’ en weer weg. Ik ben nu echt Duitser!

Varusschlacht – Bramsche Kalkriese

Varusschlacht KalkrieseWe bezochten vandaag het museum rondom de zogenaamde  ‘Varusschlacht’ in  het jaar 9 CE. Romeinse legioenen werden door de Germanen in een val gelokt en massaal afgeslacht. Een slachtpartij van die grootte moet zijn sporen wel nalaten en dat is ook zo. Er zijn veel restanten gevonden.

Wij waren geheel alleen in het museum en konden dus rustig alles bekijken. Het feitelijke museum is ondergebracht in de ‘Turm’, opgetrokken uit roestig ijzer. Dat was op een zeker moment modern, alles lekker laten wegroesten. Wat daar getoond wordt, is bijna niets. We begonnen met twee uitgesproken matig tot slechte filmpjes. De tweede film ging over ‘Hoe zou de wereld eruit zien als de Germanen verloren hadden’? Zinloze vraag. Verder werd uitgebeeld met poppetjes hoe groot een legioen is. Er waren een paar schedels en botjes, een paar munten, dat soort zaken. Buiten werden er bomen gesnoeid, we waren dus iets beperkt in onze bewegingsvrijheid. Maar veel was het niet. Het geheel is vooral ingesteld op scholieren, die vanuit het hele land en soms van daarbuiten komen. Als geïnteresseerde particulier kan ik het niet aanraden. Heel ver rijden voor vrij weinig.

Bundestagwahl

Op 24 september wordt de nieuwe Bundestag gekozen. In de media een populair thema, ook de Tagesschau besteed veel aandacht aan de ontwikkelingen. Recent was er een discussie tussen Angela Merkel (CDU) en Martin Schulz (SPD), maar dat gaf weinig vuurwerk en sensatie. De verwachting is dat CDU (samen met de CSU de Union) wat verliest, de SPD zal wel een beetje winnen, de AfD (Alternative für Deutschland, zeg maar de PVV van Duitsland) is nogal slecht in het nieuws geweest, die zal minder snel groeien dan aanvankelijk gedacht. Die Linke en de Grünen, tja, dat is afwachten.

In Heede wordt er weinig spektakel gemaakt. Het meest politiek plekje is het kruispunt vlak bij mijn huis, zie foto.

 

Allereerst de AfD. Die zie je hier heel weinig. Ze hebben een pakkende tekst:
Burka? Ich steh mehr auf Burgunder. Tja, de oktoberfeste beginnen weer en ik moet zeggen, ik vind Dirndl ook leuker dan Burka. Belangrijk thema dus!

 Wat moeten we hier van zeggen? Het is nog geen wedloop geworden wie het grootste bord heeft. Zowel Schulz (de grote) als Merkel (de kleine) zie je hier eigenlijk niet zoveel. De absolute topper is hier:

Gitta Connemann. Toevallig niet  op het kruispunt, maar verder bijna overal. Connemann is hier een bekende naam (denk bv aan de burgemeester van Heede, Connemann, die is neergeschoten omdat hij met de geallieerden onderhandelde). Zij begrijpt ons, ‘Sie kümmert sich’!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Münster

Na enige overweging of we met de trein of met de auto zouden gaan, werd het uiteindelijk de auto. Een retour Münster 2e klas van Dörpen naar Münster was EU 51,00! Een vlotte reis heen, het vinden van een parkeergarage ging ook redelijk vlot, dat werkt allemaal net als in Nederland. We zaten nog geen 100 meter vanaf de binnenstad. Meteen maar even een koffie. In de Dom was een mis aan de gang. Ik zou best willen aanschuiven, maar het hele gebeuren was halverwege, dus eerst maar even geen Dom. Bij de ingang zat een juffrouw met een toegetakeld bekertje te bedelen. In de stad bleken meerdere bedelaars actief, het liefst bij de ingang van kerken. Behalve de kerken, hebben we de Vredeszaal bezocht, de kamer waar de Vrede van Münster werd getekend. Het einde van de 80-jarige oorlog en het begin van de Republiek Nederland. Echt jammer dat het uiteindelijk een koninkrijk werd.
Ik heb het Vredesboek getekend. Vanaf de muur keek een portret van ene Riperda (met 1 ‘p’) uit Groningen ons aan. We waren daarna aan een drankje toe, cola en Sprite. De terrassen waren overvol. Vandaar dat een ouder Duitse heer met echtgenote vroeg of hij mocht aanschuiven (moet ongeveer mijn leeftijd zijn geweest). Hij was ooit in Ter Apel geweest (klooster) en wist ook dat het Koninkrijk der Nederlanden hier zijn oorsprong had. Van de aanval op

Groningen door de bisschop van Münster had hij echter nog nooit gehoord.
Op het terras van dit restaurant stond een beeld van de ‘Kiepkerel’ zoals die bv ook in Pekela staat. In de toiletten hing een foto van dit beeld zoals het er in oktober 1943 uitzag. De Kiepkerel mankeert niets, de rest volledig plat gebombardeerd.

E-boeken

Het moet zo’n 10 jaren geleden zijn dat ik mijn eerste e-boek kocht bij via een of andere boekenverkoper in de VS. Ik las de boeken op mijn PDA’tje en dat ging prima. De boeken waren DRM beveiligd. Buiten mijn PDA nergens te lezen tenzij je allerlei ingewikkelde dingen deed en dat moest je ook niet te vaak doen, anders werkte het niet meer. Uiteindelijk stopte dat bedrijf ermee en daar zat ik met mijn boeken, 7 stuks, niet meer te lezen. Via een Nederlandse uitgever kocht ik destijds ook nog het Farmacotherapeutisch Kompas en het Handboek voor de Co-assistent. Met DRM, beide niet meer te lezen. Het algemene gevoel bestaat, en ik ben het daar wel mee eens, dat met de DRM de betalende lezer wordt gestraft. En de betalende lezer betaalt naar mijn idee gemiddeld genomen nog steeds erg veel voor een e-boek. Hoewel ik geen uitvoerige studie hierover gemaakt heb, heb ik het idee overigens dat het hier in Duitsland wel een beetje meevalt.

Sinds een aantal jaren lees ik hoofdzakelijk e-boeken en begin me zelfs wat onwennig te voelen als ik een papieren moet moet lezen. Ik ontmoet met een zekere regelmaat mensen die zeggen dat ze toch echt een papieren boek moeten hebben om te lezen, anders lukt het niet. Hebben ze wel een goede eboek reader?Ik gebruik voor boeken in PDF hoofdzakelijk mijn androïd tablet, dat functioneert uitstekend. Ik heb ook nog een SONY reader, al iets verouderd, die het prima doet met EPUB en MOBI. En dan nog een goedkope versie van de Kindle reader, je zit dan vrijwel geheel in het Amazon universum, maar losse MOBI boeken willen er ook wel op. Al dat moois kun je beheren in Calibre, een eboek beheer programma. Helemaal geweldig. Je kunt boeken beheren, van trefwoorden voorzien, omzetten in een ander formaat en ook nog via de wifi oversturen naar je tablet. Freeware, je houdt het niet voor mogelijk.

Sprakeler Heide

 

Een tweede poging om een aantal hunebedden bij de Sprakeler Heide te vinden. De vorige keer moest ik vluchten vanwege een enorme Daas (stekende bloedzuigers) aanval. Het weer was nu koeler en het had net geregend, je hebt dan wat minder last van insecten. Het is een mooi gebied, maar volledig militair terrein, overal staan borden dat je niet mag inrijden, behalve dan de gebaande weg.
De hunebedden die ik zocht zijn niet van de ‘Straße der Megalithkultur’. Ze zouden, zo las ik ergens, wel staan aangegeven. Eindelijk vonden we een gebied waar we de auto uit konden, de wandelroute zou ons pal langs de hunebedden moeten voeren. Er stond helemaal niets aangegeven! Na enige tijd doorgelopen te hebben zag ik min of meer toevallig een bord, vrijwel geheel overwoekerd door allerlei planten, zie hieronder.

Heel mooi maar dus nauwelijks zichtbaar en geen grafheuvel of hunebed te zien. En waar dat kaartje op slaat is ook niet duidelijk. Het is me hier in Duitsland al vaker opgevallen, dat men vol goede moed allerlei informatieborden plaatst, maar vervolgens geen enkele vorm van onderhoud pleegt. Borden raken bedolven onder struiken en alg. Ik heb tegenwoordig zelfs een natte doek bij me, zodat -als ik een bord vindt-  ook de groene aanslag kan wegvegen. Het maakt e.e.a. natuurlijk wel avontuurlijker. Uiteindelijk niets gevonden. Maar het is een mooi gebied.

 

Ubuntu – Linux

Een half jaar geleden heb ik een nieuwe computer gekocht, dit keer zonder bijbehorend Windows besturingssysteem. Ik heb er Linux (Ubuntu) op gezet. Er zijn diverse Linux versies, naast Ubuntu heb je bv ‘openSUSE’ en nog veel meer. Daar heb ik ook weleens mee gestoeid, maar je moet dan wel meer kennis over allerlei computer- en internet gerelateerde zaken hebben. Dat is bij Ubuntu (en het daarvan afgeleide Linux Mint) vrijwel niet het geval. Elk systeem heeft dan ook weer verschillende gebruikers-interfaces, je kunt meestal kiezen uit KDE of Gnome. Ubuntu wordt standaard  in de Gnome variant geleverd.

Zoals gezegd: in het verleden had ik wel vaker met Linux geëxperimenteerd, maar nooit de volledige overstap gemaakt, nu wel, Ubuntu. Ik heb er geen spijt van. Behalve dat het je niets kost, is het een stabiel, snel startend systeem. In de bijbehorende webwinkel kun je alle nodige software gratis downloaden. En als het er niet bij staat kan het ook anders, op het internet is alle nodige informatie te vinden. De verbinding met internet maakt het systeem overigens automatisch. Er zijn in het begin een paar momenten dat je je vertrouwde Windows programma’s mist. De meesten kun je via een hulpprogramma, ‘Wine’, installeren. Er zijn echter altijd Linux alternatieven en na enige tijd mis je die oude favorieten niet meer. MS Office is uitstekend te vervangen door LibreOffice(ook in Windows overigens). Ik heb daar diverse presentaties in gemaakt en die doen het prima, ook in MS Office!

Het is mogelijk om Windows (of een ander besturingssysteem) als virtueel systeem te laten draaien. Zo heb ik nog een paar programma’s die alleen onder het oude XP draaien en die ik niet kwijt wil en draai Windows XP nu virtueel. Functioneert prima.

Virussen komen bij Linux vrijwel niet voor. Als iedereen deze blog leest en ook Ubuntu gaat draaien, dan wordt het voor de boeven interessanter om ook hiervoor virussen te ontwikkelen natuurlijk.

Voor veel randapparatuur is er wel software (bv flatbed scanners), maar niet voor alles. Als het kan laat ik dit soort apparatuur via mijn virtuele Windows PC draaien. Voor zeldzame gevallen heb ik een oude laptop met XP en alles doet het weer geweldig. Alleen niet op internet aansluiten, XP wordt niet meer ondersteund.

Samengevat: Ubuntu is een geweldig systeem, ik kan het van harte aanraden!