Ganzen en Zwanen

De grensregio is een gewild overwinterings gebied voor ganzen en zwanen. Met name ‘Wilde Zwanen’ (auf Deutsch ‘Singschwäne’) komen hier met duizenden tegelijk. Deze zwanen zijn net zo groot als Knobbelzwanen, maar waar de Knobbelzwanen een zwarte knobbel hebben bij hun snavel, is bij de Wilde Zwaan een gele vlek. Een ander verschil is dat de Wilde zwaan stil vliegt, de knobbelzwaan hoor je vliegen. Verder maken de Wilde zwanen veel herrie en dreigen ze niet met hun vleugels.
Dit jaar waren er opvallende veel Nijlganzen. De ganzen in het algemeen mengen zich makkelijk met de zwanen, zie foto. Die moest even snel uit het autovenster maken, super is hij niet.

Maulwurf (‘mol’)

Opnieuw de tuin. Nu is het een mol die vlijtig overal doorheen graaft. Ik heb twee Maulwurf klammern gekocht, die zet ik iedere dag in een ander hol. Afwachten maar…
Maar het kopen van die Klammern is wel interessant. In de winkel stonden ze gewoon op de plank. Toen ik wilde afrekenen, werd mij verteld dat Maulwurfen een beschermde diersoort zijn. Er is echter een risico dat ze zo’n klem niet overleven. Ik vroeg of ik, als ze nog zouden leven, naar de dierenarts zou moeten :-).
Ik heb daar geen antwoord op gekregen.
 

 

 

Nog meer sneeuw!

Een maand te laat (met kerst zou leuk geweest zijn) gaat het nu echt los, zo lang als het duurt. De temperatuur ligt voortdurend zo rond de 0 graden. De zon schijnt, een mooi gezicht. Op de akker schuin achter ons heeft zich een zwerm Wilde Zwanen neergelaten. Ze hebben de ganzen verdrongen. Ze maken een veel herrie, een heel apart geluid. Op zijn Duits zijn het ‘Singschwäne’, ze zingen. Een mooi gezicht en een apart geluid.

 

 

Tijgerspin

Ik denk dat dit een Agryope bruennichi (Zebraspin, Tijgerspin) is. Zij zat in mijn heg, ik heb er omheen geknipt. Volgens mijn boekje een oprukkende Zuid Europeaan. Een voor deze streken een ongewoon fel kleurenpatroon. Dat het een ‘zij’ betreft is duidelijk vanwege de grootte. Mannetjes zijn kleiner en worden na de paring opgegeten. Een ‘lekker ding’ zou je kunnen zeggen smile-emoticon 

In de kompostbak

Vlak achter mijn heg zit een klein wespennest in de grond. Vlijtige diertjes wonen daar die zojuist ook mijn compostbak hebben ontdekt. Er lag wat sukade in, dus dan willen ze wel. Dit is een Paravespula vulgaris, de Gewone wesp.
Een compostbak heeft over het algemeen een rijk biotoop. Voor meer compostbak verhalen: HIER!

Hoornaars…. en nog meer mieren

Zondag was een topdag voor insecten! Allereerst troffen we tijdens een wandeling een holle boom aan waar wel èrg grote wespen uitkwamen! Hoornaars. We waren verbaasd hoe achteloos ze een insect uit de lucht plukten en hun nest insleepten.

Eenmaal thuis begon er in het gras iets te glinsteren: een explosie van gevleugelde mieren. Mannetjes en vrouwtjes. En een kwartier later was alles weer voorbij. De mannetjes hebben slechts één doel in hun korte leven: paren.
Soms een beetje té enthousiast, zie in DEZE REPORTAGE hoe deze mierenvrouw twee mannetjes meesleept. Uiteindelijk bleef er maar één over, maar die had vrijwel alle houvast verloren.

Zandbijen

In mijn vorig bericht ging het over mieren. De stoepen en straten zitten vol met dat spul. Maar als je de landweggetjes op gaat, dan zie je hetzelfde beeld, alleen de  gaatjes in de zandbultjes zijn veel groter, er is een soort landingsbaantje voor en de de tunnel loopt schuin naar beneden. Zandbijen! Zie de foto’s hieronder.Die bij rechtsboven moet nog op pad, die bij onder is blijkbaar net terug, onder het stuifmeel. Het betreft hier een Pluimvoetbij (Dasypoda hirtipes).

 

 

 

 

   
   
   
   

Ameisen

Al eerder schreef ik over mieren. Je ziet ze werkelijk overal. Toen ik boom aan het snoeien was, vond ik een tak met wat luis (?). En ja hoor, twee meter hoog in die boom zaten de mieren zich te voeden met luizensecreet. Mieren zijn bijzonder vlijtige diertjes. Als ze iets aan het verslepen zijn, zie je een minuut later niets meer. In korte tijd zien ze ook kans om je complete terras in een zandwoestijn met wiebele tegels te veranderen. En ze zijn niet zeldzaam. Mijn tuin moet tientallen volkjes huisvesten. Maar een aantal zijn heel vervelend, vooral die ene die niet alleen het terras bewoont, maar ook de muur van de ‘wintergarten’ heeft ge-annexeerd. Als ze in de muur zitten, is bestrijding niet eenvoudig. Als ze uitgevlogen zijn (ik zag de eerste vleugeltjes al verschijnen) zal ik alle gaatjes maar dicht voegen. En me meer verdiepen in het mierendom. Aardig is dat als je een macro opname maakt van de beestjes, het ineens individuutjes worden. Slechts met enig schuldgevoel kun je ze daarna pas uitroeien.