Gaswinning

NAMDe laatste weken is er veel te doen over de aardgaswinning en de aardbevingen. In Groningen is men het papzat. Niet dat nu alle huizen op instorten staan, zo is het gelukkig (nog) niet. Ik woon al erg lang in Groningen en ik heb gemerkt dat het thema leeft. Meestal op feesten of andere plekken van discussie, langzamerhand zag ik de onvrede groeien, ook bij mijzelf.

Napoleon Bonaparte bepaalde dat bodemschatten niet aan de eigenaar van de bodem toekomen, maar aan de staat. Had hij dat niet bepaald, dan was Groningen nu één van de rijkste gebieden ter wereld. Het mocht niet zo zijn. Maar het is wrang dat een bodemschat die in principe dan aan iedereen behoord grotendeels (88% zag ik op het Journaal) opgaat aan de randstad en dat Groningen, Friesland en Drenthe samen 1% mogen delen. Wrang is ook dat al dat geld opgegaan is aan de WAO, de Betuwelijn en allerlei andere zaken. Als je bedenkt dat we nu al een begrotingstekort hebben, hoe zal dat zijn als het gas op is? Een gat van 30 miljard per jaar? Griekse toestanden? Onze kinderen, kleinkinderen etc. zullen geen plezier hebben van al die miljarden, zij blijven zitten met een verzakte bodem en een gigantische staatsschuld. In Noorwegen worden alle olie en gas inkomsten opgespaard voor de komende paar honderd jaar en draait de economie in ieder geval voor een groot deel niet op de olie. Wat hier gebeurt noemt men daar de ‘Dutch Disease’. Dit alles is een stuitend staaltje van politiek korte termijn denken. De situatie zal nu dan ook door sommige partijen benut worden om lokaal stemmen te werven. O ja, in Groningen wordt ook nog magnesium gewonnen, de grootste mijn ter wereld met deze kwaliteit magnesium. Geeft ook bodemdaling. In de zoutkoepels bij Winschoten wil men radio-actief afval opslaan. Daarnaast krijgt Groningen het grootste aantal windmolens, ook al waait het hier minder hard dan aan de Hollandse kust.

In de Elsevier van vorige week werd Groningen nog afgeschilderd als een niet meer te redden, achtergebleven gebied. Emigreren?

Bewaren