Mijn camera’s

 

Agfa
Clack

 

Dit is het eerste toestel dat in ons gezin kwam. Mijn ouders maakten er af en toe een foto mee en zagen kans om die nog door beweging onscherp te krijgen. Ik heb het ding gebruikt tot mijn 14e ongeveer. Een briljant apparaat. Zeer eenvoudig, gaf best wel goede foto’s.
Agfa
Isola

 

Toen kwam deze, gekregen van mijn opa. Je kon de lens naar voren trekken, het hele toestel was daardoor wat platter. Zelfde filmrol als de Clack, maar het werden vierkante  foto’s. Niet echt bijzonder.
Agfa Telepocket

 

Op een zeker moment wordt het interessanter, als puber o.a., om te gaan ‘kieken’. Het hoeft niet heel mooi, als de leuke dingen er maar op staan. Dit toestel heb ik heel lang gebruikt, ik was er erg blij mee. Het ging gewoon in je broekzak. Nadeel is dat je niets meer met de negatieven kunt. Hetzelfde geldt voor de bovenste twee Agfa’s.
http://images.google.de/imgres?imgurl=http%3A%2F%2Fvignette3.wikia.nocookie.net%2Fcamerapedia%2Fimages%2F8%2F82%2FMinoltaXG1.jpg%2Frevision%2Flatest%3Fcb%3D20110202213840&imgrefurl=http%3A%2F%2Fcamerapedia.wikia.com%2Fwiki%2FMinolta_XG_series&h=480&w=640&tbnid=s3tbN0KGyetiIM%3A&docid=q3B5vqdVTT85pM&hl=nl&ei=GMHWV_fZJIPZgAbolYzoCQ&tbm=isch&iact=rc&uact=3&dur=1665&page=0&start=0&ndsp=30&ved=0ahUKEwj3xaafiorPAhWDLMAKHegKA50QMwgeKAAwAA&bih=887&biw=1280

 

De drang om mooie foto’s te maken bleef. En toen ineens was er een aanbieding: de Minolta XG-1. Het was een eenvoudige halfautomatische spiegelreflex. Je stelde het diafragma in, en de sluitertijd ging automatisch. Veel foto’s mee gemaakt. Maar hij was vaak stuk en op een zeker moment, nadat hij al een aantal malen voor reparatie was geweest, gaf hij de geest.
Minolta
X700
 

 

Toen kwam deze. Ook een tweede handsje. Maar wel de beste tot dan toe. Een volautomaat. Regelde sluitertijd en diafragma zelf. Hij doet het nog steeds, maar behoeft wel enig onderhoud. Hij lekt wat licht, het gordijntje gaat ook niet meer helemaal soepel.

Zie ook dit filmpje…

Minolta
SRT100b

 

En dan nu: de beste analoge spiegelreflex. Volledig handmatig, alleen een ingebouwde lichtmeter. Maar je moet het zelf instellen. Het toestel, uit begin 60-er jaren, is onverwoestbaar en lekker zwaar.

Je kunt er mooie foto’s mee maken en geeft door de geweldige klak een heus
fotografeer gevoel. Ik gebruik hem nog steeds!

Zie ook dit filmpje

Konica Minolta Dimage Z10

 

De digitale fotografie kwam steeds dichter bij. Eigenlijk moest ik er niet zoveel van hebben. Een aanbiedinkje (want al een beetje verouderd): opnieuw een Minolta. Niet zo heel veel pixels, 3,2 megapix. Maar ik denk één van de besten. Erg mooie foto’s, veel mogelijkheden. Er gaan gewone AA batterijen in, maar die zijn snel leeg. Het beste werken Eneloop batterijen van Panasonic.
Pentax
K100D

 

Hiermee eindigt het Minolta tijdperk voor mij, maar ook voor de hele wereld. Jammer, het waren goede toestellen. De Pentax K100D kwam. Hij had goede recensies en, niet onbelangrijk, hij paste op het koppelstuk voor mijn Olympus microscoop. Een geweldig toestel, ik had hem meer moeten gebruiken. Helaas maar 6 megapixel, een beetje weinig voor toch zo’n zwaar toestel. Doet het prima met Eneloop AA batterijen.Zie dit filmpje voor meer informatie.
https://en.wikipedia.org/wiki/Canon_EOS_600D
Canon
600D

 

Ook de jongste niet meer, maar een goede camera. Je kunt er zelfs mee filmen, maar helemaal geweldig is dat niet. Niets voor spiegelreflexen. Ik moet dit allemaal nog uitzoeken. 18 megapixel.Zie dit filmpje voor meer informatie.