Het vervallen huis van de islam – Ruud Koopman

‘Over de crisis in de islamitische wereld’. De schrijver waarschuwt om dit boek niet als een aanval op de Islam te zien. In de tijd dat het christendom nog een barbaars iets was, had de Islam niet alleen militair, maar ook cultureel en wetenschappelijk heel wat gepresteerd. De Sharia was vergeleken met vele andere rechtssystemen zeker niet de slechtste. Maar de Islam heeft zich niet aangepast aan de veranderende wereld. Waar ze in het begin een voorsprong had, blijft ze nu hopeloos achter op alle fronten. Die achterstanden zijn o.a. falende integratie in gastlanden, slecht onderwijs met veel te veel religie, vrouwen als tweederangs burger, veel oorlog en geweld, ontbreken van democratie. Dit alles komt natuurlijk over de hele wereld voor, maar aan de hand van sociologisch onderzoek wordt duidelijk dat de islamitische wereld er in dezen wel uitspringt. De schrijver merkt op dat het politiek niet correct is om dit te benoemen, aanslagen door moslims worden opvallend vaak weg geredeneerd door politici, in de zin dat het niets met de ‘ware islam’ te maken heeft. De religieuze oorzaken van dit alles kunnen, als je het heel kort wil houden, worden samengevat als:

  1. Het gebrek aan scheiding tussen moskee en staat
  2. De achtergestelde positie van de vrouw
  3. Geringschatting van seculiere kennis.

De eerste is mogelijk de belangrijkste.

Het is niet mijn bedoeling dit boek te gaan samenvatten, dat is ook niet makkelijk, het bevat veel informatie. Maar het is naar mijn idee een aanrader.

In de periode dat ik dit boek las, werd ik geattendeerd op een artikel in de Telegraaf: https://www.telegraaf.nl/e/1944882053/ Ook over dit soort dingen gaat het in dit boek.

The Fragments of Celsus

Het betoog van Celsus tegen de christenen. Het boek zelf bestaat niet meer, zie hierover ook ‘The Darkening Age’. Maar één van de kerkvaders, Origenes, heeft tegen dit boek weer een boek geschreven, Contra Celsum. Hij citeert Celsus zò uitvoerig dat een groot deel hierdoor te reconstrueren is.
Hij vindt het christendom maar niks. Veel van de ideeën die ze hebben kloppen niet of zijn ook gebruikt in de Griekse mythologie. Hij verbaast zich erover dat je alleen maar mag geloven en niet onderzoeken. Die vond ik wel grappig, mij is ooit door een zuster der kerk gezegd dat ik niet te veel moest lezen, want dat was slecht voor mijn geloof. Celsus heeft zich goed ingelezen en weet wel waar hij het over heeft. Er zijn diverse dingen waarvan je denkt dat hij het niet goed snapt, maar we zijn al bijna 2000 jaren verder en de theologie heeft zich verder ontwikkeld. Op een zeker moment lijkt hij het over de gnosis te hebben. Ik snap hem wel. Binnenkort ga ik de reactie van Origenes lezen.

The Order of Time – Carlo Rovelli

Een aardig boek over het verschijnsel “tijd”. Een lastig thema dat zo hier en daar tegen elke intuïtie in gaat. Ik geloof er nog steeds niet alles van. Bijvoorbeeld: een “nu”, dit ogenblik geldt niet voor de hele kosmos. Dat heeft alles te maken met de lichtsnelheid. Met dat als uitgangspunt kan ik me daar wel iets bij voorstellen. Maar stel je voor dat je een tijdloze verbinding tussen ster A en B zou kunnen maken? In de Science fiction gebeurt dit al regelmatig door gebruik te maken van gekoppelde kwantumdeeltjes. Maar goed, volgens de schrijver kan “nu” dichtbij wel redelijk (meer niet), maar ver weg niet. Hoe dichter je bij een massa (bv de Aarde) komt of hoe sneller je reist, hoe trager de tijd verloopt. De belangrijkste natuurkundige formules die allerlei natuurwetten beschrijven, bevatten geen “tijd” als variabele. Als je de kwantumeffecten even niet meerekent, zijn tijd en ruimte aspecten van een grote gelei waarin wij bestaan. Op het meest basaal niveau bestaat er geen ruimte of tijd, alleen processen waarin de ene kwantiteit wordt omgezet in een andere. Het universum dat wij kennen is vooral een wereld van gebeurtenissen en niet van dingen. Het is een wereld zonder tijd. Dat wij “tijd” ervaren met verleden, heden en toekomst heeft te maken met toename van entropie. Elke verandering, beweging produceert warmte en een toename van entropie. Onze tijdsbeleving lijkt daarop geörienteerd. Als u het nog snapt is dat mooi. Ik vind het zelf lastig, de materie is zeer niet-intuïtief. Aan de andere kant kan ik me er wel iets bij voorstellen.

Het visioen van Constantijn – Jona Lendering

Gelezen als eboek. Hoe ontstond het verhaal over het visioen van Constantijn vlak voor de slag bij de Milvische brug? Om daar iets zinnigs van te zeggen moet je verdiepen in de cultuur van die tijd, de politiek, de religies. De schrijver doet dat uitputtend, waarbij hij ook regelmatig aangeeft hoe betrouwbaar een en ander is. Het is handig om tijdens het lezen af en toe even een schemaatje te maken van de familierelaties, maar ook een kaartje bijhouden wie waar zat en wat deed. Veel aandacht wordt besteed aan de ‘lofredenaars’, mensen die bij bepaalde gelegenheden politiek correcte redes hielden waar je weer allerlei informatie uit kunt halen die overigens niet altijd, of meestal niet, klopt. De conclusie lijkt dat Constantijn best wel een droom of een visioen gehad zal hebben, of een waarneming die hij op zijn manier interpreteerde. Het lijkt erop dat hij aan het begin van zijn carrière zich richtte op Apollo, de zonnegod. Daar hoorde een bepaald symbool bij, ‘P’, met of zonde X door het pootje. Dit is waarschijnlijk het teken dat zijn soldaten op hun schilden aanbrachten en dat later in de verhalen is omgevormd tot een kruis. Constantijn lijkt niet in één keer bekeerd te zijn, maar ging hoe langer hoe meer sympathiseren met het christendom. Daarbij wordt opgemerkt dat in die tijd niet iedereen een exclusieve bekering had, dat wil zeggen dat oude goden niet werden ‘afgezworen’. Ze gingen prima samen. Aan Christus werden de eigenschappen van de Zonnegod Apollo toegekend.

 

Zie ook ‘Hetvisioenvanconstantijn.wordpress.com

The Fifth Science – Exurb1a

Dit boek bestaat uit 10 verhalen in chronologische volgorde die alle gerelateerd zijn aan de ontwikkeling van de ‘vijfde wetenschap’. De eerste wetenschap gaat over basale realiteit, wiskunde, logica. De tweede over fysica, chemie en daaraan gerelateerde wiskunde. De derde gaat over psychologie. De vierde over grote groepen, sociologie, geschiedenis etc. De vijfde heeft te maken met de ontwikkeling van bewustzijn door kunstmatige intelligentie, de ontwikkeling van bewustzijn door niet organische entiteiten. De ontdekking van het cogniton. Zonnen die bewust zijn of zo gemaakt worden. Daaraan gekoppeld het fenomeen dat alle vroegere galactische rijken en imperia zijn verdwenen. Ze waren er, archeologisch aantoonbaar, en toen verdwenen ze. Ook het menselijke Imperium houdt het niet uit. Vergelijkbaar met het instortende Imperium van Asimov in ‘Foundation and Empire’ stort het Imperium in. Te groot, niet werkbaar, oorlog, reĺlen enzovoorts. Maar ook de ontwikkeling van de ‘Vijfde wetenschap. Zoals al aangegeven wordt het niet helemaal duidelijk wat dit precies inhoud. De centrale gedachte lijkt ‘het oude heeft afgedaan, het nieuwe komt eraan’, waarbij de ontwikkeling van bewustzijn steeds verder toeneemt. Aan het eind lijkt een bewust universum in de maak en spelen machten een rol die niet meer benoembaar zijn. Los van dit hoog esoterische gehalte zijn de meeste verhalen redelijk origineel en plezierig leesbaar. Ik vind het wel een aanrader.

Wandeling: ‘Nordumgehung’ Dörpen

Wandeling vanaf Parkeerplaats Dörpen centrum: 52.965973,7.322847

Klik HIER voor de route (gpx).
Vanaf de parkeerplaats loop je naar de brug, over de brug de eerste weg rechts. Volg de gpx verder. Je bent vrijwel direct uit Dörpen, het is een wat parkachtig aandoend landschap, zie de foto’s. De brug moet 2x genomen worden, hij is eigenlijk aan de smalle kant voor verkeer en wandelaars. Je moet over een hekwerkje heen. Let op: lukt het niet aan de ene kant, dan lukt het aan de andere kant.

 

 

Naar boven

 

Naar boven

 

The Darkening Age: The Christian Destruction of the Classical World – Catherine Nixey

Dit boek gaat over de vernietiging van de klassieke wereld door christenen in met name de 6e eeuw. De methoden en praktijken waren dezelfde als die van IS. Tempels werden vernietigd, kunst ook, bibliotheken verbrand, niet-christenen onder zware druk gezet om zich te bekeren. De meeste ‘kerkvaders stonden hier volledig achter. Het boek is niet bedoeld als een aanval op het christendom, maar wel als een bewustwording.
Na dit geschreven te hebben, opent het boek met de vernietiging van de Athena tempel in Palmyra. Het beeld is in deze eeuw weer gerestaureerd en daarna nog een keer vernield door IS met hetzelfde doel. De vroege christenen en de petro-moslims hebben veel gemeen. Het was een tijd waarin de duivel en zijn demonen een tastbare en waarneembare realiteit waren. Het heidendom was het terrein van de duivel en het was dus een daad van liefde om alles kort en klein te meppen.
In het begin, toen de christenen nog niet zo opvielen, werden ze niet al te serieus genomen. Niet zulke slimme of belezen mensen. Celsus heeft een boek geschreven tegen de christenen. Daar is uiteraard niets van overgebleven. Maar zo’n 70% is bewaard gebleven doordat Origenes in een boek probeerde de stellingen van Celsius te bestrijden en daarbij citeerde hij nogal wat. Ik moet zeggen, Celsus had zich goed ingelezen en ik kan me goed verplaatsen in zijn argumenten. Daar wil ik later nog eens op terugkomen.
Een thema dat door christenen gekoesterd wordt, zijn de martelaars. Er wordt altijd verteld dat christenen het in het Romeinse rijk zwaar hadden. Zij werden vervolgd en gemarteld om hun geloof. Dat is niet waar. Nero had een zondebok nodig, dat had niets met geloof te maken en het was na zijn dood onmiddellijk afgelopen. Pas 250 jaren later was het kort durend een probleem, daarna niet meer. Al met al moet de totale vervolgingsduur ongeveer 13 jaren hebben geduurd.
Andersom was de martelaarsdood erg gewild, het gaf je een prima plek in de hemel. Er was een massale doodswens. De overeenkomsten met de huidige radicale petro-islam zijn erg groot!
In de loop der tijd zijn er vele broeierige martelaarsverhalen geschreven, waarvan de meesten niet waar of verzonnen zijn. In die tijd: massale vernietiging, verbranding van boeken, onthoofding etc van mensen. De niet-christenen voelden zich -terecht- ernstig bedreigd. De schrijver suggereert op een zeker moment dat het inzetten van de ‘donkere middeleeuwen’ veroorzaakt werd door de gewelddadige opkomst van het Christendom. Een triest relaas. Bedenk dan dat de basis van de christelijke religie gelegd werd in die tijd, toen is bijvoorbeeld de Drie-eenheid bedacht, is ook vastgesteld welke boeken en brieven het ‘Woord van God’ waren.
Ik voel een soort diepe plaatsvervangende schaamte bij het lezen van deze ellende. Ik ben opgegroeid in een gereformeerde omgeving, inclusief school, daar werd de christianisering van het Romeinse rijk als een zegen gezien en hoorden we veel martelaarsverhalen.
Lees hier het verzoek van Libanius (een ‘heiden’) om bescherming van de keizer

 

The Darkening Age by Catherine Nixey

View all my reviews

Die Bibel Verstehen – Anselm Grün

Hoe de Bijbel te lezen. Een interessant thema. De schrijver is monnik en heeft daar dus wel ervaring mee. Hij beschouwt de Bijbel niet als letterlijk waar. De Bijbel bevat verhalen, in zijn visie afbeeldingen, van de ervaring van mensen met God. Als je het zo bekijkt heeft de Bijbel ook ons wel iets te zeggen. Hij beschrijft de Lectio Divina, het mediteren op een tekst, bijzonder interessant.
Daarna gaat hij voorbeelden geven over hoe je het zou kunnen doen en hij gaat in vogelvlucht de hele Bijbel bij langs. Halverwege ben ik gestopt. Hij schrijft prima, geen punt! Maar die korte studies lees ik wel als ik aan het betreffende boek toe ben. Een mix van lees- en naslagwerk.

 

Die Bibel Verstehen Hinführung Zum Buch Der Bücher by Anselm Grün
My rating: 3 of 5 stars

View all my reviews

Der Hauptmann von Muffrika

Deze zondag was ik in Esterwegen bij het Gedächtnis lager. In het kader van de ‘Friedensdekade’ werd in Esterwegen een documentaire getoond over Willi Herold, ‘der Henker vom Emsland’. Een andere aanleiding de recent uitgekomen film ‘Der Hauptmann’, zie de trailer hieronder.

Ik zag hem op Netflix. Het verhaal is dat deze 20-jarige zich voordoet als een majoor van de Luchtmacht en in Emslandlager 2 bij Aschendorf meer dan 100 gevangenen laat neerschieten. En daar laat hij het niet bij. In de film onstaat het beeld van een jongeman die door anderen gebruikt wordt om de vuile klusjes te doen. Kan waar zijn. Maar er was meer dan dat.

20 jaar vòòr deze film is er een documentaire gemaakt: ‘Der Hauptmann von Muffrika’. Daar komt een heel ander beeld naar voren. Zie hieronder:

De film staat in 5 delen op YouTube. Maar om het in Kamp Esterwegen te bekijken is toch anders. Het was er erg vol, deze geschiedenis leeft blijkbaar wel. De maker van de film was er ook.

Der Wissenschaftswahn: Warum der Materialismus ausgedient hat – Rupert Sheldrake

Sheldrake is bekend van de hypothese over de Morfogenetische Velden. DNA is niet voldoende om de vorm van een levend organisme te bepalen. Vorm wordt gestuurd door de MF velden. Maar niet alleen velden, ook gedrag, natuurwetten enzovoorts. Maar dat kun je allemaal terugvinden in een ander boek. In dit boek gaat het met name over de materialistische wereld- en wetenschapsvisie. Van hem had ik al meer boeken gelezen: ‘The Presence of the Past‘ en ‘ Morphic Resonance‘. Hij heeft een duidelijk idee van hoe de wereld in elkaar zit en draagt dat ook vol energie uit. En ik moet zeggen, hij heeft me gedeeltelijk overtuigd, maar nog niet helemaal. Dit boek gaat vooral over het failliet van het materialisme en over hoe het dualisme stiekempjes onder andere termen weer binnen komt. In de 17e eeuw werd het materialisme erg populair. Net zoals we nu allerlei dingen vergelijken met computers (hersenen, geheugen etc) begon men destijds organische wezens met machines te vergelijken, de geest bestond niet meer, slechts als product van machinale activiteit. Dat is tegenwoordig nog zo. Alles moet vanuit het stoffelijke worden verklaard. Er zijn echter ook wel stemmen die aan het stoffelijke geestelijke kenmerken willen toekennen. Dat is niet een bewustzijn, maar de aanleg of bouwsteen van geest. Iets dat weer denkbaar wordt als de kleinste deeltjes feitelijk uit energie en golven bestaan.

Een vervolg daarop is gewoontevorming. Zou het niet zo kunnen zijn dat allerlei natuurwetten en constanten niet voor eeuwig vast liggen, een noodzakelijkheid zijn, maar materiële gewoontevorming? En zou het niet zo kunnen zijn dat de hele kosmos met alles wat daarin bestaat, niet alleen maar door oorzaak-gevolg voortgestuwd wordt, maar dat er ook een streven, een einddoel is? Sheldrake spreek hier van een Attractor. De ontwikkeling wordt niet alleen ‘gestuwd’, maar ook ‘getrokken’. Teleologie: trekken uit de toekomst of duwen uit het verleden?

Het is niet onwaarschijnlijk dat deze wetten ‘geleerd’ en ‘onthouden’ worden. Dat maakt ook dat ze niet voor eeuwig vast liggen en kunnen veranderen.
‘Panpsychisme’ wordt besproken, het idee dat iedere vorm van materie ‘iets geestelijks’ heeft. Het is hier zoeken naar woorden, het doet me denken aan de Samkhya filosofie.
Al lezend kom ik zijn ideeën over bewustzijn aan Sheldrake verondersteld een in de tijd terugwerkend bewustzijn dat door de ‘bereidheidspotentiaal’ start. Het betoog is natuurlijk uitgebreider dan deze zin.
Het gaat te ver om atomen bewustzijn toe te kennen, maar het gedrag van atomen kan met gewoontevorming verklaard worden.
Citaat van Bohm: “De vraag is of materie enkel grof en mechanisch is of steeds subtieler wordt en uiteindelijk niet meer te onderscheiden datgene dat wij ‘geest’ noemen “.
Hebben alle zelforganiserende systemen een geestelijke kant naast een fysische?

De genetica komt nog even voorbij. Hij citeert uit de vele onderzoeken, de euforie dat nu het menselijk genoom bekend is, alle ziekten zouden worden genezen en voorspeld. Dat bleek niet het geval. En het aantal menselijke genen is wel erg laag: De mens ongeveer 23.000, de fruitvlieg 17.000, de zee-egel 26.000 en rijst 38.000.
Het geheugen. Na Pavlov ging men geheugen en reflexen beschrijven als zg reflexbogen. De experimenten van Lashley op dieren, overigens gewoon dierenmishandeling, toonden aan dat conditionele reflexen in stand bleven na zware toegebrachte hersenschade. Het geheugen werd door hem omschreven als een soort resonantie tussen een zeer groot aantal neuronen. Zijn opvolger, Karl Program zei uiteindelijk: Het geheugen is overal, maar nergens in het bijzonder.

Waar hij uiteindelijk telkens weer op terug komt is het volgende: Waarom worden allerlei ideeën niet gewoon onderzocht, maar wel op basis van de heersende wetenschapsvisie meteen weggevaagd als onzin, onwetenschappelijk, etc? Veel is al onderzocht maar de resultaten worden niet geaccepteerd. Ik herken dat wel, ik ben het daarin met hem eens.

Stofstorm

Zaterdag 8 juni begon met wat regen en harde wind, De regen stopte, de wind bleef.De bovenlaag van de grond droogde snel op en het resultaat was een enorme stofwolk. Heel akelig om buiten te zijn.  De bodem hier bestaat uit heel fijn zand, meer stof dan zand. De korte tijd van filmen was al een aanslag op ogen en luchtwegen.

Meeting Jesus Again for the First Time – Marcus Borg

Na lezing van het boek denk ik dat de titel niet overdreven is. Een erg goed boek. Hij geeft weer wat ik zelf al vanaf mijn puberteit dacht: geen fysieke opstanding, Jezus is niet God, maar een man met een  vast vertrouwen in- en een intieme relatie met- God. Borg besteed veel aandacht aan de ontwikkelende theologie binnen het vroege christendom, en de cultuur in Jezus’ tijd. Veel daarvan wist ik al wel, maar er zijn nog nieuwe aandachtspunten bijgekomen.

Hij probeert het christendom in een ander kader te plaatsen zodat het voor veel mensen, waaronder ikzelf, weer een nieuwe glans krijgt. Want er is veel onderzoek gedaan naar bijvoorbeeld de historiciteit en betrouwbaarheid van de Bijbel en daar is heel wat over te zeggen (ditzelfde proces is ook gaande met de Koran) . Maar wat moet je daarmee als christen die zeer Bijbel getrouw is opgevoed in de zin dat alles letterlijk Gods woord was? Met name die groep kan blij worden van dit boek.

 

Goodreads

All Quiet on the Western Front – Erich Maria Remarque

Na de WW1 serie van Perry leek het mij goed om eindelijk eens dit boek te lezen, ik had de engelstalige versie. Vertaalt door een Duitser, dat scheelt weer. Alle facetten van de oorlog komen voorbij. Een klas van 19-jarige jongens wordt door de leraar opgehitst om in dienst te gaan. Veld van Eer, Heldhaftigheid, Moed, Trouw aan het Vaderland etc, alles wordt gebruikt. Alle jongens trappen er in. Op één na, maar die bezwijkt onder de groepsdruk en is ook de eerste die sneuvelt. Paul Bäumer is de ‘ik-figuur’. In de loop van het verhaal bedenkt Bäumer dat zijn generatie, voorzover die zullen overleven, een verloren generatie is. Lichamelijk en geestelijk kapot. En als ze terug komen, hoe moet het dan met hun opleiding? Daar is geen plan voor. En wie bepaalt eigenlijk dat hij ‘die anderen’ (hij gebruikt nooit het woord ‘vijand’) moet doden? Een paar belangrijke mannen die ergens iets besluiten en dan moeten de soldaten elkaar afmaken. En het is toch wel gek dat iedereen zijn land verdedigd. Bäumer heeft geen enkel belang bij Frankrijk. Het loopgraven leven en sterven en lijden komt uitvoerig aan de orde. Het hospitaal functioneren. De zinloosheid van dit alles.
In de laatste weken van de oorlog, als iedereen al weet dat de oorlog al bijna afgelopen is, sneuvelt hij.

De schrijver heeft vanaf 1916 als soldaat gediend. De Nazi’s hebben dit boek verboden en de schrijver zijn staatsburgerschap ontnomen.

All Quiet on the Western FrontAll Quiet on the Western Front by Erich Maria Remarque
My rating: 5 of 5 stars

After a lesson about Fields of Honour, Glorious Battle, Patriotisme etc, a class of 19-year olds enlists in the army. Paul Bäumer tells about it. After his first battle, he wonders how it is possible that some important men decide that it is war and that soldiers have to kill one another. And that all countries defend themselves. This is a important theme in the book. The absolute senselessness of this war.
Well written.

View all my reviews

De Dordtse Leerregels dichterbij gebracht – ds E. Koop

Een naar mijn idee gedateerd boek. Één van de meest gruwelijke geschriften van de protestantse kerken in Nederland. Ik kan me niet vinden in de stellingen over de zogenoemde uitverkiezing. Volgens deze leer is de hele mensheid zondig en slecht en valt onder Gods toorn. Er moet dan ook gestraft worden. Jezus, Gods zoon ondergaat die straf. Iedereen die dat gelooft zal behouden worden. Maar dan de angel: niet iedereen gelooft, niet iedereen is uitverkoren.  God bepaalt wie wel en wie niet. De teksten die allemaal aangehaald worden,  zijn mijns inziens poly interpretabel en moeten in de context gezien worden. Het lijkt mij erg fout om mysteries zò strak te omschrijven en als dogma en belijdenis te poneren. Het niet aannemen van deze belijdenis leidt onvermijdelijk tot eeuwige verdoemenis. Niet slechts een paar miljoen jaar ofzo, maar eeuwig! Ik heb gelezen tot bladzijde 30 en ben toen gestopt. Let wel, dit boek gaat òver de Dordtse Leerregels, de schrijver brengt ze op zijn manier dichterbij. Maar bij mij werkte zijn betoog precies andersom.
Voor wie de DL wil lezen, kan op diverse plekken terecht, o.a. HIER voor een PDF.

Bergen-Belsen

Een berucht concentratiekamp, niet ver bij Celle vandaan. De opbouw als Gedenkstätte is vergelijkbaar met Esterwegen. Bij de ingang is een groot en uitvoerig informatiecentrum. Vooral niet overslaan, maar bekijken! Het terrein daar achter is groot en bevat veel massagraven. Daar liggen per grafheuvel 5000, 10.000 of meer doden begraven. Je kunt niet anders dan met verbijstering kennis nemen van wat je ziet en waar je langs loopt.

De navigatie reageerde niet op het adres dat de website aangaf. Echter, als je alleen Bergen-Belsen intiept, dan kom je er ook. Overal staan borden waarmee de richting van de ‘Gedenkstätte’ wordt aangegeven.

Voor alle foto’s zie HIER

The Wounded Healer – Henry J.M. Nouwen

Een interessant boekje, gepubliceerd in 1979. Dat is ook duidelijk te merken in zijn omschrijving van de jeugd die geen toekomst meent te zien. Hij spreekt hier over de ‘Nucleaire mens’ en bedoelt daarmee de invloed en dreiging van kernwapens. Ik had er zo één in mij co-assistenten groep, hij meende dat het leven geen zin had omdat alles in 1x weggevaagd kon worden. Ik herken dat ook wel bij mijzelf, een voorliefde voor post apocalyptische literatuur en dokterschap met minimale middelen. Maar goed, daar gaat het niet over, het viel me zo op. De ‘moderne mens’ voegt zich niet meer in in de tradities van vader op zoon, van meester op gezel want: de wereld is niet zeker, niet veilig.

God is buiten, boven en daar is niets. En ‘binnen’ dan? Dat kan psychedelisch, meditatief etc. De andere kant is revolutionair. Als christen zou je een combinatie van alles moeten zijn. Teveel pastoraat gaat over uitwendige dingen.

Zijn punt: de christelijke leider, bijvoorbeeld de dominee of pastoor e.d., is niet iemand die God aan zijn gemeenschap openbaart, als iemand die iets heeft en dat uitdeelt aan hen die niets hebben, maar iemand die hèn helpt die zoeken om de werkelijkheid te ontdekken als bron van hun bestaan. Een mens is een mens en God is God en zonder God kan de mens geen mens zijn.

Hij/zij is niet anders dan andere mensen en vanuit die positie kan hij naast hen staan en hen begrijpen.

Ik kan er nog meer mooie zinnen op los laten, maar dit is m.i. de essentie.

Celle

Celle is een leuk stadje. Het centrum, dat niet echt klein is, bestaat uitsluitend uit goed onderhouden vakwerkhuizen. Op de begane grond is alles wel aangepast (vanwege winkels etc.), de rest ziet er goed uit. Er staat ook nog iets dat op een kasteel lijkt, maar dat werd gerenoveerd en was geheel in het plastic verpakt. De grootste kerk is de Evangelisch Lutherische Kirche St Mariën. Het is altijd lastig het vroege Lutherse te onderscheiden van het Katholieke. Als je binnenkomt en je bent niet goed op de hoogte van het verschil tussen Luthersen en Katholieken, zie je het verschil nauwelijks.

Parkeren is makkelijk. Iets buiten het centrum is een parkeerplaats, gratis en erg ruim. Of dat zo blijft weet ik niet. Stel je navigatie in op Hafenstraße 2, dat is niet het exacte adres, maar als je daar bent kan het niet missen. De parkeergarages liggen in het centrum. Lastig te bereiken, kleine parkeerruimte en naar men zegt te duur, dat laatste naar Duitse begrippen.
Als Nederlander heb je altijd wat moeite met afstanden inschatten. Het was aanmerkelijk verder dan ik dacht.
Aansluitend even doorrijden, dan ben je in Bergen-Belsen.

Der Hadith, die Sunna Mohammeds – Bill Warner

Ik zocht een inleidend boek over de Hadith. Het boek dat ik besteld had, zou pas over 3 maanden aankomen, al verder zoekend liep ik toevallig tegen dit boek aan. Toen ik begon met lezen, bleek het en uitgave te zijn van de CSPI, het ‘Center for the Study of Political Islam’. De schrijver is oprichter en voorzitter van deze instelling. Hij zegt niets over de individuele gelovige, maar wel over de inhoud van diens diverse geschriften. De schrijver vindt het belangrijk dat wij (westerlingen en kafirs) daarvan op de hoogte zijn.
Ik heb net een boek gelezen over de spirituele kant van de Islam en was aangenaam verrast. Nu ik dit lees, zie ik IS bezig. Ze doen precies wat in de Hadith’s staat.
De schrijver begint met de basis van de Islam: de Koran, de Hadith’s en de Sira, de laatste twee beschrijven het leven van Mohammed en zijn pas vele jaren na zijn dood samengesteld. De schrijver gebruikt alleen de twee belangrijkste Hadith’s, namelijk die van Boukhari en Muslim.
De Koran is niet hetzelfde als de Bijbel voor Christenen. De Koran bevat te weinig informatie daarvoor en draagt maar voor 14% bij aan de totale leerinhoud van de Islam (hoe bereken je zoiets?). De Hadith 60% en de Sira 26%. In de Hadith kom je allerlei uitspraken over het leven van Mohammed tegen, of het nu over Allah, vrouwen, poepen, oorlog, seks, slaven gaat, alles. De Hadith’s spelen dus een veel grotere rol dan de Koran. In de Koran staat 91x dat het leven van de Profeet als voorbeeld genomen moet worden. Hij overstijgt hier bij verre de normaal menselijke status.
Allereerst het begrip Kafir. Dat wordt meestal vertaald met ‘ongelovige’ maar dat is een te neutrale term. Kafir gaat veel verder. Een Kafir is inderdaad een ongelovige en mag daarom belogen, bestolen, gediscrimineerd, mishandeld en gedood worden. Als hij zich bekeerd tot Islam dan is alles weer in orde. Dhimmi’s zijn Kafirs met een gedoogstatus, die worden ook zwaar gediscrimineerd maar worden (nog) niet gedood. Ziehier het succes van de Islam, aldus de schrijver.
De schrijver haalt selectief al dit soort dingen naar voren omdat ze ook concreet worden toegepast of toegepast kunnen worden (zie vooral IS, maar ook andere theocratieën).
De hel zit vol vrouwen want die zijn niet dankbaar genoeg jegens hun mannen of willen niet vaak genoeg seks. Vrouwen zijn oorlogsbuit en mogen naar believen verkracht worden. Als ze zwanger worden daalt hun prijs op de slavenmarkt, dat is een nadeel.
Van de Jihad bestaan twee vormen. In de Hadith’s is de Jihad vrijwel altijd gekoppeld aan geweld tegen Kafirs.
Het punt dat schrijver hiermee wil maken is: over de individuele Moslim kun je niets zeggen, maar over Islam wel, dat is een beweging openlijk uit is op wereld overheersing.
Een medemens is een andere Moslim, de rest is Kafir. De schrijver noemt dit een duale ethiek.
Ik werd hier niet vrolijk van. Onderstaande links worden in het boek genoemd.

www.cspii.org
www.politicalislam.eu

We shall not sleep – Anne Perry

Het laatste deel van de WO-1 serie. Het tij van de oorlog lijkt te keren, na jaren van slachtpartijen worden de Duitsers teruggedreven, maar de slachting gaat door. Mason, de journalist, maakt zich los van de Peacemaker. De Duitse collega van de Peacemaker ook, die meldt zich bij Reavly om de Prime Minister te spreken en hem de naam van de Peacemaker te geven. Diezelfde Peacemaker heeft zijn oren en ogen overal, maar niemand weet wie die ogen en oren zijn. Elke gebeurtenis is verdacht. Er wordt bijvoorbeeld een moord gepleegd. Wie, waarom?
Het boek eindigt als de oorlog eindigt.
Ik heb de serie met plezier gelezen, goed geschreven, je krijgt een beeld van hoe het was in de loopgraven. De hoofdpersonen hebben er een handje van om filosofische, soms ook religieuze, discussies te voeren. Wat ik een beetje jammer vind is dat er zo af en toe gebeurtenissen plaatsvinden die zò toevallig zijn, dat het ongeloofwaardig wordt.
Maar het blijft een aanrader!