Großsteingrab 3B ‘Darpvenner Steine I’ (Sprockhoff 900)


De stenen ruimte van de „Darpvenner Stenen l“ is met een omvang van 15,5 bij 1,5 meter een zeer indrukwekkend verschijnsel. De wandstenen zijn vrijwel volledig behouden gebleven en de enige deksteen die nog op de stenen rust (oorspronkelijk waren het er tien) maakt het makkelijker voor te stellen wat voor een imposante werking dit megalietengraf moet hebben gehad. Op de weg hier naartoe komt de bezoeker aanwijzingen naar de “Hünenburg” tegen – deze aanduiding geeft de hoge concentratie aan graven uit het stenen tijdperk in het gebied Schwagstorf aan.

Ganggraven in het Osnabrücker Land

Niet alleen in deze regio zijn de graven zo ruim vertegenwoordigd; in heel Europa zijn rijen stenen, stenen kisten en tempels uit grote stenen gebouwd. De Noord-Duitse megalietgraven zijn bijna uitsluitend in de vroege steentijd, tussen 3500 en 2800 v. Chr., gebouwd. De kern van het bouwwerk is de gelijkvloerse grafruimte. Deze bestaat uit losse, naast elkaar geplaatste ‘jukken(een ‘juk’ = twee draagstenen en één deksteen) en de sluitstenen aan de smalle kanten. De tussenruimtes werden opgevuld met metselwerk uit kleinere rolkeien. De bodem van de grafruimte bestond uit een laagje vlakke stenen. In de door heel Osnabrücker Land gelegen graven zijn korte gangen aangetroffen, die met behulp van zwerfkeien gebouwd zijn. Jammer genoeg is hiervan weinig overgebleven, dit komt met name door de voormalige aardophogingen en de vele aangelegde zettingen rondom de grafruimtes.

Coördinaten
MAPcode FSD.S4S

Lees verder

Großsteingrab 3A Dreihauser Steine (Sprockhoff: nr 903)

Terug naar Großsteingräber overzicht

Ook wel ‘Großsteingrab Schwagstorf I’ genoemd. Alle wand,- en dekstenen van dit grote hunebed zijn op hun plek gebleven, de wandstenen bevinden zich zelfs gedeeltelijk nog in de dezelfde positie als toen ze gebouwd werden. Daarentegen zijn de elf dekstenen door de eeuwen heen voor een groot deel in de open ruimte gezakt. Met de rond 1 cm diepe inkepingen behoren deze stenen van Driehaus tot de zogenaamde ‘kommetjes’,- of ‘schaaltjes’ stenen, die op verschillende plaatsen in Europa te vinden zijn. Anders dan de springgaten, die bij veel grafstenen in de 19de eeuw aangebracht werden, hebben de schaaltjes met name een cultische betekenis en zijn – doordat ze zijn ontstaan in de late steen- of bronstijd bijna net zo oud als de hunebedden zelf.

Ga met de muis op deze foto staan en bekijk de hele serie.

Alle Wand- und Decksteine der hiesigen Anlage sind vor Ort geblieben, die Wandsteine sind zum Teil sogar in entstehungszeitlicher Lage positioniert. Hingegen sind die elf Decksteine im Laufe der letzten Jahrtausende in die Kammer verrutscht. Mit den flachen, rund 1 cm tiefen Einkerbungen zählen die Driehauser Steine zu den so genannten Näpfchen- oder Schälchensteinen, die sich vielerorts in Europa nachweisen lassen. Anders als die Sprenglöcher, die vielen Großsteingräbern im 19. Jahrhundert zugefügt wurden, haben die Schälchen gemeinhin kultische Bedeutung und sind mit ihrer Entstehungszeit in der späten Jungstein- oder Bronzezeit beinahe so alt wie die Megalithanlagen selbst
Coördinaten: 52.360015, 8.197791
MAPcode: FSL.JDB

Großsteingrab 2 Jeggen (Sprockhoff: nr 922)

Großsteingrab 2 Jeggen

Großsteingrab 2 Jeggen Het hunebed Jeggen behoort, dankzij de imposante grootte van de zwerfkeien en de van veraf zichtbare ligging in de open veldvlakte tot de meeste bezochte steengraven in net Osnabrücker Land. Al in 1895 werden zij door het toenmalige provinciebestuur opgekocht. Sindsdien is de verzorging en inrichting van deze plek in handen van een aantal vrijwilligers uit Jeggen en de naastgelegen gemeenten. De meeste van de in totaal 16 grafstenen staan -net als meer dan 5000 jaar geleden- rechtop en steken opmerkelijk ver boven de grond uit. De dekkende stenen zijn ook in zeer goede staat gebleven, zij zijn slechts gedeeltelijk in de 17×3 meter grote ruimte gezakt. Sinds 1990 zijn er tijdens werkzaamheden regelmatig losse brokstukken van aarden vaten – toenmalige grafoffers- gevonden.

Antoniuskirche Wahn

Bij het dorpje Wahn stond een kerk, de Antoniuskerk. De bouw was begonnen in 1923. In die tijd waren de bossen in de omgeving militair oefenterrein. Dat is nu nog steeds zo.  Maar er wordt niet zo heel veel geoefend, dus je kunt meestal het terrein wel op, het staat goed aangegeven. Maar in 1942 was er blijkbaar wel te weinig schiet terrein en dus werden in opdracht van Hitler zowel het dorp als de kerk platgegooid. Het dorp vind je nauwelijks terug, maar de fundamenten van de kerk zijn onlangs weer uitgegraven en vanuit de lucht goed zichtbaar. Het lijkt nu vooral een plek waar je je hond kunt uitlaten, je moet echt uitkijken waar je loopt. Een keer per jaar wordt een open lucht mis gehouden aldaar.

Die Welt 11.06.2021

Vandaag, vrijdag 11.06.2021 een krant gekocht, ‘Die Welt’. Dat is niet de eerste keer, dit is mijn krant. Maar ik lees ook wel andere. Bij eerste lezing valt op dat diverse thema’s hetzelfde zijn als in Nederland: gedoe met mondkapjes. De minister van Volksgezondheid (Jens Spahn, spreekt goed Nederlands) had heel de natie goedkoop FFP2 mondkapjes beloofd en gegeven. Ik heb ook een setje, op te halen bij de ‘Apothek’. Die apotheken hebben kapitalen verdiend aan die in goeder trouw gegeven mondkapjes. Al met al veel te duur dus.

Hier in Duitsland wordt veel gespeculeerd met landbouwgrond, aldus de krant. Dat drijft de prijzen voor grond enorm op. Dan hebben we nog Annalena Baerbeck die voor de Grünen graag Bundeskanzlerin wil worden. Ze heeft haar CV echter teveel opgeleukt en nu is ze van de top helemaal naar de bodem gezakt.

Vergeet niet Sarah Wagenknecht (https://www.sahra-wagenknecht.de/) van de Linken. Naar mijn idee een zeer intelligente vrouw met goed kijk op de zaken, die nu uit de partij gezet gaat worden. Niet woke genoeg denk ik dan. Jammer.

Verder: de groeiende kloof tussen hoog opgeleide mensen en hun partijen en de ‘gewone’  mensen die zich niet meer vertegenwoordigd voelen door hun regering. Ik vind dat een ernstig thema in Nederland, maar ook in Duitsland wordt dit erg belangrijk.

Als het gaat om de bestrijding van Islamisme (denk erom, het gaat hier nadrukkelijk niet over Islam) dan vinden de mensen dat de AfD (Alternative für Deutschland), een rechtse partij het de beste visie heeft op het Islamisme. De andere partijen laten het hier afweten. Ruud Koopmans, een socioloog uit Berlijn (en Nederlander) ziet hier een groot probleem. Ik ook.

Tenslotte komt de houding van het Westen tegenover China aan de orde. China maakt steeds meer landen financieel afhankelijk, Montenegro was recent in het nieuws (wel een snelweg beloven, gebeurt niet, wel 1 miljard euro betalen). Nu is Brazilië aan de beurt, beïnvloeding via Corona vaccins.

Hoewel ik hier niet stemgerechtigd ben, is het interessant om te merken dat hoe meer je je integreert in dit land, hoe meer je je gaat interesseren voor de lokale en nationale politiek.

Großsteingrab 20B Poldenhünensteine (Sprockhoff: Nr. 829)

Een mooi hunebed. De bewegwijzering was weer tamelijk slecht, bij toeval vonden we dit exemplaar alsnog. Het ligt wat afgelegen, mooie plek. Zie voor details Stonepages.de. Dit is Großsteingrab 20B ‘Poldenhühnensteine’ bij Spahnharrenstätte. 20B is de nummering van de ‘Straße der Megalithkultur’ (zie die website). Sprockhoff nr 829. Sprockhoff deed in Duitsland hetzelfde als van Giffen in Nederland. Hij telde en nummerde alle hunebedden in het hele land. Dit hunebed is klein maar fijn! Het kleine ganggraf is slechts gedeeltelijk bewaard gebleven. Behalve de middelste deksteen ontbreekt ook de oostelijke afsluitsteen, waardoor de daadwerkelijke grootte van de grafkamer lastig kan worden ingeschat. Ook hier werd overigens, net als bij de graven in de Klöbertannen (station 18b) en Werlte (station 20a), een draagsteen passend gemaakt met behulp van een zwerfkei ter grootte van ongeveer een hoofd. Aan de zuidelijke lengtekant zijn nog twee stenen van de zetting aanwezig. De ligging hiervan laat zien dat hier de ingang van het graf geweest zou kunnen zijn. Want de ruimte aan de oostkant bestond waarschijnlijk uit één travee meer dan dat deze nu bestaat. Of de ‘Poldenhunenstenen’ een ovale steenkrans hadden of met een rechthoekige zetting tot één van de weinige hunebedden in de regio kan worden gerekend, zoals Ernst Sprockhoff vermoedt, is niet duidelijk.

Grenspaal 18e eeuw

Zoals al eerder aangegeven, de ‘Dodte-Man-Weg’ loopt strak langs de NL/DE grens, er staan 3 oude grenspalen. De oudste is uit de tweede helft van de 18e eeuw. Omdat er aanvankelijk geen duidelijke grens was (allemaal veen) en de bewoners soms onenigheid hadden, werd er met het Bisdom Münster onderhandeld over de grens. Dat duurde tamelijk lang, maar in 1764 werd men het eens. Er zouden 11 (ik lees ook ergens 13) grenspalen geplaatst worden, de eerste werd in 1784 geplaatst bij Twist. Op de paal aan de (nu) Duitse kant staat EPM (=Episcopatus Monasteriensis) voor Bisdom Münster en aan de NL kant RBF (Respublica Belgicae Foederata) voor de Republiek der Verenigde Nederlanden. Belgica werd door de Romeinen gebruikt als aanduiding voor de Lage Landen.

Stenen kruisbeeld “Dodte Mann”

Aan het einde van de bebouwde kom van Neurhede in de richting van de grens met Nederland staat een oud stenen kruisbeeld. Volgens overgeleverde verhalen van oude inwoners is op dezelfde plek in de 18e eeuw het lijk van een man gevonden.Vermoedelijk is een illegale reiziger de Nederlands-Duitse grens te voet overgestoken en in het onherbergzame veengebied om het leven gekomen.Omdat hij geen legitimatiebewijs of andere papieren bij zich had, kon de identiteit van de man niet worden vastgesteld. Langs de weg naar Bourtange kreeg de onbekende zijn laatste rustplaats. Van het geld, dat hij bij zich had, is voor hem dit stenen kruis met het opschrift “Dodte Man” opgericht. Door deze gebeurtenis heeft het zuidelijke deel van de in 1788 gestichte Gemeinde Neurhede de naam “Dodter Man” gekregen. Het wandelpad langs de grens tussen de Bourtangerstraße en de Kuhweg heet “Dodter-Mann-Weg”.

Steinkreuz „Dodte Man“

Am Ortsausgang von Neurhede in Richtung Grenze (Niederlande) steht das alte Steinkreuz.Den überlieferten Aussagen älterer Mitbürger zufolge ist an gleicher Stelle im 18. Jahrhundert eine männliche Leiche gefunden worden.Vermutlich hatte ein Wanderer die Grenze Deutschland-Holland illegal überschritten und im unwegsamen Moorgelände den Tod gefunden. Da er weder Ausweis noch andere Papiere bei sich trug, konnte die Identität des Mannes nicht festgestellt werden. An der Straße nach Bourtange fand der Unbekannte seine letzte Ruhestätte. Von dem Geldbetrag, den er bei sich hatte, wurde ihm dieses Steinkreuz mit der Inschrift ,,Dodte Man“ errichtet. Durch diese Begebenheit hat der südliche Teil der im Jahre 1788 gegründeten Gemeinde Neurhede den Namen „Dodter Man“ erhalten.

Walfriduskerk Bedum

WALFRIDUSKERK (11DE. 12DE EEUW)
De kerk is gewijd aan St. Walfridus, een Groninger heilige die grote verering genoot en hier is begraven. Hij moet omstreeks 1000 door de Noormannen zijn vermoord. Zijn graf werd een bedevaartplaats toen zich er allerlei wonderen voordeden. De kerk zelf is in de loop der tijden behoorlijk verbouwd: als romaans overblijfsel is vooral de scheve toren interessant. De kerk was oorspronkelijk eenbeukig en van tufsteen. In de 12 de eeuw werd ze uitgebreid tot een driebeukige tufstenen kruiskerk. De zijvleugels van de toren werden in de 16de eeuw afgebroken. het middendeel -de toren- bleef gespaard. In de eeuw daarvoor waren plannen opgevat om de kerk te verbouwen tot een kruisbasiliek, maar dat kon niet worden gerealiseerd. In plaats daarvan kwam er een tweebeukige hallenkerk. Ook die kon niet in stand gehouden worden, door brand, oorlog en Reformatie. Het schip bleef tot op de dag van vandaag bewaard.

Hier moet mij een kleine persoonlijke frustratie van het het hart: als 13-jarige zat ik op school in Groningen, Kapteijnschool. Bij wiskundeles ging het over ‘ruiten’ . Wie ruiten in de praktijk zag. Het was me al opgevallen dat de toren van deze kerk uit vier ruiten bestond. Mijn antwoord was dus: ‘De oude kerk van Bedum meneer’. ‘Juist ja’, was de strekking van het antwoord. Hij begreep niet wat ik bedoelde, vroeg het niet uit. ‘Wie nog meer….?’

Vijftig jaren later ben ik er nog steeds niet overheen…

Großsteingrab 18D Steenhus in Börger (Sprockhoff: Nr. 819)

Het ‘Steenhus’ is een van de drie overgebleven megalietgraven in Börger. Ca. 180 meter ten noordoosten van dit graf liggen de ‘hunestenen’, een sterk vernield graf van ongeveer dezelfde grootte als het Steenhus met nog vier dek,- en elf draagstenen. Ca. 250 meter ten zuidwesten van dit Steenhus bevindt zich nog een ander, nog meer afgebroken, graf met slechts een dek,- en vijf draagstenen. ln de oost-west georiënteerde grafkamer van het Steenhus zijn negen van de oorspronkelijk elf dekstenen bewaard gebleven. Van de elf draagstenen aan de lengtekant ontbreekt alleen aan de noordkant een draagsteen, ook de draagstenen aan de smalle kant zijn aanwezig. Van de ovale steenkrans, die om de kamer heen lag, is slechts een enkele steen naast de ingang overgebleven.

 

Blokken

Eén van de geweldig nieuwe ontwikkelingen die WordPress mij niet wil onthouden is de nieuwe blokken structuur. Gutenberg noemen ze dat, en dat klinkt vertrouwd en fijn. Maar dat is het niet. Ook Google begint daarmee. Allemaal blokken. Hoera.

Ik werk al jaren op het internet, HTML en alles wat er bij hoort. Altijd tevreden geweest. Maar nu moet alles in blokken, dat is veel fijner. Niet dus. die dingen luisteren niet naar wat jij wilt. Die willen graag een solitair blok zijn en WordPress en Google gaan daar in mee. Je zou er bijna een SF roman over kunnen schrijven! Wàt een achteruitgang!. Wàt een arrogantie om dit allemaal aan ons op te dringen! Ik beschouwde mijzelf nooit als digibeet, maar dat gevoel begint mij nu wel te bekruipen. Dank u, WordPress, dank u Google.

Heede, de oudste geschiedenis

De naam Heede komt oorspronkelijk van “Heda” en is waarschijnlijk een samengesteld Nederduits woord van “Hed” = heide en “A” = water, wat “Heidedorp aan het Water” zou kunnen betekenen. Heede (toen ” Heithe “) wordt voor het eerst genoemd in 1177 toen Edelman Sigwin het leengoed Heithe aan de bisschop van Münster schonk.
De stichting van het dorp valt waarschijnlijk in de tijd dat St. Liudger (791) bisschop was in Münster. Tijdens zijn ambtsperiode zou hij het gebied rond Heede tot 801 verschillende keren hebben bezocht, de ‘Hof zu Heede’ hebben gekocht en een kapel hebben laten bouwen op het terrein waar nu de oude Petruskirche staat. Dit wordt ook gesuggereerd door een inscriptie op de oude plaquette die nog steeds te vinden is in de toren van de Petruskirche.

Een deel van zijn eigendom, waaronder waarschijnlijk het landgoed Heede, werd nagelaten door St. Liudger aan het bisdom Münster. In de daaropvolgende jaren veranderden de eigenaren tot aan het einde van de 14e eeuw het landgoed overging naar de v. Familie. Oltman,  die later de naam ‘v. Heede’ aannam. Het ontstaan ​​van het dorp  Heede en de latere ontwikkeling zijn nauw verwant met de twee ridderzetels Heede en Schärpenburg. Op 16 oktober 1467 werd het landgoed Heede verworven door de twee broers Coep en Wermolt v. Heede. Zij verdeelden het in twee landgoederen: het aandeel van de jongste broer Wermolt was Haus Heede (kapel aan het hof, omliggend land).

De ridderstoel in Heede was ongeveer waar het rusthuis “Maria Regina” van het moederhuis Thuine nu staat en gaat terug tot de bovengenoemde oprichting van St. Ludger. Hij bouwde op zijn eigen deel een appartement, het latere ‘Gut Schärpenburg’. Dit bestond uit een herenhuis , Schuren, keuken en appelboomgaarden die door enten waren omgeven. De 1000 jaar oude lindeboom zou de kasteellinde van het voormalige Schärpenburg zijn geweest. Nadat beide landgoederen bijna twee eeuwen lang groeiden en bloeiden (bijvoorbeeld Wermolt herbouwde met zijn vrouw de Petruskirche), hadden hongersnood en oorlogen hen zwaar getroffen. In 1673 werd de Schärpenburg bijna volledig verwoest, het Heede-huis naast de kerk werd rond 1855 afgebroken. De ‘Burgplatz’ met de 1000 jaar oude lindeboom werd in 1972 over in openbaar bezit.

Op het wapen van Heede staat de 1000 jaar oude lindeboom, linksonder de zogenaamde Sint-Petrussleutel als symbool van de parochie en rechtsonder een aar als symbool van het belang van landbouw voor het dorp. De verdeling van de gebieden tussen de twee broers Coep en Wermolt v. Heede in 1467 heeft geleid tot het ontstaan van belangwekkende plaatsen die nog steeds te zien zijn.

De 1000 jaar oude Linde

Het slot Schärpenburg is in opdracht van Rabenhaupt in 1673 verwoest, hij zou echter opdracht hebben gegeven om de Linde te sparen. Zo is van de Schärpenburg alleen de grote lindeboom, in de volksmond “de 1000 jarige linde” genoemd, overgebleven. 
De stam heeft aan de grond een diameter van ongeveer 6 meter en een omtrek van 19 meter. De hoogte van de hele boom vanaf de grond tot de top is ongeveer 30 meter, de breedte van de kroon ongeveer 40 meter.
Aan de rand van de lage “stam” zijn er 15 sterke “takken” met verschillende diktes, maar ze vertegenwoordigen allemaal sterke bomen.
Deze stammen verenigen zich onderaan en vormen de knoestige hoofdstam. Tussen de takken is er een ronde open ruimte met een oneffen oppervlak, waarop een plateau geplaatst kon worden dat ruimte bood aan minstens een dozijn mensen om te tafelen. De bisschoppen van Münster, prins Ferdinand van Beieren en Bernhard von Galen zouden op deze locatie banketten hebben gehouden.
Hij een ‘Burglinde’, zoals je ze in Duitsland meer kunt vinden. Hun aanplant is gebruikelijk sinds de 15e eeuw. Door de adel en deels in ook wel in de dorpen werden ze in relatief korte tijd gekweekt. Dit lijkt te hebben bestaan ​​uit het circulair planten van een aantal jonge lindebomen op een geschikte grond, die zich vervolgens gelijkmatig ontwikkelde en versmolten raakten met elkaars wortels, er werden passende incisies gemaakt om een ​​gemeenschappelijke raffia te vormen. Hoe meer het ‘bewortelen’ voortschreed, hoe meer de grond kon worden verwijderd, en in de loop van tientallen jaren groeide het wortelmengsel uit tot een coherente houtmassa, die de “stam” vormde en op zijn beurt nieuwe wortels vormde.
De leeftijd van deze bomen wordt niet  beoordeeld door hun “stam” maar door de individuele “takken”. De Linde is geen 1000 jaar oud.  Vanwege de locatie kan ervan worden uitgegaan dat ze rond dezelfde tijd werd geplant als de Schärpenburg werd gebouwd. Dit moet kort na 1400 zijn geweest.

Deutscher Text unten

Lees verder

Waterloo en oorlog in het algemeen

De dag na de slag bij Waterloo

Om verschillende redenen verdiep ik mij de laatste tijd in veldslagen. Ik heb al heel wat geweld op tv gezien en wat me daarbij opvalt is, dat als er geschoten wordt, je een knal hoort en het slachtoffer roept zelfs geen ‘Aarrgh’ meer maar valt meteen om en ligt stil. In speelfilms over veldslagen (bv Waterloo, is ook verfilmd) zie je hetzelfde: knal of steek, slachtoffer dood en stil. Maar zo gaat dat niet, nu niet en vroeger niet. Oorlog is een goor bedrijf met veel akelige wonden, vreselijke pijn snel of langzaam sterven etc. En iedere keer gebeurt het weer en iedere keer hangt er een sfeer van eer en heraldiek omheen.

Een leger kan een land beheersen, maar dan moet je eerst het andere leger verslaan, dat is het idee. Dus ga je in een groep bij elkaar staan en elkaar dood slaan. Dat lukt niet altijd in één keer en dus heb je veel gewonden die pas later, of veel later of niet dood gaan. Degene die de meeste mensen heeft dood gemaakt heeft gewonnen. Men zegt dan: generaal x heeft van generaal y gewonnen. Die stonden bovenop een heuvel met een verrekijker bevelen te geven.

Lees voor de aardigheid: https://historiek.net/slag-bij-waterloo-doden-en-gewonden/49276/

en zie ook mijn eerdere boekbespreking

Ik heb zelf gelukkig nooit een oorlog meegemaakt, mijn vader wel. Wat mij -als dienstplichtig reserve officier- wel is bijgebleven is het volslagen zinloze gevoel als je een stormloop moest doen op een bosje. Ik was in mijn opleidingstijd tijdens een oefening pelotonscommandant en moest een bosje verdedigen tegen een vijand. In de commandotent sprak ik mijn gevoel uit tegen de eveneens dienstplichtige sergeant. Het gesprek werd afgeluisterd en ik kreeg een reprimande vanwege ‘niet gemotiveerd’ zijn.

Ik begrijp heel goed dat verzet tegen onrecht en tirannie noodzakelijk zijn. Maar als soldaat ben je, als je niet oppast, gereedschap voor allerlei machtswellustelingen. Ik zie dat opnieuw gebeuren in China en Turkije.

Corona en de grens

We zitten nu officieel in de ‘Tweede Golf’. Hier in Duitsland lijkt er niets veranderd:  iedereen draagt in binnenruimte Mund und Nasen schutz. Waag het niet te zondigen. Karretje mee. In Nederland is het altijd maar weer afwachten waar je aan toe bent. Vanmorgen bracht ik mijn auto naar een garage in Nederland, netjes met mondkapje op. Binnen had niemand dat, bij navraag was de mondkapjesplicht in NL een dringend advies, geen verplichting. Pappen en nathouden zeg maar.

In het algemeen is de grensovergang ook niet duidelijk. Werden we de eerste keer gecontroleerd, nu is daar geen sprake van. Nog niet in ieder geval, we kunnen nog rustig heen en weer rijden. Want dat is het fijne van grensbewoner zijn: je hebt de voordelen van beide landen binnen handbereik.

Mensen van kleur

Een van de merkwaardigste uitdrukkingen van de laatste tijd is, naar mijn idee, ‘mensen van kleur’. Dat lijkt me slecht Nederlands, bedoeld wordt waarschijnlijk ‘gekleurde mensen’. Ik vermoed dat het letterlijk vertaald is uit het Engels, zoals zo vaak. Overigens ook opvallend: in de reclames zien we tegenwoordig meer zwarte mensen dan op straat. Chinezen en hindoestanen enzo niet. Ook hier lijkt de situatie uit de VS rechtstreeks overgepoot te worden naar Nederland.

Je hebt kasten van hout, flessen van glas, kastelen van zand en zo heb je blijkbaar ook mensen van kleur. Tamelijk heftige uitdrukking. Temeer omdat hiermee eigenlijk bedoeld wordt alle mensen die NIET BLANK zijn. Je hebt dus blanken en anderen. Nogal racistisch, zou ik zeggen. Ook dat heeft weer te maken met de nieuwe ontwikkeling dat we blanken ‘wit’  moeten noemen. Maar laten we wel wezen, tenzij je alleen maar zwart/wit kunt zien is alles kleur. Blanke mensen zijn meestal tamelijk roze en als ze blozen bijna rood. De meeste zwarte mensen zijn een variant bruin. De running mate van Joe Biden Kamala Harris wordt in de pers ‘zwart’ genoemd, zie o.a. HIER en test je vermogen kleur te zien. Waar ligt ergens de kleur grens om ineens niet meer blank te zijn maar zwart of andersom? Blank-98 of Zwart-43? En wat zouden de bruine mensen daar van vinden en de chinezen zien dat vast ook weer anders.

Ik heb de Donald Duck er eens op nageslagen. In de klas van Kwik, Kwek en Kwak zitten kinderen van allerlei kleuren, ook blanke kinderen. Voor het inkleuren van de figuurtje is een soort oranje achtige kleur gekozen. De enige witte leerlingen zijn Kwik, Kwek en Kwak. In Duckstad zijn de enige witten de eenden. Dagobert is zo’n ‘oude witte eend’.

Volgens artikel 1 van de grondwet is discriminatie verboden, al heel lang. Discriminatie is onderscheid maken op basis van niet relevante kenmerken. Racisme is dus verboden, maar het gaat verder dan dat. Ik ga al jaren om met mensen van allerlei huidtinten, atheïsten, moslims, hindoes, grefo’s, huidskleuren in alle varianten. Nooit een probleem. En nu ineens is het een probleem. Dat kan toch niet de bedoeling zijn? Een beetje minder woke mag wel.

Pidgin Engels

Enige maanden geleden was er in Veendam (dat ligt in de provincie Groningen) een valwind. Ik zag de filmpjes al snel op YouTube en Twitter. Je zult er maar midden inzitten. Op de nieuwspagina werd aangegeven dat er een valwind (downburst) was geweest. Dat Engels moest er wel achter, waarom weet ik niet. Nu wel: zeer recent was er een downburst (valwind) in midden Limburg. Het bericht was precies in die volgorde gesteld. Downburst (valwind). Als het nog een keer voorkomt, kan er nu met een gerust hart alleen ‘downburst’  worden geschreven en raken we weer een Nederlands woord  kwijt. Waarom wij er op ingesteld zijn om het Nederlands zo snel mogelijk af te schaffen is mij een raadsel. De laatste verassingen mijnerzijds las ik vorige week: “De massa moet gemute worden en daarna ge-educate”. Werkelijk, ik verzin dit niet! Eigenlijk zou ik nu moeten schrijven: “Ik verzin dit niet, wolla”. Dat is wel zo ‘woke’.

Tota wiedersechwanoo (Middeleeuwse groet, betekent ‘Tot Ziens’).

Hostility

Enige tijd geleden ben ik begonnen in het boek van Buber “Ich und Du”. Taaie kost, vooral in het Duits. Toen zag ik deze film: ‘Hostiles’. Een door de oorlog getraumatiseerd Indianen opperhoofd en een beschadigde US Army officier. Opdracht van de president: ‘Begeleid deze man naar zijn eigen gebied’. Beiden hadden in de oorlogen vreselijke dingen gedaan, ze haten elkaar. Gedurende de reis maken ze een en ander mee, kijken elkaar in de ogen, spreken (zoals Buber het formuleert) het ‘Ich und Du’ woord uit en het begrip is daar. Het universum gezien door de ogen van de ander. Dat ondanks alle anderen die onderweg afgeknald worden. De boodschap is niet er minder om. De muziek die dit ondersteund is werkelijk geweldig, neem de tijd ervoor:

Sie und du

Vrij naar het boek van Martin Buber (Ich und Du). Op de MAVO, toen ik nog Duitse les kreeg, werd mij altijd verteld dat het gebruik van ‘du’ in Duitsland geen goed idee was. Het moest zijn: ‘Sie’! Dat idee is ook later diverse keren genoemd. In de tijd dat we ons aan het voorbereiden waren om naar Duitsland te verhuizen werd nog steeds ernstig gewaarschuwd voor ‘du’.

Toen we dus kennismaakten met onze nieuwe Duitse buren zou ik net ‘Sie’ zeggen, of ze waren me al voor: ik moest vooral ‘du’  zeggen. Jaren later heb ik in toenemende mate de indruk dat het hier in het Emsland ongeveer net zo gaat als aan de Nederlandse kant. ‘U’  bestaat nog wel, maar alleen de eerste paar zinnen, daarna wordt het al heel snel ‘jij’. Vorige week las ik dat de Deutsche Bahn, voorwaar geen klein bedrijf, in haar communicatie en Werbung over zal stappen van ‘Sie’ naar ‘du’. Dan is het hek van de dam lijkt mij en wordt het voor Nederlanders weer iets makkelijker en slaat de verpaupering ook hier toe.