Bergen-Belsen

Bergen-Belsen
Een berucht concentratiekamp, niet ver bij Celle vandaan. De opbouw als Gedenkstätte is vergelijkbaar met Esterwegen. Bij de ingang is een groot en uitvoerig informatiecentrum. Vooral niet overslaan, maar bekijken! Het terrein daar achter is groot en bevat veel massagraven. Daar liggen per grafheuvel 5000, 10.000 of meer doden begraven. Je kunt niet anders dan met verbijstering kennis nemen van wat je ziet en waar je langs loopt.

De navigatie reageerde niet op het adres dat de website aangaf. Echter, als je alleen Bergen-Belsen intiept, dan kom je er ook. Overal staan borden waarmee de richting van de ‘Gedenkstätte’ wordt aangegeven.

Voor alle foto’s zie HIER

Celle

CelleCelle is een leuk stadje. Het centrum, dat niet echt klein is, bestaat uitsluitend uit goed onderhouden vakwerkhuizen. Op de begane grond is alles wel aangepast (vanwege winkels etc.), de rest ziet er goed uit. Er staat ook nog iets dat op een kasteel lijkt, maar dat werd gerenoveerd en was geheel in het plastic verpakt. De grootste kerk is de Evangelisch Lutherische Kirche St Mariën. Het is altijd lastig het vroege Lutherse te onderscheiden van het Katholieke. Als je binnenkomt en je bent niet goed op de hoogte van het verschil tussen Luthersen en Katholieken, zie je het verschil nauwelijks.

Parkeren is makkelijk. Iets buiten het centrum is een parkeerplaats, gratis en erg ruim. Of dat zo blijft weet ik niet. Stel je navigatie in op Hafenstraße 2, dat is niet het exacte adres, maar als je daar bent kan het niet missen. De parkeergarages liggen in het centrum. Lastig te bereiken, kleine parkeerruimte en naar men zegt te duur, dat laatste naar Duitse begrippen.
Als Nederlander heb je altijd wat moeite met afstanden inschatten. Het was aanmerkelijk verder dan ik dacht.
Aansluitend even doorrijden, dan ben je in Bergen-Belsen.

The Wounded Healer – Henry J.M. Nouwen

Een interessant boekje, gepubliceerd in 1979. Dat is ook duidelijk te merken in zijn omschrijving van de jeugd die geen toekomst meent te zien. Ik had er zo één in mij co-assistenten groep, hij meende dat het leven geen zin had omdat alles in 1x weggevaagd kon worden. Ik herken dat ook wel bij mijzelf, een voorliefde voor post apocalyptische literatuur en dokterschap met minimale middelen. Maar goed, daar gaat het niet over, het viel me zo op.

Zijn punt: de christelijke leider, bijvoorbeeld de dominee of pastoor e.d., is niet iemand die God aan zijn gemeenschap openbaart, als iemand die iets heeft en dat uitdeelt aan hen die niets hebben, maar iemand die hèn helpt die zoeken om de werkelijkheid te ontdekken als bron van hun bestaan. Een mens is een mens en God is God en zonder God kan de mens geen mens zijn.

Hij/zij is niet anders dan andere mensen en vanuit die positie kan hij naast hen staan en hen begrijpen.

Ik kan er nog meer mooie zinnen op los laten, maar dit is m.i. de essentie.

Der Hadith, die Sunna Mohammeds – Bill Warner

Ik zocht een inleidend boek over de Hadith. Het boek dat ik besteld had, zou pas over 3 maanden aankomen, ik liep toevallig tegen dit boek aan. Toen ik begon met lezen, bleek het en uitgave te zijn van de CSPI, het ‘Center for the Study of Political Islam’. De schrijver is oprichter en voorzitter van deze instelling. Hij zegt niets over de gelovige, is een groot voorstander van vrijheid van religie en uitoefening daarvan, maar wel over de inhoud van de diverse geschriften zijn nuttig om algemeen bekend te zijn.
Ik heb net een boek gelezen over de spirituele kant van de Islam en was aangenaam verrast. Nu ik dit lees, zie ik IS bezig. Ze doen precies wat in de Hadith’s staat.
De schrijver begint met de basis van de Islam: de Koran, de Hadith’s en de Sira, de laatste twee beschrijven het leven van Mohammed en zijn pas vele jaren na zijn dood samengesteld. De schrijver gebruikt alleen de twee belangrijkste Hadith’s, namelijk die van Boukhari en Muslim.
De Koran is niet hetzelfde als de Bijbel voor Christenen. De Koran bevat te weinig informatie daarvoor en draagt maar voor 14% bij aan de totale leerinhoud van de Islam. De Hadith 60% en de Sira 26%. In de Hadith kom je allerlei uitspraken over het leven van Mohammed tegen, of het nu over Allah, vrouwen, poepen, oorlog, seks, slaven gaat, alles. De Hadith’s spelen dus een veel grotere rol dan de Koran. In de Koran staat 91x dat het leven van de Profeet als voorbeeld genomen moet worden. Hij overstijgt hier bij verre de normaal menselijke status.
Allereerst het begrip Kafir. Dat wordt meestal vertaald met ‘ongelovige’ maar dat is een te neutrale term. Kafir gaat veel verder. Een Kafir is inderdaad een ongelovige en mag daarom belogen, bestolen, gediscrimineerd, mishandeld en gedood worden. Als hij zich bekeerd tot Islam dan is alles weer in orde. Dhimmi’s zijn Kafirs met een gedoogstatus, die worden ook zwaar gediscrimineerd maar worden (nog) niet gedood. Ziehier het succes van de Islam, aldus de schrijver.
De schrijver haalt selectief al dit soort dingen naar voren omdat ze ook concreet worden toegepast of toegepast kunnen worden (zie vooral IS, maar ook andere theocratieën).
De hel zit vol vrouwen want die zijn niet dankbaar genoeg jegens hun mannen of willen niet vaak genoeg seks. Vrouwen zijn oorlogsbuit en mogen naar believen verkracht worden. Als ze zwanger worden daalt hun prijs op de slavenmarkt, dat is een nadeel.
Van de Jihad bestaan twee vormen. In de Hadith’s is de Jihad vrijwel altijd gekoppeld aan geweld tegen Kafirs.
Het punt dat schrijver hiermee wil maken is: over de individuele Moslim kun je niets zeggen, maar over Islam wel, dat is een beweging openlijk uit is op wereld overheersing.
Een medemens is een andere Moslim, de rest is Kafir. De schrijver noemt dit een duale ethiek.
Ik werd hier niet vrolijk van. Onderstaande links worden in het boek genoemd.

www.cspii.org
www.politicalislam.eu

We shall not sleep – Anne Perry

Het laatste deel van de WO-1 serie. Het tij van de oorlog lijkt te keren, na jaren van slachtpartijen worden de Duitsers teruggedreven, maar de slachting gaat door. Mason, de journalist, maakt zich los van de Peacemaker. De Duitse collega van de Peacemaker ook, die meldt zich bij Reavly om de Prime Minister te spreken en hem de naam van de Peacemaker te geven. Diezelfde Peacemaker heeft zijn oren en ogen overal, maar niemand weet wie die ogen en oren zijn. Elke gebeurtenis is verdacht. Er wordt bijvoorbeeld een moord gepleegd. Wie, waarom?
Het boek eindigt als de oorlog eindigt.
Ik heb de serie met plezier gelezen, goed geschreven, je krijgt een beeld van hoe het was in de loopgraven. De hoofdpersonen hebben er een handje van om filosofische, soms ook religieuze, discussies te voeren. Wat ik een beetje jammer vind is dat er zo af en toe gebeurtenissen plaatsvinden die zò toevallig zijn, dat het ongeloofwaardig wordt.
Maar het blijft een aanrader!

Perry Rhodan 3000 Mythos Erde

Ik loop zo’n 2000 PR nummers achter. Mijn eerste PR moet ik hebben gelezen zo rond mijn 15e. In de supermarkt zag ik een nummer liggen, ik kocht het en was daarna een trouwe lezer. Ik verslond ze. Zelfs mijn vader heeft enige tijd meegelezen, maar die haakte af. Ik kreeg zelfs een abonnement op het blad. Ik ga niet de voorgeschiedenis vertellen, die vind je wel in bijgevoegde links. Het idee is heel eenvoudig: de mensheid liep aanvankelijk behoorlijk achter in technische en andere ontwikkeling. Achteraf wordt duidelijk dat de mensheid in het grijze verleden een enorme technische ontwikkeling heeft gehad. Echter, door allerlei rampen, onderandere een oorlog tegen de Haluters, is de mensheid weer teruggeworpen in barbarij. Als de eerste maanlandings missie op een gestrand ruimteschip van de Arkoniden stuit, wordt de ontwikkeling van de mensheid versneld. Ik ben meegekomenj tot ongeveer de confrontatie met de Posbi’s, daarna hield het op. Maar, tientallen jaren later, blijkt Perry Rhodan in Duitsland nog steeds een fenomeen. Hier ga ik de draad weer oppakken, naast alle andere boeken die ik nog wil lezen.
Deel 3000 dus. Perry en zijn companen zijn ver weg geweest en hebben ergens iets gered. Ze komen 500 jaren later weer in de vertrouwde Melkweg, denken ze. Maar nee, er is ondertussen een en ander veranderd. De aarde, Terra, is verdwenen. Ze heeft nooit bestaan, is een mythe. Er heeft grootschalige geschiedvervalsing plaatsgevonden. Hoe nu?

Dag van de Moedertaal

Op 21 februari was het Internationale Moedertaaldag. Een moment om stil te staan bij je eigen taal en of dat nu ook inderdaad een moedertaal is. Deze dag staat in het teken van de taalkundige en culturele diversiteit en de meertaligheid. Voor de UNESCO zijn talen het instrument om het culturele erfgoed levend te houden.
Mijn vader was een Fries, ik heb geen Fries geleerd en dat spijt me zeer. Ik kan echter erg goed de tongval nadoen. Mijn moeder was een Overijsselse, Overijssels heb ik ook niet geleerd, maar ik kan het redelijk goed nadoen. Ik heb mijn eerste 7 jaren in Rotterdam gewoond en red me ook nu nog redelijk met de tongval. Vanaf mijn 7e woonde ik in Groningen (Delfzijl, dat is ook niet echt Groningen) en heb daadwerkelijk iets meegekregen van het Gronings. Een echte Groninger hoort het verschil onmiddellijk, maar de inspanning wordt gewaardeerd. Ik heb er in mijn werk nog regelmatig plezier van. Over dat Gronings: dat is een uitstervende taal. Ik heb daar eerder over geblogd, zie HIER.
Het Nederlands is aan veel veranderingen onderhevig en die komen, zo is mijn indruk, vrijwel allemaal uit de Verenigde Staten. Wat daar al eerder is gesignaleerd is het eindigen van een zin in een soort vragende vorm. Vooral, of alleen, vrouwen doen dat. De intonatie aan het einde van een zin gaat omhoog, vaak in een golfje. Het is interessant om te dat te horen. Ook de ‘Gooische R’, die eigenlijk, hoe kan het ook anders, Amerikaans is, werd aanvankelijk vrijwel alleen door vrouwen gebruikt. Ik kan me de schrik nog herinneren (het was op een symposium in Utrecht) dat er een man een lezing kwam houden met een vreselijke Amerikaanse ‘R’. Daarna werd dat al snel normaal.
Ook nu zijn er interessante maar hinderlijke wijzigingen.
Een jaar of tien geleden hoorde ik van een jongetje dat hij was uitgescholden voor ‘leeuw’. Hij vond het vreemd, want dat was toch geen scheldwoord? Ik vond het zelf ook een vreemd verhaal. Maar jaren later viel bij mij het kwartje. Wat is er loos? De ‘l’ aan het eind van een woord verdwijnt! Let maar eens op wat men zo zegt: “kijk, daar vliegt een meeuw”. Maar ook: ‘Brood maak je van meeuw”. Zo moet het ook met dat scheldwoord gegaan zijn. Alles krijgt nu een andere betekenis. Welke ‘leeuw’ zal Holland houden bijvoorbeeld? Een uitzondering is het woord ‘school’. Ook daar verdwijnt de ‘l’ maar het wordt hier ‘schoo’, waarbij de lippen in een rondje getuit worden. Een en ander hoor je ook nu vooral bij vrouwen. Die beginnen meestal 5 a 10 jaren eerder met dit soort taal wendingen.

Als we het nationaler trekken, het Nederlands, daar blijft ook niets van over, het verwordt tot een soort ‘Pidgin Engels’, maar niet als tweede, maar als eerste taal. Recent kreeg ik een ‘reminder’ voor een ‘kick-off meeting’ in Utrecht. Een eerder symposium, met hetzelfde type uitnodiging, opende met ‘storytelling’. Eén van de sprekers zei op een gegeven ogenblik (in één zin, echt waar): “mind you, er zijn pitfalls’ daar moet je mee dealen”. Overigens wordt ‘Deal’ niet meer als zodanig uitgesproken, het wordt ‘dieuw’. Leuk is ook dat je tegenwoordig ‘in the lead’ moet zijn, en een ‘stakeholder’ (hoewel ik ook al steakholder ben tegengekomen). Een interessante is ook ‘sale’. Hadden we vroeger uitverkoop, dat is er niet meer, het werd ‘sale’. Alleen, hoe verwerk je dat in een reclame? Het heeft echt enige tijd geduurd voor iemand durfde te zeggen “Het is sale bij … “. Kinderen hebben we ook al niet meer, het zijn ‘Kids’.
In ‘Quora’ de Duitse versie kwam ik recent de vraag tegen: “Is het een goede zaak om in het land waar je met vakantie bent of woont, de nationale taal te spreken?” Het antwoord: “Ja, dat is altijd goed, behalve in Nederland en Denemarken. Als je daar geen vlot Nederlands of Deens spreekt, dan verwachten ze dat je overgaat in het Engels. Dat heeft ook mogelijk te maken met het feit dat de vele engelstalige televisieprogramma’s, worden ondertiteld, niet nagesynchroniseerd.”
Over de moedertaal nog een laatste opmerking. Het valt mij op dat Nederlanders uiteindelijk van alle buitenlanders verwachten dat ze Nederlands leren, behalve als ze goed Engels spreken. Ik ken een aantal immigranten die al 10 jaar hier wonen en niet uitgedaagd worden om Nederlands te spreken, omdat iedereen wel Engels kent. In Duitsland, waar veel Nederlanders wonen, is het interessant te zien dat veel nederlanders daar geen Duits leren, ze doen toch alles in Nederland? De maximale integratie is dan niet op zondag grasmaaien. Maar Duits leren? Ho maar.

Ik kan zo nog een A4’tje vullen, dat zal ik niet doen. Denk er eens over na.
Prettig ‘weekend’.

Der Hauptmann von Muffrika

Deze zondag was ik in Esterwegen bij het Gedächtnis lager.  In het kader van de ‘Friedensdekade’ werd in Esterwegen een documentaire getoond over Willi Herold, ‘der Henker vom Emsland’. Een andere aanleiding de recent uitgekomen film ‘Der Hauptmann’, zie de trailer hieronder.

Ik zag hem op Netflix. Het verhaal is dat deze 20-jarige zich voordoet als een majoor van de Luchtmacht en in Emslandlager 2 bij Aschendorf meer dan 100 gevangenen laat neerschieten. En daar laat hij het niet bij.   In de film onstaat het beeld van een jongeman die door anderen gebruikt wordt om de vuile klusjes te doen. Kan waar zijn. Maar er was meer dan dat.

20 jaar vòòr deze film is er een documentaire gemaakt: ‘Der Hauptmann von Muffrika’. Daar komt een heel ander beeld naar voren. Zie hieronder:

De film staat in 5 delen op YouTube. Maar om het in Kamp Esterwegen te bekijken is toch anders. Het was er erg vol, deze geschiedenis leeft blijkbaar wel. De maker van de film was er ook.

Aurich

Aurich, Burgstraße mit Turm Lambertikirche

Een mooie dag om een eind te rijden in de Heimat. Het werd Aurich. We waren daar eerder geweest, jaren geleden. De Navi stuurde ons nogal binnendoor, mooie route. Eenmaal bij Aurich sta je bijna klem in het verkeer, dat is even wennen. We parkeerden bij de Sparkassen Arena. De thema’s die ik vandaag wilde fotograferen waren oorlogsmonumenten en kerken. Dan zit je in Duitsland wel goed, want van beiden heb je er meestal veel. Het werd de Lutherse Kerk: de Lambertikirche. Binnen werden we rondgeleid door een mevrouw die werkelijk alles wist van de kerk en de regio. Ze zou om 17:00 bij de begraafplaats zijn voor een rondleiding bij het Mausoleum van de famile Cirksena. Na een rondwandeling kwamen we uiteindelijk uit bij de begraafplaats, die lag pal naast de parkeerplaats. Naast het Mausoleum is een Kriegsbegräbstätte voor gesneuvelde soldaten uit WO-1, waarvan 3 Polen van de 1e Poolse Panzerdivisie.

De mevrouw stond al klaar en leidde ons rond. Rond de tijd van de Reformatie was dit deel van Duitsland vooral gereformeerd. Cultureel en kerkelijk één met de Noord-Nederlandse gebieden.

Voor de foto reportage zie HIER. Aurich is een leuk stadje. Trek je niets aan van mijn fotoselectie, het daar zeker niet somber 🙂 !

Bezinningsdag OFS 21 april 2018

Op 21 april 2018 was de jaarlijkse bezinningsdag van de OFS. Dit keer in Assen, goed te doen dus. Herman van Veelen sprak over het hoe en waarom van het Jeannette Noëlhuis en gaf een ‘workshop’ over ‘Tussen Droom en Daad’. Het Jeannette Noëlhuis is omvat een woongroep die zich o.a. bezighoudt met opvang van daklozen. Ze doen dit vanuit hun christelijke overtuiging. Ze helpen iedereen, ongeacht de levensovertuiging of het ontbreken daarvan. De spreker is overtuigd pacifist. Ik kon een heel eind met hem meegaan, maar niet helemaal. Op kleine schaal is pacifisme heel werkbaar. Op grote schaal m.i. niet. Ik denk dat de nazi’s bijvoorbeeld alleen maar blij zouden zijn geweest met pacifisten. Die kun je opzij schuiven of afknallen. Wat Gandhi met de Engelsen deed, was hem met de Nazi’s niet gelukt. Maar verder leerzaam en praktisch. Leuk om alle OFS’ers weer eens te zien.
Engels is nog steeds het Latijn van de Evangelische beweging.

Kansen voor de Veenkoloniën

Vandaag was ik bij een symposium, ge-organiseerd door ‘Kansen voor de Veenkoloniën’. Dat lijkt nodig, want het gaat daar niet allemaal even goed. De meeste werkloosheid, de laagste inkomens, de laagste levensverwachting, de meeste kinderen met overgewicht van het land. Iemand die een opleiding gedaan heeft, blijft niet in Oost-Groningen. Er lijkt een achterstand in alles, het is een krimpregio.
Er werd een aantal tabellen getoond die een en ander aanschouwelijk maakten. Er volgden twee ‘workshops’.
De ene ging over gezondheidsvaardigheden, toegespitst op analfabetisme. Een zeer groot deel van de regio bewoners kan niet lezen of heeft daar grote moeite mee. Hoe herken je ze? Hoe benader je ze? In Winschoten is er in ieder geval het Taal centrum, waar lees cursussen gevolgd kunnen worden.

De tweede werd verzorgd door een aantal ervaringsdeskundigen armoede. Zij hadden alle hun eigen verhaal over de oorzaken en gevolgen van armoede. Daar werd het wat op toegespitst, naar mijn idee ging eigenlijk meer over een cultuur van onwetendheid. Het ging over scheidingen, losse relaties waar weer kinderen uit geboren werden, de angst dat die kinderen dan weer afgenomen zouden worden. Maar ook: de barrière van de bureaucratie. U kunt geen uitkering krijgen want u hebt geen adres en geen paspoort. U kunt geen huis krijgen want u hebt geen paspoort. U kunt geen daklozen uitkering krijgen want u bent zwanger. En als u na de geboorte van het kind geen huis hebt, wordt het kind afgenomen. Etc.
Het is een ellendige wereld waarin elke hulpverlener met grote argwaan wordt bekeken. Er wordt vooral mooi weer gespeeld, want de angst je kinderen te verliezen is groot.
Als hulpverlener sta je machteloos omdat je niet vertrouwd wordt.
Ik herken in dit alles het standpunt van Theodore Dalrymple. Armoede is een symptoom van een zichzelf in standhoudende cultuur van onwetendheid, generatie op generatie. De ervaringsdeskundigen die nu een opleiding in die rol volgen, zouden weleens een heel belangrijke rol kunnen spelen.

 

Emslandlager IX: Versen

Dit kamp was makkelijk te vinden, want toen de oorlog voorbij was, is het gewoon in gebruik gebleven. Op de plaats van het kamp staat nu een ‘Justizvollzugsanstalt’, vrij vertaald een gevangenis. Voor de ingang staat een bord met de geschiedenis van erop. Je krijgt het gevoel dat het personeel daarbinnen daar niet om staat te springen, het bord is groen uitgeslagen. Origineel is ook nog het elektriciteitshuis. Die huisjes zaten blijkbaar goed in elkaar, want op een paar plaatsen staan soortgelijke ‘Strom anlagen’ van andere Lager er nog steeds, in tenminste twee gevallen vastgebouwd aan een woonhuis.

De begraafplaats ligt een paar honderd meter verderop. Niet iedereen die hier begraven is geweest was anoniem. Er staan een aantal stenen met daarin gebeiteld de namen van mensen die in het kamp gestorven zijn. Die kwamen overal vandaan, ook uit Duitsland overigens.

Symposium Motoriek: Embodied Cognition

Eind 2017 ben ik naar een aantal symposia geweest die me erg tegenvielen. Wat psychologisch georiënteerd. Deze keer werd het iets met als thema ‘Motoriek’. Een brede opzet met veel nuttige informatie. De echte klapper was wat mij betreft de laatste presentatie. Het thema was ‘Embodied Cognition’.  Ik had daar nog nooit van gehoord, maar het vertoonde erg veel raakvlakken met mijn interesses. Bijdragende disciplines zijn er veel, o.a. de robotica, neurofysiologie etc. Het idee is dat cognitie tot stand komt door sensor (zintuig) activiteit en beweging. Op basis daarvan maken de hersenen een beeld van de omgeving, de positie van je lichaam daarin en de relatie met anderen. Dat is een ander beeld dan: sensor activiteit, hersenen verwerken dat en op basis daarvan ontstaat actie. Ik werd min of meer in het betoog gezogen, maakte geen aantekeningen. De presentatie die nagestuurd werd, is wat vaag. Gelukkig is op het internet veel hierover te vinden. Ik heb een boek besteld over dit thema en hoop daar in mijn boekbesprekingen op terug te komen.

20*C+M+B+18 : Die Sternsinger Kommen!

Regelmatig wordt mij gevraagd wat al die krijttekens naast mijn deur betekenen. En niet alleen bij mij, maar de meeste huishoudens hier in de regio. Dat heeft te maken met het Driekoningenfeest. Kinderen verkleed als deze drie koningen gaan langs de deuren, zingen een lied en zetten met krijt ’20*C+M+B+18′ op de muur naast de deur. Dit is de huiszegen. 20 aan het begin, 18 aan het eind: 2018. CMB betekent ‘Christus Mansionem Benedicat’ oftewel ‘Christus Zegene dit Huis’. Tussen de letters staan kruistekens. De letters staan ook voor de namen van de drie koningen, volgens de traditie Caspar, Melchior en Balthasar.

Er wordt een mis gehouden en daarna worden de kinderen uitgezonden. Helaas neemt het aantal kinderen dat hieraan meedoet af. Tot voor kort werden alle huishoudens bezocht. Tegenwoordig niet meer. In mijn gemeente worden nu standaard alle Katholieke huishoudens bezocht, is men lid van een andere kerk, dan moet je je daarvoor opgeven.

Zoals je kunt zien heeft mijn huis de zegen voor 2018 gehad!

En in het klooster: geen krijtjes maar stickers!

 

Führerschein

We hebben hier in Duitsland allerlei mijlpalen gehad. De koop van het huis (!), alle geregel er omheen: verzekering, TüV auto, nieuw paspoort aanvragen en vooral: etc.

Onderschat het niet, er zijn mensen die denken dat je even de grens overwipt en daar gaat wonen en alles blijft bij het (Nederlandse) oude. Dat is niet het geval. De laatste (?) hindernis die nog door mij genomen moest worden, was het rijbewijs. Het begon al wat te kriebelen, nog maar 6 maanden dan loopt mijn rijbewijs af! Op een blog las ik iets over hoe dat ging: volle wachtruimtes, nummertjes trekken, uren wachten, geschoffeerd worden. Het ging hierbij om Meppen. Duitse ambtenaren zouden horken zijn. Dat is goed mogelijk, voor de telefoon komen ze vaak niet verder dan drie woord zinnen en gooien dan de hoorn er weer op (echt waar!).

Maar het rijbewijs: googelen leverde bitter weinig op. Ineens zag ik iets over ‘Ausländer’. Daar val ik toch ook onder? Die moesten binnen een half jaar hun rijbewijs opnieuw aanvragen, hun eigen rijbewijs zou niet meer geldig zijn. In de overtuiging een EU rijbewijs te hebben reed ik al 3,5 jaren met mijn oude NL rijbewijs. Bij incidentele grenscontroles werd er niets van gezegd, ik heb er Probefahrten mee gemaakt en zelfs een auto gekocht. Ik heb toch niet 3 jaren met een ongeldig rijbewijs gereden? Nee! Als je een EU rijbewijs hebt kun je dat blijven gebruiken tot de eind datum!

Het viel allemaal erg mee. We vonden uiteindelijk de plek waar we moesten zijn: Kreis Meppen, Ordeniedrung 1, 49716 Meppen. Een passerende beambte leidde ons naar de juiste gang, een klant wees ons een kantoortje waar een aanvankelijk zeer afstandelijke dame ons te woord stond. Ik overhandigde de benodigde zaken: paspoort, rijbewijs, meldebescheinigung, pasfoto. Omdat het een EU rijbewijs was, was een en ander snel geregeld. Betalen (EU 35,–) en weer weg. Dat afrekenen gaat aan een kassa automaat in de gang. Je krijgt een wit Emsland pasje, dat moet je meenemen, in de gleuf steken en dan kun je met je bankpas of contant afrekenen. De beambte ontdooide vrij snel en bleek zelfs sympathiek.

Vandaag kon ik het rijbewijs halen, ik kreeg een schriftelijke mededeling. Het was ook mogelijk om het te laten opsturen. We zijn er weer geweest, naar binnen, rijbewijs ‘umtauschen’ en weer weg. Ik ben nu echt Duitser!

Varusschlacht – Bramsche Kalkriese

We bezochten vandaag het museum rondom de zogenaamde  ‘Varusschlacht’ in  het jaar 9 CE. Romeinse legioenen werden door de Germanen in een val gelokt en massaal afgeslacht. Een slachtpartij van die grootte moet zijn sporen wel nalaten en dat is ook zo. Er zijn veel restanten gevonden.

Wij waren geheel alleen in het museum en konden dus rustig alles bekijken. Het feitelijke museum is ondergebracht in de ‘Turm’, opgetrokken uit roestig ijzer. Dat was op een zeker moment modern, alles lekker laten wegroesten. Wat daar getoond wordt, is bijna niets. We begonnen met twee uitgesproken matig tot slechte filmpjes. De tweede film ging over ‘Hoe zou de wereld eruit zien als de Germanen verloren hadden’? Zinloze vraag. Verder werd uitgebeeld met poppetjes hoe groot een legioen is. Er waren een paar schedels en botjes, een paar munten, dat soort zaken. Buiten werden er bomen gesnoeid, we waren dus iets beperkt in onze bewegingsvrijheid. Maar veel was het niet. Het geheel is vooral ingesteld op scholieren, die vanuit het hele land en soms van daarbuiten komen. Als geïnteresseerde particulier kan ik het niet aanraden. Heel ver rijden voor vrij weinig.

Bundestagwahl

Op 24 september wordt de nieuwe Bundestag gekozen. In de media een populair thema, ook de Tagesschau besteed veel aandacht aan de ontwikkelingen. Recent was er een discussie tussen Angela Merkel (CDU) en Martin Schulz (SPD), maar dat gaf weinig vuurwerk en sensatie. De verwachting is dat CDU (samen met de CSU de Union) wat verliest, de SPD zal wel een beetje winnen, de AfD (Alternative für Deutschland, zeg maar de PVV van Duitsland) is nogal slecht in het nieuws geweest, die zal minder snel groeien dan aanvankelijk gedacht. Die Linke en de Grünen, tja, dat is afwachten.

In Heede wordt er weinig spektakel gemaakt. Het meest politiek plekje is het kruispunt vlak bij mijn huis, zie foto.

 

Allereerst de AfD. Die zie je hier heel weinig. Ze hebben een pakkende tekst:
Burka? Ich steh mehr auf Burgunder. Tja, de oktoberfeste beginnen weer en ik moet zeggen, ik vind Dirndl ook leuker dan Burka. Belangrijk thema dus!

 Wat moeten we hier van zeggen? Het is nog geen wedloop geworden wie het grootste bord heeft. Zowel Schulz (de grote) als Merkel (de kleine) zie je hier eigenlijk niet zoveel. De absolute topper is hier:

Gitta Connemann. Toevallig niet  op het kruispunt, maar verder bijna overal. Connemann is hier een bekende naam (denk bv aan de burgemeester van Heede, Connemann, die is neergeschoten omdat hij met de geallieerden onderhandelde). Zij begrijpt ons, ‘Sie kümmert sich’!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Münster

Na enige overweging of we met de trein of met de auto zouden gaan, werd het uiteindelijk de auto. Een retour Münster 2e klas van Dörpen naar Münster was EU 51,00! Een vlotte reis heen, het vinden van een parkeergarage ging ook redelijk vlot, dat werkt allemaal net als in Nederland. We zaten nog geen 100 meter vanaf de binnenstad. Meteen maar even een koffie. In de Dom was een mis aan de gang. Ik zou best willen aanschuiven, maar het hele gebeuren was halverwege, dus eerst maar even geen Dom. Bij de ingang zat een juffrouw met een toegetakeld bekertje te bedelen. In de stad bleken meerdere bedelaars actief, het liefst bij de ingang van kerken. Behalve de kerken, hebben we de Vredeszaal bezocht, de kamer waar de Vrede van Münster werd getekend. Het einde van de 80-jarige oorlog en het begin van de Republiek Nederland. Echt jammer dat het uiteindelijk een koninkrijk werd.
Ik heb het Vredesboek getekend. Vanaf de muur keek een portret van ene Riperda (met 1 ‘p’) uit Groningen ons aan. We waren daarna aan een drankje toe, cola en Sprite. De terrassen waren overvol. Vandaar dat een ouder Duitse heer met echtgenote vroeg of hij mocht aanschuiven (moet ongeveer mijn leeftijd zijn geweest). Hij was ooit in Ter Apel geweest (klooster) en wist ook dat het Koninkrijk der Nederlanden hier zijn oorsprong had. Van de aanval op

Groningen door de bisschop van Münster had hij echter nog nooit gehoord.
Op het terras van dit restaurant stond een beeld van de ‘Kiepkerel’ zoals die bv ook in Pekela staat. In de toiletten hing een foto van dit beeld zoals het er in oktober 1943 uitzag. De Kiepkerel mankeert niets, de rest volledig plat gebombardeerd.

E-boeken

Het moet zo’n 10 jaren geleden zijn dat ik mijn eerste e-boek kocht bij via een of andere boekenverkoper in de VS. Ik las de boeken op mijn PDA’tje en dat ging prima. De boeken waren DRM beveiligd. Buiten mijn PDA nergens te lezen tenzij je allerlei ingewikkelde dingen deed en dat moest je ook niet te vaak doen, anders werkte het niet meer. Uiteindelijk stopte dat bedrijf ermee en daar zat ik met mijn boeken, 7 stuks, niet meer te lezen. Via een Nederlandse uitgever kocht ik destijds ook nog het Farmacotherapeutisch Kompas en het Handboek voor de Co-assistent. Met DRM, beide niet meer te lezen. Het algemene gevoel bestaat, en ik ben het daar wel mee eens, dat met de DRM de betalende lezer wordt gestraft. En de betalende lezer betaalt naar mijn idee gemiddeld genomen nog steeds erg veel voor een e-boek. Hoewel ik geen uitvoerige studie hierover gemaakt heb, heb ik het idee overigens dat het hier in Duitsland wel een beetje meevalt.

Sinds een aantal jaren lees ik hoofdzakelijk e-boeken en begin me zelfs wat onwennig te voelen als ik een papieren moet moet lezen. Ik ontmoet met een zekere regelmaat mensen die zeggen dat ze toch echt een papieren boek moeten hebben om te lezen, anders lukt het niet. Hebben ze wel een goede eboek reader?Ik gebruik voor boeken in PDF hoofdzakelijk mijn androïd tablet, dat functioneert uitstekend. Ik heb ook nog een SONY reader, al iets verouderd, die het prima doet met EPUB en MOBI. En dan nog een goedkope versie van de Kindle reader, je zit dan vrijwel geheel in het Amazon universum, maar losse MOBI boeken willen er ook wel op. Al dat moois kun je beheren in Calibre, een eboek beheer programma. Helemaal geweldig. Je kunt boeken beheren, van trefwoorden voorzien, omzetten in een ander formaat en ook nog via de wifi oversturen naar je tablet. Freeware, je houdt het niet voor mogelijk.

Sprakeler Heide

 

Een tweede poging om een aantal hunebedden bij de Sprakeler Heide te vinden. De vorige keer moest ik vluchten vanwege een enorme Daas (stekende bloedzuigers) aanval. Het weer was nu koeler en het had net geregend, je hebt dan wat minder last van insecten. Het is een mooi gebied, maar volledig militair terrein, overal staan borden dat je niet mag inrijden, behalve dan de gebaande weg.
De hunebedden die ik zocht zijn niet van de ‘Straße der Megalithkultur’. Ze zouden, zo las ik ergens, wel staan aangegeven. Eindelijk vonden we een gebied waar we de auto uit konden, de wandelroute zou ons pal langs de hunebedden moeten voeren. Er stond helemaal niets aangegeven! Na enige tijd doorgelopen te hebben zag ik min of meer toevallig een bord, vrijwel geheel overwoekerd door allerlei planten, zie hieronder.

Heel mooi maar dus nauwelijks zichtbaar en geen grafheuvel of hunebed te zien. En waar dat kaartje op slaat is ook niet duidelijk. Het is me hier in Duitsland al vaker opgevallen, dat men vol goede moed allerlei informatieborden plaatst, maar vervolgens geen enkele vorm van onderhoud pleegt. Borden raken bedolven onder struiken en alg. Ik heb tegenwoordig zelfs een natte doek bij me, zodat -als ik een bord vindt-  ook de groene aanslag kan wegvegen. Het maakt e.e.a. natuurlijk wel avontuurlijker. Uiteindelijk niets gevonden. Maar het is een mooi gebied.