Auteursarchief: Dexterius

Waterloo en oorlog in het algemeen

De dag na de slag bij Waterloo

 

Om verschillende redenen verdiep ik mij de laatste tijd in veldslagen. Ik heb al heel wat geweld op tv gezien en wat me opvalt is, dat als er geschoten wordt, je een knal hoort en het slachtoffer roept zelfs geen ‘Aarrgh’ meer maar valt meteen om en ligt stil. In speelfilms over veldslagen (bv Waterloo, is ook verfilmd) zie je hetzelfde: knal of steek, slachtoffer dood en stil. Maar zo gaat dat niet, nu niet en vroeger niet. Oorlog is een goor bedrijf met veel akelige wonden, vreselijke pijn snel of langzaam sterven etc. En iedere keer gebeurt het weer en iedere keer hangt er een sfeer van eer en heraldiek omheen.

Een leger kan een land beheersen, maar dan moet je eerst het andere leger verslaan, dat is het idee. Dus ga je in een groep bij elkaar staan en elkaar dood slaan. Dat lukt niet altijd in één keer en dus heb je veel gewonden die pas later, of veel later of niet dood gaan. Degene die de meeste mensen heeft dood gemaakt heeft gewonnen. Men zegt dan: generaal x heeft van generaal y gewonnen. Die stonden bovenop een heuvel met een verrekijker bevelen te geven.

Lees voor de aardigheid: https://historiek.net/slag-bij-waterloo-doden-en-gewonden/49276/

en zie ook mijn eerdere boekbespreking

Ik heb zelf gelukkig nooit een oorlog meegemaakt, mijn vader wel. Wat mij -als dienstplichtig reserve officier- wel is bijgebleven is het volslagen zinloze gevoel als je een stormloop moest doen op een bosje. Ik was in mijn opleidingstijd tijdens een oefening peletonscommandant en moest een bosje verdedigen tegen een vijand. In de commando tent sprak ik mijn gevoel uit tegen de eveneens dienstplichtige sergeant. Het gesprek werd afgeluisterd en ik kreeg een reprimande vanwege ‘niet gemotiveerd’ zijn.

Ik begrijp heel goed dat verzet tegen onrecht en tirannie noodzakelijk zijn. Maar als soldaat ben je, als je niet oppast, gereedschap voor allerlei machtswellustelingen. Ik zie dat opnieuw gebeuren in China en Turkije.

Das verfallene Haus des Islam

Eerder las ik zijn boek met dezelfde titel. Hier een mondelinge toelichting. Hij heeft een plezierig Nederlands accent 🙂

Corona en de grens

We zitten nu officieel in de ‘Tweede Golf’. Hier in Duitsland lijkt er niets veranderd:  iedereen draagt in binnenruimte Mund und Nasen schutz. Waag het niet te zondigen. Karretje mee. In Nederland is het altijd maar weer afwachten waar je aan toe bent. Vanmorgen bracht ik mijn auto naar een garage in Nederland, netjes met mondkapje op. Binnen had niemand dat, bij navraag was de mondkapjesplicht in NL een dringend advies, geen verplichting. Pappen en nathouden zeg maar.

In het algemeen is de grensovergang ook niet duidelijk. Werden we de eerste keer gecontroleerd, nu is daar geen sprake van. Nog niet in ieder geval, we kunnen nog rustig heen en weer rijden. Want dat is het fijne van grensbewoner zijn: je hebt de voordelen van beide landen binnen handbereik.

Wandeling richting Aschendorfer Obermoor

Een nieuw wandelprobeersel met mogelijkheid tot uitbreiding. Ik nam de kortste route, 5,2 km.  Parkeren is wat lastig, tenzij je er geen probleem me hebt ergens in de berm te staan. Ik parkeerde bij de Kriegsgräberstätte Aschendorf. Deze oorlogsbegraafplaats heeft een bijzondere geschiedenis vanwege ene Willy Herold. Zie oa DEZE LINK. Zie OOK DEZE LINK

De bronzen platen die informatie over deze plek geven zijn gestolen in 2018. Niet alleen hier, maar bij alle oorlogsbegraafplaatsen in het Emsland.

Kriegsgräberstätte Aschendorf

Parkeerlink (Google maps): HIER

De route zie hieronder. Zoals gezegd ruime mogelijkheden tot uitbreiding.

Diashow:
Wanderung Aschendorfer Obermoor

Download route (GPX)

Mensen van kleur

Een van de merkwaardigste uitdrukkingen van de laatste tijd is, naar mijn idee, ‘mensen van kleur’. Dat lijkt me slecht Nederlands, bedoeld wordt waarschijnlijk ‘gekleurde mensen’. Ik vermoed dat het letterlijk vertaald is uit het Engels, zoals zo vaak. Overigens ook opvallend: in de reclames zien we tegenwoordig meer zwarte mensen dan op straat. Chinezen en hindoestanen enzo niet. Ook hier lijkt de situatie uit de VS rechtstreeks overgepoot te worden naar Nederland.

Je hebt kasten van hout, flessen van glas, kastelen van zand en zo heb je blijkbaar ook mensen van kleur. Tamelijk heftige uitdrukking. Temeer omdat hiermee eigenlijk bedoeld wordt alle mensen die NIET BLANK zijn. Je hebt dus blanken en anderen. Nogal racistisch, zou ik zeggen. Ook dat heeft weer te maken met de nieuwe ontwikkeling dat we blanken ‘wit’  moeten noemen. Maar laten we wel wezen, tenzij je alleen maar zwart/wit kunt zien is alles kleur. Blanke mensen zijn meestal tamelijk roze en als ze blozen bijna rood. De meeste zwarte mensen zijn een variant bruin. De running mate van Joe Biden Kamala Harris wordt in de pers ‘zwart’ genoemd, zie o.a. HIER en test je vermogen kleur te zien. Waar ligt ergens de kleur grens om ineens niet meer blank te zijn maar zwart of andersom? Blank-98 of Zwart-43? En wat zouden de bruine mensen daar van vinden en de chinezen zien dat vast ook weer anders.

Ik heb de Donald Duck er eens op nageslagen. In de klas van Kwik, Kwek en Kwak zitten kinderen van allerlei kleuren, ook blanke kinderen. Voor het inkleuren van de figuurtje is een soort oranje achtige kleur gekozen. De enige witte leerlingen zijn Kwik, Kwek en Kwak. In Duckstad zijn de enige witten de eenden. Dagobert is zo’n ‘oude witte eend’.

Volgens artikel 1 van de grondwet is discriminatie verboden, al heel lang. Discriminatie is onderscheid maken op basis van niet relevante kenmerken. Racisme is dus verboden, maar het gaat verder dan dat. Ik ga al jaren om met mensen van allerlei huidtinten, atheïsten, moslims, hindoes, grefo’s, huidskleuren in alle varianten. Nooit een probleem. En nu ineens is het een probleem. Dat kan toch niet de bedoeling zijn? Een beetje minder woke mag wel.

Pidgin Engels

Enige maanden geleden was er in Veendam (dat ligt in de provincie Groningen) een valwind. Ik zag de filmpjes al snel op YouTube en Twitter. Je zult er maar midden inzitten. Op de nieuwspagina werd aangegeven dat er een valwind (downburst) was geweest. Dat Engels moest er wel achter, waarom weet ik niet. Nu wel: zeer recent was er een downburst (valwind) in midden Limburg. Het bericht was precies in die volgorde gesteld. Downburst (valwind). Als het nog een keer voorkomt, kan er nu met een gerust hart alleen ‘downburst’  worden geschreven en raken we weer een Nederlands woord  kwijt. Waarom wij er op ingesteld zijn om het Nederlands zo snel mogelijk af te schaffen is mij een raadsel. De laatste verassingen mijnerzijds las ik vorige week: “De massa moet gemute worden en daarna ge-educate”. Werkelijk, ik verzin dit niet! Eigenlijk zou ik nu moeten schrijven: “Ik verzin dit niet, wolla”. Dat is wel zo ‘woke’.

Tota wiedersechwanoo (Middeleeuwse groet, betekent ‘Tot Ziens’).

Hostility

Enige tijd geleden ben ik begonnen in het boek van Buber “Ich und Du”. Taaie kost, vooral in het Duits. Toen zag ik deze film: ‘Hostiles’. Een door de oorlog getraumatiseerd Indianen opperhoofd en een beschadigde US Army officier. Opdracht van de president: ‘Begeleid deze man naar zijn eigen gebied’. Beiden hadden in de oorlogen vreselijke dingen gedaan, ze haten elkaar. Gedurende de reis maken ze een en ander mee, kijken elkaar in de ogen, spreken (zoals Buber het formuleert) het ‘Ich und Du’ woord uit en het begrip is daar. Het universum gezien door de ogen van de ander. Dat ondanks alle anderen die onderweg afgeknald worden. De boodschap is niet er minder om. De muziek die dit ondersteund is werkelijk geweldig, neem de tijd ervoor:

Wandeling rond Borsum

Andermaal een wandeling rond Borsum. Het is een interessant streekje, het dorp  en de boerderijen zijn eigenlijk op een grote duin gebouwd. Vòòr de oorlog was Borsum regelmatig geheel ingesloten door water. Je merkt het ook wel bij het wandelen: een voor de regio sterk glooiend landschap met in het bos een echte duin! Een aanrader. zie HIER! voor Google Maps.

Borsum

Sie und du

Vrij naar het boek van Martin Buber (Ich und Du). Op de MAVO, toen ik nog Duitse les kreeg, werd mij altijd verteld dat het gebruik van ‘du’ in Duitsland geen goed idee was. Het moest zijn: ‘Sie’! Dat idee is ook later diverse keren genoemd. In de tijd dat we ons aan het voorbereiden waren om naar Duitsland te verhuizen werd nog steeds ernstig gewaarschuwd voor ‘du’.

Toen we dus kennismaakten met onze nieuwe Duitse buren zou ik net ‘Sie’ zeggen, of ze waren me al voor: ik moest vooral ‘du’  zeggen. Jaren later heb ik in toenemende mate de indruk dat het hier in het Emsland ongeveer net zo gaat als aan de Nederlandse kant. ‘U’  bestaat nog wel, maar alleen de eerste paar zinnen, daarna wordt het al heel snel ‘jij’. Vorige week las ik dat de Deutsche Bahn, voorwaar geen klein bedrijf, in haar communicatie en Werbung over zal stappen van ‘Sie’ naar ‘du’. Dan is het hek van de dam lijkt mij en wordt het voor Nederlanders weer iets makkelijker en slaat de verpaupering ook hier toe.

Corona in Papenburg

Gisteren konden we bij een winkel in Dörpen eindelijk wat mondkapjes kopen. EU 15,– voor 10 stuks. De nieuwe toekomst. Daarna maakten we een korte wandeling in Papenburg, langs de gracht. De winkels waren weer open, je kon ook weer ergens zitten voor koffie met wat lekkers. Maar: eerst een papier invullen waarin je verklaart geen symptomen van Corona te hebben. Naam adres, geboorte datum, telefoonnummer. Dat was verplicht, volgens de winkel juffrouw. En dat klopt. Als ik bv naar de kerk ga, dan moet ik mij intekenen op een presentielijst. Handig voor brononderzoek mocht er een besmetting plaatsvinden ergens …

Dag van de moedertaal 2020

Dit keer ben ik twee maanden te laat met mijn bericht, ik was het bijna vergeten. Een recente mail die begon met ‘Dag Friends’ maakte dat ik toch maar weer ga schrijven. Want ‘Dag Friends’ is precies wat er gebeurt. We hebben dat gehad met ‘Kids’. Aanvankelijk klonk dat leuk, een beetje stoer. Echter, op dit moment heeft ‘kids’ het woord ‘kinderen’ volledig verdrongen. Er zijn steeds meer Engelse woorden die een beetje vernederlandst worden en zo in het taalgebruik terecht komen. Vooral in het bedrijfsleven. ‘Shit’ bestaat al heel lang, ‘Fuck’ iets minder lang maar ondertussen al heel gewoon. ‘OMG’ oftewel ‘Oh My God’ is schering en inslag. Als je dan herhaalt ‘O Mijn God’ krijg je meestal mistige blikken, of ‘Hoe bedoel je?’ In brede kringen van de samenleving merk ik dat pasgeborenen de meest bizarre Engelse namen krijgen. Vaak ook nog ergens met een komma erin. Arme stakkers. Vooral zogenaamde BN’ers zijn daar goed in. De meest exotische namen voor hun kinderen, het liefst sterk Engels aandoend. Volgend jaar schrijf ik wel verder, ik word hier wat moedeloos van.

Wat is een volk? (2)

Ook in de theologie is de vraag naar de definitie van een volk een thema. In het Oude Testament lezen we de geschiedenis van de Joden. De Joden zijn Gods uitverkoren volk. Zij kregen de Wetten zoals in de eerste 5 boeken (Pentateuch) is beschreven. In het Nieuwe Testament komen we diezelfde Joden weer tegen, als uitverkoren volk. Wat we ook telkens tegenkomen is de uitdrukking ‘Werken der Wet’. Dat is altijd zò geïnterpreteerd dat de Joden dachten door goede werken het eeuwig leven te beërven. Hoewel dat eeuwige leven niet bij alle Joden even vanzelfsprekend was (Farizeeën vs Sadduceeën). Vooral Paulus wekt de indruk dat de Joden het doen om iets te verdienen. Een stroming in de theologie die dat anders ziet wordt ook wel omschreven als ‘New Perspective on Paul’ (NPP).
Dat anders zien heeft met de definitie van ‘volk’ te maken, om preciezer te zijn, met ‘Jood zijn’. Want wanneer ben je Jood? Als je de werken der wet doet. De Joden zijn al het uitverkoren volk, ze zouden niets hoeven doen. Maar Joden doen de Werken der Wet en de mannen zijn besneden. Dat is de definitie.
Paulus leert dat voor Niet-Joden het geloof in God volstaat. En dat heeft automatisch werken tot gevolg. Je verdient niets met werken, maar ze volgen uit je geloof.
Hoe simpel kan het zijn!

Zie ook ‘ThePaulPage’.

Wat is een volk?

Momenteel lees ik in het boek van Petran Kockelkoren: Ganesha in Silicon Valley-De macht van de mythe op het wereldtoneel. Hij schrijft over allerlei interessante zaken, maar wat ik er nu even uit wil halen is de vraag: wat is een volk? Dit komt aan de orde bij de bespreking van ‘volksverhuizing’ en ‘Indo-europeanen’.
Er zijn volgens de klassieke archeologie nogal wat volksverhuizingen geweest. Hoe kwam men op dit idee? Welnu: ‘De archeologie werd in de 19e eeuw als opkomende wetenschap voor het karretje gespannen van de nationalistische identiteitspolitiek (Kockelkoren, blz 183). Het was de tijd dat Europese staten, vooral Duitsland, werden gevormd. In de archeologie werden volken gedefinieerd aan de hand van het aardewerk dat ze na lieten. Als dat ineens veranderde moest dat komen doordat het volk verdreven was of opgegaan in in een ander volk. En zo kom je dan langzaam maar zeker in de volksverhuizingen terecht. Maar ging dan een heel, afgegrensd volk achter de koning of het leger aan? Of zou het kunnen zijn dat er gewoon een leukere manier van pottenbakken werd uitgevonden, of werd de regio ineens bestuurd door een elite die andere dingen wilde?
De Indo-Europeanen waren niet de meest vredelievende types, zij vonden ergens in de regio Zwarte Zee bij Armenië de strijdwagen uit. Ze kregen daardoor militair een grote voorsprong.
Belangrijk is om in het oog te houden dat Indo-Europees alleen taalkundig gedefinieerd kan worden. Stel je voor dat een klein groepje geweldenaars een grote groep boerenbevolking onder de duim houdt, dan is het denkbaar dat deze op den duur de taal van de bazen gaan overnemen, al of niet vrijwillig.
Een voorbeeld is de ondergang van de Minoïsche beschaving. De taal die daar ooit gesproken werd verdween in de loop der tijd en werd vervangen door de taal der overwinnaars. Enkele woorden bleven bestaan, waaronder het woord voor ‘pot’ en ‘pottenbakken’, dat soort dingen.
In recentere tijden hebben we daar wel meer voorbeelden van. In de provincie Groningen werd vroeger Fries gesproken, maar dat is zo tussen de 14e en 16e eeuw rap vervangen door het Saksisch, zonder volksverhuizing. En dat Saksisch, het ‘Gronings’ verdwijnt ook in een razend tempo en maakt plaats voor Nederlands, dat op haar beurt weer wordt vervangen door het Engels. Zijn Groningers nu een volk? Dat hangt van de definitie af. Als je een eigen leger hebt ben je een volk en wordt een dialect een taal.

Die Heimkehr

Zondag 5 januari 2020 was de tekst van de dag:

Lucas 2: En de engel zeide tot hen: Vreest niet, want, ziet, ik verkondig u grote blijdschap, die al den volke wezen zal; Namelijk dat u heden geboren is de Zaligmaker, welke is Christus, de Heere, in de stad Davids.

De Pfarrer gaf er een mooie draai aan. Of we ons wel konden voorstellen hoe het was om als volk iets geweldigs te horen. “Een voorbeeld: Wat vertelde Adenauer toen hij in 1955 terug kwam uit Moskou?” Het bleef stil. “De laatste 10.000 krijgsgevangenen komen naar huis!”
Herkenning, nu nog. Bekijk het onderstaande filmpje. Duurt het te lang: ga naar het laatste vierde deel.

De Duitsers hebben wel hun historische hoogtepunten, want er kwam nog een: “En wat dachten jullie van de Botschaft in Praag in 1989?” Ook dit was onmiskenbaar en voor iedereen invoelbaar een “Vreest niet, want, ziet, ik verkondig u grote blijdschap, die al den volke wezen zal...”. Ook voor mij, ik heb het allemaal voor het journaal gezien destijds, iedereen was er mee bezig. Heel bijzonder. Let op hoe Genscher (minister van Buitenlandse Zaken) de blijde boodschap vanaf het balkon brengt, hij kan de boodschap niet eens afmaken. Een heel bijzondere gebeurtenis, zie het filmpje hieronder.

Christus Mansionem Benedicat 2020

De jaarlijkse zegen staat weer naast mijn deur: 20+C+M+B+20. Er waren maar liefst vier Koningen deze keer! 20 en 20 is uiteraard 2020. CMB staat voor Christus Mansionem Benedicat: “Christus zegene dit huis”. Maar ook voor de namen van de drie koningen: Caspar, Melchior en Balthasar.

In de Bijbel worden die namen overigens nergens genoemd, ook niet dat het er drie waren.  Wat wel wordt genoemd is dat het ‘Magi’ waren, Medisch-Perzische priesters. Dat was in het vroeg middeleeuwse tijd wel bekend, maar tegenwoordig weet bijna niemand dat meer.  Een mooi voorbeeld vind je in de Basiliek van Sant’Apollinare Nuovo: alle drie, met name genoemde magiërs dragen Frygische mutsen, die ook door de Parthen (waren ook Iraniërs) werden gedragen. De link met kaboutermuts is snel gelegd. Waarom voert Mattheus deze Magi ten tonele? In de Pharsi leer komt de zgn ‘Saoshant’ voor, een uit een maagd geboren verlosser (Zie Boyce).

Voor meer informatie:

Der Hauptmann von Muffrika

Deze zondag was ik in Esterwegen bij het Gedächtnis lager. In het kader van de ‘Friedensdekade’ werd in Esterwegen een documentaire getoond over Willi Herold, ‘der Henker vom Emsland’. Een andere aanleiding de recent uitgekomen film ‘Der Hauptmann’, zie de trailer hieronder.

Ik zag hem op Netflix. Het verhaal is dat deze 20-jarige zich voordoet als een majoor van de Luchtmacht en in Emslandlager 2 bij Aschendorf meer dan 100 gevangenen laat neerschieten. En daar laat hij het niet bij. In de film onstaat het beeld van een jongeman die door anderen gebruikt wordt om de vuile klusjes te doen. Kan waar zijn. Maar er was meer dan dat.20 jaar vòòr deze film is er een documentaire gemaakt: ‘Der Hauptmann von Muffrika’. Daar komt een heel ander beeld naar voren. Zie hieronder:

De film staat in 5 delen op YouTube. Maar om het in Kamp Esterwegen te bekijken is toch anders. Het was er erg vol, deze geschiedenis leeft blijkbaar wel. De maker van de film was er ook.

Dag van de Moedertaal 2019

Op 21 februari was het Internationale Moedertaaldag. Een moment om stil te staan bij je eigen taal en of dat nu ook inderdaad een moedertaal is. Deze dag staat in het teken van de taalkundige en culturele diversiteit en de meertaligheid. Voor de UNESCO zijn talen het instrument om het culturele erfgoed levend te houden.
Mijn vader was een Fries, ik heb geen Fries geleerd en dat spijt me zeer. Ik kan echter erg goed de tongval nadoen. Mijn moeder was een Overijsselse, Overijssels heb ik ook niet geleerd, maar ik kan het redelijk goed nadoen. Ik heb mijn eerste 7 jaren in Rotterdam gewoond en red me ook nu nog redelijk met de tongval. Vanaf mijn 7e woonde ik in Groningen (Delfzijl, dat is ook niet echt Groningen) en heb daadwerkelijk iets meegekregen van het Gronings. Een echte Groninger hoort het verschil onmiddellijk, maar de inspanning wordt gewaardeerd. Ik heb er in mijn werk nog regelmatig plezier van. Over dat Gronings: dat is een uitstervende taal. Ik heb daar eerder over geblogd, zie HIER.
Het Nederlands is aan veel veranderingen onderhevig en die komen, zo is mijn indruk, vrijwel allemaal uit de Verenigde Staten. Wat daar al eerder is gesignaleerd is het eindigen van een zin in een soort vragende vorm. Vooral, of alleen, vrouwen doen dat. De intonatie aan het einde van een zin gaat omhoog, vaak in een golfje. Het is interessant om te dat te horen. Ook de ‘Gooische R’, die eigenlijk, hoe kan het ook anders, Amerikaans is, werd aanvankelijk vrijwel alleen door vrouwen gebruikt. Ik kan me de schrik nog herinneren (het was op een symposium in Utrecht) dat er een man een lezing kwam houden met een vreselijke Amerikaanse ‘R’. Daarna werd dat al snel normaal.
Ook nu zijn er interessante maar hinderlijke wijzigingen.
Een jaar of tien geleden hoorde ik van een jongetje dat hij was uitgescholden voor ‘leeuw’. Hij vond het vreemd, want dat was toch geen scheldwoord? Ik vond het zelf ook een vreemd verhaal. Maar jaren later viel bij mij het kwartje. Wat is er loos? De ‘l’ aan het eind van een woord verdwijnt! Let maar eens op wat men zo zegt: “kijk, daar vliegt een meeuw”. Maar ook: ‘Brood maak je van meeuw”. Zo moet het ook met dat scheldwoord gegaan zijn. Alles krijgt nu een andere betekenis. Welke ‘leeuw’ zal Holland houden bijvoorbeeld? Een uitzondering is het woord ‘school’. Ook daar verdwijnt de ‘l’ maar het wordt hier ‘schoo’, waarbij de lippen in een rondje getuit worden. Een en ander hoor je ook nu vooral bij vrouwen. Die beginnen meestal 5 a 10 jaren eerder met dit soort taal wendingen.

Als we het nationaler trekken, het Nederlands, daar blijft ook niets van over, het verwordt tot een soort ‘Pidgin Engels’, maar niet als tweede, maar als eerste taal. Recent kreeg ik een ‘reminder’ voor een ‘kick-off meeting’ in Utrecht. Een eerder symposium, met hetzelfde type uitnodiging, opende met ‘storytelling’. Eén van de sprekers zei op een gegeven ogenblik (in één zin, echt waar): “mind you, er zijn pitfalls’ daar moet je mee dealen”. Overigens wordt ‘Deal’ niet meer als zodanig uitgesproken, het wordt ‘dieuw’. Leuk is ook dat je tegenwoordig ‘in the lead’ moet zijn, en een ‘stakeholder’ (hoewel ik ook al steakholder ben tegengekomen). Een interessante is ook ‘sale’. Hadden we vroeger uitverkoop, dat is er niet meer, het werd ‘sale’. Alleen, hoe verwerk je dat in een reclame? Het heeft echt enige tijd geduurd voor iemand durfde te zeggen “Het is sale bij … “. Kinderen hebben we ook al niet meer, het zijn ‘Kids’.
In ‘Quora’ de Duitse versie kwam ik recent de vraag tegen: “Is het een goede zaak om in het land waar je met vakantie bent of woont, de nationale taal te spreken?” Het antwoord: “Ja, dat is altijd goed, behalve in Nederland en Denemarken. Als je daar geen vlot Nederlands of Deens spreekt, dan verwachten ze dat je overgaat in het Engels. Dat heeft ook mogelijk te maken met het feit dat de vele engelstalige televisieprogramma’s, worden ondertiteld, niet nagesynchroniseerd.”
Over de moedertaal nog een laatste opmerking. Het valt mij op dat Nederlanders uiteindelijk van alle buitenlanders verwachten dat ze Nederlands leren, behalve als ze goed Engels spreken. Ik ken een aantal immigranten die al 10 jaar hier wonen en niet uitgedaagd worden om Nederlands te spreken, omdat iedereen wel Engels kent. In Duitsland, waar veel Nederlanders wonen, is het interessant te zien dat veel nederlanders daar geen Duits leren, ze doen toch alles in Nederland? De maximale integratie is dan niet op zondag grasmaaien. Maar Duits leren? Ho maar.

Ik kan zo nog een A4’tje vullen, dat zal ik niet doen. Denk er eens over na.
Prettig ‘weekend‘.