Auteursarchief: Dexterius

Drie jaren Duitsland…

Deze maand is het 3 jaren geleden dat we verhuisden naar Duitsland. Op die verhuizing terugkijkend waren dat een aantal chaotische dagen! Want: hoe krijg ik mijn auto aan een Duits nummerbord? En hij moet ook nog ‘getTüvt’ worden. De verzekering houdt op de dag van verhuizing op. Evenals de Ziektekosten verzekering maar er is nog geen nieuwe. En dan moeten er nog Duitse verzekeringen afgesloten worden, er moet geld naar een Duitse rekening want (je houd het niet voor mogelijk) de ING in Winschoten kan geen grote bedragen naar Duitsland overmaken. Enzovoorts. En het was behoorlijk koud die nacht en de verwarming deed het niet…..
Waar ben ik aan begonnen, denk je dan! Waarom wilden we dit ook alweer?

Allereerst, ik had (en heb) ‘iets’ met Duitsland. Een soort sympathie, ik vond het er altijd plezierig. Daarnaast heb ik mijn werk in de grensregio, zo ongeveer van Oldambt tot Ter Apel. En dat is iedere dag vanuit een dorp in Noord Groningen toch wel een eind rijden (iets meer dan 40.000 km/jaar). We zochten in eerst in de grensregio, maar vonden niets naar onze zin. En toen, tijdens een ritje over de grens, zagen we ineens ons huis!

Het is een oud huis. Er moet nog veel aan gebeuren, maar het is wel een mooi huis op een mooie plek. Alle buren zijn Duits, dat is ook wel fijn. Want dat hadden we ons al voorgenomen: emigreren betekent integreren. We hebben om te beginnen onze Duitse buren uitgenodigd, die kennen we nu redelijk goed. Voor de rest is het toch lastig als je geen kinderen meer thuis hebt en je werk is aan de Nederlandse kant. Ik was Rooms Katholiek, maar hier in Duitsland is dat toch een andere grootheid dan in Groningen. De RK kerk is hier in aantal groter dan de dorpsbevolking is mijn inschatting. Als ‘Holländer’ kom je daar niet zo tussen. Na twee jaren ben ik overgestapt naar de Lutherse kerk, zie mijn eerdere blog. Het is daar gezelliger en het is makkelijker om contacten te leggen. Maar dat is het dan ook en voor ons is dat voldoende. Voor goed Duits heb je echter iets meer nodig.

Dan ineens wordt je vanuit Nederland bestookt door de Belastingdienst. Je moet een stapel formulieren invullen over van alles en nog wat, ook over je pensioen. En een jaar later krijg je dan een aanslag voor een bedrag met veel nullen. Het blijkt mee te vallen, maar je schrikt je lam als je dat leest. Als je je pensioen in Nederland blijft opbouwen en je stapt niet over naar een Duits fonds, hoef je dat bedrag niet te betalen. Oef!!

Een nieuw paspoort halen gaat redelijk gemakkelijk, dat kun je in Winschoten doen in ons geval, dat is redelijk vlot klaar. Het rijbewijs is een ander verhaal, daar zijn we nu ongeveer aan toe. Ik heb daar al wat verhalen over gelezen, wat iedere keer terugkomt is de botheid van Duitse ambtenaren. Tot nu toe heb ik daar nog niet veel van gemerkt, maar dit lijkt een andere ervaring te worden. Ik laat het tzt weten.

Beschaving …

Onlangs las ik een artikel over de opgraving bij het riviertje de Tollense in oost Duitsland. Daar is een compleet slagveld aangetroffen van zo’n 3500 jaar oud. Het is daar hard aan toegegaan, er liggen honderden doden. De deelnemende krijgers lijken uit heel Europa te komen en gezien hun eerdere verwondingen was dit wel hun laatste maar voor velen niet hun eerste slag. Europa noordelijk van de Alpen is altijd als een oninteressant gebied gezien, Zuidelijk had je grote beschavingen die grote oorlogen voerden. Nu dit slagveld is gevonden blijkt Noord Europa toch wel interessanter. Want het ging hier om getrainde krijgers. Waar en waarom haal je  die overal vandaan? Er was dus duidelijk meer organisatie en samenhang. Jammer dat zo’n oorlog dat moet tonen.

Zie het artikel HIER. De nummering bij de plaatjes is heel handig. Van nummer ‘3’ meende ik aanvankelijk dat het een door hevige stress afgeschoven opperhuid ging, dat bleek echter kleding te zijn. Nummer ‘4’ blijkt geen toverstok, maar een heus zwaard!

Ik kwam bij dit artikel via de nieuwsbrief van Livius.org . Maandelijks alle nieuws over opgravingen en geschiedenis. Aanrader!

Osnabrück

Op 1 mei waren we in Osnabrück. Er hangt dan een feestelijke sfeer en toch is alles rustig, de winkels zijn dicht. Maar de voorbereidingen op de ‘Mai Woche’ zijn in volle gang. Er is veel te zeggen over Osnabrück, over het einde van de 30-jarige oorlog die daar werd onderhandeld, de bombardementen in WO2. Ik stel voor dat je dan gewoon even op Wikipedia ofzo zoekt. Ik wil wat anders laten zien. Toen we in het hotel kwamen, werden we meteen geïnformeerd dat we dat toch echt moesten bekijken: blauwe lijnen in de stad waarvan je niet begrijpt wat de bedoeling is, maar dat merk je dan vanzelf wel. Ziehier: de strepen waar je niets van snapt.
170501 Osnabrück-34

Maar dan, als je wat verder doorloopt richting de Dom wordt het ge-openbaard:

Lees verder

Humanist

Een paar dagen geleden zag ik de boodschap van Mohammed El Bachiri. De beste die ik in tijden heb gezien. Zijn Jihad voor de liefde en goede onderlinge verstandhoudingen. De zin die naar mijn idee het meest opviel en waar het betoog eigenlijk om draaide, was de opmerking ‘allereerst ben ik mens’. Een waar woord. Daaruit volgt eigenlijk alles. Vanuit mijn mens zijn en menselijk verstand interpreteer ik de wereld. En verlangens en angsten hebben wereldwijd grote overeenkomsten. Een Humanistisch Moslim zou uitstekend overweg moeten kunnen met een Humanistisch Christen of een Humanistisch Atheïst. En is het tweede deel van het Grote Gebod ook niet ‘Heb uw Naaste lief als Uzelf’? Eigenlijk heb ik hier verder niets aan toe te voegen.

 

Dag van het Jodendom

Vandaag was ik bij een bijeenkomst in de synagoge van Groningen. Het was de ‘Dag van het Jodendom’, georganiseerd door de RK kerk en de Joodse gemeenschap. Thema was ‘vreemdeling’. De eerste spreker was Tamarah Benima, een vrouwelijke rabbijn van de liberale joodse gemeenschap. Volgens haar bestaat er geen Joods-Christelijke cultuur. Het is onderling altijd gedoe geweest. Pogroms en vernietiging, dat zijn wel de trefwoorden. Zonder Christendom geen Jodenvervolging. De toon is wel gezet. Nu is het inderdaad zo, dat de anti-joodse sentimenten die in het christelijke Europa heel lang aanwezig waren, een voedingsbodem waren voor wat de nazi’s uiteindelijk uitvoerden. Bij twijfel lees Luthers commentaren over de Joden. Niet mals. Zelfs vlak voor zijn dood kregen ze nog een veeg uit de pan. Maar het gaat nu wat beter, daarom staat mevrouw Benima hier nu ook. Op dit moment lees ik echter een boek ‘ Niet In De Hemel’ geschreven door een Joodse man, die zeer nadrukkelijk het tegendeel beweert. Het Jodendom zou op veel terreinen de westerse maatschappij beïnvloed hebben. Het zal wel weer een zaak van definities en begrippen zijn. Als voorbeeld wordt o.a. genoemd dat nergens in de Bijbel de zon als god wordt gezien, maar wel als een geschapen iets. Dat maakt dat je er vrijelijk over na kunt denken en de zon bestuderen. Dat gold dan voor vrijwel alle andere geschapen zaken en daardoor is het ‘Westen’ wat het nu is.

Langs de Ems

Na een periode van regen scheen eindelijk weer de zon, tijd om weer een wandeling te maken. Dit keer namen we de andere kant van de Ems. Dat gebied fungeert als overloopgebied van de Ems. Als het water extreem hoog zou staan, loopt het hier onder. Het geeft een beetje een Schiermonnikoog gevoel. Prima wandelen hier. Het lijkt ook dat alle reeën wakker geworden zijn, het wemelt van dat spul, zie foto.

Bewaren

Bewaren

Glaubensbekenntnis

Ich glaube, dass wir Gott auf unterschiedliche Weise erfahren können:
Ich glaube an Gott in der natur als schöpferische Kraft des Lebens und der lebendigen Vielfalt.
Ich glaube an Gott in Menschen, die von Liebe und Gerechtigkeit erfüllt sind – in Menschen wie Jesus, die dem Weg des Lebens bis in den Tod treu bleiben.
Ich glaube an Gottt als unsichtbare Geisteskraft in uns, als Energie der Liebe, als mutmachende Kraft zur Veränderung und Erneuerung der Welt. In der Gemeinschaft mit anderen Gläubigen erfahren wir seine lebendige Gegenwart. Diese Gotteserfahrungen geben uns Hoffnung über den Tod hinaus. Amen.

Deze geloofsbelijdenis werd uitgedeeld door de emerituspfarrer, afgelopen zondag. Vanuit het landelijk kerkbestuur is hij verplicht om de Apostolische geloofsbelijdenis te lezen, dat deed hij ook, maar het leek hem nuttig om ook deze te lezen. Ik ken niet de herkomst, heeft hij die zelf gemaakt of heeft hij hem ook geleend? Hoe dan ook, deze vorm van christendom spreekt mij wel aan. De preek ging aansluitend over ‘Het Koninkrijk der Hemelen’, dat de Pfarrer omschreef als ‘Leben im Sinne Gottes’. Wàt een mooie uitdrukking. Je ziet dat inderdaad helemaal terug in deze Bekenntnis.

En dan de ‘unsichtbare Geisteskraft in uns’: De Jezuïeten hanteren het gebed zoals Ignatius van Loyola dat heeft beschreven (zie hiervoor www.gewijderuimte.org voor dagelijkse toepassing). God is in alles en overal werkzaam. Bemerk ik dat of heb ik het te druk? Stel je voor dat God mij iets duidelijk wil maken, zou ik dat merken?
God als ‘Schöpferische Kraft’.

Ik krijg steeds meer het gevoel dat in de moderne wetenschap meer spiritualiteit te vinden is dan in de Kerken (of de Islam). Daar gaat het om allerlei concreet aanwijsbare figuren die allemaal dit of dat doen en vaak ook wonderen doen, allemaal in de naam van God, maar het lijkt vaak op een vorm van toveren. Ik wil daar later nog eens op terug komen.

Emslandlager: Neusustrum und Fullen

170220 Lager V Neusustrum-07sOp de eerste dag van mijn vakantie leek het mij een goed idee om verder naar beneden te rijden langs de Nord-Südstraße. Aan weerszijden van deze weg liggen de meeste Emslandlager. Ik had een lijstje gemaakt, uiteindelijk vonden we drie lokaties.

De eerste was kamp V: Neusustrum, zie ook de link. Het kamp zelf staat er niet meer, maar op de plek zelf staan diverse Kriegsdenkmäle. Hierbij wordt herinnerd aan het kamp zelf, maar ook aan de ontginning van het veen. Op de obelisk hiernaast staat:

“Niedersachsens Pferd, sage es mir: was sind wir werd?”

“Dein Geist und mein Kraft, haben hier Wüste fruchtbar gemacht”

Daaronder heeft een voorbijganger gekrast: ‘Nie wieder faschismus, Nie wieder Krieg’.

De andere twee locaties betroffen Lager X: Fullen. Ook dat kamp staat niet meer. Op die plek staat een bord wat de exacte lokatie van het voormalig kamp aangeeft. Een kilometer verderop is een ‘Kriegsgräberanlage’, waar behoorlijk wat onbekende krijgsgevangenen liggen (Link). Ergens in een hoekje ligt een gedenksteen waar men vlijtig aan begonnen is, maar die nooit afgekomen is. Om de begraafplaats op te komen, moet je eerst een stuk door de smurrie rijden.
Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Frisse Wandeling

Een frisse dag vandaag, -2 tot -3. Niet echt arctisch, maar toch. Allereerst kwamen we langs Neulehe, dat licht, dat zal u niet verbazen, vlakbij Lehe. Het principe is hier net als in Drenthe e.o: je graaft wat veen af, nieuwe nederzetting en dan moet je een ‘nieuwe’ naam bedenken. Op de steen staat: Neulehe 1788-1988. 200-jarig bestaan dus.

Daarna wandelden we verder langs een soort afwaterings kanaal, ook zo’n veen restant. We kwamen langs een sloot (die zie je niet veel hier) en ja hoor: een rat! Dat hoort zo in sloten. Helaas is de foto niet zo scherp geworden. Het toestel stelde in op de graspollen op de slootwal, niet op de rat.

Ganzen en Zwanen

De grensregio is een gewild overwinterings gebied voor ganzen en zwanen. Met name ‘Wilde Zwanen’ (auf Deutsch ‘Singschwäne’) komen hier met duizenden tegelijk. Deze zwanen zijn net zo groot als Knobbelzwanen, maar waar de Knobbelzwanen een zwarte knobbel hebben bij hun snavel, is bij de Wilde Zwaan een gele vlek. Een ander verschil is dat de Wilde zwaan stil vliegt, de knobbelzwaan hoor je vliegen. Verder maken de Wilde zwanen veel herrie en dreigen ze niet met hun vleugels.
Dit jaar waren er opvallende veel Nijlganzen. De ganzen in het algemeen mengen zich makkelijk met de zwanen, zie foto. Die moest even snel uit het autovenster maken, super is hij niet.

Bosseln

Vandaag deden we opnieuw een rondje om Dörpen, langs het Küstenkanal. Doen we vaker als de bodem elders teveel uit blubber gaat bestaan, deze route is volledig ge-asfalteerd. Kan het zijn dat dit de nationale Bosseln startdag was? Zowel bij de start als het eindpunt troffen we gezellige Bosselners aan. Karretje, ballen maar vooral ook veel drank. Bier. Ik heb een foto gemaakt van enige afstand vanwege de privacy. De dames moeten vanwege de grote afstand die nog gegaan moet worden en het bier over een gigantische blaas beschikken of: ze drinken geen bier, of: een andere oplossing. Het zijn wel gezellige clubjes als je er zo langsloopt. Het lijkt ook de meest waarschijnlijke verklaring voor de grote hoeveelheid drankflessen aan de kant van de weg.

Triniteit

Een aardige gedachte over de drie-eenheid die ik hoorde tijdens de retraite in Thuine was het volgende: het is een negatieve theologie. Met ‘negatief’ wordt dan bedoeld dat je niet kunt zeggen wat God is, Hij is ondefinieerbaar. Je kunt je toevlucht nemen door een opsomming van wat hij allemaal NIET is, in de zin van ‘God is niet dit, niet dat’. Wat overblijft en niet gezegd kan worden is een aanwijzing voor het wezen van God. Maar dat leidt uiteindelijk ook tot niets. De leer van de triniteit (Drie-eenheid) draagt ook al niet bij tot duidelijkheid. Want voor ieder persoon in de triniteit geldt hetzelfde: als je iets zegt over God de zoon is dat nooit compleet, want hij is ook Geest, Vader. En datzelfde geldt natuurlijk voor uitspraken over de Geest en God de Vader. Het zijn geen 3 personen die in hetzelfde huis wonen of iets dergelijks (zie het plaatje), dat zou polytheïsme zijn. De Rabbijnen in de middeleeuwen hadden dat ook al bedacht. Ze konden wel vrede hebben met de christelijke triniteitsleer, want als je het omdraait, positief maakt, is God OOK Zoon, Vader, Geest (Uit: ‘Is dat niet de zoon van Jozef?’ – Pinchas Lapide). Met deze leer worden slechts drie eigenschappen of manifestaties van God genoemd. En dat is beperkt, maar niet onwaar.

Bewaren

Ruprecht und der Nikolaus

Onlangs blogde ik nog over Ruprecht (Rupertus) als vervanger voor de zwarte pieten. Hierboven zie je hem weer geheel in het zwart, zwarte baard, de roe onder zijn arm geklemd. Hoewel zelf een heilige, assisteert hij Nikolaus. Geen gedoe met zwarte pieten hier.

Vijfde Generatie Verzet…

Met enige verbijstering loop ik al langere tijd tegen het volgende aan: jeugdigen (lees Nederlandse pubers) vinden Duits een vreselijke taal. Dat mag natuurlijk. Maar daarnaast ‘hebben ze niets met Duitsers’. Ook dat kan natuurlijk. Amerikaans is veel fijner. Maar dan blijkt, bij doorvragen, dat ze allerlei vage nazi ideeën over Duitsers hebben. Hoe komen ze daar aan? Ouders? Vijfde generatie verzet?  Bij verder doorvragen heb ik zelf het idee dat ook allerlei oorlogsfilms de oorzaak kunnen zijn. In WO2 films zijn alle Duitsers schurken, hun taal bestaat uit ‘Schweinhund’ en ‘Bratwurst’ en niet te vergeten ‘Aarrgh’ als ze door triomferende Amerikanen worden neergeschoten. Geschiedenislessen op school?
Een beetje simpel. Misschien moet er van overheidswege iets aan deze bizarre beeldvorming gedaan worden. Want aan de andere kant, als de EU uitgekleed zou worden, zouden we toch graag met de Duitsers in het restant blijven zitten. O ja, en de Nederlandse defensie is vrijwel versmolten met die van de Duitsers.
En Groningen, dat uit Den Haag niet zoveel te verwachten heeft, doet veel zaken met de Duitsers.

Een film als ‘Fury’,  zie mijn recente blog hierover, draagt zeker niet bij, behalve in het laatste fragment waaruit blijkt dat er tenminste één fatsoenlijke Duitser bestond.

Maulwurf (‘mol’)

Opnieuw de tuin. Nu is het een mol die vlijtig overal doorheen graaft. Ik heb twee Maulwurf klammern gekocht, die zet ik iedere dag in een ander hol. Afwachten maar…
Maar het kopen van die Klammern is wel interessant. In de winkel stonden ze gewoon op de plank. Toen ik wilde afrekenen, werd mij verteld dat Maulwurfen een beschermde diersoort zijn. Er is echter een risico dat ze zo’n klem niet overleven. Ik vroeg of ik, als ze nog zouden leven, naar de dierenarts zou moeten :-).
Ik heb daar geen antwoord op gekregen.
 

 

 

Austretung

Zoals al eerder vermeld, uittreding uit een kerkgemeenschap (mits RK of Evangelisch) is een gemeentelijke aangelegenheid. Je moet je vervoegen bij het Standesamt. In mijn geval zat daar een ietwat stugge mevrouw (die overigens vlot ontdooide en best gezellig bleek). Dat Standesamt lijkt geen toegang te hebben tot het bevolkingsregister, alles werd bevraagd of kwam vanaf mijn paspoort. Waar ik gedoopt was, of ik getrouwd was etc. Best wel onwennig voor een gemeentehuis. In het kantoortje hing ook een crucifix, elders in het gemeentehuis ook. In Nederlandse situatie ondenkbaar, hoewel in NL al gewoon is om ambtenaren met hoofddoekje te treffen. Met kruis is verboden (dhimmitude?). Maar goed, in het totaal worden 5 formulieren geprint: 1 voor jezelf (niet weggeven!), 1 voor de parochie, 1 voor de kirchensteuer en dan nog wat. En dan: de rekening: EU 25,00!

Bezint eer ge u bekeert! Hoewel: intrede is gratis!

Wespen

Dicht tegen mijn huis aan zit een groot wespennest. Het hele seizoen eigenlijk geen last van gehad. Maar het wordt kouder en de wespen worden slomer en suffer. Ik vind ze nu in huis, maar ook buiten, op de stoep. Wat dacht je van deze verwarde schoonheid? Klik eens op de foto…

Maulwurf (mol) deel 2

Een week lang lukte het niet om een Maulwurf te vangen. Ik ben dus naar Dörpen gereden om nog twee Klammern te halen. In de winkel werd me direct verteld dat de Maulwurf een beschütztes Tier is en dat ik het niet mag doden. Vervolgens werden mij enige gevaarlijke Klammern getoond. Ik vroeg nog wat ik moest doen als ik echt een mol ving, moest ik daar dan mee naar de dierenarts? Daar kreeg ik geen antwoord op. Wel een tip: Laat de klemmen eerst een paar dagen ‘verwettern’, leg ze in het zand of de smurrie, zodat de nieuwe lucht er afgaat. Ook je handschoenen die je aanhebt bij plaatsen: goed met smurrie vermengen.
Lees verder

Bamboe

In onze tuin is door de vorige bewoners een bamboeplant in de grond gezet. Naar later bleek wel in een grote plastic bak. Echter, de bamboe heeft gewoon door de bodem geprikt en is ook over de rand heen gegroeid. Na zo’n twee jaren kwamen we er achter en was een groot deel van de tuin al ingenomen door meterslange, hengeldikke wortels. Je moet je halve tuin uitgraven om dat spul er uit te krijgen. Nooit bamboe in je tuin dus. Ook niet in plastic potten of bakken!

Evangelisch Lutherische Kirche

Sinds enige weken bezoek ik des Zondags de Evangelisch Lutherische Kirche in Dörpen. Over de kerkelijke organisatie in dit land zal ik binnenkort meer bloggen. Vandaag, na de Abendmalsfeierung was er een koffie tafel. Ik ben daar aangeschoven en had een leuk gesprek met een aantal aanwezigen. Heel belangrijk: je Duits gaat binnen een uur naar een ander niveau. Erg leuk. Het Katholieke is -in ieder geval in Heede, waar ik parochielid ben- wat moeilijker toegankelijk. In Nederland (Groningen, Drenthe en Friesland) is de RK organisatie toch wat losser. Ik ben blijkbaar meer protestant dan ik zelf dacht. Wat heel mooi is hier: de Oecomene staat hier HOOG op de agenda. In Dörpen in ieder geval organiseren Katholieken en Evangelischen tamelijk veel samen. Deze zondag was er een Katholische dame die uit het Evangelie las. Heel bijzonder.
Voor de duidelijkheid: het begrip ‘Evangelisch’ heeft hier een andere lading dan in Nederland. Daar is het min of meer ‘Pinkstergemeente-achtig’. Hier staat het meer voor ‘Protestant’.

Zie aschendorf-doerpen.wir-e.de/