Auteursarchief: Dexterius

Bamboe

In onze tuin is door de vorige bewoners een bamboeplant in de grond gezet. Naar later bleek wel in een grote plastic bak. Echter, de bamboe heeft gewoon door de bodem geprikt en is ook over de rand heen gegroeid. Na zo’n twee jaren kwamen we er achter en was een groot deel van de tuin al ingenomen door meterslange, hengeldikke wortels. Je moet je halve tuin uitgraven om dat spul er uit te krijgen. Nooit bamboe in je tuin dus. Ook niet in plastic potten of bakken!

Evangelisch Lutherische Kirche

Sinds enige weken bezoek ik des Zondags de Evangelisch Lutherische Kirche in Dörpen. Over de kerkelijke organisatie in dit land zal ik binnenkort meer bloggen. Vandaag, na de Abendmalsfeierung was er een koffie tafel. Ik ben daar aangeschoven en had een leuk gesprek met een aantal aanwezigen. Heel belangrijk: je Duits gaat binnen een uur naar een ander niveau. Erg leuk. Het Katholieke is -in ieder geval in Heede, waar ik parochielid ben- wat moeilijker toegankelijk. In Nederland (Groningen, Drenthe en Friesland) is de RK organisatie toch wat losser. Ik ben blijkbaar meer protestant dan ik zelf dacht. Wat heel mooi is hier: de Oecomene staat hier HOOG op de agenda. In Dörpen in ieder geval organiseren Katholieken en Evangelischen tamelijk veel samen. Deze zondag was er een Katholische dame die uit het Evangelie las. Heel bijzonder.
Voor de duidelijkheid: het begrip ‘Evangelisch’ heeft hier een andere lading dan in Nederland. Daar is het min of meer ‘Pinkstergemeente-achtig’. Hier staat het meer voor ‘Protestant’.

Zie aschendorf-doerpen.wir-e.de/

Fürstenau

Een jaar geleden was ik al eens in Fürstenau geweest. Het is een leuk plaatsje met een klein centrum. De echte kern is toch wel het slot met daaromheen een park met enige Denkmale voor de gesneuvelden in de oorlog en voor de vermoorde Joden van Fürstenau. 

Weer geen hunebed!

Het is toch om dol van te worden. Uitgerust met coördinaten, kaarten  en het vertrouwen dat het nu allemaal goed zou komen, ging ik op pad. Ik heb opnieuw een groot deel van het Emsland gezien, best wel mooi. Op een zeker moment werd ik van de grote weg geleid, zandweggetjes met veel waterplassen. Daar zou ergens een hunebed liggen. Nee  dus. Dit was vlakbij Vrees. Mooie rit, opnieuw geen hunebedden.

Grensoverschrijdend: Ich bin ein Groninger!

Om een beetje oog te houden op het toenemende grensverkeer tussen Nederland en Duitsland hebben de Groningers het volgende bedacht: een T-shirt met de tekst ‘Ich bin ein Groninger’. De goede bedoelingen van de drager worden daarmee goed zichtbaar. De eerste proefpersoon zal binnenkort de grens over, we volgen dit experiment op de voet.

Emsland Archäologie Museum Meppen

Vandaag was het een regenachtige dag, een goed moment om het Emsland Archäologie Museum te bezoeken. Het museum staat in Meppen, vlak bij de plek waar het Ems-Hasekanaal (wordt niet meer gebruikt) in de Hase uitkomt. Tussen het kanaal en de Hase is een koppelsluis geplaatst. Het museum was tamelijk klein. Wat er stond was leuk en informatief. De Indianen tentoonstelling hebben we maar overgeslagen. We liepen naar de Hase naar de koppelsluis. Mooie oude sluis. Daarnaast was er voor de Kneipp liefhebbers een waterlooppad voor de blote voeten uitgezet. Het water daarvoor komt uit de Hase. Een volgende keer gaan we dat toch even doen.
Het beeld dat ik had van Meppen is toch wel bijgesteld. Leuk plekje!

Opnieuw: Bosseln…

Al eerder schreef ik over ‘Bosseln’. Wie weet heb ik mensen nieuwsgierig gemaakt, dan kan ik dat nu oplossen. In het Dörpense bos staan sinds kort borden met de spelregels voor Bosseln. U kunt dus uw karretje pakken, volladen met ballen en bier en naar Dörpen trekken, zie hier de spelregels.

Een Gelofte


Het aardige van wandelen is dat je soms volkomen onverwacht
‘juweeltjes’ tegenkomt. Dit kapelletje (‘Grotte’) is er zo één. Het
verhaal erbij is als volgt: omdat het huwelijk van mevr Anna Buß geb
Franzen kinderloos bleef, adopteerde ze in aug 1882 de op 12-2-1882
geboren Wenzeslaus Thieke, zoon van Johann en Thekla Thieke geb Buß,
Neudörpen.Tot groot verdriet van zijn adoptiefmoeder werd Wenzeslaus
Thieke in 1914 als soldaat in de Eerste Wereldoorlog opgeroepen. Vanuit
haar grote zorg legde ze een gelofte af aan de Moeder Gods: Als haar
adoptiefzoon uit de oorlog zou terugkeren, zou ze een ‘Grotte’ voor de
Moeder bouwen.

Het gebed werd verhoord: de adoptiefzoon kwam terug
uit de oorlog. En dus werd in 1919 de ‘Grotte’ door Wilhelm Kruth,
Marktstraße, gebouwd. Het ongeveer 1 meter grote beeld van de Moeder
Gods werd in Trier gemaakt en per trein naar Dörpen vervoerd. In
aanwezigheid van familie, buren en bekenden werd het beeld geplaatst en
ingezegend. Daarna werd het nog wat verplaatst geloof ik, het staat nu
in het plantsoen van Dörpen.
Degenen die het bordje dat erbij staat wil lezen, moet het zelf schoonpoetsen.

Wassermühle Bruneforth

Wassermühle Bruneforth

Deze watermolen staat bij Stavern, het riviertje is de Nordradde. In 1545 wordt de molen al genoemd. In 1886 werd hij omgebouwd tot houtzaagmolen. In de 21e eeuw bleek hij toch wel aan een opknapbeurt toe: in 2010 was dat klaar, het resultaat mag er zijn. Als je op de Emsland Selfie steen gaat staan, kun je deze mooie foto maken, eventueel met jezelf erbij natuurlijk…

Noodweer

De laatste dagen is het weer in dit deel van de wereld aardig van slag. Overstromingen in Zuid-Duitsland, waarschuwingen in het noorden. Het lijkt steeds heftiger  te worden. Hierboven een aanzet tot onweer in Heede. Deze bui kwam uit het oosten. De meeste regenbuien komen hier echter uit Nederland.

Gereconstrueerd Hunebed

In een eerder bericht vermelde ik al dat het vaak erg lastig is om in Duitsland hunebedden te vinden. Ik heb al jaren een Garmin GPS apparaatje, maar blijkbaar nog nooit goed gebruikt. Want: op ‘Stonepages.de’ vind je niet alleen alle informatie over hunebedden, maar de coördinaten worden erbij gegeven. Die kun je invoeren in je GPS en zie, je krijgt een keurige route gepresenteerd. Vandaag hebben we dus een paar mooie exemplaren gevonden. De mooiste was toch wel het gereconstrueerde graf. Ziet er mooi uit, ik stel me voor dat hij oorspronkelijk wel wat dieper was, je kunt er slechts op je knieën in. En wat ik me nooit gerealiseerd had: echt waterdicht zijn ze ook niet. Of zou dat alleen maar door de amateur hunebedbouwers uit de vorige eeuw komen?

Aanvulling 25-12-2017: Stonepages is al langere tijd uit de lucht 🙁

Dorpjes: Walchum

Het tweede dorpje richting Haren. Een alleraardigst plaatsje, wat minder groot dan Dersum. De autoweg volgend liepen we er in zo’n 5 minuten doorheen. Geen kerk, maar wel een torentje (transformatorhuisje). En een leuke Pünte (pont).

Op Wikipedia vind je meerover Walchum. En HIER zie je alle foto’s…

 

Dorpjes: Dersum

In het kader van ‘dorpjesverkenning’ deze keer Dersum. Het eerste dorp vanaf Heede als je naar Haren rijdt. Een klein dorp met een mooie kerk en een grote Grundschule. De Meiboom stond klaar. Voor de school een mooie blikken boom, met blaadjes waar van alles opstond.

Over de kerk:
Im Jahre 1864 wurde mit dem Bau der alten Pfarrkirche begonnen. Eine Erweiterung fandim Jahre 1979 statt. Zuletzt wurde die St. Antonius Kirche im jahre 2002 neu renoviert.

Voor de complete reportage: Klik HIER

 

Koukleumen

Een van de redenen dat ik deze blog schrijf, is om het soms subtiele verschil tussen Duitsers en Nederlanders te bespreken. In de grensstreek alhier wordt er toch minder over en weer beïnvloed dan je zou denken, er zijn duidelijke verschillen. Wat me bijvoorbeeld al vaker is opgevallen, is dat Duitsers bij lekker frisse temperaturen meteen dikke mutsen, wanten, sjalen en dikke jassen dragen. In ieder geval in oost Groningen is dat toch echt anders. Zie bijgevoegd voorbeeld van ‘Achtige Kunst’.

Oberlangen

Met een zekere regelmaat rij ik vanaf Haren (Ems) naar Heede en daarbij passeer ik allerlei dorpen. Ze zien er oninteressant uit als je er snel doorheen rijdt. Het leek me goed om eens te stoppen en een verkenningsproject te starten te beginnen bij Oberlangen. Het startpunt was de kerk. Interessant gebouw, zie de foto’s. Opvallend was verder het grote oorlogsmonument 1939-1945.
Voor Wikpedia over Oberlangen: zie HIER
Voor de complete reportage: zie HIER

 

 

 

 

 

Oorlogsmonumenten

Dit land heeft kort achter elkaar een aantal grote oorlogen gevoerd. Miljoenen zijn gesneuveld. Je komt dan in vrijwel alle dorpen monumenten tegen met namen van gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, de Grote oorlog. Ook even buiten Aschendorf, niet bepaald een metropool, een klein monument. 17 namen staan erop, waarvan 2 personen die vermist zijn. Op andere plaatsen staan er vaak veel meer op, zoals in Heede. Bij veel van deze oudere Kriegergedänkstätten zijn later de gevallenen uit de Tweede Wereldoorlog geplaatst, eventueel aan de zijkant of zelfs achterkant.

Rotterdam

Soms wendt de Heeder Beobachter zijn blik weer naar het buurland. Hij maakte een ‘Rootsreis’ naar zijn geboortestad Rotterdam, waar hij tot en met zijn 7e heeft gewoond. Een bezoek aan de oude buurt, in Rotterdam Zuid stond bovenaan het programma. Maar wat een anticlimax! De eerste persoon die hij ontmoette maakte een verwarde indruk, de volgende had zijn ogen ook ‘niet geheel waterpas’ en de derde zag er ook al niet blij uit. De oude flats waren er niet meer. Frisse nieuwbouw met veel vuilniszakken op het balkon. Eind jaren ’50 begin ’60 zag het er toch een stuk beter uit, een nette buurt!
De rest van Rotterdam was aardig om te zien. Het was een stuk internationaler geworden.