St. Paul, The misunderstood Apostle – Karen Armstrong

Dit boek beschrijft het leven van de apostel Paulus. Belangrijkste bron zijn de Nieuwtestamentische boeken. Er zijn ook wel enige buitenbijbelse bronnen, maar niet veel. De Handelingen der Apostelen is een beetje verdacht, te veel wonderen en historisch ook dubieus. Er wordt van uitgegaan dat 7 brieven echt van Paulus zijn, namelijk 1 Thessalonicenzen, Galaten, 1 en 2 Korinthe, Philippenzen, Philemon en de Romeinenbrief.
De rest: Kolossenzen, Efeze, 2 Thessalonicenzen, 1 en 2 Timoteüs en Titus werden geschreven door anderen onder zijn naam geschreven in de late tweede eeuw.
Er zijn ook teksten toegevoegd die niet van Paulus zijn. Te denken valt aan de vrouwonvriendelijke teksten.
Dit boek bevat veel informatie die je na één lezing nog niet allemaal hebt verwerkt. Twee keer lezen is niet overbodig. Er staan ook wel grappige dingen in. Paulus werkte als tentenmaker. Zwaar werk met zware stof. Ruwe handen kreeg hij daarvan die hem het schrijven onmogelijk maakten. Hij dicteerde daarom liever. Over de dood van Paulus is niets bekend. Zijn terechtstelling in Rome is zeer speculatief. Clemens, de bisschop van Rome in 96 CE spreekt niet over Paulus zijn dood aldaar, maar suggereert dat hij naar Spanje is getrokken en daar gestorven is. Een andere mogelijkheid is dat hij gewoon als lastpost geëxecuteerd is. Bij de Romeinen uit die tijd niet ongebruikelijk.
Ik kan dit boek zeker aanraden.

Shoulder the Sky – Anne Perry

Het verhaal speelt in Engeland en in Vlaanderen als de Eerste Wereldoorlog zo’n twee jaar aan de gang is. Er zijn veel karakters, maar in het midden staan Matthew, Joseph en Judith Reavley. Matthew werkt bij de militaire inlichtingendienst, Joseph is aalmoezenier in Vlaanderen aan het front en Judith is vrijwilligster op een Ambulance, ook aan het front. Maar meestal is ze de chauffeur van generaal Cullingford. Hun ouders zijn omgekomen bij een auto-ongeluk. Het blijkt geen ongeluk, maar moord. Erachter zit iemand die de oorlog wil beëindigen middels politieke intrige en achterkamer overleg. Hij wordt ‘The Peacemaker’ genoemd
Vooral Matthew is druk doende om te achterhalen wie zijn ouders vermoord heeft en ook waarom. Het verhaal speelt afwisselend in Engeland en in Vlaanderen. Er is ruime aandacht voor het schetsen van de personages. De omgeving, het drama dat iedere familie wel een oorlogsslachtoffer had, gedood of verminkt. Een neef van generaal Cullingford is oorlogscorrespondent. hij wil dichter naar het front om betere verhalen te kunnen schrijven. Dat is aan de correspondenten niet toegestaan, maar deze chanteert zijn oom. Dan wordt hij vermoord.
Het blijkt steeds duidelijker dat er een relatie is tussen deze gebeurtenissen. Maar is dat ook echt zo? En als het zo is, hoe dan? The Peacemaker komt opnieuw in beeld. Hij is van plan om de oorlog snel te beëindigen en de hele wereld opnieuw in te richten. Onderdeel daarvan is dat het Britse publiek in ieder geval zicht moet krijgen op de gruwelen van deze oorlog. Niks geen heroïek en eer. Dan komen er geen vrijwilligers meer, is de oorlog snel afgelopen, want de Duitsers zullen dan winnen.
Joseph verzet zich hier heftig tegen en voorkomt uiteindelijk ook dat artikelen hierover gepubliceerd worden. Ik heb meer sympathie wat dat betreft voor de oorlogscorrespondent. Hoe kun je zo’n slachting door laten gaan? Ook in Duitsland en Oostenrijk publiceren, dan is het allemaal snel afgelopen.
Spannend en goed geschreven verder, het plot een beetje knullig.
Ik kom er zojuist achter dat dit deel 2 van 4 was.

Soefisme Herzien – Jonas Slaats

De schrijver probeert een genuanceerd beeld te geven van de ‘Soefi’s’. Allereerst behandelt hij het begrip ‘spiritueel’. In het westen is spiritueel iets persoonlijks, vaak maar niet altijd neigend naar zweverigheid. Dat in tegenstelling tot ‘Religie’. Dat is voor velen iets vreselijks, allemaal dogma’s en regels en dingen die niet mogen. De grondhouding lijkt te worden: ‘Ik ben spiritueel, maar niet religieus hoor’. De schrijver betoogt dat spiritualiteit altijd ergens op is gebaseerd en niet in het vrije zweeft.
In het westen wordt Soefisme vrijwel altijd gezien als ‘de spirituele tak van de Islam, die door de Islam is verboden’. Vrij vertaalt zou dat neerkomen op: ‘Je hebt soennieten, sjiieten en soefi’s’. In christelijke termen vergelijkbaar met ‘Je hebt Katholieken, protestanten en Franciscanen’. Franciscanen zijn altijd religieus, zijn katholiek, maar hebben hun eigen interpretatie en leefstijl binnen de kerk. Zo is het ook met het Soefisme: dat is geworteld in de Islam en daar niet los van te denken. Er zijn ook verschillende stromingen van, ‘scholen’. In tegenstelling tot de algemene gedachte zijn niet alle soefi’s geweldig. Het zijn mensen en dus zitten er ook heel vervelende tussen. Ze heten niet allemaal ‘Rumi’.

Vanuit de grondhouding ‘spiritualiteit is goed, religie is slecht’ komen niet alleen de kerken in een kwaad daglicht, maar ook   -en tegenwoordig vooral-   de Islam. Want de ware religie wordt beoefend door gesluierde vrouwen en bebaarde mannen die graag bommen gooien naar kafirs met foute denkbeelden. Zo kom je in de hemel. Die leven vanuit vaste opgestelde regels waarin je niets mag en van alles moet. Die denkbeelden worden inderdaad door veel Moslims gedeeld, maar dat is een vrij modern iets (!). Dat begon met de opkomst van het Wahabisme in Saoudi Arabië. Die op de grootste olievoorraad ter wereld bleken te wonen. Het Wahabisme (en het verwante Salafisme) werden als gevolg hiervan enorm gepromoot. De opkomst van de ‘petro-islam’. Websites, moskeeën, regeringen, alles wat maar een beetje als Wahabiet dent, krijgt olie-dollars. Dat kleurt de Islam natuurlijk wel. En maakt dat vele gelovigen denken dat het ook zo hoort.

Ik heb er nog twee leuke termen bij geleerd: Jalal en Jamal. Jalal bevat het logische, dogmatische, wettische etc. Jamal is meer mystiek, gevoelsmatig etc. Wahabisme heeft veel Jalal, evenals sommige kerken. Jalal moet omwikkeld worden door Jamal, en andersom.

Thorgal – Aniël

Al heel lang volg ik de stripserie ‘Thorgal’. De essentie van het verhaal: In het verre verleden hadden de mensen op aarde al een hoog technologische beschaving, maar werden vanwege diverse oorzaken gedwongen te verhuizen naar een andere planeet. De resterende mensheid op Aarde verviel weer tot barbarendom. Na tig-duizend jaar komen de de geëmigreerde mensen terug, gedwongen door o.a. grondstoffen tekort. Ze zijn verder geëvolueerd, ze hebben die verse ‘parapsychologische’ vaardigheden.

Combineer deze vaardigheden met Aardse barbarij, Vikingen, maar ook een tamelijk reeële godenwereld en magie en je hebt Thorgal. De tekenaar, Rosinski is heel lang betrokken geweest bij dit project. Ik heb erg lang Thorgal gevolgd, maar ik ga nu afhaken omdat

1. de tekeningen vreselijk zijn geworden. Vlekkerig. Als schilderij misschien wel mooi, maar niet als strip tekening.

2. Het verhaal begint goedkoop te worden, tè toevallig allemaal. Misschien goed om er een punt aan te draaien en iets nieuws te beginnen. Er zit overigens wel enig verschil tussen de verschillende verhaal lijnen.

The Jesus Wars – Philip Jenkins

How Four Patriarchs, Three Queens, and Two Emperors Decided What Christians Would Believe for the Next 1,500 Years‘. Een indrukwekkend boek met bijzonder veel informatie. Zoveel, dat een eerste lezing alleen maar kan dienen voor het grote beeld, dat bij een tweede lezing nader en nauwkeuriger ingevuld moet worden. Ruwweg wordt de ontwikkeling vanaf de 4e t/m de 7e eeuw besproken. Vooral de periode nà Constantijn. In de christelijke wereld hield men zich bezig met zaken waar ik mij over blijf verbazen. Niet als theologische discussie, daar is niets mis mee. Maar dit ging veel verder. Dit ging o.a. om macht en politiek. Het christendom was aardig gecorrumpeerd in die tijd, waarbij ik de oprechte gelovigen niet tekort wil doen. Maar aan de top ging het niet alleen om theologische geschillen, het had ook alles te maken met de zetel van de bisschop, de invloed die hij had. Alexandrië was heel belangrijk, maar ook Antiochië, Constantinopel. Afwisselend waren zij dominant of niet. De keizers speelden een belangrijke rol met hun wisselende voorkeuren, maar hun vrouwen of dochters vaak nog meer. Die vormden soms een officieuze regering waarbinnen veel kerk aangelegenheden werden geregeld. Het ging vooral over de aard en natuur van Jezus. Was hij God in mensengestalte, of was hij allebei en zo ja in welke vorm dan? Daar waren allerlei varianten in, meestal gebonden aan de zetel van de één of andere bisschop. Die van Alexandrië was altijd een monofysitist, iemand die vond dat Jezus God in mensengedaante was.

Het tweede concilie van Ephese was een dieptepunt. De bisschop van Alexandrië had een knokploeg van monofysitistische monniken meegenomen die met bedreiging en geweld allerlei zaken wisten door te drukken. Later werd dit tijdens het Concilie van Chalcedon weer rechtgetrokken. ‘Chalcedon’ bleef echter een twistpunt. Er zijn goede argumenten om aan te nemen dat kerkstrijd een belangrijke oorzaak was van de ondergang van het West Romeinse rijk. Over Arius en Pelagius heb ik het dan nog niet gehad.

In de 7e eeuw vielen de Islamieten binnen en daardoor kwam de dogmatiek wat anders te liggen. De eerste 100 jaren waren niet slecht voor de kerk in Egypte en elders, maar de onderdrukking nam snel toe, de christenen in de Islamitische wereld werden een minderheid. In het barbaarse westen werd ‘Chalcedon’ gevolgd. Dat het westerse christendom vooral Chalcedon volgt heeft meer te maken met het wegvallen van het oosterse christendom dan met het gelijk van ‘Chalcedon’. Na de Islamisering van het Oosten, kreeg de Paus ook meer macht. Vòòr die tijd was hij meestal een speler in de zijlijn, op een enkele uitzondering na.

Ook in het Westen bleef de kerk een politieke factor. Pas nà de Reformatie werd dat langzaamaan anders.

Wat ik in ieder geval meeneem van dit boek, is de vraag of ik met mijn huidige visie wel christen had willen zijn in die tijd. Veel van wat we in de tegenwoordige tijd Moslims verwijten, was in die tijd schering en inslag. Het begin van de Jeshua beweging en wat het later werd liggen ver uit elkaar. Ik kom daar op terug na lezin van een ander boek.

Devils Nebula – Eric Brown

Een goed verhaal. De mensheid heeft zich in het heelal verspreid, de totale menselijk ruimte wordt de ‘Expansie’ genoemd.  Die wordt tamelijk strak en eenduidig geregeerd. Aangrenzend is het gebied van de Vetch. Er zijn regelmatig geschillen met dit ras. Voorbij het Vetch gebied bevindt zich de ‘Duivels nevel’ zo genoemd vanwege het uiterlijk, met twee hoorns.  In dit gebied achter de Vetch ruimte hebben zich menselijke kolonisten gevestigd, aanhangers van een vreemde sekte. Een SOS wordt opgevangen, een kreet om hulp! Dan begint de reis door de Vetch ruimte. Eenmaal bij de kolonisten aangekomen wacht een onaangename verassing.

 

Meer ga ik niet verklappen. Spannend, goed geschreven, en redelijk origineel, iets dat in de SF steeds moeilijker wordt.

Scientific American – A Matter of Time

Dit nummer begint met enige fysische beschouwingen over tijd. Hoog speculatief en vooral beschouwend. Het is duidelijk dat men daar niet echt raad mee weet.

In het biomedische artikel  ‘Biological clocks’ staat een opmerking over de relatie tussen deficiënte bioklokken en o.a. ADHD, Parkinson, kanker en SAD. ADHD zou te maken kunnen hebben met frequente aandachts-spikes die de interne klok starten, zoiets. Bij Parkinson is er minder dopamine beschikbaar, zelfde verhaal, tijd wordt anders ervaren.
Het corpus striatum is één van die plaatsen in het brein waar duizenden neuronen convergeren naar naar 1 neuron.
Het 24-uursritme zit stevig verankerd in ons lichaam. Ook in celkweken is een circadiaan ritme aanwezig. De tijdvariatie is minimaal.
Hoewel licht niet nodig is voor dit ritme, is het wel nodig om de klok aan te passen aan de actuele situatie. De feitelijke klok zit gedeeltelijk in de Nucleus Supra Chiasmaticus, in ieder geval als het gaat om bloeddruk en lichaamstemperatuur.
De menstruatiecyclus heeft niets met de maanstand te maken, de overeenkomst zou toevallig zijn.
De relatie tussen geheugenverlies en tijd laat zich goed illustreren bij schade van de hippocampus en de temporale kwab. Hippocampus schade maakt de vorming van nieuwe herinneringen onmogelijk. De temporale kwab is essentieel bij het opslaan en oproepen van tijd gerelateerde herinneringen. Het lijkt er op dat tijd lijn geheugen en gebeurtenis geheugen twee verschillende dingen zijn.

Tenslotte nog enige artikelen over klokken en tijdmeting. Die heb ik overgeslagen.

Das Schwarze Schiff – Phillip Peterson

Het is weer eens oorlog in het heelal. Het Terraanse Imperium is in oorlog met de Alliantie, een ook menselijk rijk van kolonisten. Zonder enige waarschuwing zouden die een aantal imperiale planeten verwoest hebben, zonder enige waarschuwing. Dat vraagt om reactie natuurlijk. Het schip van de hoofdpersoon raakt beschadigd tijdens een actie, kan nog wel de hyperruimte invluchten, maar na tig lichtjaren vallen ze er weer uit. Midden in de leegte. Echter, niet ver bij hun vandaan zweeft een immens ruimteschip. Omdat hun eigen schip op exploderen staat, vluchten ze naar het zwarte schip. Ze worden gastvrij ontvangen door de scheepscomputer. Er lijken geen levende wezens aan boord. De boord computer vertelt dat hij ook geen controle heeft over alle afdelingen van het schip.  Vanaf dan wordt de spanning langzaam opgevoerd. Het is een boek dat je in één keer uitleest. Spannend. De kans dat ze dit schip zouden ontmoeten is ook binnen de contekst van het verhaal vrijwel nul. Daarnaast zijn er een aantal zaken (ik zal ze niet verklappen) die me typisch ‘Peterson’ lijken. Een beetje bizar en ver gezocht, nèt over de rand van het verhaal. Dat is jammer.

Deutsch (Goodreads DE)

Scientific American – Humans

De titel maakte me meteen nieuwsgierig. Er staan leuke artikelen in, maar de meeste zijn tamelijk algemeen en beschouwend. Niet echt de diepte ingaand. De essentie is eigenlijk dat we de grootste brein-lichaamratio hebben met ook nog de dikste hersenschors. Een heleboel eigenschappen die we hebben vind je bij sommige dieren ook wel terug, maar dan vaak als een gedragsvorm en niet met inzicht.

De vraag of dieren ook een bewustzijn hebben kan niet worden beantwoord, daar bestaan vele ideeën over.

Book of the New Sun – Gene Wolfe

Heel lang geleden heb ik de hele serie gelezen. Daar is alleen een sfeer en sommige details van blijven hangen. Vandaar dat ik opnieuw ben begonnen. En inderdaad, ik ben veel vergeten. Het boek, oorspronkelijk een serie van vier, speelt minstens een miljoen jaar in de toekomst. De wereld is oud, je kunt nergens een schop in de grond steken of er komt wel iets mee naar boven. De zon is rood geworden en geeft minder warmte. Er zijn nog steeds mensen, maar sommigen zien er vreemd uit. Paarden lijken op iets anders, net als vele andere dieren en zaken. Er lopen genetisch gemanipuleerde levensvormen rond, buitenaardse levensvormen. De cultuur is die van verval. Men leeft in en met overblijfselen uit het verre verleden. Veel van dat verleden is een mythe. Er worden sommige technieken gebruikt die wij ons niet kunnen voorstellen, maar die hier als gewoon of zelfs als oud worden beschouwd. De hoofdpersoon is Severian, hij is een ‘Folteraar’, een eerbiedwaardig ambt met een oud Gilde. Om redenen die ik niet zal verklappen, moet hij de Stad Nessus verlaten en op reis naar een ver weg gelegen andere, veel kleinere stad. Nessus is immens groot. Zeer ruim daaromheen gelegen is de stadsmuur, met een aantal poorten. De muur en de poorten zijn zò groot, dat in het hele heelal waarschijnlijk niet iets dergelijks is te vinden.

De stijl van het boek doet bewust archaïsch aan: ik lees het in het Engels, er worden veel oud-engelse woorden gebruikt, veel namen neigen naar Latijn en Grieks, maar er komen ook veel begrippen uit de mythologie van over de hele (hedendaagse) wereld. Daarnaast zijn er regelmatig woorden die ze alleen over een miljoen jaar gebruiken. Severian is een denker. Regelmatig gaan zijn gedachten aan de loop en worden wij meegenomen in het spoor.

Ik ben van plan alle vijf de boeken te gaan lezen. Alle vijf ja, er is na lange tijd een deel bij gekomen.

Die Tochter des Klosterschmieds – Peter Dempf

Ergens in de vroege Middeleeuwen, ten tijd van Karel de Grote, heeft graaf Ewalt Pfaffenstein een leen aan de Moezel. Daar hoort ook een groot klooster bij. In het kasteel werkt een smid. Zijn vrouw is overleden, hij heeft één dochter. Als de graaf terugkomt van de oorlog is hij woedend op de smid omdat zijn zwaard in de strijd is gebroken, hij laat de rechterhand van de smid afhakken. De smid overleeft en wordt nu smid in het klooster waar zijn dochter het zware werk moet doen. Ze wordt erg goed in het vak. Maar een vrouw als smid? Kan nooit goed zijn. En een zwaard dat door een vrouw is gesmeed? Niet gebruiken, dat is god verzoeken. Maar ze maakt een zwaard zoals nog niet eerder is gemaakt. In staat om elk ander zwaard te breken. Als de zoon van de graaf dat ontdekt, wil hij haar geheim stelen. Ze vlucht.
Het is een goed geschreven, spannend historisch verhaal. De verhoudingen tussen volk, kerk en adel komen goed naar voren. De persoonsbeschrijvingen zijn voldoende voor het verhaal. Wat er mijns inziens niet echt in past is de grote gevaarlijk hond die gered word door Ulfbertha (de dochter) en nu zo dankbaar is dat hij haar altijd volgt en redt. Hij begrijpt ook gecompliceerde opdrachten. Dat even terzijde, ik vind het een mooi boek, een aanrader!
Gelezen in het Duits.

Das Programm – V.S. Gerling

Dit keer geen sciencefiction, maar een krimi met een ietwat sterk verhaal, erg goed. Het is een lang verhaal, met onverwachte wendingen. Als je denkt te weten hoe het zit blijkt het even later heel anders te zijn.
Het begint met een aantal gruwelijke moorden. Er lijkt geen enkele reden voor de moorden, een verband is ook niet zichtbaar. Min of meer terloops wordt een gemeenschappelijke factor gevonden. Dat verband leidt uiteindelijk tot een keten van inzichten. Het lijkt iets te maken te hebben met tamelijk onethische onderzoeken uit de tijd van de Koude oorlog. Meer zal ik er niet over zeggen. Een aanrader.

Voor informatie over de schrijver zie www.vsgerling.com

Ilithir, das erste Buch der Chroniken – Levi N. Louis

Dit boek is een zg. ‘Fantasy thriller’. De beschaving is onderaards in uitgehouwen grotten en gewelven. De beschaving bestaat uit een stuk of wat ‘Huizen’, de rest van het volk is ‘huisloos’. De twee belangrijkste huizen zijn de Cardoc en de Gra Res Tar. De Cardoc zijn krijgers, getraind tot in het absurde. De Gra Res Tar zijn vooral magiërs. De hoofdpersoon is Ither. Een andere belangrijke groep is die van de ‘schaduwkrijgers’. Die lijken op een soort orde. Iedereen kan intreden, je snijdt daarbij alle banden met het verleden af. Ook zij zijn zwaar getrainde krijgers, maar net niet zo goed als de Cardoc. De hoofdpersoon is Ither. Hij weet niet wie hij is. In dit soort verhalen weet je dan meteen dat het wel een heel belangrijk iemand moet zijn, en dat is dan ook zo. Verder leven er in het uitgebreide grottensysteem ook nog gigantische, insectachtige wezens, die zijn uiteraard slecht. Ik zal het verloop van het verhaal niet verklappen. Maar gezien de hoofdpersonen, allemaal krijgers, wordt er veel gevochten en alle gevechten, inclusief de veldslagen, worden uitvoerig beschreven. Wie stak wie waar en hoe en waarom etc. Gelukkig hebben ze ‘geesthelers’ die de meeste wonden snel kunnen verhelpen.

Ik vind het een matig boek. Allemaal heroïsche mensen of juist hele slechte. Ik heb mogelijk teveel van dit genre gelezen en dan neemt de voorspelbaarheid toe. In ieder geval ga ik niet het vervolg lezen.

En de Mens schiep God – Selina O’Grady

Een interessant boek over de grote rijken in de 1e eeuw en hoe ze religie gebruikten. Het begint met keizer Augustus, hoe hij religie, met zichzelf als god, gebruikte om het Rijk hechter te maken. De tempels werden meestal niet opgedrongen, maar er waren zoveel voordelen aan verbonden dat je als stad of streek wel gek was als je daar geen gebruik van maakte. Geen enkele heiden had daar problemen mee. Wel de Joden, maar zij waren wel de enigen. Interessante opmerking is de opmerking van de schrijfster dat in 63 BCE het verhaal de ronde deed dat er een koning geboren zou worden en dat de Senaat opdracht gaf om alle pasgeboren jongetjes uit een bepaalde periode te doden. Ze geeft niet aan waar ze dat vandaan heeft. Ik heb het verhaal nog niet elders terug kunnen vinden, maar hou me aanbevolen. Koren op de molen van Francesco Carotta die beweert dat de Jezus uit de Bijbel eigenlijk Julius Caesar was.

Ze geeft uitvoerige beschrijvingen over wat maakt dat religies kunnen aanslaan in een bepaalde tijd en omgeving, hoe ze veranderen en hoe ze gebruikt of verkeerd gebruikt of misbruikt kunnen worden door overheden. De monarch als godheid werkt als die de touwtjes zeer strak in handen heeft. Er is een verschil tussen ‘volks’- en ‘elite’ religie. De monarch moet er voor zorgen dat hij ook eer betoont aan de volksreligie. Een voorbeeld hoe dat helemaal mis ging is bijvoorbeeld de tamelijk rigoureuze invoering van het boeddhisme door Ashoka in India. Prima voor de elite, volkomen oninteressant voor het volk. Na de dood van Ashoka loste het rijk ook in korte tijd op.  De Kushan hanteerden een andere vorm van boeddhisme, meer inclusief en dat functioneerde prima als bindmiddel. Maar na de uiteindelijke val van het rijk waren de oude godsdiensten, o.a. het brahmanisme, snel terug. Het Jodendom was sterk nationalistisch en exclusief. Het christendom sloot niemand uit en voorzag in een liefhebbende god en eeuwig leven. Erg geschikt voor een groot Romeins rijk met al zijn verschillende volkeren en culturen.

Niet iedereen zal het eens zijn met haar conclusies. Maar het zet wel aan tot denken, levert veel informatie. Wat mij betreft een aanrader!

 

Earth Fall: Invasion : (Book One) – Raymond L. Weil

Andermaal wordt de aarde weer aangevallen door buitenaardse wezens. Ze zijn uiteraard zeer wreed en ze lijken, hoe kan het ook anders, op hagedissen. Het verhaal volgt vrij strak deel twee van ‘Independence Day’. De aliens willen de aarde koloniseren, dat doen ze met alle planeten die ze aanvallen. Gelukkig is er in de 60-er jaren een ruimteschip neergestort in de woestijn met overlevenden van een andere planeet die allemaal uitgemoord zijn. Dat is geheim gehouden, de aardlingen (lees Amerikanen) maken zich bepaalde onderdelen van de nieuwe technologie eigen. De aliens zuchten voortdurend over hoe dapper die aardlingen zijn, hoeveel verzet ze bieden, dat hebben ze nog nooit meegemaakt etc etc. Uiteindelijk moeten ze dan ook afdruipen waarna de aardlingen, nadat ze alle rommel hebben opgeruimd, het universum kunnen bestormen. Maar ze zijn nog maar net daarmaa begonnen, of een ander, ook zeer wreed ras valt de Aarde aan. Dat begint in deel Twee.

Ik zou er niet aan beginnen.

500.000 gottlose Jahre, über die Unmöglichkeit an einen Gott zu glauben – Paul C. Jaeger

Soms begin je uit nieuwsgierigheid aan een boek om het daarna weg te leggen. Dit was een  ‘Probe version’. Dit boek is geschreven door een ex katholieke docent ergens in Duitsland. Het is een frustratieboek. De frustraties betreffen twee zaken: ouders voeden tegenwoordig hun kinderen niet meer op. Dat worden allemaal stakkers die alleen maar naar beeldschermpjes kunnen kijken. Katholieken zijn wat minder  Bijbelvast dan protestanten, anders had hij vast wel gelezen Prediker 7:10 ‘Zeg niet dat vroeger tijden beter waren dan deze, want niet uit wijsheid zoudt ge aldus spreken’… 🙂

Maar vooral zijn Katholieke opvoeding moet het ontgelden. De afwijzende houding tegenover seks, de rare dogma’s en geloofs inhouden. Waarom kwam God pas een paar duizend jaar geleden? Er liepen toch al 500.000 jaren mensen  rond, of langer? Die gaan allemaal naar de hel? Ik kan me het probleem voorstellen. Ik ben opgegroeid in de Gereformeerde Kerk Vrijgemaakt onderhoudende artikel 31 van de Kerken Ordening en bij ‘ons’ was het niet anders. Ik zal niet in details treden, maar dat was zo mogelijk nog strenger dan wat de schrijver aandraagt “De Ware Kerk heeft een Adres”!  Ook ik heb overwogen om een boek hierover te schrijven, maar heb dat niet gedaan om geen frustratie schrijver te worden (maar nu dus wel heel even). Om geen misverstanden te krijgen: Dit boek gaat niet alleen over Christendom, maar ook over Jodendom en Islam. Allemaal hetzelfde verhaal.

Zie ook mijn recensie van ‘Van Kaft tot Kaft’ van G. Nijhof.

Scientific American januari 2017

‘It from Qubits’. It staat voor ‘Interactie’ en Qubit betekent zoveel als de kleinste informatiehoeveelheid op kwantum niveau. De bedoeling is om kwantumwetenschap en  relativiteit dichter bij elkaar te brengen. IfQ gaat niet over wat die Qubits nou precies zijn, maar meer over hoe de interactie verloopt en wat het effect daarvan is. Het belangrijkste gegeven hierbij is ‘kwantum entanglement’. Het idee is gerelateerd aan een andere veronderstelling, nl dat twee zwarte gaten die ‘entangled’ zijn een ‘wormhole’ zouden kunnen maken. ‘Entanglement’ kan dus een structuur in het ruimte-tijd continuüm produceren. De klassieke entanglement gaat voornamelijk over de spin van de betrokken deeltjes, maar feitelijk zijn er natuurlijk veel meer eigenschappen betrokken. Deze interacties zouden het heelal maken wat het is en ook de zwaartekracht kunnen verklaren. Als voorbeeld wordt gegeven hoe moleculen in de lucht uiteindelijk ‘weer’ geven. Dat kun je niet verklaren uit de afzonderlijke deeltjes.

 

Verder: Vogels zijn een subgroep van dinosauriërs. In China zijn veel voorbeelden daarvan gevonden.

En:

Het belang van forensisch onderzoek bij dieren. Want mensen die dieren mishandelen, mishandelen vaak ook mensen.

En:

Lab made brains is zwaar overtrokken. Waar het om gaat is dat hersen weefsel gekweekt kan worden en daarbij ook een globaal overeenkomstige celstructuur bewaart. Heel nuttig om allerlei neurologische ziekten te bestuderen. De schrijvers stellen ons gerust: het is onmogelijk dat deze hersenweefsels iets van een bewustzijn zullen ontwikkelen.

Exelon Die Geheime Station – Mike Schreiner

Als Sven Kampen nach dem Studium eine außergewöhnliche Stellenanzeige in seinem E-Mail Fach findet, glaubt er einen Volltreffer gelandet zu haben. Die bezahlte Luxusanreise in die Schweiz, zu einem neuen Arbeitgeber, schürt seine Hoffnung. Als dieser ihm jedoch die Ergebnisse eines Experiments mitteilt, überschlagen sich die Ereignisse. Eine Reise jenseits aller Vorstellungskraft führt ihn an einen Ort, an dem ein Menschenleben nichts zählt.Ein Medaillon offenbart ihm die Verbindung zu einer untergegangenen Zivilisation, deren überragendes technisches Wissen den Menschen die Zukunft weist …

 

De eerste roman van deze schrijver. Het is een redelijk dik boek geworden, bij mijn weten nog niet buiten Duitsland uitgegeven. Het is in dit genre moeilijk om heel erg originele dingen te verzinnen. Hoeft op zich niet, als het verhaal maar goed is. Het verhaal is spannend en leest vlot weg, ik heb het in één ruk uitgelezen. Aan het eind heb ik echter complete bladzijden overgeslagen omdat ik het eigenlijk wel gezien had en het einde maar niet in zicht kwam. Dat komt ook niet helemaal, want er komt een deel twee. Het verhaal heeft een hoog Perry Rhodan gehalte. De aliens zijn eigenlijk niet alien genoeg. Een autochtone eskimo komt waarschijnlijk vreemder over dan een buitenaards wezen. En net als in films: denk je dat het voorbij is, komt er weer wat en dat diverse keren achter elkaar.

Maar: goed leesbaar en spannend ook wel.

Scientific American augustus 2018

Lang werd er geleerd dat het brein en het immuunsysteem niets met elkaar te maken hadden. Ik kon me dat niet voorstellen. In het natuurgeneeskundige circuit is men er al eeuwen van overtuigd dat het wèl het geval is. Maar, nu blijkt dat inderdaad het geval te zijn. Zo intensief zelfs dat het in dit artikel wordt neergezet als het 7e zintuig ( het  6e zintuig is de propriocepsis). Neuro-immunologie noemen ze dat nu. Het immuunsysteem is betrokken bij herstel na beschadiging van de hersenen. Andersom hebben de hersenen ook een soort monitorfunctie. Er blijken lymfevaten om en in de hersenen te liggen en ook via (langs) bloedvaten hebben witte bloedcellen de mogelijkheid om toch in het brein door te dringen. De schrijvers zien dit ook als een kans om medicijnen te ontwikkelen tegen allerlei neurologische  aandoeningen.

Dan een interessant artikel over ‘Dark Matter’. Allerlei experimenten en metingen hebben nog steeds geen overtuigend bewijs geleverd voor het bestaan van deze ‘donkere materie’. Na enig heen en weer geredeneer wordt de vraag gesteld of ons idee over zwaartekracht wel klopt. Diverse astronomische zaken zouden beter verklaard kunnen worden met een ‘aangepaste zwaartekracht’. Echter niet alles. De waarheid ligt dan mogelijk weer ergens in het midden. Interessant.

Zittingszaal 14 – Rob Zijlstra

Een boekje over de zittingen in zaal 14. Een breed scala aan zaken, variërende van moord tot het jatten in de supermarkt. De ondertitel is dan ook ‘Schurken, schlemielen en geboren pechvogels in de Groninger rechtbank’. Hij beschrijft een paar zaken die ik mij nog goed kan herinneren. De verkeersongelukken zijn ronduit triest. Geen opzet, je ziet iets niet of te laat -en dat geldt dan waarschijnlijk voor beide partijen- en er is iemand dood. Verder veel niet al te slimme mensen, verslaafden, psychopaten. Maar ook ‘gewone’ mensen die in een rare situatie rare dingen doen. Het boek gaat niet de juridische diepte in, maar beschrijft het gebeuren vanaf de tribune. Een aardig werkje als vreemd bent in deze materie.

 

Soortgelijke verhalen zijn ook te lezen op robzijlstra.com