Katharina von Bora

[youtube https://www.youtube.com/watch?v=UiWNyGpTTZ0]De video hierboven is niet de film waarover ik schrijf, die staat (nog) niet op YouTube. Maar deze video geeft wel veel informatie. De besproken film (te vinden onder DEZE LINK ) is een tv film op ‘Das Erste’. Dit speelt eind 15e, begin 16e eeuw. Katharina wordt door haar vader, die haar onderhoud niet meer kan bekostigen, in het klooster gebracht, daar groeit ze op. Er zijn meer zusters daar, ook wel van haar eigen leeftijd, die er zo terecht zijn gekomen. Hun is het eeuwige leven geschonken. De dames hebben zo hun geheime verbinding met de buitenwereld en zo komt Katharina in contact met de geschriften van Martin Luther. De abdis moet daar niets van hebben. Na een korte briefwisseling met Luther besluit ze met een aantal andere zusters uit het klooster te ontsnappen. Dat lukt, ze gaan naar Wittenberg. Daar worden ze uitgejouwd, want nonnen die hun gelofte breken zijn niet populair. Waar alle nonnen blijven is niet duidelijk, maar Katharina en haari vriendin komen in een soort kindertehuis te werken, ze komt een paar maal in contact met Luther. De leidster van het huis vindt dat de dames moeten trouwen, dat is het enige goede voor hun. Ze trommelt een aantal jonge mannen die komen kijken en doen of ze een paard kopen, ze willen eerst de tanden zien. Katharina loopt gillend weg. Uiteindelijk wil ze met Martin Luther trouwen, dat gebeurt ook. Hoewel niet eenvoudig om dat geaccepteerd te krijgen, een non en een monnik die in schande leven?
Katharina heeft alles om een goede zakenvrouw en manager te zijn. Ze organiseert het enorme huis van Luther, zorgt dat hij er fatsoenlijk bijloopt, dat het huis een opleidingsinstituut wordt. Ze koopt land, organiseert zijn vergaderingen, redt haar eigen familie van de financiële ondergang. Zonder Katharina (Käthe) was Luther niets geweest. Ze hadden een goed huwelijk waarbij Käthe een positie had waar vele vrouwen uit deze tijd jaloers op zouden zijn. Maar ze was vrouw, toen Luther uiteindelijk overleed, erfde ze niets. Hoe dat ging wordt in de film niet genoemd. Een boeiend en interessant verhaal.

Moon

[youtube https://www.youtube.com/watch?v=WWoDBcSW4_c]Sam Bell is de enige bewoner van het maanstation aan de donkere kant van de maan. Daar wordt een grondstof gewonnen die 75%  van de Aarde van energie voorziet. Hij heeft een contract van 3 jaar, daarna mag hij terug naar de Aarde, naar zijn familie met een leuk bedrag aan contanten. Het blijkt echter dat onder zijn station een kelder ligt met honderden klonen van Sam Bell.  Het is de bedoeling dat iedere Sam na 3 jaar gedood wordt en dat een nieuwe met hetzelfde smoesje 3 jaren dienst doet. Door een ongeluk raakt Sam voortijdig uitgeschakeld en wordt een nieuwe Sam ontdooit. Die vindt de vorige Sam, die nog niet dood is, en zo komen ze samen achter de waarheid. Iedere Sam blijkt een levensduur van 3 jaren te hebben, daarna sterven ze sowieso. De nieuwe Sam ziet kans te ontsnappen naar de Aarde, wat daar met hem gebeurd is niet helder. Een goede film, ‘Low Budget’ ook nog, zie HIER

Ongelovig

[youtube https://www.youtube.com/watch?v=EKLxfitPtE8]
In sommige (lees: islamitische) landen is het lastig om niet-moslim te zijn. Maar om helemaal niets te zijn is vrijwel onbestaanbaar. Zo hoorde ik De vorige president van Iran, Mahmoud Ahmadinejad, nog zeggen: Moslims hebben het boek, Christenen hebben een boek, Joden hebben een boek en zelfs Farsi hebben een boek. Vervolgens haalde hij uit naar een stroming die geen boek had. Onbestaanbaar. In de Koran wordt namelijk gesproken over mensen ‘van het boek’. Niet echte Moslims, maar toch ook niet helemaal niks. Als niet-gelovige ben je helemaal niks.

Die Brücke – Bernard Wicki 1959

Die_Bruecke_1959Deze film uit 1959 zag ik onlangs voor de tweede keer. Het is een indrukwekkend verhaal over het eind van de Tweede Wereldoorlog. Dit wordt meestal gezien vanuit de niet-Duitse kant. Immers: de overwinnaars schrijven de geschiedenis. Ik bemoei me hier even niet met hoe het kwam, meer met hoe het ging. De film ‘Die Brücke’ uit 1959‘ is een gruwelijk verhaal over het einde van de oorlog toen ook 16 jarigen werden opgeroepen. Door een aantal welwillende (onder)officieren werden ze geplaatst bij een brug die geen problemen zou moeten geven. Maar dat gebeurde dus wel, zo gaat dat in een oorlog. De pubers gooien zich er bovenop, tevergeefs. Slechts één van hun groep overleeft het.

Wat is zo belangrijk aan deze film vindt: kijk even niet naar de aanstichters, maar naar wat het doet met de lokale bevolking. De meesten kregen het ook maar door hun strot geduwd.

Voor een nieuwere versie, zie hier.

Zie ook mijn bespreking van ‘Die Hungerwinter’

Een absolute aanrader. Er zijn maar weinig films die de angst voor de aanrukkende vijand zo goed hebben weergegeven. Misschien ‘Apocalypse Now’? Ik doe niets af aan de situatie, maar de eerste vind ik beter.