Categoriearchief: Geschiedenis

Geschiedenis van het ontstaan van het universum tot nu

Katharina von Bora

De video hierboven is niet de film waarover ik schrijf, die staat (nog) niet op YouTube. Maar deze video geeft wel veel informatie. De besproken film is een tv film op ‘Das Erste’. Dit speelt eind 15e, begin 16e eeuw. Katharina wordt door haar vader, die haar onderhoud niet meer kan bekostigen, in het klooster gebracht, daar groeit ze op. Er zijn meer zusters daar, ook wel van haar eigen leeftijd, die er zo terecht zijn gekomen. Hun is het eeuwige leven geschonken. De dames hebben zo hun geheime verbinding met de buitenwereld en zo komt Katharina in contact met de geschriften van Martin Luther. De abdis moet daar niets van hebben. Na een korte briefwisseling met Luther besluit ze met een aantal andere zusters uit het klooster te ontsnappen. Dat lukt, ze gaan naar Wittenberg. Daar worden ze uitgejouwd, want nonnen die hun gelofte breken zijn niet populair. Waar alle nonnen blijven is niet duidelijk, maar Katharina en haari vriendin komen in een soort kindertehuis te werken, ze komt een paar maal in contact met Luther. De leidster van het huis vindt dat de dames moeten trouwen, dat is het enige goede voor hun. Ze trommelt een aantal jonge mannen die komen kijken en doen of ze een paard kopen, ze willen eerst de tanden zien. Katharina loopt gillend weg. Uiteindelijk wil ze met Martin Luther trouwen, dat gebeurt ook. Hoewel niet eenvoudig om dat geaccepteerd te krijgen, een non en een monnik die in schande leven?
Katharina heeft alles om een goede zakenvrouw en manager te zijn. Ze organiseert het enorme huis van Luther, zorgt dat hij er fatsoenlijk bijloopt, dat het huis een opleidingsinstituut wordt. Ze koopt land, organiseert zijn vergaderingen, redt haar eigen familie van de financiële ondergang. Zonder Katharina (Käthe) was Luther niets geweest. Ze hadden een goed huwelijk waarbij Käthe een positie had waar vele vrouwen uit deze tijd jaloers op zouden zijn. Maar ze was vrouw, toen Luther uiteindelijk overleed, erfde ze niets. Hoe dat ging wordt in de film niet genoemd. Een boeiend en interessant verhaal.

Emsland Archäologie Museum Meppen

Vandaag was het een regenachtige dag, een goed moment om het Emsland Archäologie Museum te bezoeken. Het museum staat in Meppen, vlak bij de plek waar het Ems-Hasekanaal (wordt niet meer gebruikt) in de Hase uitkomt. Tussen het kanaal en de Hase is een koppelsluis geplaatst. Het museum was tamelijk klein. Wat er stond was leuk en informatief. De Indianen tentoonstelling hebben we maar overgeslagen. We liepen naar de Hase naar de koppelsluis. Mooie oude sluis. Daarnaast was er voor de Kneipp liefhebbers een waterlooppad voor de blote voeten uitgezet. Het water daarvoor komt uit de Hase. Een volgende keer gaan we dat toch even doen.
Het beeld dat ik had van Meppen is toch wel bijgesteld. Leuk plekje!

Een Gelofte


Het aardige van wandelen is dat je soms volkomen onverwacht
‘juweeltjes’ tegenkomt. Dit kapelletje (‘Grotte’) is er zo één. Het
verhaal erbij is als volgt: omdat het huwelijk van mevr Anna Buß geb
Franzen kinderloos bleef, adopteerde ze in aug 1882 de op 12-2-1882
geboren Wenzeslaus Thieke, zoon van Johann en Thekla Thieke geb Buß,
Neudörpen.Tot groot verdriet van zijn adoptiefmoeder werd Wenzeslaus
Thieke in 1914 als soldaat in de Eerste Wereldoorlog opgeroepen. Vanuit
haar grote zorg legde ze een gelofte af aan de Moeder Gods: Als haar
adoptiefzoon uit de oorlog zou terugkeren, zou ze een ‘Grotte’ voor de
Moeder bouwen.

Het gebed werd verhoord: de adoptiefzoon kwam terug
uit de oorlog. En dus werd in 1919 de ‘Grotte’ door Wilhelm Kruth,
Marktstraße, gebouwd. Het ongeveer 1 meter grote beeld van de Moeder
Gods werd in Trier gemaakt en per trein naar Dörpen vervoerd. In
aanwezigheid van familie, buren en bekenden werd het beeld geplaatst en
ingezegend. Daarna werd het nog wat verplaatst geloof ik, het staat nu
in het plantsoen van Dörpen.
Degenen die het bordje dat erbij staat wil lezen, moet het zelf schoonpoetsen.

Wassermühle Bruneforth

Wassermühle Bruneforth

Deze watermolen staat bij Stavern, het riviertje is de Nordradde. In 1545 wordt de molen al genoemd. In 1886 werd hij omgebouwd tot houtzaagmolen. In de 21e eeuw bleek hij toch wel aan een opknapbeurt toe: in 2010 was dat klaar, het resultaat mag er zijn. Als je op de Emsland Selfie steen gaat staan, kun je deze mooie foto maken, eventueel met jezelf erbij natuurlijk…

Gereconstrueerd Hunebed

In een eerder bericht vermelde ik al dat het vaak erg lastig is om in Duitsland hunebedden te vinden. Ik heb al jaren een Garmin GPS apparaatje, maar blijkbaar nog nooit goed gebruikt. Want: op ‘Stonepages.de’ vind je niet alleen alle informatie over hunebedden, maar de coördinaten worden erbij gegeven. Die kun je invoeren in je GPS en zie, je krijgt een keurige route gepresenteerd. Vandaag hebben we dus een paar mooie exemplaren gevonden. De mooiste was toch wel het gereconstrueerde graf. Ziet er mooi uit, ik stel me voor dat hij oorspronkelijk wel wat dieper was, je kunt er slechts op je knieën in. En wat ik me nooit gerealiseerd had: echt waterdicht zijn ze ook niet. Of zou dat alleen maar door de amateur hunebedbouwers uit de vorige eeuw komen?

Aanvulling 25-12-2017: Stonepages is al langere tijd uit de lucht 🙁

De Upstalboom

Grabhügel und Versammlungsplatz im Mittelalter.

‘Eala frya Fresena!’

Zo begroetten de afgezanten van de zeven Friese Seelanden elkaar meer dan 800 jaar geleden. De Upstalsboom is een oude Thing of ding plaats. het is een buitenplaats waar mensen hebben vergaderd, politiek hebben bedreven en waar recht is gesproken.
De Upstals-boom is het toonbeeld van ‘Friese vrijheid’. De bijeenkomsten bij de Upstalsboom dienden om de innerlijke rust te bewaren en een onafhankelijk ‘Fries buitenlands beleid’ te vormen. Friesland bestond in die tijd uit meerdere autonome gebieden die zich hadden verenigd in de Landfriedensbund. Het strekte zich uit van het huidige IJsselmeer tot de Weser. Elke nationale gemeente stuurde twee afgevaardigden naar de bijeenkomst – die elke dinsdag na Pinksteren plaatsvond.
Bijzonder aan “Friese Vrijheid” was dat de Friezen niet afhankelijk waren van een “landheer”, maar hun vertegenwoordiger kozen op basis van een coöperatieve grondwet. De enige erkende heer was (sinds Karel de Grote) de koning. Friezen van de Upstalsboom hadden hun vrijheid al in de 11e eeuw vastgelegd in de “Zeventien rechtplaatsen” en de “Vierentwintig Landsrechten”. In 1323 werden de “Leges Upstalsbomicae” (wetten van de Upstals-boom) aangenomen. Het feit dat men hier op een vroeg-middeleeuwse grafheuvel bijeenkwam, duidt op een lange traditie van deze plaats als ontmoetingsplaats, en hoewel vermoed wordt dat de eerste ontmoetingen bij de Upstalsboom plaatsvonden in de 12e eeuw of zelfs eerder, zijn de bijeenkomsten van 1216 en 1231 slechts gedocumenteerd. Het zegel waarmee contracten zijn gecertificeerd is behouden gebleven. Twee van deze “‘Totius Frisiae-zegels” bevinden zich in Bremen en de derde in het Nationaal Archief in Parijs. Het dateert uit 1338 en bezegelde een contract met koning Filips VI. van Frankrijk.
De stenen piramide is in 1833 door het Oost-Friese landschap gemaakt ter nagedachtenis aan deze oude Friese Ontmoetingsplaats gebouwd.
Op het hoogste punt van de zandrug, die zich hier uitstrekt ten oosten van de Ehe (Aa) die ooit in de Eems bij Emden stroomde, zijn bij de voorbereidende werkzaamheden voor de bouw van dit monument in 1815, de bouw van de huidige piramide in 1833 en archeologische studies rond 1990 werden er kleipotten gevonden die alleen uit vroegmiddeleeuwse graven kunnen komen. Een Rijnlands importschip en een rijkelijk gesmeed en rijk versierd zwaard zijn schatten die vermoedelijk wijzen op ten minste twee graven van hooggeplaatste persoonlijkheden die rond 800 op een heuvel dateren. Op basis van de vondsten kan worden uitgegaan van de vestiging en het beheer van de zandrug sinds de vroege middeleeuwen.

Upstalsboom

Auf der höchsten Stell des Sandrückens, der sich hier östlich der einst bei Emden in die Ems mündenden Ehe (Aa) erstreckt, sind bei Vorarbeiten für den Bau eines geplanten Denkmals 1815, bei den Bauarbeiten der heutigen Pyramide 1833 und bei archäologischen Untersuchungen um 1990 Metallgeräte und Tongefässe gefunden worden, die nur aus frühmittelalterlichen Gräbern stammen können. Ein rheinisches lmportgefäss sowie ein aufwendig geschmiedetes und reichhaltig verziertes Schwert sind Kostbarkeiten, die auf mindestens zwei, um 800 datierte Gräber sozial hochrangiger Persönlichkeiten vermutlich in einem Hügel hinweisen. Auf Grund der Funde ist eine Besiedlung und Bewirtschaftung des Sandrückens seit dem frühen Mittelalter anzunehmen.

Lees verder

Upstalboom, Grabhügel und Versammlungsplatz im Mittelalter.

Auf der höchsten Stelle des Sandrückens, der sich hier östlich der einst bei Emden in die Ems mündenden Ehe (Aa) erstreckt, sind bei Vorarbeiten für den Bau eines geplanten Denkmals 1815, bei den Bauarbeiten der heutigen Pyramide 1833 und bei archäologischen Untersuchungen um 1990 Metallgeräte und Tongefässe gefunden worden, die nur aus frühmittelalterlichen Gräbern stammen können. Ein rheinisches lmportgefäss sowie ein aufwendig geschmiedetes und reichhaltig verziertes Schwert sind Kostbarkeiten, die auf mindestens zwei, um 800 datierte Gräber sozial hochrangiger Persönlichkeiten vermutlich in einem Hügel hinweisen. Auf Grund der Funde ist eine Besiedlung und Bewirtschaftung des Sandrückens seit dem frühen Mittelalter anzunehmen.
Mit Upstalsboom wurde im Mittelalter ein Pfahl oder Mal aus Holz (Boom) in einem für eine Versammlung von Menschen oder Vieh eingefriedigtem Stück Landes (upstal) bezeichnet. Nach der Überlieferung des 16. jahrhunderts befand sich an dieser Stelle derjenige Upstalsboom, bei oder vor dem sich im Bedarfsfall Abgesandte der freien Frieslande zwischen Lauwers bzw. Zuidersee (NL) und Unterweser, die im Mittelalter einen Bund der sog. Sieben Seelande bildeten, in der Regel am Dienstag nach Pfingsten versammelten, um gemeinsam für die Verteidigung der Freiheit und Bewahrung des Friedens zu sorgen. Dieser Bund trat erstmals Mitte des 12. Jahrhunderts und zum letzten Mal 1361 in Erscheinung. Der Upstalsboom wurde auch über das Mittelalter hinaus zum Symbol der Friesischen Freiheit und Einheit.
Voor een uitgebreider foto verslag, zie HIER.

Hannekemaaiers en Hollandgängerei

 Afgelopen zondag reden we door Lorup en zagen de hiernaast weergegeven beelden. Erg representatief voor een lange periode van grote armoede in deze regio. Er was hier geen droog brood te verdienen en veel mannen (echtgenoten, vaders) vertrokken als seizoensarbeider naar
‘Holland’. En velen trokken nog verder, naar Amerika. Op de seizoensarbeiders kom ik later nog eens terug. De beelden geven wel heel mooi weer hoe het vroeger was. Armoede.

 

 

Tag der Deutsche Einheit!

Op zaterdag 3 oktober werd de ‘Wiedervereinigung’ gevierd. In het hele
land waren de winkels dicht, in Nederland deden de winkels langs de
grens goede zaken. De krant ‘Bild’ had een sonderausgabe waarin ze het volgende publiceerden: ‘25 schlagzeilen auf die BILD sich in den nächsten 25 jahre freut‘! Behalve het nieuws dat Kim Kardassian ingeklemd raakt in de Brandenburger Tor, zijn deze toch ook wel leuk:

Hermann Abels

Dit is Hermann Abels. Ik heb hem gefotografeerd in een positie van achterstallig onderhoud. Hij was wel iemand. Hij heeft diverse historische studies gedaan, onder andere naar de christianisering van het Emsland en de oorsprong van de plaatsnamen in de regio. Hoewel geboren in Emsland heeft hij een groot deel van zijn leven doorgebracht in Paderborn. Voor details zie HIER.