Aurich

Aurich, Burgstraße mit Turm LambertikircheEen mooie dag om een eind te rijden in de Heimat. Het werd Aurich. We waren daar eerder geweest, jaren geleden. De Navi stuurde ons nogal binnendoor, mooie route. Eenmaal bij Aurich sta je bijna klem in het verkeer, dat is even wennen. We parkeerden bij de Sparkassen Arena. De thema’s die ik vandaag wilde fotograferen waren oorlogsmonumenten en kerken. Dan zit je in Duitsland wel goed, want van beiden heb je er meestal veel. Het werd de Lutherse Kerk: de Lambertikirche. Binnen werden we rondgeleid door een mevrouw die werkelijk alles wist van de kerk en de regio. Ze zou om 17:00 bij de begraafplaats zijn voor een rondleiding bij het Mausoleum van de famile Cirksena. Na een rondwandeling kwamen we uiteindelijk uit bij de begraafplaats, die lag pal naast de parkeerplaats. Naast het Mausoleum is een Kriegsbegräbstätte voor gesneuvelde soldaten uit WO-1, waarvan 3 Polen van de 1e Poolse Panzerdivisie.

De mevrouw stond al klaar en leidde ons rond. Rond de tijd van de Reformatie was dit deel van Duitsland vooral gereformeerd. Cultureel en kerkelijk één met de Noord-Nederlandse gebieden.

Voor de foto reportage zie HIER. Aurich is een leuk stadje. Trek je niets aan van mijn fotoselectie, het daar zeker niet somber 🙂 !

Bezinningsdag OFS 21 april 2018

Op 21 april 2018 was de jaarlijkse bezinningsdag van de OFS. Dit keer in Assen, goed te doen dus. Herman van Veelen sprak over het hoe en waarom van het Jeannette Noëlhuis en gaf een ‘workshop’ over ‘Tussen Droom en Daad’. Het Jeannette Noëlhuis is omvat een woongroep die zich o.a. bezighoudt met opvang van daklozen. Ze doen dit vanuit hun christelijke overtuiging. Ze helpen iedereen, ongeacht de levensovertuiging of het ontbreken daarvan. De spreker is overtuigd pacifist. Ik kon een heel eind met hem meegaan, maar niet helemaal. Op kleine schaal is pacifisme heel werkbaar. Op grote schaal m.i. niet. Ik denk dat de nazi’s bijvoorbeeld alleen maar blij zouden zijn geweest met pacifisten. Die kun je opzij schuiven of afknallen. Wat Gandhi met de Engelsen deed, was hem met de Nazi’s niet gelukt. Maar verder leerzaam en praktisch. Leuk om alle OFS’ers weer eens te zien.
Engels is nog steeds het Latijn van de Evangelische beweging.

Kansen voor de Veenkoloniën

Vandaag was ik bij een symposium, ge-organiseerd door ‘Kansen voor de Veenkoloniën’. Dat lijkt nodig, want het gaat daar niet allemaal even goed. De meeste werkloosheid, de laagste inkomens, de laagste levensverwachting, de meeste kinderen met overgewicht van het land. Iemand die een opleiding gedaan heeft, blijft niet in Oost-Groningen. Er lijkt een achterstand in alles, het is een krimpregio.
Er werd een aantal tabellen getoond die een en ander aanschouwelijk maakten. Er volgden twee ‘workshops’.
De ene ging over gezondheidsvaardigheden, toegespitst op analfabetisme. Een zeer groot deel van de regio bewoners kan niet lezen of heeft daar grote moeite mee. Hoe herken je ze? Hoe benader je ze? In Winschoten is er in ieder geval het Taal centrum, waar lees cursussen gevolgd kunnen worden.

De tweede werd verzorgd door een aantal ervaringsdeskundigen armoede. Zij hadden alle hun eigen verhaal over de oorzaken en gevolgen van armoede. Daar werd het wat op toegespitst, naar mijn idee ging eigenlijk meer over een cultuur van onwetendheid. Het ging over scheidingen, losse relaties waar weer kinderen uit geboren werden, de angst dat die kinderen dan weer afgenomen zouden worden. Maar ook: de barrière van de bureaucratie. U kunt geen uitkering krijgen want u hebt geen adres en geen paspoort. U kunt geen huis krijgen want u hebt geen paspoort. U kunt geen daklozen uitkering krijgen want u bent zwanger. En als u na de geboorte van het kind geen huis hebt, wordt het kind afgenomen. Etc.
Het is een ellendige wereld waarin elke hulpverlener met grote argwaan wordt bekeken. Er wordt vooral mooi weer gespeeld, want de angst je kinderen te verliezen is groot.
Als hulpverlener sta je machteloos omdat je niet vertrouwd wordt.
Ik herken in dit alles het standpunt van Theodore Dalrymple. Armoede is een symptoom van een zichzelf in standhoudende cultuur van onwetendheid, generatie op generatie. De ervaringsdeskundigen die nu een opleiding in die rol volgen, zouden weleens een heel belangrijke rol kunnen spelen.

 

Emslandlager IX: Versen

Dit kamp was makkelijk te vinden, want toen de oorlog voorbij was, is het gewoon in gebruik gebleven. Op de plaats van het kamp staat nu een ‘Justizvollzugsanstalt’, vrij vertaald een gevangenis. Voor de ingang staat een bord met de geschiedenis van erop. Je krijgt het gevoel dat het personeel daarbinnen daar niet om staat te springen, het bord is groen uitgeslagen. Origineel is ook nog het elektriciteitshuis. Die huisjes zaten blijkbaar goed in elkaar, want op een paar plaatsen staan soortgelijke ‘Strom anlagen’ van andere Lager er nog steeds, in tenminste twee gevallen vastgebouwd aan een woonhuis.

De begraafplaats ligt een paar honderd meter verderop. Niet iedereen die hier begraven is geweest was anoniem. Er staan een aantal stenen met daarin gebeiteld de namen van mensen die in het kamp gestorven zijn. Die kwamen overal vandaan, ook uit Duitsland overigens.

Symposium Motoriek: Embodied Cognition

Eind 2017 ben ik naar een aantal symposia geweest die me erg tegenvielen. Wat psychologisch georiënteerd. Deze keer werd het iets met als thema ‘Motoriek’. Een brede opzet met veel nuttige informatie. De echte klapper was wat mij betreft de laatste presentatie. Het thema was ‘Embodied Cognition’.  Ik had daar nog nooit van gehoord, maar het vertoonde erg veel raakvlakken met mijn interesses. Bijdragende disciplines zijn er veel, o.a. de robotica, neurofysiologie etc. Het idee is dat cognitie tot stand komt door sensor (zintuig) activiteit en beweging. Op basis daarvan maken de hersenen een beeld van de omgeving, de positie van je lichaam daarin en de relatie met anderen. Dat is een ander beeld dan: sensor activiteit, hersenen verwerken dat en op basis daarvan ontstaat actie. Ik werd min of meer in het betoog gezogen, maakte geen aantekeningen. De presentatie die nagestuurd werd, is wat vaag. Gelukkig is op het internet veel hierover te vinden. Ik heb een boek besteld over dit thema en hoop daar in mijn boekbesprekingen op terug te komen.

20*C+M+B+18 : Die Sternsinger Kommen!

Regelmatig wordt mij gevraagd wat al die krijttekens naast mijn deur betekenen. En niet alleen bij mij, maar de meeste huishoudens hier in de regio. Dat heeft te maken met het Driekoningenfeest. Kinderen verkleed als deze drie koningen gaan langs de deuren, zingen een lied en zetten met krijt ’20*C+M+B+18′ op de muur naast de deur. Dit is de huiszegen. 20 aan het begin, 18 aan het eind: 2018. CMB betekent ‘Christus Mansionem Benedicat’ oftewel ‘Christus Zegene dit Huis’. Tussen de letters staan kruistekens. De letters staan ook voor de namen van de drie koningen, volgens de traditie Caspar, Melchior en Balthasar.

Er wordt een mis gehouden en daarna worden de kinderen uitgezonden. Helaas neemt het aantal kinderen dat hieraan meedoet af. Tot voor kort werden alle huishoudens bezocht. Tegenwoordig niet meer. In mijn gemeente worden nu standaard alle Katholieke huishoudens bezocht, is men lid van een andere kerk, dan moet je je daarvoor opgeven.

Zoals je kunt zien heeft mijn huis de zegen voor 2018 gehad!

En in het klooster: geen krijtjes maar stickers!

 

Führerschein

We hebben hier in Duitsland allerlei mijlpalen gehad. De koop van het huis (!), alle geregel er omheen: verzekering, TüV auto, nieuw paspoort aanvragen en vooral: etc.

Onderschat het niet, er zijn mensen die denken dat je even de grens overwipt en daar gaat wonen en alles blijft bij het (Nederlandse) oude. Dat is niet het geval. De laatste (?) hindernis die nog door mij genomen moest worden, was het rijbewijs. Het begon al wat te kriebelen, nog maar 6 maanden dan loopt mijn rijbewijs af! Op een blog las ik iets over hoe dat ging: volle wachtruimtes, nummertjes trekken, uren wachten, geschoffeerd worden. Het ging hierbij om Meppen. Duitse ambtenaren zouden horken zijn. Dat is goed mogelijk, voor de telefoon komen ze vaak niet verder dan drie woord zinnen en gooien dan de hoorn er weer op (echt waar!).

Maar het rijbewijs: googelen leverde bitter weinig op. Ineens zag ik iets over ‘Ausländer’. Daar val ik toch ook onder? Die moesten binnen een half jaar hun rijbewijs opnieuw aanvragen, hun eigen rijbewijs zou niet meer geldig zijn. In de overtuiging een EU rijbewijs te hebben reed ik al 3,5 jaren met mijn oude NL rijbewijs. Bij incidentele grenscontroles werd er niets van gezegd, ik heb er Probefahrten mee gemaakt en zelfs een auto gekocht. Ik heb toch niet 3 jaren met een ongeldig rijbewijs gereden? Nee! Als je een EU rijbewijs hebt kun je dat blijven gebruiken tot de eind datum!

Het viel allemaal erg mee. We vonden uiteindelijk de plek waar we moesten zijn: Kreis Meppen, Ordeniedrung 1, 49716 Meppen. Een passerende beambte leidde ons naar de juiste gang, een klant wees ons een kantoortje waar een aanvankelijk zeer afstandelijke dame ons te woord stond. Ik overhandigde de benodigde zaken: paspoort, rijbewijs, meldebescheinigung, pasfoto. Omdat het een EU rijbewijs was, was een en ander snel geregeld. Betalen (EU 35,–) en weer weg. Dat afrekenen gaat aan een kassa automaat in de gang. Je krijgt een wit Emsland pasje, dat moet je meenemen, in de gleuf steken en dan kun je met je bankpas of contant afrekenen. De beambte ontdooide vrij snel en bleek zelfs sympathiek.

Vandaag kon ik het rijbewijs halen, ik kreeg een schriftelijke mededeling. Het was ook mogelijk om het te laten opsturen. We zijn er weer geweest, naar binnen, rijbewijs ‘umtauschen’ en weer weg. Ik ben nu echt Duitser!

Münster

Na enige overweging of we met de trein of met de auto zouden gaan, werd het uiteindelijk de auto. Een retour Münster 2e klas van Dörpen naar Münster was EU 51,00! Een vlotte reis heen, het vinden van een parkeergarage ging ook redelijk vlot, dat werkt allemaal net als in Nederland. We zaten nog geen 100 meter vanaf de binnenstad. Meteen maar even een koffie. In de Dom was een mis aan de gang. Ik zou best willen aanschuiven, maar het hele gebeuren was halverwege, dus eerst maar even geen Dom. Bij de ingang zat een juffrouw met een toegetakeld bekertje te bedelen. In de stad bleken meerdere bedelaars actief, het liefst bij de ingang van kerken. Behalve de kerken, hebben we de Vredeszaal bezocht, de kamer waar de Vrede van Münster werd getekend. Het einde van de 80-jarige oorlog en het begin van de Republiek Nederland. Echt jammer dat het uiteindelijk een koninkrijk werd.
Ik heb het Vredesboek getekend. Vanaf de muur keek een portret van ene Riperda (met 1 ‘p’) uit Groningen ons aan. We waren daarna aan een drankje toe, cola en Sprite. De terrassen waren overvol. Vandaar dat een ouder Duitse heer met echtgenote vroeg of hij mocht aanschuiven (moet ongeveer mijn leeftijd zijn geweest). Hij was ooit in Ter Apel geweest (klooster) en wist ook dat het Koninkrijk der Nederlanden hier zijn oorsprong had. Van de aanval op

Groningen door de bisschop van Münster had hij echter nog nooit gehoord.
Op het terras van dit restaurant stond een beeld van de ‘Kiepkerel’ zoals die bv ook in Pekela staat. In de toiletten hing een foto van dit beeld zoals het er in oktober 1943 uitzag. De Kiepkerel mankeert niets, de rest volledig plat gebombardeerd.

E-boeken

Het moet zo’n 10 jaren geleden zijn dat ik mijn eerste e-boek kocht bij via een of andere boekenverkoper in de VS. Ik las de boeken op mijn PDA’tje en dat ging prima. De boeken waren DRM beveiligd. Buiten mijn PDA nergens te lezen tenzij je allerlei ingewikkelde dingen deed en dat moest je ook niet te vaak doen, anders werkte het niet meer. Uiteindelijk stopte dat bedrijf ermee en daar zat ik met mijn boeken, 7 stuks, niet meer te lezen. Via een Nederlandse uitgever kocht ik destijds ook nog het Farmacotherapeutisch Kompas en het Handboek voor de Co-assistent. Met DRM, beide niet meer te lezen. Het algemene gevoel bestaat, en ik ben het daar wel mee eens, dat met de DRM de betalende lezer wordt gestraft. En de betalende lezer betaalt naar mijn idee gemiddeld genomen nog steeds erg veel voor een e-boek. Hoewel ik geen uitvoerige studie hierover gemaakt heb, heb ik het idee overigens dat het hier in Duitsland wel een beetje meevalt.

Sinds een aantal jaren lees ik hoofdzakelijk e-boeken en begin me zelfs wat onwennig te voelen als ik een papieren moet moet lezen. Ik ontmoet met een zekere regelmaat mensen die zeggen dat ze toch echt een papieren boek moeten hebben om te lezen, anders lukt het niet. Hebben ze wel een goede eboek reader?Ik gebruik voor boeken in PDF hoofdzakelijk mijn androïd tablet, dat functioneert uitstekend. Ik heb ook nog een SONY reader, al iets verouderd, die het prima doet met EPUB en MOBI. En dan nog een goedkope versie van de Kindle reader, je zit dan vrijwel geheel in het Amazon universum, maar losse MOBI boeken willen er ook wel op. Al dat moois kun je beheren in Calibre, een eboek beheer programma. Helemaal geweldig. Je kunt boeken beheren, van trefwoorden voorzien, omzetten in een ander formaat en ook nog via de wifi oversturen naar je tablet. Freeware, je houdt het niet voor mogelijk.

Sprakeler Heide

 

Een tweede poging om een aantal hunebedden bij de Sprakeler Heide te vinden. De vorige keer moest ik vluchten vanwege een enorme Daas (stekende bloedzuigers) aanval. Het weer was nu koeler en het had net geregend, je hebt dan wat minder last van insecten. Het is een mooi gebied, maar volledig militair terrein, overal staan borden dat je niet mag inrijden, behalve dan de gebaande weg.
De hunebedden die ik zocht zijn niet van de ‘Straße der Megalithkultur’. Ze zouden, zo las ik ergens, wel staan aangegeven. Eindelijk vonden we een gebied waar we de auto uit konden, de wandelroute zou ons pal langs de hunebedden moeten voeren. Er stond helemaal niets aangegeven! Na enige tijd doorgelopen te hebben zag ik min of meer toevallig een bord, vrijwel geheel overwoekerd door allerlei planten, zie hieronder.

Heel mooi maar dus nauwelijks zichtbaar en geen grafheuvel of hunebed te zien. En waar dat kaartje op slaat is ook niet duidelijk. Het is me hier in Duitsland al vaker opgevallen, dat men vol goede moed allerlei informatieborden plaatst, maar vervolgens geen enkele vorm van onderhoud pleegt. Borden raken bedolven onder struiken en alg. Ik heb tegenwoordig zelfs een natte doek bij me, zodat -als ik een bord vindt-  ook de groene aanslag kan wegvegen. Het maakt e.e.a. natuurlijk wel avontuurlijker. Uiteindelijk niets gevonden. Maar het is een mooi gebied.

 

Ubuntu – Linux

Een half jaar geleden heb ik een nieuwe computer gekocht, dit keer zonder bijbehorend Windows besturingssysteem. Ik heb er Linux (Ubuntu) op gezet. Er zijn diverse Linux versies, naast Ubuntu heb je bv ‘openSUSE’ en nog veel meer. Daar heb ik ook weleens mee gestoeid, maar je moet dan wel meer kennis over allerlei computer- en internet gerelateerde zaken hebben. Dat is bij Ubuntu (en het daarvan afgeleide Linux Mint) vrijwel niet het geval. Elk systeem heeft dan ook weer verschillende gebruikers-interfaces, je kunt meestal kiezen uit KDE of Gnome. Ubuntu wordt standaard  in de Gnome variant geleverd.

Zoals gezegd: in het verleden had ik wel vaker met Linux geëxperimenteerd, maar nooit de volledige overstap gemaakt, nu wel, Ubuntu. Ik heb er geen spijt van. Behalve dat het je niets kost, is het een stabiel, snel startend systeem. In de bijbehorende webwinkel kun je alle nodige software gratis downloaden. En als het er niet bij staat kan het ook anders, op het internet is alle nodige informatie te vinden. De verbinding met internet maakt het systeem overigens automatisch. Er zijn in het begin een paar momenten dat je je vertrouwde Windows programma’s mist. De meesten kun je via een hulpprogramma, ‘Wine’, installeren. Er zijn echter altijd Linux alternatieven en na enige tijd mis je die oude favorieten niet meer. MS Office is uitstekend te vervangen door LibreOffice(ook in Windows overigens). Ik heb daar diverse presentaties in gemaakt en die doen het prima, ook in MS Office!

Het is mogelijk om Windows (of een ander besturingssysteem) als virtueel systeem te laten draaien. Zo heb ik nog een paar programma’s die alleen onder het oude XP draaien en die ik niet kwijt wil en draai Windows XP nu virtueel. Functioneert prima.

Virussen komen bij Linux vrijwel niet voor. Als iedereen deze blog leest en ook Ubuntu gaat draaien, dan wordt het voor de boeven interessanter om ook hiervoor virussen te ontwikkelen natuurlijk.

Voor veel randapparatuur is er wel software (bv flatbed scanners), maar niet voor alles. Als het kan laat ik dit soort apparatuur via mijn virtuele Windows PC draaien. Voor zeldzame gevallen heb ik een oude laptop met XP en alles doet het weer geweldig. Alleen niet op internet aansluiten, XP wordt niet meer ondersteund.

Samengevat: Ubuntu is een geweldig systeem, ik kan het van harte aanraden!

 

 

Vom Unfreien Willen

Op 15 juni 2017 behandelden wij op de Bibelgesprächsabend de discussie tussen Erasmus van Rotterdam en Luther over de vrije wil. Een samenvatting en vertaling van het uitgereikte document ZIE HIER.

Luther geeft toe dat er in de Bijbel duistere passages staan. Maar ‘Nadat het zegel is verbroken (Op 6:1)‘ wordt duidelijk dat Christus Zoon van God, mens is geworden, dat God 3-enig is en toch 1, dat Christus voor ons allen geleden heeft en voor eeuwig regeert. Maar haal Christus uit de Bijbel (‘Schrift’) en er blijft niets van over.

Volgens Erasmus zijn vragen over de vrije wil zinloos. Zoals: heeft God voorkennis betreffende het eeuwig heil, kunnen wij hier zelf aan bijdragen? Of overkomt het ons allemaal?

Luther ziet het echter als erg belangrijk. Het is noodzakelijk om iets te weten over de verhouding van de vrije wil tot Gods genade. Het is niet alleen ‘Notwendig’ maar ook heilzaam te weten dat God overal al kennis van heeft, de toekomst kent en naar die kennis handelt. Dit wetende blijft er niets van een vrije wil over. God bepaalt alles en Zijn wil is niet te veranderen. Rom 9: ‘Hij verstokt wie Hij wil’. En nog erger: ‘Velen zijn geroepen, weinig uitverkoren’.

Als dat zo is, zegt Erasmus, wie zal zijn leven dan nog willen beteren?

Niemand, zegt Luther,want niemand kan dat. Maar de vromen en uitverkorenen zullen door de Heilige Geest steeds beter worden, de rest zal onverbeterlijk te gronde gaan. Niemand zal geloven dat God van hem/haar houdt, alleen de uitverkorenen.

Lees verder

Drie jaren Duitsland…

Deze maand is het 3 jaren geleden dat we verhuisden naar Duitsland. Op die verhuizing terugkijkend waren dat een aantal chaotische dagen! Want: hoe krijg ik mijn auto aan een Duits nummerbord? En hij moet ook nog ‘getTüvt’ worden. De verzekering houdt op de dag van verhuizing op. Evenals de Ziektekosten verzekering maar er is nog geen nieuwe. En dan moeten er nog Duitse verzekeringen afgesloten worden, er moet geld naar een Duitse rekening want (je houd het niet voor mogelijk) de ING in Winschoten kan geen grote bedragen naar Duitsland overmaken. Enzovoorts. En het was behoorlijk koud die nacht en de verwarming deed het niet…..
Waar ben ik aan begonnen, denk je dan! Waarom wilden we dit ook alweer?

Allereerst, ik had (en heb) ‘iets’ met Duitsland. Een soort sympathie, ik vond het er altijd plezierig. Daarnaast heb ik mijn werk in de grensregio, zo ongeveer van Oldambt tot Ter Apel. En dat is iedere dag vanuit een dorp in Noord Groningen toch wel een eind rijden (iets meer dan 40.000 km/jaar). We zochten in eerst in de grensregio, maar vonden niets naar onze zin. En toen, tijdens een ritje over de grens, zagen we ineens ons huis!

Het is een oud huis. Er moet nog veel aan gebeuren, maar het is wel een mooi huis op een mooie plek. Alle buren zijn Duits, dat is ook wel fijn. Want dat hadden we ons al voorgenomen: emigreren betekent integreren. We hebben om te beginnen onze Duitse buren uitgenodigd, die kennen we nu redelijk goed. Voor de rest is het toch lastig als je geen kinderen meer thuis hebt en je werk is aan de Nederlandse kant. Ik was Rooms Katholiek, maar hier in Duitsland is dat toch een andere grootheid dan in Groningen. De RK kerk is hier in aantal groter dan de dorpsbevolking is mijn inschatting. Als ‘Holländer’ kom je daar niet zo tussen. Na twee jaren ben ik overgestapt naar de Lutherse kerk, zie mijn eerdere blog. Het is daar gezelliger en het is makkelijker om contacten te leggen. Maar dat is het dan ook en voor ons is dat voldoende. Voor goed Duits heb je echter iets meer nodig.

Dan ineens wordt je vanuit Nederland bestookt door de Belastingdienst. Je moet een stapel formulieren invullen over van alles en nog wat, ook over je pensioen. En een jaar later krijg je dan een aanslag voor een bedrag met veel nullen. Het blijkt mee te vallen, maar je schrikt je lam als je dat leest. Als je je pensioen in Nederland blijft opbouwen en je stapt niet over naar een Duits fonds, hoef je dat bedrag niet te betalen. Oef!!

Een nieuw paspoort halen gaat redelijk gemakkelijk, dat kun je in Winschoten doen in ons geval, dat is redelijk vlot klaar. Het rijbewijs is een ander verhaal, daar zijn we nu ongeveer aan toe. Ik heb daar al wat verhalen over gelezen, wat iedere keer terugkomt is de botheid van Duitse ambtenaren. Tot nu toe heb ik daar nog niet veel van gemerkt, maar dit lijkt een andere ervaring te worden. Ik laat het tzt weten.

Oecumene

Tweede Pinksterdag was er om 15:00 des middags een oecumenische dienst. De Evangelische Lutherse kerk en de Rooms Katholieke kerk. Een en ander zou plaatsvinden in het ‘Heimathaus’ van Dörpen. Achteraf wist ik wel waar dat was, maar eerst reed ik verkeerd. Hoe dan ook, als je wat later bent, moet je altijd helemaal vooraan zitten. Dat was geen probleem. De bijeenkomst werd geleid door Pastor Maenl van de Luthers kerk en pastoor Hasselman. Het was een vriendelijk gebeuren met af en toe wat vriendelijke steekjes over en weer, maar dat hield de stemming er wel in. Hoe het in de rest van Duitsland is weet ik niet, maar in deze regio is er in toenemende mate een goede samenwerking tussen beide stromingen. Erg plezierig!

Bewaren

Beschaving …

Onlangs las ik een artikel over de opgraving bij het riviertje de Tollense in oost Duitsland. Daar is een compleet slagveld aangetroffen van zo’n 3500 jaar oud. Het is daar hard aan toegegaan, er liggen honderden doden. De deelnemende krijgers lijken uit heel Europa te komen en gezien hun eerdere verwondingen was dit wel hun laatste maar voor velen niet hun eerste slag. Europa noordelijk van de Alpen is altijd als een oninteressant gebied gezien, Zuidelijk had je grote beschavingen die grote oorlogen voerden. Nu dit slagveld is gevonden blijkt Noord Europa toch wel interessanter. Want het ging hier om getrainde krijgers. Waar en waarom haal je  die overal vandaan? Er was dus duidelijk meer organisatie en samenhang. Jammer dat zo’n oorlog dat moet tonen.

Zie het artikel HIER. De nummering bij de plaatjes is heel handig. Van nummer ‘3’ meende ik aanvankelijk dat het een door hevige stress afgeschoven opperhuid ging, dat bleek echter kleding te zijn. Nummer ‘4’ blijkt geen toverstok, maar een heus zwaard!

Ik kwam bij dit artikel via de nieuwsbrief van Livius.org . Maandelijks alle nieuws over opgravingen en geschiedenis. Aanrader!

Osnabrück

Op 1 mei waren we in Osnabrück. Er hangt dan een feestelijke sfeer en toch is alles rustig, de winkels zijn dicht. Maar de voorbereidingen op de ‘Mai Woche’ zijn in volle gang. Er is veel te zeggen over Osnabrück, over het einde van de 30-jarige oorlog die daar werd onderhandeld, de bombardementen in WO2. Ik stel voor dat je dan gewoon even op Wikipedia ofzo zoekt. Ik wil wat anders laten zien. Toen we in het hotel kwamen, werden we meteen geïnformeerd dat we dat toch echt moesten bekijken: blauwe lijnen in de stad waarvan je niet begrijpt wat de bedoeling is, maar dat merk je dan vanzelf wel. Ziehier: de strepen waar je niets van snapt.
170501 Osnabrück-34

Maar dan, als je wat verder doorloopt richting de Dom wordt het ge-openbaard:

Lees verder

Humanist

Een paar dagen geleden zag ik de boodschap van Mohammed El Bachiri. De beste die ik in tijden heb gezien. Zijn Jihad voor de liefde en goede onderlinge verstandhoudingen. De zin die naar mijn idee het meest opviel en waar het betoog eigenlijk om draaide, was de opmerking ‘allereerst ben ik mens’. Een waar woord. Daaruit volgt eigenlijk alles. Vanuit mijn mens zijn en menselijk verstand interpreteer ik de wereld. En verlangens en angsten hebben wereldwijd grote overeenkomsten. Een Humanistisch Moslim zou uitstekend overweg moeten kunnen met een Humanistisch Christen of een Humanistisch Atheïst. En is het tweede deel van het Grote Gebod ook niet ‘Heb uw Naaste lief als Uzelf’? Eigenlijk heb ik hier verder niets aan toe te voegen.

 

Dag van het Jodendom

170125 Synagoge (4)Vandaag was ik bij een bijeenkomst in de synagoge van Groningen. Het was de ‘Dag van het Jodendom’, georganiseerd door de RK kerk en de Joodse gemeenschap. Thema was ‘vreemdeling’. De eerste spreker was Tamarah Benima, een vrouwelijke rabbijn van de liberale joodse gemeenschap. Volgens haar bestaat er geen Joods-Christelijke cultuur. Het is onderling altijd gedoe geweest. Pogroms en vernietiging, dat zijn wel de trefwoorden. Zonder Christendom geen Jodenvervolging. De toon is wel gezet. Nu is het inderdaad zo, dat de anti-joodse sentimenten die in het christelijke Europa heel lang aanwezig waren, een voedingsbodem waren voor wat de nazi’s uiteindelijk uitvoerden. Bij twijfel lees Luthers commentaren over de Joden. Niet mals. Zelfs vlak voor zijn dood kregen ze nog een veeg uit de pan. Maar het gaat nu wat beter, daarom staat mevrouw Benima hier nu ook. Op dit moment lees ik echter een boek ‘ Niet In De Hemel’ geschreven door een Joodse man, die zeer nadrukkelijk het tegendeel beweert. Het Jodendom zou op veel terreinen de westerse maatschappij beïnvloed hebben. Het zal wel weer een zaak van definities en begrippen zijn. Als voorbeeld wordt o.a. genoemd dat nergens in de Bijbel de zon als god wordt gezien, maar wel als een geschapen iets. Dat maakt dat je er vrijelijk over na kunt denken en de zon bestuderen. Dat gold dan voor vrijwel alle andere geschapen zaken en daardoor is het ‘Westen’ wat het nu is.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Langs de Ems

Na een periode van regen scheen eindelijk weer de zon, tijd om weer een wandeling te maken. Dit keer namen we de andere kant van de Ems. Dat gebied fungeert als overloopgebied van de Ems. Als het water extreem hoog zou staan, loopt het hier onder. Het geeft een beetje een Schiermonnikoog gevoel. Prima wandelen hier. Het lijkt ook dat alle reeën wakker geworden zijn, het wemelt van dat spul, zie foto.

Bewaren

Bewaren

Glaubensbekenntnis

Ich glaube, dass wir Gott auf unterschiedliche Weise erfahren können:
Ich glaube an Gott in der natur als schöpferische Kraft des Lebens und der lebendigen Vielfalt.
Ich glaube an Gott in Menschen, die von Liebe und Gerechtigkeit erfüllt sind – in Menschen wie Jesus, die dem Weg des Lebens bis in den Tod treu bleiben.
Ich glaube an Gottt als unsichtbare Geisteskraft in uns, als Energie der Liebe, als mutmachende Kraft zur Veränderung und Erneuerung der Welt. In der Gemeinschaft mit anderen Gläubigen erfahren wir seine lebendige Gegenwart. Diese Gotteserfahrungen geben uns Hoffnung über den Tod hinaus. Amen.

Deze geloofsbelijdenis werd uitgedeeld door de emerituspfarrer, afgelopen zondag. Vanuit het landelijk kerkbestuur is hij verplicht om de Apostolische geloofsbelijdenis te lezen, dat deed hij ook, maar het leek hem nuttig om ook deze te lezen. Ik ken niet de herkomst, heeft hij die zelf gemaakt of heeft hij hem ook geleend? Hoe dan ook, deze vorm van christendom spreekt mij wel aan. De preek ging aansluitend over ‘Het Koninkrijk der Hemelen’, dat de Pfarrer omschreef als ‘Leben im Sinne Gottes’. Wàt een mooie uitdrukking. Je ziet dat inderdaad helemaal terug in deze Bekenntnis.

En dan de ‘unsichtbare Geisteskraft in uns’: De Jezuïeten hanteren het gebed zoals Ignatius van Loyola dat heeft beschreven (zie hiervoor www.gewijderuimte.org voor dagelijkse toepassing). God is in alles en overal werkzaam. Bemerk ik dat of heb ik het te druk? Stel je voor dat God mij iets duidelijk wil maken, zou ik dat merken?
God als ‘Schöpferische Kraft’.

Ik krijg steeds meer het gevoel dat in de moderne wetenschap meer spiritualiteit te vinden is dan in de Kerken (of de Islam). Daar gaat het om allerlei concreet aanwijsbare figuren die allemaal dit of dat doen en vaak ook wonderen doen, allemaal in de naam van God, maar het lijkt vaak op een vorm van toveren. Ik wil daar later nog eens op terug komen.