Dexterius de Wijze

Vandaag vond ik een tekeningetje terug, gemaakt tijdens een symposium op gelinieerd papier. Ik was toen bezig om een gefingeerde wijze te creëren, iemand die een nieuwe religie zou stichten en waarmee ik me kon vereenzelvigen. Zijn naam werd Dexterius. Ik kwam op die naam vanwege (1) het boek ‘De linkerhand van het Duister – Ursula LeGuin’ De titel slaat op een uitspraak in het boek: “De linkerhand van het duister en de rechterhand van het licht” en (2) vanwege de kleuter geleerde uit de tekenfilmserie ‘Dexters Laboratory‘. Dexterius dus. Het werd desondanks een wat goedkope heilige, een knorrige figuur die veel pseudowijsheden genereerde en dat in Oud Nederlandsch deed zodat het zwaarder klonk.

Maar hij was wel aardig.
In dit tekeningetje zit de heilige Dexterius even buiten Roodeschool in een slootwal, slechts gekleed in een eenvoudige pij met kap (Ik had me net aangesloten bij de Franciscanen, vandaar). Het is nieuwjaar, het vuurwerk verlicht de hemel. En hij (zielig) zit buiten in de vrieskou van het besneeuwde land en aanschouwt het vuurwerk. Op de schets zie je hem van achteren, tegen zijn kap aan, de opgerichte neus laat zien dat hij omhoog kijkt. Dexterius heeft de laatste tijd weinig visioenen gehad. Misschien moet ik daar eens wat aan doen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.