Het Huis van de Moskee – Kader Abdolah

HuisMoskeeAangeraden door een collega van mij, ze heeft geen woord teveel gezegd. Een indrukwekkend boek. In een klein stadje in Iran staat een moskee, er is een huis tegenaan gebouwd. De moskee en het huis zijn van een familie. Een groot deel van de familie woont daar ook. Een van hen is imam, zijn zoon leert ook voor imam. Het boek kabbelt aanvankelijk wat door, leuk om te lezen. De invloed van de verwesterlijking gedurende het sjah regime neemt toe, het familie hoofd ziet dat met lede ogen aan. Zo tussen de regels door merk je hoe het verzet zich opbouwt, zowel van links als van imaams. Als Khomeini dan eindelijk terugkomt en de revolutie losbarst verandert alles. Niemand is meer te vertrouwen. Alles is streng Islamitisch (Je kunt je niet voorstellen dat sommige mensen dit heden ten dage nog actief zoeken). Maar het blijkt ook dat allerlei kwalijke en/of gefrustreerde karakters nu aan de macht komen. En dan blijk sadisme belangrijker dan Islam. De Islamitische rechtbank moord er op los. Allerlei mensen worden ingeschakeld om zowel mannen als vrouwen in het Sharia korset te persen. En dan valt het leger van Saddam Hossein Iran binnen. Het tijdperk van het massale sterven is nu pas goed begonnen. Maar Iran heeft Allah, dus alles komt goed, denken ze. Uiteindelijk kan de oorlog niet gewonnen worden. Het moorden door de Islamitische rechtbank wordt minder. Het gewone volk komt tot rust en ziet: hoe hebben we ons laten meeslepen, wat hebben we elkaar aangedaan? Omdat vrijwel ieder gezin wel doden te betreuren heeft, wordt men begripvol naar elkaar. En daar eindigt het boek zo ongeveer. Niet bij opgeblazen Islamitische dingen, maar bij de gewone mensen, die al dit gedoe over zich heen moesten laten gaan en die elkaar weer recht in de ogen willen kunnen zien. En die hun God weer met een oprecht hart tegemoet willen treden.

De Moody Blues had ooit een een nummer op hun LP ‘Seventh Sojourn’ met de titel ‘Lost in a Lost World’, waarin werd opgemerkt:

Revolution never won,
Its just another form of gun
to do again what they have done

En zo is het, ook hier.
De wijsheid hier in het Westen, dat je Kerk en Staat moet scheiden, is fenomenaal. Het geeft mij als gelovige het recht om te geloven wat ik wil, zonder dat ik ooit in de gelegenheid wordt gesteld om mijn ideeën op te leggen aan een ander. En, mocht ik dat willen, ik mag evangeliseren wat ik wil. Mocht ik ooit besluiten dat ik geen Moslim meer wil zijn, dan zorgt de staat ervoor dat mijn kop er niet af gaat. Want dat is toch wel het officiële beleid in de Islam. En mocht het toch gebeuren: het is strafbaar!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.