Nachtdienst – Melitta Breznik

In het ‘Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde’ kwam ik een artikel tegen over deze schrijfster, besproken werd o.a. ‘Nachtdienst’, ‘Nordlicht’. Ik heb een paar 2e hands Duitse boeken gekocht en ben gaan lezen. Ik wist eigenlijk al dat ik niet  van ‘Literatuur’ hou en dit is onmiskenbaar ‘Literatuur’. Nachtdienst begint met een obductie van een overleden alcoholist. Daar wordt je niet vrolijk van en het lijkt alsof je dit soort zaken in het Duits nog beter kunt beschrijven dan in het Nederlands. Ik leer steeds weer nieuwe woorden, dat is wel heel positief. Het verhaal kabbelt verder, veel over haar jeugd. De ouders trouwden al heel snel, haar vader zat 2 jaren in krijgsgevangenschap, kwam terug, begon steeds meer te drinken. Ze overdenkt hoe het was en hoe het ging, de oorlog en de verarming daarna komen telkens terug, het klinkt bijzonder troosteloos. Vader sloeg haar moeder, die weliswaar pogingen deed om weg te lopen met de kinderen, maar het kwam er nooit van. Helemaal aan het eind lukte het haar en kreeg ze toch nog een beetje plezier. De hoofd-persoon komt te werken in een ziekenhuis vlak bij het dorp waar ze opgroeide. Haar vader is daar ook opgenomen geweest en daar gestorven. Allerlei herinneringen komen boven. Dan volgt een beschrijving van de polikliniek, vreselijk. De stijl is een beetje die van ‘De Pest’ van Camus. Dat wat men ‘existentialisme’ noemt. Ik snap waarom ze uiteindelijk psychiater is geworden. Ik begon het boek met tegenzin te lezen, daarom ben ik uiteindelijk gestopt met het boek, onlangs alle lovende recensies.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.