Peter, Paul and Mary Magdalene – Bart D. Ehrman

In dit boek worden Petrus, Paulus en Maria Magdalena besproken, personen die een belangrijke rol speelden in het vroege christendom.
Allereerst Petrus, die zich zou richten op de bekering van de Joden. Hij komt in veel verhalen en brieven voor. Hij ontwikkelt zich van een impulsieve, ietwat onbetrouwbare figuur tot een ware rots van de Kerk. Hij spreekt tot de verbeelding omdat hij laat zien dat ook mensen die niet alle christelijke deugden hebben, zich kunnen ontwikkelen tot, goede mensen, en ook als dat niet lukt er veel vergeven wordt. Het was dan ook voor allerlei groepen belangrijk om uitspraken van Petrus te hebben, die hun visie ondersteunde. Er zijn dan ook ERG veel boeken en brieven die aan Petrus worden toegeschreven, maar die niet van hem zijn. Hij wordt hij in allerlei verhalen genoemd. In veel gevallen is er een relatie met Paulus, de ene keer als bondgenoot, de andere keer als vijand. Hij was in ieder geval niet de eerste paus. De eerste honderd jaar na Christus had de kerk nog niet die structuur. Hij zou gekruisigd zijn, maar dan met het hoofd naar beneden. Dat is niet omdat hij niet op Jezus wilde lijken, maar om aan te duiden dat voor Christenen niet alles hetzelfde is als voor heidenen.In het Nieuwe Testament is 1 Petrus zeer waarschijnlijk niet van Petrus. 2 Petrus is dat met zekerheid niet.

Paulus is ook een heel interessante. Hoewel hij Jezus nooit in levende lijve heeft ontmoet, is hij de apostel met de meeste invloed èn de enige die schriftelijk materiaal heeft nagelaten. Zeven brieven zijn zonder twijfel van hem: Brieven aan de Romeinen, 1 and 2 Corinthiërs, Galaten, Philippenzen, 1 Thessalonicenzen, en Philemon. De andere zes zijn waarschijnlijk onder valse naam geschreven. Ehrman beklemtoont dat het slechts brieven zijn die gingen over een bepaalde situatie in een bepaalde gemeente en dat we hiermee dus niet een totaaloverzicht hebben van Paulinisch denken. Een overzicht van Joods denken in die tijd volgt, met aandacht voor de Joden in de Diaspora, die in ieder geval goed Grieks spraken, maar niet allemaal Aramees. En die omringd waren door andere religies. Wat maakte dat Paulus zo totaal overstag ging na zijn visioen? Fysiek achtervolgen en uitleveren van Christenen in die tijd kan niet waar zijn, juridisch onmogelijk. De schrijver betoogt verder dat Paulus leer aangepast zijn naar de behoeften van een bepaalde tijd. In de Handelingen der Apostelen, dat 50 jaar later geschreven is dan Paulus zijn brieven, staat in feite alleen maar dat zonden worden vergeven als je in Jezus gelooft. Pauls zegt dat je gerechtvaardigd wordt door de dood van Jezus, het verschil tussen vergeven en aflossen dus. Het is teveel om allemaal te bespreken hier, maar ik kan alleen maar zeggen: ERG interessant. O ja, speciaal voor de Gereformeerd Vrijgemaakten: de uitspraken van Paulus over de vrouw die moet zwijgen in de gemeente, zijn latere invoegingen, zeker niet van Paulus!

Het laatste hoofdstuk over Maria van Magdala heb ik niet uitgelezen. Er is gewoon te weinig over haar bekend. Er zijn ook erg veel Maria’s in het nieuwe testament waarbij het niet altijd duidelijk is welke Maria wordt opgevoerd. Dan Brown wordt nog besproken, dit boek is natuurlijk wel n.a.v. zijn roman de ‘Davinci Code’! Maar de eerste twee hoofdstukken waren ouderwets goed!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.