Tagarchief: Alex

Alex De Gouden Sfinx – Jacques Martin – 2

Het tweede album. De tekeningen zijn mooi, het verhaal wat chaotisch. Alex wordt vanuit Gallië, waar hij min of meer stamhoofd is geworden, door Caesar naar Egypte gestuurd. Iets met een gouden sfinx. Vrijwel onmiddellijk probeert iemand hem uit te schakelen, maar dat lukt natuurlijk niet. Hij ontmoet Enak, die hem in alle verdere avonturen begeleid.De belangrijkste rol van Enak is om op de meest ongelukkige momenten te niezen, te vallen, ziek te worden, gevangen genomen worden etc. Dan wordt het wat spannender. In het eerste album viel mij ook al op dat de schrijver, hoe mooi hij ook kan tekenen, een onvoldoende op natuurkunde moet hebben gehad. Alex wordt gevraagd om even een steen terug te schuiven. Als je ziet hoe groot dat blok is, dan weet je dat het met twee sterke kerels ook niet zal lukken. Alex doet het moeiteloos. Uiteindelijk komt het verhaal hier op neer dat de aartsvijand van Alex, Arbaces, Chinezen in dienst heeft die buskruit maken. Daarmee wil Arbaces de macht grijpen, dat is meestal zo met aartsschurken. Dat lukt uiteraard niet, met grote explosies eindigt het verhaal. Arbaces ontsnapt om ergens anders weer groot, machtig en misdadig te worden. Ik krijg wel respect voor die man. Het grootste deel van het verhaal bestaat uit achtervolgingen.

Alex de Onversaagde – Jacques Martin – 1

De eerste Alex strip. Een slaaf in het Romeinse rijk met een bijzondere achtergrond. Hij wordt geadopteerd door een ex-militair die hem en zijn vader als slaaf had verkocht. En hij staat op goede voet met Julius Caesar. En hij is akelig eerlijk en dapper. De ideale schoonzoon. Hij maakt kennis met zijn ‘Erbfeind’. Positief: De steden en landschappen zijn schitterend. Geschiedenis docenten zouden hiervan gebruik moeten maken. De personen zijn ietwat stijfjes. Het verhaal: veel toevalligheden die uiteindelijk tot eer en glorie van Alex uitpakken. Hij is een soort Latijnse Batman, onrealistisch eerlijk en dapper enz enz. Maar de tekeningen zijn mooi, alleen daarom al lezenswaard.

In gevechtsscènes valt op dat deze blijkbaar volledig bloedeloos verlopen.