Mars Nation 1 – Brandon Q. Morris

Het verhaal begint op Mars waar de eerste mensen geland zijn. Het was een officiële NASA missie. Er is echter ook nog een niet officiële, maar wel ideële missie onderweg. Het is een door crowdfunding betaalde missie met slechts een enkele reis. De bemanning zal op Mars blijven. Dan gebeurt er een ongeluk, de helft van de bemanning komt om. Landen lukt niet meer. De NASA ploeg assisteert met het aan de oppervlakte van Mars brengen van de resterende bemanning. Er lijkt opnieuw een geval van sabotage op te treden. Terwijl iedereen aan het werk is om alles in orde te krijgen, valt het contact met de aarde weg. Dat is geen technische fout, de aarde zendt niets meer uit. De mensen moeten zich instellen op een permanent verblijf op Mars. Dan dient zich nog een kolonistenschip aan, gefinancierd door een miljardair, die er geen geheim van maakt dat hij de macht overneemt op Mars. Aan het eind van het boek blijkt er nog een schip aan te komen. Ik zal het verloop van het verhaal niet verraden. In het boek wordt niet duidelijk wat er met de aarde is gebeurd, dat zal wel in deel 2 komen. De beschrijvingen van het landschap zijn mooi. Eigenlijk had er een plaatjesboek bij gemoeten. Onvermijdelijk zitten er elementen van de film ‘The Martian’ in. Daarnaast meen ik ook wel elementen te zien uit een veel oudere Mars trilogie: Red Mars, Green Mars en Blue Mars.

Proxima Rising – Brandon Q. Morris

Het vorige deel beschreef hoe een hoofdpersoon uit de vorige afleveringen, Marchenko , van zijn lichaam gescheiden werd en als software verder moet. In deze aflevering vindt hij zich ineens terug als leider van een expeditie naar Alpha Centauri. Hij weet niet waarom en hoe hij daar terecht is gekomen. Hij bevindt zich in een ruimteschip ter grootte van een breinaald met een fotonenzeil. Hij versneld. Door zg. ‘fabricatoren’, arbeidertjes op nano-nivo, wordt het ruimteschip gedurende de reis uitgebouwd, doordat allerlei atomen en moleculen uit de ruimte worden opgenomen en gebruikt voor de bouw van een ruimteschip. Er zijn een aantal bevruchte eicellen aan boord. Als het ruimteschip groot genoeg is, worden Adam en Eva ontdooit en kunnen ze groeien. Dat is niet zonder risico. Tijdens een grote stralingsstorm sterft het eerste duo, en moet een tweede duo ontdooit worden. Zij ontwikkelen zich tot een stel pubers als ze uiteindelijk op Alpha Centauri aankomen. Er zou een verzoek om hulp zijn opgevangen op Aarde. De landing is niet eenvoudig. Het blijkt te gaan om een planeet die altijd met één kant naar de zon is gewend. Hete voorkant, koude achterkant en smal gebied waar leven mogelijk is. Er is leven, maar niet iets intelligents. En dan: er blijkt een ruimteschip van de Aarde te zijn geland, ook geleid door een Marchenko. Zijn Adam en Eva zijn echter gestorven en zelf is hij niet ongeschonden door de reis te zijn gekomen. Hij is jaloers op de ‘kinderen’ van zijn kopie.

Titan – Brandon Q. Morris

Het vervolg op Enceladus. Het ruimteschip ILSE verlaat Enceladus, Marschenko voor dood achterlatend. Maar net als in de laatste Marsfilm is hij dat natuurlijk niet. Hij ziet kans om zich naar het duikbootje te slepen en daar binnen te komen. Ondertussen vliegt de ILSE naar Titan, waar een signaal van de als verloren beschouwde Huygens satelliet is ontvangen. Als ze daar landen, lijkt het erop dat de gehele oppervlakte van Titan organisch is, een soort collectief. Ze kunnen maar ternauwernood ontkomen. Marschenko weet een signaal naar de aarde te sturen dat hij nog leeft. Omdat hij er van overtuigd is dat hij niet gered kan worden, duikt hij met het bootje opnieuw de diepte in, om de daar aanwezige raadsels op te lossen alvorens te sterven.
Hij krijgt contact met de intelligentie onder het ijs. Het is een sterk geestelijk wezen, gebaseerd op organisch weefsel dat planeet omspannend lijkt te zijn. Deze vertelt ook dat op Titan een vergelijkbare intelligentie ontwikkelt, maar een kind vergeleken met hem. Hij is miljoenen jaren oud. Op een andere maan is nog zo’n intelligentie maar die lijkt minder plezierig. Leven komt dus veel voor.
De Enceladus intelligentie kan Marschenko niet redden als organisch wezen, maar wel zijn geest. Marschenko wordt in de computer van de duikboot gekopieerd. Zijn lichaam blijft achter.
De ILSE heeft te horen gekregen over het signaal van Marschenko en vliegt terug naar Enceladus. Als de duikboot gevonden wordt en ze hebben zich overtuigd van zijn echtheid, wordt hij stiekem naar een opslagmedium gekopieerd en meegenomen. Het moet stiekem, want Mission Control wil geen buitenaardse software aan boord en stelt ook dat ze geen toestemming zullen krijgen om terug te keren als ze de software installeren. Dat gebeurt toch en de ILSE vliegt naar huis.

Enceladus – Brandon Q. Morris

Op de Saturnus maan Enceladus worden organische stoffen gevonden, en wel in zulke verhoudingen dat men er van uitgaat dat zich daar organisch leven moet bevinden. Een expeditie wordt voorbereid, een internationale samenwerking, want anders zijn de kosten niet op te brengen. De hoofdpersoon heet Martin, hij is een Duitser en ingenieur. De bemanning bestaat uit zes personen van verschillende nationaliteiten. Drie mannen, drie vrouwen. En dan zijn er twee Artificiële Intelligenties aan boord. Als het verhaal begint, is de lezer al op de hoogte dat het onbemande bevoorradingsschip, dat iets eerder dan het bemande expeditie schip zou aankomen bij Saturnus, door een kleine meteoriet is geraakt en zijn doel niet zal bereiken, maar met een rechte lijn het zonnestelsel zal verlaten. ondertussen heeft de expeditie chef een relatie gekregen met een ander bemanningslid. Ze is zwanger terwijl ze officieel onvruchtbaar was. Er wordt gestemd en de baby mag komen. Dit zal echter een zware claim leggen op alle voorraden, inclusief de energie.

De reis wordt desondanks voortgezet, met alle risico’s van dien. En omdat ongelukken nooit alleen komen, ontstaat er een motorstoring met ernstige gevolgen voor de energievoorziening. Er wordt flink geïmproviseerd en de reis kan worden voortgezet, er wordt wel gekort op de binnenmilieu kwaliteit. Het kind wordt geboren, een jongetje. Luiers blijken een groot probleem. Als uiteindelijk met enig kunst en vliegwerk de landing wordt ingezet krijgt het kind een naam: Sol.
Men bereikt uiteindelijk Enceladus. Een boormachine die ook kan duiken wordt uitgeladen en Martin gaat samen met een collega onder het ijs. Ze vinden daar een merkwaardige zuilenverzameling met afbeeldingen van de cellen die overal in het water rondzweven. En dan blijkt het gat waardoor ze onder het ijs kwamen afgesloten. Dichtgevroren. Maar ook blijkt de hele oersoep een identiteit te zijn waarmee op een telepathisch achtige manier kan worden gecommuniceerd. Een hele ontdekking voor die identiteit die alleen ‘ik’ kent en nu iets bemerkt dat niet-ik is. Het wil beide mensen eigenlijk wel beneden houden om van te leren, maar de mensen zien kans om via de spleten in het ijs naar buiten te komen, zie ook de link hieronder. En dan volgt na allerlei verwikkelingen uiteindelijk de thuisreis.
Een leuk boek, gebaseerd op zeer recente gegevens. Ook wel spannend. Het is geschreven in tegenwoordige tijd. Dat is even wennen. In de eerste helft van het boek lopen twee tijden door elkaar, de huidige en de voorgeschiedenis waarin training en voorbereiding worden beschreven. Die heb ik al snel overgeslagen, je kunt het boek uitstekend lezen zonder dat.
Een leuk boek.

Lees hier meer over de Saturnusmaan Enceladus

Bewaren