Tagarchief: devotie

Königin des Weltalls und der Armen Seelen

In de periode van 1937 tot 1940 is Maria een aantal malen verschenen aan vier meisjes uit Heede. Maria verscheen op een wolkje, zwevend boven de grond. Ze droeg een kroon. Op haar arm het Kind Jezus. Samen met Jezus hield ze een bol met daarop een kruis vast (Een ‘Rijksappel’, ook  wel ‘Koningsappel’ genoemd). Deze afbeelding zie je in heel Heede terug. Ze stelde zich voor als ‘Königin des Weltalls’ und ‘Königin der Armen Seelen’.
Dat was de Nazi regime niet welgevallig, want die hadden een gloeiende hekel aan Katholieken. De meisjes zijn ook erg onder druk gezet om hun mond te houden.
Uiteindelijk is dat niet gelukt. Heede heeft zich ontwikkeld tot een bedevaartsoord. Het schijnt wel wat minder te worden, evenredig met de vermindering van Katholieken in het algemeen.

Het hele verhaal vindt u HIER in het Nederlands.
Die ganze Geschichte finden Sie HIER auf  Deutsch.

Uitvoering in Heede

Vanuit de kerst- en integratiegedachte bezochten wij zondag avond een muziekuitvoering van de Heeder Musikverein. Het was in de kerk, het is een katholieke vereniging denk ik. En daar is een interessant verschil met bijvoorbeeld de ‘Gereformeerd Vrijgemaakte kerken (tegenwoordig GKV). Daar had je ook regelmatig dit soort uitvoeringen, maar dat was ook wel een gemeenschaps gebeuren. Pauze, koffie, koek, dat soort zaken. En vooral, voor dat het allemaal los ging was de hele kerk vervuld van stem geluid. Klepperdeklep en blabla.
Zo niet hier. We kwamen een kwartier van te voren binnen, in doodse stilte. Het orkest zat er al en keek in stilte voor zich uit. Er werd geen woord gesproken, de stilte werd af en toe verbroken door een jengelend kind. De mensen die binnenkwamen knielden even alvorens zij de bank inschoven.
Hier is denk ik een groot verschil tussen Katholieken en Protestanten in het algemeen. Voor een Protestant is een kerkgebouw een gebouw. Punt. Dat kun je ook voor allerlei andere doeleinden gebruiken. Als er te weinig geld is desnoods voor een popconcert.
In het Katholieke is het kerkgebouw een soort tempel, plaats waar ‘Lichaam van Christus’ ligt opgeslagen, waar de vieringen plaatsvinden. Voor geen enkel ander doel dan dat wordt het gebouw gebruikt.
Typisch Duits is wel (of typisch Heeders?) is dat de hoekplek van en bank automatisch betekent dat je geacht wordt naar het midden toe op te schuiven. Moet je in Nederland maar voorbij de hoekzitter struikelen, hier schuif je op.
Het optreden was overigens wel grappig.