Das Schwarze Schiff – Phillip Peterson

zwartschipHet is weer eens oorlog in het heelal. Het Terraanse Imperium is in oorlog met de Alliantie, een ook menselijk rijk van kolonisten. Zonder enige waarschuwing zouden die een aantal imperiale planeten verwoest hebben, zonder enige waarschuwing. Dat vraagt om reactie natuurlijk. Het schip van de hoofdpersoon raakt beschadigd tijdens een actie, kan nog wel de hyperruimte invluchten, maar na tig lichtjaren vallen ze er weer uit. Midden in de leegte. Echter, niet ver bij hun vandaan zweeft een immens ruimteschip. Omdat hun eigen schip op exploderen staat, vluchten ze naar het zwarte schip. Ze worden gastvrij ontvangen door de scheepscomputer. Er lijken geen levende wezens aan boord. De boord computer vertelt dat hij ook geen controle heeft over alle afdelingen van het schip.  Vanaf dan wordt de spanning langzaam opgevoerd. Het is een boek dat je in één keer uitleest. Spannend. De kans dat ze dit schip zouden ontmoeten is ook binnen de contekst van het verhaal vrijwel nul. Daarnaast zijn er een aantal zaken (ik zal ze niet verklappen) die me typisch ‘Peterson’ lijken. Een beetje bizar en ver gezocht, nèt over de rand van het verhaal. Dat is jammer.

Deutsch (Goodreads DE)

Exelon Die Geheime Station – Mike Schreiner

Als Sven Kampen nach dem Studium eine außergewöhnliche Stellenanzeige in seinem E-Mail Fach findet, glaubt er einen Volltreffer gelandet zu haben. Die bezahlte Luxusanreise in die Schweiz, zu einem neuen Arbeitgeber, schürt seine Hoffnung. Als dieser ihm jedoch die Ergebnisse eines Experiments mitteilt, überschlagen sich die Ereignisse. Eine Reise jenseits aller Vorstellungskraft führt ihn an einen Ort, an dem ein Menschenleben nichts zählt.Ein Medaillon offenbart ihm die Verbindung zu einer untergegangenen Zivilisation, deren überragendes technisches Wissen den Menschen die Zukunft weist …

 

De eerste roman van deze schrijver. Het is een redelijk dik boek geworden, bij mijn weten nog niet buiten Duitsland uitgegeven. Het is in dit genre moeilijk om heel erg originele dingen te verzinnen. Hoeft op zich niet, als het verhaal maar goed is. Het verhaal is spannend en leest vlot weg, ik heb het in één ruk uitgelezen. Aan het eind heb ik echter complete bladzijden overgeslagen omdat ik het eigenlijk wel gezien had en het einde maar niet in zicht kwam. Dat komt ook niet helemaal, want er komt een deel twee. Het verhaal heeft een hoog Perry Rhodan gehalte. De aliens zijn eigenlijk niet alien genoeg. Een autochtone eskimo komt waarschijnlijk vreemder over dan een buitenaards wezen. En net als in films: denk je dat het voorbij is, komt er weer wat en dat diverse keren achter elkaar.

Maar: goed leesbaar en spannend ook wel.

Dietrich Bonhoeffer: Pastor, Agent, Märtyrer und Prophet – Eric Metaxas

Dit is een hagiografie en een DIK boek. Daarom lees ik het als Ebook (in het Duits) hoef je dan niet zoveel mee te dragen. Het leest makkelijk weg. De kinderen Bonhoeffer hadden het maar getroffen, een liefdevol gezin, leuke ouders, intellectuele omgeving, genoeg geld, enorme stamboom. Wat kon er dan fout gaan denk je. Wel, je kon sneuvelen in WO-1, zoals zijn broer. Hoewel iedereen zijn besluit om theoloog te worden respecteerde, was hij wel een buitenbeetje, de meeste familieleden hadden meer met echte wetenschap. Van moeders kant waren er echter heel wat theologen. Hij heeft heel wat rondgereisd en keek daarbij verder dan alleen zijn Protestantse hoekje. In Rome bezocht hij frequent de missen en was getroffen door het internationale karakter. Uit alle windrichtingen deden mensen mee. In de VS was hij vooral betrokken bij de zwarte kerk en zat de ware kerk vooral bij de zwarte amerikanen die vreselijk gediscrimineerd werden. In New York was volgens hem geen theologie, ze deden maar wat en dan vooral met als doel het christelijk geloof weg te theologiseren. Ondertussen werd in Duitsland Adolf Hitler steeds machtiger. In 1933 werd hij Rijkskanselier en trok de absolute macht naar zich toe en dat was onmiddellijk te merken. Joden mochten geen kerkelijke of andere functies vervullen. Een groot deel van de Lutherse kerken is daarin mee gegaan. Er was zelfs een stroming die druk bezig was om de Bijbel te zuiveren van alles wat Joods was en waar mogelijk te vervangen door Noordse sagen en symboliek. Het verzet daartegen was minimaal. Het is angstaanjagend als je leest hoe een normale samenleving in een rap tempo een absolute dictatuur wordt. Tot de laatste dag aan toe!

Bonhoeffer wordt beschreven als een intelligente man, diep gelovig, sociaal, een familieman. Altijd bezig om dienstbaar te zijn naar anderen, tot in de gevangenis toe. Er wordt veel gebruik gemaakt van zijn overvloedige correspondentie. Dat geeft een beeld van hoe hij dacht. Jammer dat we dat zelf niet meer doen.

Een goed boek, een aanrader.

Nachtdienst – Melitta Breznik

In het ‘Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde’ kwam ik een artikel tegen over deze schrijfster, besproken werd o.a. ‘Nachtdienst’, ‘Nordlicht’. Ik heb een paar 2e hands Duitse boeken gekocht en ben gaan lezen. Ik wist eigenlijk al dat ik niet  van ‘Literatuur’ hou en dit is onmiskenbaar ‘Literatuur’. Nachtdienst begint met een obductie van een overleden alcoholist. Daar wordt je niet vrolijk van en het lijkt alsof je dit soort zaken in het Duits nog beter kunt beschrijven dan in het Nederlands. Ik leer steeds weer nieuwe woorden, dat is wel heel positief. Het verhaal kabbelt verder, veel over haar jeugd. De ouders trouwden al heel snel, haar vader zat 2 jaren in krijgsgevangenschap, kwam terug, begon steeds meer te drinken. Ze overdenkt hoe het was en hoe het ging, de oorlog en de verarming daarna komen telkens terug, het klinkt bijzonder troosteloos. Vader sloeg haar moeder, die weliswaar pogingen deed om weg te lopen met de kinderen, maar het kwam er nooit van. Helemaal aan het eind lukte het haar en kreeg ze toch nog een beetje plezier. De hoofd-persoon komt te werken in een ziekenhuis vlak bij het dorp waar ze opgroeide. Haar vader is daar ook opgenomen geweest en daar gestorven. Allerlei herinneringen komen boven. Dan volgt een beschrijving van de polikliniek, vreselijk. De stijl is een beetje die van ‘De Pest’ van Camus. Dat wat men ‘existentialisme’ noemt. Ik snap waarom ze uiteindelijk psychiater is geworden. Ik begon het boek met tegenzin te lezen, daarom ben ik uiteindelijk gestopt met het boek, onlangs alle lovende recensies.

Luther, der Rebell – Der Spiegel eBook

der_rebellDit is een thema uitgave van ‘Der Spiegel’ over Luther met een aantal bijdragen. Zijn geschiedenis wordt verteld, daarna de tijd waarin hij leefde. Het was een tijd waarin in de steden en universiteiten, maar ook in de politiek de middeleeuwen eigenlijk al voorbij waren. Maar 80% van de bevolking leefde op het platteland en werd uitgebuit door hun lokale heersers en de kerk. Het waren veelal lijfeigenen. De bisschoppen hadden veel politieke macht en als ze schulden hadden, dan mochten ze van de paus aflaten verkopen, als de helft van het geld maar naar de paus ging. Daar was veel protest tegen. Het is een misvatting dat alleen Luther daartegen in opstand kwam. In Luthers dagen waren er een aantal boerenopstanden, hij heeft daar enorm tegen geageerd. Teveel intellectueel en opgegroeid in een burgermilieu?
Ook joden konden niets goed doen. Zelfs in zijn laatste brief speelt hij het klaar om nog te sneren naar joden.
Omdat de kerk feitelijk alle macht had en Luther juist de kerkelijke leer aanviel, is zijn maatschappelijke invloed enorm geweest. Vergelijk het met een kar die op een helling staat. Hij heeft die van de rem gehaald en de kar ging aan de rol. Hij had daar nog maar weinig stuur over. Als hij kort na zijn aanvankelijke acties was overleden, zou het geen verschil hebben gemaakt.

Archeologen en historici hebben het leven van hem en zijn familie tot in detail uitgeplozen. Zijn grote ideeën kreeg hij op de latrine. Zijn ouders waren niet arm, zoals hij aanvankelijk vertelde. Integendeel, behoorlijk rijk. En dat van die blikseminslag lijkt ook niet te kloppen, hij was op de vlucht voor een gedwongen huwelijk. Zo zie je maar weer, niets is wat het lijkt, als je maar goed kijkt. Hij had echter wel last van een welhaast 9psycho analytische vorm van navelstaarderij. Hij had dan ook erg veel te biechten.
Het klooster van Wittenberg kreeg hij in privébezit. Archeologen vonden de afvalkuil en kregen daardoor een aardig beeld van het gezinsleven.. Ze leefden in weelde. Erwerden dure glazen gevonden en nog veel meer luxe. Veel schrijfgerei. In de loop van zijn leven werd zijn taalgebruik steeds ruwer. Fysiek ging hij sterk achteruit. Hij had jicht, nierstenen, angina pectoris en ernstig overgewicht.

Hij gebruikte samen met zijn vriend Cranach de nieuwe media. Namelijk de boekdrukkunst. Tot dan toe was dat niet een echt florissante bedrijfstak. Maar Luther begon te schrijven, al snel ook in het Duits. Cranach zorgde voor de plaatjes, ook een nieuw concept. Het boek werd eigenlijk opnieuw uitgevonden. Op deze wijze werd het drukken van boeken een winstgevende activiteit en Luther zeer bekend. Dat beschermde hem ook tegen acties van keizer en paus. Er kwamen ook vele ‘illegale’ kopieën van zijn werk. Hij werd er alleen maar bekender door.

Het protestantisme heeft de Duitse mentaliteit sterk beïnvloed. Hoewel steeds meer mensen zich niet meer christelijk noemen, zijn ze in hun doen en laten bijzonder protestants. Als voorbeeld worden de Grünen genoemd. En het geweldig scheiden van afval in Duitsland.
Protestanten lezen meer boeken dan katholieken. Opvallend veel schrijvers, dichters, politici zijn zoon of dochter van een dominee, een pfarrer. Enzovoort.

Bewaren

Die Alpenklinik – Liebe heilt Wunden Episode 5 (19. März 2010)

Van deze film lijkt geen trailer te bestaan. Daar kan ik me iets bij voorstellen. Ongelofelijk. Een privatklinik in het zuiden van Duitsland (gefilmd in Oostenrijk). Man is allround dokter die op basis van vrijwel niets geweldige diagnosen stelt. Getrouwd met een mooie en lieve vrouw die de baas is van de kliniek. Personeel met allerlei (doorzichtige) problemen die de dokter en passant even meeneemt. Deze fernseh filme worden veel op das Deutsche Fernsehen  getoond (wij betalen zo’n EU 25 per maand voor dit gedoe). Als je de eerste 10 minuten van deze film  (en vergelijkbare) hebt gezien kun je redelijk inschatten wat er verder gaat gebeuren en hoe het afloopt. Aan de andere kant: geen geweld, één slechterik die vaak wel meevalt om dat die ook een probleem heeft, ROMANTIEK (jaja, met hoofdletters) en het loopt geweldig af. Als tegenhanger van al die serieuze, gewelddadige films ook wel lekker. Ik bespreek de andere delen hiervan niet, de reden mag duidelijk zijn.

Triumph in den Ardennen 1944

Als brugpieper heb ik ooit een lezing gehouden in mijn klas over het Ardennen offensief. Vanuit die achtergrond viel deze titel mij op bij Amazon. Het is een tamelijk kort boekje dat een erg klein deel van het totale front beschrijft, in die zin valt het mij tegen. Het wordt gedaan, zo beschrijft de tekst, in verhalende vorm, zo trouw mogelijk aan de historische gebeurtenissen.  Ook die verhalende vorm valt tegen, ik had er dan het liefst meteen een roman van gemaakt met noten. Kortom: matig. Maar ook hier: als je goed in en tussen de regels leest: de zinloosheid van dit alles. Die Duitsers hadden het nooit voor elkaar gekregen, dat was vanaf het begin al wel duidelijk. En toch, men schoot elkaar desondanks overhoop. De Duitsers met hun nieuwe Sturmgewehr 44, naar men later zei: de beste geweren uit de hele oorlog. Ik heb dat ook in latere documentaires wel gezien: de Duitse wapens waren gemiddeld genomen beter dan die van de geallieerden. Maar daarmee alleen kom je er dus niet.

Suchkind 312

Suchkind312Een verfilming van een in 1955 verschenen boek met dezelfde titel. In dat jaar werd het ook al eens verfilmd. In de chaotische tijd aan het eind van de oorlog moet Ursula vluchten. Ze was verloofd met Achim, een militair waarvan ze denkt dat hij gesneuveld is. Tijdens de vlucht raakt ze het kind kwijt. Ze gaat er vanuit dat het kind niet meer leeft en heeft daar ook wel goede argumenten voor. Ze is opnieuw getrouwd, heeft een zoon. Ineens staat er in deen tijdschrift een advertentie: wie kent dit kind? met personalia. Ze weet het onmiddellijk: mijn dochter. Maar dan, hoe vertel ik het mijn man? Die wordt boos en wil er niets van weten. En dan ineens staat  Achim, na 10 jaren krijgsgevangenschap voor de deur. De liefde is er nog steeds, de relatie met haar huidige echtgenoot bereikt een dieptepunt. Voor de rechtbank moet ze bewijzen dat het kind van haar is. Met behulp van Achim lukt dat. Na een laatste hevige confrontatie met haar echtgenoot waarbij ze van de trap valt, komt hij tot het inzicht dat het zo niet verder kan. Hij vertrekt en laat haar haar dochter en hun zoon, samen met Achim.

Om dat de echtgenoot een beetje egoïstisch is, verspeelt hij iedere sympathie van de toeschouwer. Echter, hij is de grote verliezer: vrouw weg, kind weg, carrière naar de knoppen.

In Duitsland, vooral in die tijd, een bekend fenomeen: na jaren kwamen er nog steeds krijgsgevangenen uit Rusland terug. Die vonden dan dat hun vrouw een nieuwe familie was begonnen, of ze waren zò veranderd dat ze geen aanwinst waren voor de familie. Een diep tragische periode.

Vrede op Aarde – David Boyle

FriedenAufErdenDe wapenstilstand van kerst 1914 is het basis thema van dit boek. Hoe kon dit zo spontaan ontstaan? Want spontaan was het. Er was geen afspraak gemaakt, de hoge officieren waren er fel op tegen. Er worden een aantal situaties beschreven. Het gebeurde over de hele frontlinie, maar niet overal. En ook daarna bleven momenten van rust voorkomen, waarbij de Britten hun haar door de Duitse kapper lieten knippen. Veel Duitsers hadden gewerkt in Engeland of hadden hun familie daar zelfs nog. Ze spraken dus goed Engels. Daarnaast was het front gruwelijk, zaten beide partijen in hetzelfde schuitje en hadden de soldaten geen enkel vertrouwen in de capaciteiten van de mannen die hun moesten leiden. Er was ook geen ideologie die een rol speelde. De lagere officieren hebben waarschijnlijk vaak toegestemd in dit soort pauzes om hun mannen rust te gunnen en om de doden te kunnen begraven. Het was ook een soort oorlog die niemand voor mogelijk had gehouden. Niet iedereen verviel tot barbarij.

Mein großvater erzählt: ein bericht – Jan Krauß

großvater_erzähltJan beschrijft de verhalen van zijn opa. Als ik dit lees, bekruipt mij een gevoel van spijt dat ik niet zo’n verslag van het leven van mijn eigen vader heb gemaakt. Ook hij heeft het begin van de oorlog meegemaakt als militair. We hebben daar slechts fragmenten meegekregen, vooral tijdens onze reizen door het oostelijk deel van Overijssel.

“Ik stond hier, en daar zaten Duitse soldaten, die schoten op mij”! Gruwel. Maar het kan altijd erger.

Het verhaal van Willi Krausz. In 1942 melde hij zich als vrijwilliger bij de Wehrmacht, de Genie. Een extreem zware training volgde. Hij zou namelijk de officiersopleiding doen en die krijg je niet gratis. Ik heb zelf ook de officiersopleiding in die Niederlandische Wehrmacht gevolgd en dat is vergeleken wat Willi moest doen kinderspel. Maar het was toen wel oorlog. In mijn tijd niet, wij moesten alleen filmpjes en foto’s bekijken van tanks van Russische makelij en als we die zagen, onmiddellijk alarm slaan. Dat bleek gelukkig niet nodig.

Willi had het een stuk zwaarder. Officier, oorlog, praktijk. Hij werd in Italië gestationeerd. Monte Cassino, bij het klooster. Willi vertelt dat het klooster werd ontzien. Hij stal toen tomaten van een boer in de regio. De Amerikanen bombardeerden het klooster, de Duitsers hadden toen al alle kunstschatten en kostbaarheden naar het Vaticaan overgebracht. Daarna barstte de strijd los. De Duitsers moesten zich terugtrekken. 70.000 doden in totaal! Na een verder officierstraining (eind 1944!) werd hij overgeplaatst naar het Oostfront. Daar werd  hij gevangen genomen, hij ontsnapte en werd na een lange vluchtroute gevangen genomen door de Amerikanen. Uiteindelijk kwam hij vrij, om 1950 nog een keer geconfronteerd te worden met zijn tomatendiefstal. Hij moest uiteindelijk helemaal niets meer van het Nazi ideaal hebben en heeft daar ruimschoots afstand van genomen. Dit soort korte boeken worden vrij veel geschreven in het Duitse taalgebied.

Niet briljant geschreven, maar belangrijk om kennis van te nemen!

Germania – Harald Gilbers

De Duitse omschrijving van het boek is als volgt:

In der zerbombten Reichshauptstadt macht ein Serienmörder Jagd auf Frauen und legt die verstümmelten Leichen vor Kriegerdenkmälern ab. Alle Opfer hatten eine Verbindung zur NSDAP. Doch laut einem  Bekennerschreiben ist der Täter kein Regimegegner, sondern ein linientreuer Nazi. Der jüdische Kommissar Richard Oppenheimer, einst erfolgreichster Ermittler der Kripo Berlin, wird von der Gestapo reaktiviert. Für Oppenheimer geht es nicht nur um das Überleben anderer, sondern nicht zuletzt um sein eigenes. Womöglich erst recht dann, wenn er den Fall lösen sollte. Fieberhaft sucht er einen Ausweg aus diesem gefährlichen Spiel.

De schrijver heeft erg zijn best gedaan om het leven in die tijd correct weer te geven. Oppenheimer woont in een ‘Judenhaus’. Maar hij en zijn huisgenoten zijn bang dat ze ieder moment opgepakt kunnen worden. Zijn vrouw is niet joods, dat heeft hem zolang gered. Als hij door Vogler, de SS officier wordt bevolen mee te werken aan het onderzoek, moet hij na een aantal dagen zijn Judenster af doen. Anders kun je niet goed je werk doen. Zelfs Goebbels beveelt hem uiteindelijk om alle Judische sachen te stoppen. Goebbels heeft daarbij wel in het achterhoofd dat, als de zaak eenmaal is afgerond, Oppenheimer moet ‘verdwijnen’.
Ik ga niet het verhaal vertellen. Wat het meest indrukwekkend is, is het leven van alledag dat wordt beschreven (maart-juni 1944, Berlin). De dagelijkse bombardementen, de corrupte SS opportunisten, de volkomen gehersenspoelde Hitlerjugend, het geloof van velen (niet de meest slimmen) in de Endsieg. Er komt zelfs nog een winkel in voor die is ‘Geschlossen bis zum Endsieg’. Waarschijnlijk sarcastisch bedoeld.
Het verhaal is erg goed, de achtergrond beschrijving uitmuntend. Ik kan dit boek aanraden!

Nordwand

[youtube https://www.youtube.com/watch?v=PzOE-d-W2RI]Een mooie film. In 1938 beklimmen 2 teams de Noordwand van de Eiger. Het valt smerig tegen, onderweg komen ze elkaar tegen en besluiten samen verder te gaan. Een tocht met grote hindernissen. Ze overleven het ook niet allemaal. Het blijft een lastige klim, de Noordwand kreeg daarom ook als bijnaam ‘Moordwand’. Hoewel het natuurlijk vrije keus is om daarlang omhoog te klimmen.

Paulus, Zwischen Damascus und Qumran – Pinchas Lapide

PaulusDit boek had ik ooit al eens gelezen, maar zoals zo vaak blijft er niet zoveel hangen. Een tweede lezing is dan ook zeer interessant! Lapide, een Jood, ziet Paulus als een broeder. Paulus heeft het Joodse volk en de Joodse religie nooit de rug toegekeerd. Als je zijn brieven leest komt dat over het algemeen duidelijk naar voren. Dat veel Christenen denken dat Paulus de Joden heeft laten vallen, heeft te maken met het feit dat de BRIEVEN van Paulus gecanoniseerd zijn, als ONFEILBAAR GODS WOORD worden gezien. Op elke komma kun je exegese plegen. Bovendien worden zijn uitspraken niet in een context geplaatst. En verder, zo betoogt Lapide, maakt Paulus veel gebruikt van de Septuagint, een tamelijk onbetrouwbare vertaling van het Hebreeuws naar het Grieks. Daardoor ontstaan er allerlei onjuistheden.
Paulus heeft zich ook nooit bekeerd, er was niets te bekeren. Hij heeft wel een ervaring gehad, zoals wel meer profeten. Ze moesten, of ze wilden of niet, profeteren. Zo verging het ook Paulus. Hij heeft in zijn toewijding soms wat vreemde uitspraken gedaan. Na het Apostel concilie heeft hij besloten zich volledig aan de heidenen te weiden, voornamelijk de ‘Godvrezenden’, heidenen die zich bekeerd hadden tot het Jodendom en die alleen de Noachitische geboden hoefden te houden. Lapide behandelt diverse misvattingen en vertaalfouten.

De leukste vind ikzelf toch wel het volgende: Paulus zou na zijn ‘bekering’ naar Arabië en Damascus zijn vertrokken. Zeer waarschijnlijk is ‘Arabië’ een vergrieksing van ‘Araba’, het gebied over de Dode Zee. En Damascus (‘Damascus in de woestijn’) werd door de Essenen gebruikt om Qumran aan te duiden!

Die Brücke – Bernard Wicki 1959

Die_Bruecke_1959Deze film uit 1959 zag ik onlangs voor de tweede keer. Het is een indrukwekkend verhaal over het eind van de Tweede Wereldoorlog. Dit wordt meestal gezien vanuit de niet-Duitse kant. Immers: de overwinnaars schrijven de geschiedenis. Ik bemoei me hier even niet met hoe het kwam, meer met hoe het ging. De film ‘Die Brücke’ uit 1959‘ is een gruwelijk verhaal over het einde van de oorlog toen ook 16 jarigen werden opgeroepen. Door een aantal welwillende (onder)officieren werden ze geplaatst bij een brug die geen problemen zou moeten geven. Maar dat gebeurde dus wel, zo gaat dat in een oorlog. De pubers gooien zich er bovenop, tevergeefs. Slechts één van hun groep overleeft het.

Wat is zo belangrijk aan deze film vindt: kijk even niet naar de aanstichters, maar naar wat het doet met de lokale bevolking. De meesten kregen het ook maar door hun strot geduwd.

Voor een nieuwere versie, zie hier.

Zie ook mijn bespreking van ‘Die Hungerwinter’

Een absolute aanrader. Er zijn maar weinig films die de angst voor de aanrukkende vijand zo goed hebben weergegeven. Misschien ‘Apocalypse Now’? Ik doe niets af aan de situatie, maar de eerste vind ik beter.

Es kommt wohl gut – Reinhard Wolff

EsKommtWohlGutDuitse Taalblünders, dat is de ondertitel De schrijver is een import Duitser die zich kostelijk vermaakt met de Duitse taal experimenten van Nederlanders. Het idee bestaat dat als het Nederlands wat verduitst wordt en er wat ‘schwung’ aan gegeven wordt, het wel goed zit. Soms is dat ook zo. Maar meestal niet. ‘Vooraus mit der gait’ gaat dus niet werken. Als je niets te doen had en je zegt ‘Wir haben uns Verfehlt’ dan denken de Duitsers dat je ergens de verkeerde afslag hebt genomen. Juist omdat onze talen zoveel op elkaar lijken, is de kans op misverstanden erg groot. Een kostelijk, maar vooral ook leerzaam boek! Aanrader!

Het geloof der ongelovigen (Woran glaubt der Mensch?)

Spiegel 2013-52In dit hoofdartikel van ‘Der Spiegel’ wordt gesteld dat de mens van nature geneigd is tot bijgeloof en magisch denken. Hij heeft angst en ontzag voor hogere machten. En de reguliere kerken en moskeeën doen daar niet zo in mee. De rituelen daar raken de mensen ook niet zo, de meeste mensen ervaren de rituelen als abstract. Ik hoorde ooit een priester eens uitleggen waarom bepaalde onderdelen van de liturgie exact op deze wijze uitgevoerd moesten worden. Het was vooral ook belangrijk dat de mensen daardoor zouden begrijpen dat… Maar ze begrepen het niet en vonden de foute manier mooier. Veel rituelen zijn best mooi, maar meestal omdat het nu eenmaal zo gaat.
Ondanks het gegeven dat de kerken leeglopen, lijkt het basis volksgeloof niet echt te verminderen. Ook een niet kerkelijk mens moet toch eerst even slikken als iemand op straat hem vraagt om zijn ziel aan de duivel (waar hij niet in gelooft) te verkopen voor 50 euro. We zijn minder verlicht dan we denken, in ieder mens leeft nog iets van de oertijdangst. Deze magische wereld is niet aangetast door kerkelijke leringen. Die zijn te complex en hebben geen praktische toepassing. De kerk en haar schapen zijn vreemden voor elkaar!
Volgens ‘Der Spiegel’ is het oergeloof vrijwel niet door de kerken beïnvloed en bestaat er een sterke neiging tot ‘übersinnlich denken’. Er worden een aantal voorbeelden genoemd.
-90% van de mensen denkt te voelen dat iemand in hun nek staart.
-Een foto van je trouwring, of van opa en oma verscheur je niet zomaar
-Uit een onderzoek blijkt dat ook zg atheïsten er voor terugdeinzen om aktief en luid God te lasteren. Ook als ze het wel doen, is aan de elektrische huidweerstand meetbaar dat het niet helemaal lekker voelt.
Volgens DS zit het magisch denken ook in de angst voor genetische manipulatie, kleding van popsterren en de enorme prijzen die betaald worden voor originele kunstwerken [1].
Het dalende kerkbezoek heeft geen invloed op het geloof in wonderen (50% van de West Duitsers gelooft in wonderen, 38% in engelen en 52% gelooft dat er ‘iets goddelijks’ bestaat). Zowel in de Middeleeuwen als tegenwoordig is de kerkelijke leer te complex. De katholieke kerk heeft dan tenminste nog leuke dingen, zoals mooie kerken, rituele en processies, kluizenaars etc.
Er wordt een experiment besproken, uitgevoerd door ene Bruce Wood waarbij mensen werd gevraagd om foto’s van dierbaren te verscheuren (niet de originelen). Dat ging niet van harte (Voodoo / mana principe).
Verder was er een doosje waarover een bezwering werd uitgesproken nadat er een plastic pasje is was gelegd, daarna was het pasje ernstig beschadigd. En hoewel iedereen snapt dat het een truc is, waren de meeste studenten terughoudend met het inleggen van hun hand.
Het lijkt erop dat in dit soort experimenten geen duidelijk verschil bestaat tussen gelovigen en ongelovigen. Ook atheïsme is een vorm van religie die haar aanhangers overvraagd. Lees verder

Er ist wieder da! – Timur Vermes

EristwiederdaOp het journaal werd aandacht geschonken aan dit boek. Interessant natuurlijk: Führer en Duitsland. Diezelfde week zijn we naar Emden in Noord Duitsland gereden en hebben het boek daar uit de boekenwinkel gehaald.
Adolf Hitler wordt in een parkje in Berlijn wakker. In zijn naar benzine ruikende uniform. Hoe en waarom wordt niet besproken, het is zoals het is. Hij komt bij de kiosk van een krantenverkoper terecht, die hem vanwege de ijzersterke rol die hij speelt (nl Hitler) in contact met een televisieproducent. En dan begint het te rollen. Hij krijgt een eigen rubriek in een programma.
Ondertussen kunnen we meelezen met het gedachtengoed van de Führer (“Meen Führaa”, zoals zijn secretaresse in lokaal dialect zegt). Hij ziet nog overal complotten van Juden. En heeft regelmatig bijzonder botte ideeën, maar aan de andere kant toch wel heel sympathieke gedachten. Het is een pragmaticus, die er van uitgaat dat hij helemaal van voren af aan moet beginnen. Hij is bijvoorbeeld tegen abortus, want dat levert over aantal jaren toch een flink aantal Wehrmacht pelotons op. Hij heeft erg snel door wat voor mens hij tegenover zich heeft. Na de televisie uitzending komt hij op YouTube en bouwen zijn sympathisanten een website voor hem. Met Gotische letters. ‘Heimseite’, maar Hitler kiest uit pragmatische overwegingen toch voor ‘homepage’. Daar staan interessante pagina’s op. Bijvoorbeeld ‘Fragen Sie den Führer’. Hij beantwoord daarop bv de vraag welke hond het meest raszuiver is. Een andere pagina is ‘Führerhauptquartier’ en ‘Obersalzberg-zum Gast beim Führer’. Ik ga niet verder met de bespreking. De rest moet u zelf maar lezen . Wat mij betreft een 10 op de AoG schaal.