Franz und Polina (2006)

[youtube https://www.youtube.com/watch?v=vcrmt4WXcHg]Eine Liebe im Krieg,  zo staat erbij. In 1943 wordt in wit Rusland een dorp door de SS bezet. Veel mensen vluchten de bossen in. Maar als blijkt dat de bezetting bestaat uit een jonge soldaat en een officier, komen veel mensen weer terug. De soldaat, Franz, wordt verliefd op Polina. De soldaten komen terug en beginnen het dorp af te slachten. Franz schiet zijn officier neer en vlucht met Polina. Het is gevaarlijk, hij wordt door de Duitsers gezocht omdat hij een deserteur is en door de Partizanen omdat hij een Duitser is. Ze moeten zien te overleven in het woud. Uiteindelijk sluiten ze zich aan bij een groep vluchtelingen. Al snel wordt Franz ontmaskerd als Duitser, maar hij wordt geaccepteerd.  Hoe het afloopt vertel ik niet. De hele film staat op YouTube.

Nordwand

[youtube https://www.youtube.com/watch?v=PzOE-d-W2RI]Een mooie film. In 1938 beklimmen 2 teams de Noordwand van de Eiger. Het valt smerig tegen, onderweg komen ze elkaar tegen en besluiten samen verder te gaan. Een tocht met grote hindernissen. Ze overleven het ook niet allemaal. Het blijft een lastige klim, de Noordwand kreeg daarom ook als bijnaam ‘Moordwand’. Hoewel het natuurlijk vrije keus is om daarlang omhoog te klimmen.

Noah

[youtube http://www.youtube.com/watch?v=_OSaJE2rqxU]

Wat een maffe film. Ik weet niet precies wat ik er van moet vinden.Het is het verhaal van Noach, de bouw van de Ark en de zondvloed en hoe het zo gekomen is. Daarbij gaat men ver van het Bijbels verhaal af. Hier is duidelijk het boek van Henoch gevolgd. Samengevat: de schepping is op niets uitgelopen. De Kaïnitische mensen (nakomelingen van Kaïn die zijn broer Abel vermoorde) hebben de overhand op aarde. Beesten zijn het. Ze hebben de aarde compleet verwoest. Zelfs de Wachters zijn bang voor hen. Die wachters zijn rotsachtige wezens die oorspronkelijk de mensheid terzijde moesten staan. Ze helpen Noach. Ergens op een berg leeft Methusalem nog, die geeft Noach en zijn kinderen wat goede raad en een zegen. De rest van de mensheid staat onder leiding van Tubal Kaïn, en die is maar wat slecht. De zondvloed komt, iedereen gaat dood, maar Tubal Kaïn weet zich op de Ark te verstoppen, waar hij aanvankelijk door Cham wordt verzorgd en later door Noach gedood.

Cham is het buitenbeentje. Hij wil graag een vrouw, maar die is er niet. Sem heeft wel een vrouw en Jafeth is nog te klein. Noach is in de veronderstelling dat als de zondvloed voorbij is, de mensheid met zijn familie zal uitsterven. Maar dan wordt zijn schoondochter zwanger. Als het een meisje wordt wil hij haar doden. Maar als het er op aankomt, doet hij het niet. God kan meer willen, dit kan hij niet.

En zo begint de mensheid opnieuw. Zonder Cham, die is weggelopen.

Kino Papenburg

Onze ervaring van een Duitse bioscoop.
Interstellar hadden we al gezien, Beobacht zeg maar, in Groningen. Maar ‘De Hobbit’ deel 3 nog niet. Om 16:30 uur zou de film in Papenburg beginnen. We waren mooi op tijd, ik kon mijn auto nog kwijt. Was ik een half uur later geweest, was dat niet meer gelukt. Ik heb nog nooit zo’n volle bioscoop gezien. Het was ‘Freie Platz’, ik kon dus overal gaan zitten. Voor ik naar binnen kon, wilde de kaartjesjongen wel eerst mijn rugzak controleren, ik verstond niet waarom. Bediening in de zaal. Mooie zaal trouwens, met een tafeltje voor het bier of iets anders. De reclame met de trailers: ik heb nog nooit in zo’n korte tijd zoveel gewelddadige voorfilms gezien. Allemaal Amerikaans, allemaal wraak en allemaal door iemand die heel goed kan schieten, eigenlijk wel goed is en altijd in een of andere ‘ Special Force’  heeft gezeten. De Hobbit was zoals verwacht, ook een en al geweld. Al die tienduizenden lijken vergaan in de anonimiteit, alleen Thorin Eikenschild (die ook doodgaat) blijft eeuwig beroemd.
Er was geen pauze, er werd dan ook veel door de zaal gelopen, het was een lange film.

Toen we de zaal uitliepen, was de drukte nog verder toegenomen, het gebouw was nokkie vol. Als je rijk wil worden moet je in Duitsland een Kino beginnen lijkt het.
Buiten was heel Papenburg in de auto gaan zitten om te rijden. Degenen die dat niet deden, stonden op de Parkplatz en wel zo dicht tegen mijn auto aan dat ik alleen dankzij mijn slangenlijf naar binnen kon. Het regende, alles glinsterde. Met gevaar voor eigen leven (en dat van anderen?) zijn we uit Papenburg geraakt.
O ja, de entree is hier toch goedkoper dan in Nederland.

Uit het hart: Dil se दिल से

dil_seWàt een triest verhaal! De gemiddelde Indiase speelfilm bevat alle emotionele ‘smaken’, de ‘rasa’s’. Alles zit er in, liefde, haat, vreugde, depressie etc. Ook hier. Ik ga geen samenvatting geven, die vind je HIER. In de hoofdrol, behalve Shah Rukh, ook Manisha Koirala, de favoriet van mijn dochter. Ze is sterk in emotionele rollen. In deze film blaast ze zichzelf uiteindelijk op, samen met haar geliefde, een liefde die niet mogelijk bleek. De vrouw met de bomgordel. In vrijwel alle Indiase speelfilms komt zang en dans voor. Vaak erg leuk, ik ben een liefhebber geworden. Maar in deze film: de eerste dans scène op een rijdende trein had van mij achterwege mogen blijven. Verder: schitterende beelden, ik kan niet anders zeggen. Overdadig romantisch. De regisseur is Mani Ratnam, dezelfde die ook ‘Bombay’ regisseerde. Ook met Manisha Koirala. De stijl is duidelijk herkenbaar.   Hele film zien? Klik HIER

Superman – Man of Steel

Deze ochtend zijn we naar de film ‘Man of Steel’ geweest. Ik lees als sinds mijn achtste jaar zo ongeveer Superman strips. Vroeger was alles anders. De schurken waren dommer, spraken iedereen met ‘U’ aan, lieten altijd ‘clues’ achter (vooral bij Batman) zodat altijd duidelijk werd waar ze zouden toeslaan. In geval van Superman was de situatie helder. Krypton ontploft, Superboy naar aarde. Daar  doet hij goede dingen. Er zijn een paar hinderlijke superschurken. Maar allengs zie je dingen veranderen. Er komt een Supergirl bij, aanvankelijk nog kuis gekleed, maar in de loop der jaren steeds bloter. Een Superhond, een Superaap etc etc. Daar is men vanaf gestapt.  Het werd ook allemaal wat emotioneler.

Deze film is ‘terug naar de basis’. Hoe is het gekomen (en dat heel anders dan vroeger). Generaal Zod heeft een duidelijke eigen plaats gekregen in de Super mythologie. Het verhaal is aardig, de effecten fantastisch, de muziek groots.

De muziek is van Hans Zimmer, klik HIER voor de grootse afsluiting van de film: “What are you going to do when you are not saving the planet”?

 [youtube http://www.youtube.com/watch?v=YNKUgpsavRM]

Een aardig beeld van de held. Als taalgevoelig mens valt mij de stem van Deborah Snyder op. Kirrend, krakerig, het type stem dat door veel dames in dit land als het hoogst haalbare wordt gezien. Ook de pleegmoeder van Superman heeft een lage kraakstem. Een topper bij studentes. De ‘Gooische R’ zoals we die hier in toenemde mate kennen, is niet Gooisch, maar Amerikaans. Zie ook mijn eerdere post.