We shall not sleep – Anne Perry

Het laatste deel van de WO-1 serie. Het tij van de oorlog lijkt te keren, na jaren van slachtpartijen worden de Duitsers teruggedreven, maar de slachting gaat door. Mason, de journalist, maakt zich los van de Peacemaker. De Duitse collega van de Peacemaker ook, die meldt zich bij Reavly om de Prime Minister te spreken en hem de naam van de Peacemaker te geven. Diezelfde Peacemaker heeft zijn oren en ogen overal, maar niemand weet wie die ogen en oren zijn. Elke gebeurtenis is verdacht. Er wordt bijvoorbeeld een moord gepleegd. Wie, waarom?
Het boek eindigt als de oorlog eindigt.
Ik heb de serie met plezier gelezen, goed geschreven, je krijgt een beeld van hoe het was in de loopgraven. De hoofdpersonen hebben er een handje van om filosofische, soms ook religieuze, discussies te voeren. Wat ik een beetje jammer vind is dat er zo af en toe gebeurtenissen plaatsvinden die zò toevallig zijn, dat het ongeloofwaardig wordt.
Maar het blijft een aanrader!

Chilo – Tobias L. Buckell

chiloDrie jaren geleden lag dit boek in een bak met ‘beschadigde exemplaren’. De enige echte beschadiging die ik zag was het stempel ‘Presred. Mängel-Exemplar’. Ik denk dat ik het anders ook niet gekocht zou hebben: grote stoere man in indrukwekkend pak, klein meisje met enige inkijk. Het viel erg mee, sterker nog, best een aardig verhaal. Nadeel bij het lezen: het blijkt deel zoveel van een reeks te zijn, een universum gecreëerd door de schrijver. De sterke man, Pepper, daar is iets mee. Veel implantaten, regelbaar metabolisme etc. Het verhaal is redelijk origineel. Het speelt rond en op een planeet met de naam Chilo. Het is een Venus achtige planeet. Hoog boven in de atmosfeer drijven (ja, drijven) tientallen koepelsteden, zij worden daar door de opwaartse druk gehouden. Via grote machines wordt mijnbouw gepleegd, maar dat is een grotendeels geautomatiseerd proces. De steden onderling verschillen behoorlijk qua rijkdom, technologie en cultuur. De steden raken geïnfecteerd met iets waardoor mensen elkaar bijten, zombie-achtig worden en een collectief vormen. De haard van dit infect is een geheimzinnig ras dat problemen heeft met intelligentie in het universum en dat probeert uit te roeien. Dat is een thema dat je meer in SF tegenkomt. Ik zal het verhaal verder niet verklappen. Achteraf blijk ik deel 1 van deze hele serie als eboek te hebben. Ik zal er toch eens mee beginnen.

De moeite van het lezen zeker waard!

Nachtdienst – Melitta Breznik

In het ‘Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde’ kwam ik een artikel tegen over deze schrijfster, besproken werd o.a. ‘Nachtdienst’, ‘Nordlicht’. Ik heb een paar 2e hands Duitse boeken gekocht en ben gaan lezen. Ik wist eigenlijk al dat ik niet  van ‘Literatuur’ hou en dit is onmiskenbaar ‘Literatuur’. Nachtdienst begint met een obductie van een overleden alcoholist. Daar wordt je niet vrolijk van en het lijkt alsof je dit soort zaken in het Duits nog beter kunt beschrijven dan in het Nederlands. Ik leer steeds weer nieuwe woorden, dat is wel heel positief. Het verhaal kabbelt verder, veel over haar jeugd. De ouders trouwden al heel snel, haar vader zat 2 jaren in krijgsgevangenschap, kwam terug, begon steeds meer te drinken. Ze overdenkt hoe het was en hoe het ging, de oorlog en de verarming daarna komen telkens terug, het klinkt bijzonder troosteloos. Vader sloeg haar moeder, die weliswaar pogingen deed om weg te lopen met de kinderen, maar het kwam er nooit van. Helemaal aan het eind lukte het haar en kreeg ze toch nog een beetje plezier. De hoofd-persoon komt te werken in een ziekenhuis vlak bij het dorp waar ze opgroeide. Haar vader is daar ook opgenomen geweest en daar gestorven. Allerlei herinneringen komen boven. Dan volgt een beschrijving van de polikliniek, vreselijk. De stijl is een beetje die van ‘De Pest’ van Camus. Dat wat men ‘existentialisme’ noemt. Ik snap waarom ze uiteindelijk psychiater is geworden. Ik begon het boek met tegenzin te lezen, daarom ben ik uiteindelijk gestopt met het boek, onlangs alle lovende recensies.

Wintermänner – Jesper Bugge Kold

Het verhaal begint in Hamburg, 1938. Gerhard Strangl staat op een brug en kijkt uit over de haven. Hij raakt in gesprek met een oude man, Herr Theodor Weinhardt, die de jonge generatie verwijt dat ze niet duidelijk stelling nemen tegen het Nationaal Socialisme. Gerhardt Strangl denkt met afgrijzen aan de boekverbrandingen en herinnert zich een uitspraak van Heinrich Heine: “Dort wo man Bücher verbrennt, verbrennt man auch am Ende Menschen”.
Karl Strangl is de broer van Gerhard. Hij leidt de textielfabriek van zijn overleden vader. Hij heeft in WO1 gevochten en heeft de capitulatie als krenkend ervaren. Als er ooit weer oorlog komt, zal hij weer vechten. Die wens is sterker dan hij.
Zijn bedrijf levert uniformen aan het leger. Zijn dochter heeft verkering met een politieman, een echte nazi. Dat staat hem eigenlijk niet aan.
Gerhardt heeft een grote afkeer van de Nazi’s. Hij laat dat ook weleens blijken. Op een dag wordt hij door de Gestapo opgehaald om uit te leggen wat hij allemaal zegt over Der Führer en de Partij. Hij zegt de waarheid en wordt bedreigd met deportatie naar Dachau. Er is één weg uit: hij moet spioneren voor de Gestapo. Na veel gedoe gebeurt dat ook en is hij gedwongen om Theodor Weinhardt aan te geven, met wie hij bevriend is geraakt. Hij komt steeds dieper in de Nazi kuiperijen. Als hij wordt uitgenodigd om voor de SS te gaan werken in de logistiek neemt hij dat aan om aan de Gestapo te ontsnappen. Zijn broer Karl is ondertussen ook toegetreden tot de SS, als ‘Ehrenlid’, om zijn broer van de Gestapo te verlossen. En ziehier, twee SS’ers met afkeer van Nazi’s. Dan begint de oorlog.

Het bevalt Gerhardt eigenlijk wel bij de logistiek. Saai, maar tenminste geen bloed. Totdat zijn afdeling belast wordt met transport en afvoer van Joden, zodanig dat troepen transporten er geen hinder van ondervinden.
Karl ziet met lede ogen aan hoe de opmars naar Minsk gepaard gaat met steeds meer onnodig geweld en onnodige verwoestingen. Want aan terugtocht denken de echte Nazi’s niet.
August, de zoon van Karl die zoveel op Gerhardt lijkt, doet zijn eerste frontervaring op in Kiew. We zitten in het jaar 1941. In de loop van de oorlog sneuvelt hij. Zijn vader Karl, raakt in1943 ernstig gewond maar overleeft. Hij ligt lang in het ziekenhuis, heeft ondertussen een oog minder en krijgt een relatie met een verpleegster. Hij voelt zich daar erg schuldig over. Als hij eindelijk thuis komt, weet zijn vrouw Ingrid het al. Ze vertrekt met de kinderen, hij ziet haar nooit weer terug. Zijn dochter Hilde ziet hij nog wel, met Heinz, haar psychisch gebroken man. Dezelfde dag komen beiden om tijdens een bombardement. Karl gaat het leger weer in, hij weet niet wat hij anders moet. Hij moet steeds akeliger dingen doen, met als toppunt het uitmoorden van een Frans dorp.
Gerhard wordt uiteindelijk geplaatst in een Vernichtungslager. Om zich staande te houden wordt hij alcoholist. Hij ziet kans om overgeplaatst te worden naar Hamburg, waar hij het familiebedrijf moet leiden, het personeel bestaat uit krijgsgevangen vrouwen. Hij wil aardig voor ze zijn, maar de toegevoegde onderofficier verhinderd dat. Het wordt een nachtmerrie. Vlak voor de capitulatie deserteert hij. In het huis van zijn broer, die daar 10 dagen eerder zelfmoord heeft gepleegd, komt hij Ingrid tegen, zijn schoonzus. Ze wil niets met hem te maken hebben en met geld van de fabriek wil ze naar Zwitserland emigreren. Met geld van de fabriek ziet Gerhard uiteindelijk kans om in Zuid Amerika te belanden, waar hij een eenzaam bestaan leidt, bang om opgepakt te worden. Zo sterft hij uiteindelijk.

Wenn ich in einen Raum komme, wenn ich einem Menschen begegne, dann bin ich nicht nur ich. Ich bin ein ganzes Leben. Ich bin meine Gegenwart, aber sehr viel mehr bin ich meine Vergangenheit. Ich bin ein Reisender, und ich trage schweres Gepäck.

Ik vind dit een goed boek. Hoe normale mensen tot dingen kunnen komen die ze eigenlijk niet willen, maar toch doen. Hoe vreselijk het Nazi regiem was op het niveau ook van het alledaagse leven. Niemand te vertrouwen, je schoonzoon kan je aangeven bij de Gestapo.
Link naar Amazon
www.jesperbuggekold.dk

Germania – Harald Gilbers

De Duitse omschrijving van het boek is als volgt:

In der zerbombten Reichshauptstadt macht ein Serienmörder Jagd auf Frauen und legt die verstümmelten Leichen vor Kriegerdenkmälern ab. Alle Opfer hatten eine Verbindung zur NSDAP. Doch laut einem  Bekennerschreiben ist der Täter kein Regimegegner, sondern ein linientreuer Nazi. Der jüdische Kommissar Richard Oppenheimer, einst erfolgreichster Ermittler der Kripo Berlin, wird von der Gestapo reaktiviert. Für Oppenheimer geht es nicht nur um das Überleben anderer, sondern nicht zuletzt um sein eigenes. Womöglich erst recht dann, wenn er den Fall lösen sollte. Fieberhaft sucht er einen Ausweg aus diesem gefährlichen Spiel.

De schrijver heeft erg zijn best gedaan om het leven in die tijd correct weer te geven. Oppenheimer woont in een ‘Judenhaus’. Maar hij en zijn huisgenoten zijn bang dat ze ieder moment opgepakt kunnen worden. Zijn vrouw is niet joods, dat heeft hem zolang gered. Als hij door Vogler, de SS officier wordt bevolen mee te werken aan het onderzoek, moet hij na een aantal dagen zijn Judenster af doen. Anders kun je niet goed je werk doen. Zelfs Goebbels beveelt hem uiteindelijk om alle Judische sachen te stoppen. Goebbels heeft daarbij wel in het achterhoofd dat, als de zaak eenmaal is afgerond, Oppenheimer moet ‘verdwijnen’.
Ik ga niet het verhaal vertellen. Wat het meest indrukwekkend is, is het leven van alledag dat wordt beschreven (maart-juni 1944, Berlin). De dagelijkse bombardementen, de corrupte SS opportunisten, de volkomen gehersenspoelde Hitlerjugend, het geloof van velen (niet de meest slimmen) in de Endsieg. Er komt zelfs nog een winkel in voor die is ‘Geschlossen bis zum Endsieg’. Waarschijnlijk sarcastisch bedoeld.
Het verhaal is erg goed, de achtergrond beschrijving uitmuntend. Ik kan dit boek aanraden!

De eeuw van de Helden – Kathleen Herbert

EeuwVanDeHeldenDit boek staat sinds 23 mei 1990 in mijn boekenkast. Na de eerste twee bladzijden heb ik het opgegeven. Totdat ik deze week het weer in handen kreeg, om het in één ruk uit te lezen. Het speelt in het Engeland van de 7e eeuw. De Romeinen en Arthur zijn er niet meer, maar zijn wel levende herinneringen. Keltische en Engelse koninkrijkjes bestaan naast elkaar. Die hebben voortdurend oorlog met elkaar. En dan heb je de Picten ook nog. Het Christendom heeft voet aan de grond gekregen, maar Wodan en Freya (‘de Vrouwe’) zijn nog duidelijk aanwezig. Riemmelth is een Keltische prinses. Haar koninkrijk komt onverwacht zonder mannelijke opvolger te zitten. Om het Rijk veilig te stellen wordt ze uitgehuwelijkt aan een Engelse prins, ze gruwt ervan. Ze neemt snel een Keltisch minnaar, ook een prins. Het maakt niet uit, ze wordt alsnog uitgehuwelijkt aan de Engelse prins, Oswy. Hij blijkt een sympatiek mens. Maar aan zijn hof zit iemand die Riemmelth dood wil hebben. Ze slingert een speer over haar hoofd, daarmee valt ze toe aan Wodan. De heidense riten worden in redelijk detail besproken.

In haar eigen koninkrijk ontstaat ook onvrede over het feit dat er nu een Engelsman op de troon komt. Intrige en gekonkel. Naast dit alles ziet de schrijfster kans om tamelijk geloofwaardig het leven, met zijn vele eigenaardigheden, te schetsen. Ik vind het een erg mooi boek en verbaas mij erover dat het zo lang geduurd heeft voor ik het gelezen heb.

De Behandeling – Mo Hayder

De Behandeling

Dit is niet mijn favoriete genre, maar om dat toch zeker te weten las ik dit boek. Ik viel meteen in een een sadistisch pedofiele scene. Een jongetje misbruikt en vermoord. Later gebeurt dat nog eens. De hoofdfiguur is rechercheur bij de politie en hij heeft de zaak gekregen. Zijn broertje is in het verleden misbruikt en vermoord. Dat broertje blijkt niet dood, maar dat weet hij niet en hij komt er ook nooit achter. De zaak waar hij nu opzit vertoont wel overeenkomsten met de verdwijning van zijn broertje. Zijn vriendin is ook al misbruikt door een gestoord figuur. Die is later vermoord door de hoofdpersoon maar daar is niemand ooit achter gekomen. De sfeer die geschetst wordt is er een van troosteloosheid, viezeriken, wijken vol aso’s, yuppenflats met veel hondenpoep beneden. De schrijfster heeft zich verdiept in de anatomie, forensische geneeskunde en technieken, sexbeleving vanuit mannelijk perspectief en pedofilie.
Ik weet niet of ik uitspraken kan doen over het genre na lezing van 1 boek, misschien moet het nog maar een keer. Maar liever niet.

Pilaren van de aarde – Ken Follett

PilarenHet thema waar alles uiteindelijk om draait is de bouw van een kathedraal. Althans, dat denk je. Uiteindelijk komt de vraag hoe je als volk het gedrag van koningen en graven aan banden kunt leggen. Want die denken dat ze kunnen doen en laten wat ze willen. Dit wordt geen recensie, daarvan staan er genoeg op het internet, zie bijvoorbeeld HIER.
Het is een mooi verhaal over de leefwereld van 12e eeuwse inwoners van Engeland. De macht van de kerk, de macht van bisschoppen de soms volkomen onverantwoordelijkheid van de adel en de vorsten. Intrige.

In de eerste helft wordt het verhaal mooi opgebouwd, alle ingrediënten voor spanning en suspense zitten erin. Aan het eind heb je het idee dat de ontknopingen afgeraffeld worden. Wie dood moet gaat dood, wie vernederd moet worden, wordt dat ook en aan het eind wordt er gepoogd om er toch een serieuze historische roman van te maken, je ziet de stijl verschuiven.
Een 7 op de schaal van de artsoetgrunn. Niet meer, maar zeker ook niet minder.
Een mooi en onderhoudend verhaal, ik heb het in 1x uitgelezen.

Vuurplaats in Steen – Jean Auel

coverDeel 5 uit de serie Aardkinderen. Ayla, de hoofdpersoon, wordt als klein kind gevonden door Neanderthalers (‘platkoppen’). In deel 1 groeit ze daar op en krijgt daar ook een kind. Ze blijkt in veel dingen beter te zijn dan de platkoppen, in sommige ook niet. Ze leert er in ieder geval hun gebarentaal. Ze loopt weg, de wijde wereld in. Daar beleeft ze allerlei avonturen, voedt een leeuw op etc. Ze leert Jondalar kennen die een verre tocht heeft gemaakt en nu weer naar huis wil. Ze wordt verliefd op hem en gaat mee. Over die tocht gaan de boeken.
De meeste boeken uit deze serie heb ik gelezen. De eerste was leuk, ook wel spannend. Langzamerhand gaat het geheel over in een uitgebreide beschrijving van de omgeving. Zeer uitgebreid. En dat is ook wel interessant, maar je hebt gauw de neiging om er overheen te lezen. Het verhaal trekt toch iets meer. Als je omgevingsbeschrijvingen eruit haalt, dan zou het boek zeker de helft dunner zijn, waarschijnlijk meer. Het is ook wel een gezellige boel daar in die steentijd. Aardige mensen overal. De sex is ook geweldig, althans de beschrijving daarvan laat niets aan onduidelijkheid over. Maar ze hebben nog steeds niet door dat daar kinderen van komen. En die Jondalar en Ayla dat is me toch wel een stel. Ze vinden het één na het ander uit. Dieren temmen, vuurstenen, speerwerpers, paardrijden etc.
De schrijfster maakt de indruk zich diep in de materie te hebben ingewerkt. Met als gevolg dat de achtergrond het verhaal gaat overstijgen. Ik ga zeker niet aan deel 6 beginnen.
Tenzij ik mij wil verdiepen in grotten van 10.000 jaren geleden.