The Fifth Science – Exurb1a

Dit boek bestaat uit 10 verhalen in chronologische volgorde die alle gerelateerd zijn aan de ontwikkeling van de ‘vijfde wetenschap’. De eerste wetenschap gaat over basale realiteit, wiskunde, logica. De tweede over fysica, chemie en daaraan gerelateerde wiskunde. De derde gaat over psychologie. De vierde over grote groepen, sociologie, geschiedenis etc. De vijfde heeft te maken met de ontwikkeling van bewustzijn door kunstmatige intelligentie, de ontwikkeling van bewustzijn door niet organische entiteiten. De ontdekking van het cogniton. Zonnen die bewust zijn of zo gemaakt worden. Daaraan gekoppeld het fenomeen dat alle vroegere galactische rijken en imperia zijn verdwenen. Ze waren er, archeologisch aantoonbaar, en toen verdwenen ze. Ook het menselijke Imperium houdt het niet uit. Vergelijkbaar met het instortende Imperium van Asimov in ‘Foundation and Empire’ stort het Imperium in. Te groot, niet werkbaar, oorlog, reĺlen enzovoorts. Maar ook de ontwikkeling van de ‘Vijfde wetenschap. Zoals al aangegeven wordt het niet helemaal duidelijk wat dit precies inhoud. De centrale gedachte lijkt ‘het oude heeft afgedaan, het nieuwe komt eraan’, waarbij de ontwikkeling van bewustzijn steeds verder toeneemt. Aan het eind lijkt een bewust universum in de maak en spelen machten een rol die niet meer benoembaar zijn. Los van dit hoog esoterische gehalte zijn de meeste verhalen redelijk origineel en plezierig leesbaar. Ik vind het wel een aanrader.

Perry Rhodan 3000 Mythos Erde

Ik loop zo’n 2000 PR nummers achter. Mijn eerste PR moet ik hebben gelezen zo rond mijn 15e. In de supermarkt zag ik een nummer liggen, ik kocht het en was daarna een trouwe lezer. Ik verslond ze. Zelfs mijn vader heeft enige tijd meegelezen, maar die haakte af. Ik kreeg zelfs een abonnement op het blad. Ik ga niet de voorgeschiedenis vertellen, die vind je wel in bijgevoegde links. Het idee is heel eenvoudig: de mensheid liep aanvankelijk behoorlijk achter in technische en andere ontwikkeling. Achteraf wordt duidelijk dat de mensheid in het grijze verleden een enorme technische ontwikkeling heeft gehad. Echter, door allerlei rampen, onderandere een oorlog tegen de Haluters, is de mensheid weer teruggeworpen in barbarij. Als de eerste maanlandings missie op een gestrand ruimteschip van de Arkoniden stuit, wordt de ontwikkeling van de mensheid versneld. Ik ben meegekomenj tot ongeveer de confrontatie met de Posbi’s, daarna hield het op. Maar, tientallen jaren later, blijkt Perry Rhodan in Duitsland nog steeds een fenomeen. Hier ga ik de draad weer oppakken, naast alle andere boeken die ik nog wil lezen.
Deel 3000 dus. Perry en zijn companen zijn ver weg geweest en hebben ergens iets gered. Ze komen 500 jaren later weer in de vertrouwde Melkweg, denken ze. Maar nee, er is ondertussen een en ander veranderd. De aarde, Terra, is verdwenen. Ze heeft nooit bestaan, is een mythe. Er heeft grootschalige geschiedvervalsing plaatsgevonden. Hoe nu?

Quest – Andreas Esbach

Het verhaal begint op de planeet Pashkan, waar broeder Bailan twee pelgrims, Dawill en Tennant Kuton, leidt naar het Pashkanarium. Dat ligt hoog in de bergen en bevat alle kennis van de mensheid. Het zijn vreemde lui. Één van de twee moet aldoor poepen en duikt dan met zijn schepje achter een rots. Maar wat begraaft hij daar?
Eenmaal aangekomen zijn de pelgrims diep onder de indruk. Het Pashkanarium is immens groot, in duizenden jaren gebouwd laag over laag, beschermd door een energiescherm, gekregen van de Eloa, een niet humanoïd ras.
Eenmaal binnen nemen ze Bailan gevangen. Onderweg heeft Dawill aldoor een klein baken geplaatst in plaats van te poepen. Deze bakens leiden jachtvliegtuigen naar een niet gesloten plek in het energiescherm. Ze stelen alle voorwerpen die te maken hebben met aliens, Bailan wordt meegenomen om de apparatuur te bedienen. Hij komt terecht in een gigantisch ruimteschip met een zeer gestratificeerde bevolking. Edelen, burgers en slaven (vertaling bij benadering). Het schip wordt geleid door commandant Quest.
Het Rijk wordt bedreigd door de Sterrenkeizer, deze heeft een rijk ter grootte van meerdere Melkwegen. Quest wil met gegevens die hij nu heeft, de Planeet van Oorsprong zoeken om daar iets te vinden dat kan helpen. Hij zegt in opdracht, maar dat is niet zo.
Tijdens de lange tocht naar de planeet van het niet humanoïde ras stuit men op een ruimteschip met pech, maar dan 400 jaren geleden. De overlevende commandant heet Smeeth. En daar is iets mee. Hij is onsterfelijk. Hierna komt het verhaal pas goed op gang. De schrijver creëert een interessant universum met bijzondere eigenaardigheden. Ik heb het in één keer uitgelezen, maar heb er een aantal dagen over gedaan, het is een dik boek. Ik moet meer van deze schrijver lezen.

Goodreads DE

 

Devils Nebula – Eric Brown

Een goed verhaal. De mensheid heeft zich in het heelal verspreid, de totale menselijk ruimte wordt de ‘Expansie’ genoemd.  Die wordt tamelijk strak en eenduidig geregeerd. Aangrenzend is het gebied van de Vetch. Er zijn regelmatig geschillen met dit ras. Voorbij het Vetch gebied bevindt zich de ‘Duivels nevel’ zo genoemd vanwege het uiterlijk, met twee hoorns.  In dit gebied achter de Vetch ruimte hebben zich menselijke kolonisten gevestigd, aanhangers van een vreemde sekte. Een SOS wordt opgevangen, een kreet om hulp! Dan begint de reis door de Vetch ruimte. Eenmaal bij de kolonisten aangekomen wacht een onaangename verassing.

 

Meer ga ik niet verklappen. Spannend, goed geschreven, en redelijk origineel, iets dat in de SF steeds moeilijker wordt.

Das Schwarze Schiff – Phillip Peterson

Het is weer eens oorlog in het heelal. Het Terraanse Imperium is in oorlog met de Alliantie, een ook menselijk rijk van kolonisten. Zonder enige waarschuwing zouden die een aantal imperiale planeten verwoest hebben, zonder enige waarschuwing. Dat vraagt om reactie natuurlijk. Het schip van de hoofdpersoon raakt beschadigd tijdens een actie, kan nog wel de hyperruimte invluchten, maar na tig lichtjaren vallen ze er weer uit. Midden in de leegte. Echter, niet ver bij hun vandaan zweeft een immens ruimteschip. Omdat hun eigen schip op exploderen staat, vluchten ze naar het zwarte schip. Ze worden gastvrij ontvangen door de scheepscomputer. Er lijken geen levende wezens aan boord. De boord computer vertelt dat hij ook geen controle heeft over alle afdelingen van het schip.  Vanaf dan wordt de spanning langzaam opgevoerd. Het is een boek dat je in één keer uitleest. Spannend. De kans dat ze dit schip zouden ontmoeten is ook binnen de contekst van het verhaal vrijwel nul. Daarnaast zijn er een aantal zaken (ik zal ze niet verklappen) die me typisch ‘Peterson’ lijken. Een beetje bizar en ver gezocht, nèt over de rand van het verhaal. Dat is jammer.

Deutsch (Goodreads DE)

Book of the New Sun – Gene Wolfe

Heel lang geleden heb ik de hele serie gelezen. Daar is alleen een sfeer en sommige details van blijven hangen. Vandaar dat ik opnieuw ben begonnen. En inderdaad, ik ben veel vergeten. Het boek, oorspronkelijk een serie van vier, speelt minstens een miljoen jaar in de toekomst. De wereld is oud, je kunt nergens een schop in de grond steken of er komt wel iets mee naar boven. De zon is rood geworden en geeft minder warmte. Er zijn nog steeds mensen, maar sommigen zien er vreemd uit. Paarden lijken op iets anders, net als vele andere dieren en zaken. Er lopen genetisch gemanipuleerde levensvormen rond, buitenaardse levensvormen. De cultuur is die van verval. Men leeft in en met overblijfselen uit het verre verleden. Veel van dat verleden is een mythe. Er worden sommige technieken gebruikt die wij ons niet kunnen voorstellen, maar die hier als gewoon of zelfs als oud worden beschouwd. De hoofdpersoon is Severian, hij is een ‘Folteraar’, een eerbiedwaardig ambt met een oud Gilde. Om redenen die ik niet zal verklappen, moet hij de Stad Nessus verlaten en op reis naar een ver weg gelegen andere, veel kleinere stad. Nessus is immens groot. Zeer ruim daaromheen gelegen is de stadsmuur, met een aantal poorten. De muur en de poorten zijn zò groot, dat in het hele heelal waarschijnlijk niet iets dergelijks is te vinden.

De stijl van het boek doet bewust archaïsch aan: ik lees het in het Engels, er worden veel oud-engelse woorden gebruikt, veel namen neigen naar Latijn en Grieks, maar er komen ook veel begrippen uit de mythologie van over de hele (hedendaagse) wereld. Daarnaast zijn er regelmatig woorden die ze alleen over een miljoen jaar gebruiken. Severian is een denker. Regelmatig gaan zijn gedachten aan de loop en worden wij meegenomen in het spoor.

Ik ben van plan alle vijf de boeken te gaan lezen. Alle vijf ja, er is na lange tijd een deel bij gekomen.

Earth Fall: Invasion : (Book One) – Raymond L. Weil

Andermaal wordt de aarde weer aangevallen door buitenaardse wezens. Ze zijn uiteraard zeer wreed en ze lijken, hoe kan het ook anders, op hagedissen. Het verhaal volgt vrij strak deel twee van ‘Independence Day’. De aliens willen de aarde koloniseren, dat doen ze met alle planeten die ze aanvallen. Gelukkig is er in de 60-er jaren een ruimteschip neergestort in de woestijn met overlevenden van een andere planeet die allemaal uitgemoord zijn. Dat is geheim gehouden, de aardlingen (lees Amerikanen) maken zich bepaalde onderdelen van de nieuwe technologie eigen. De aliens zuchten voortdurend over hoe dapper die aardlingen zijn, hoeveel verzet ze bieden, dat hebben ze nog nooit meegemaakt etc etc. Uiteindelijk moeten ze dan ook afdruipen waarna de aardlingen, nadat ze alle rommel hebben opgeruimd, het universum kunnen bestormen. Maar ze zijn nog maar net daarmaa begonnen, of een ander, ook zeer wreed ras valt de Aarde aan. Dat begint in deel Twee.

Ik zou er niet aan beginnen.

Exelon Die Geheime Station – Mike Schreiner

Als Sven Kampen nach dem Studium eine außergewöhnliche Stellenanzeige in seinem E-Mail Fach findet, glaubt er einen Volltreffer gelandet zu haben. Die bezahlte Luxusanreise in die Schweiz, zu einem neuen Arbeitgeber, schürt seine Hoffnung. Als dieser ihm jedoch die Ergebnisse eines Experiments mitteilt, überschlagen sich die Ereignisse. Eine Reise jenseits aller Vorstellungskraft führt ihn an einen Ort, an dem ein Menschenleben nichts zählt.Ein Medaillon offenbart ihm die Verbindung zu einer untergegangenen Zivilisation, deren überragendes technisches Wissen den Menschen die Zukunft weist …

 

De eerste roman van deze schrijver. Het is een redelijk dik boek geworden, bij mijn weten nog niet buiten Duitsland uitgegeven. Het is in dit genre moeilijk om heel erg originele dingen te verzinnen. Hoeft op zich niet, als het verhaal maar goed is. Het verhaal is spannend en leest vlot weg, ik heb het in één ruk uitgelezen. Aan het eind heb ik echter complete bladzijden overgeslagen omdat ik het eigenlijk wel gezien had en het einde maar niet in zicht kwam. Dat komt ook niet helemaal, want er komt een deel twee. Het verhaal heeft een hoog Perry Rhodan gehalte. De aliens zijn eigenlijk niet alien genoeg. Een autochtone eskimo komt waarschijnlijk vreemder over dan een buitenaards wezen. En net als in films: denk je dat het voorbij is, komt er weer wat en dat diverse keren achter elkaar.

Maar: goed leesbaar en spannend ook wel.

Folge 1/2 Chronik der Sternenkrieger Doppelband – Alfred Bekker

Deze man is een veelschrijver. Hij heeft van alles geschreven (www.alfredbekker.de). Hij heeft een vlotte schrijfstijl. Het neemt je wel mee. Alles zit erin: een beetje geweld, romantiek, ruimteslagen, aliens etc. De aliens zijn net als wij maar zien er anders uit. Dat maakt ze aardig invoelbaar. Hoewel ze op grote vogels lijken die de knieën naar achteren bewegen, doen ze niet anders dat nazi’s in WO2. De heldin wordt kapitein van een marineschip en wint aldoor, maar meestal niet in één keer. Alles is uiteindelijk bijzonder voorspelbaar. Er zijn dan ook heel veel  delen in deze serie, maar na de eerste twee houd ik het wel voor gezien. Leuk, maar niet meer dan dat. Een mwah op de schaal van de Heeder Beobachter.

Durdane – Jack Vance

 

 

 

 

 

 

 

Vance is al heel lang mijn favoriete schrijver. Zijn SF boeken zijn origineel, spannend en roepen een vreemde sfeer op. Hij is erg goed in het beschrijven van vreemde culturen met bizarre gewoonten. In het universum van Vance komen maar weinig buitenaardse wezens voor. Het heelal is na de uitvinding van de intersplits aandrijving bevolkt door allerlei menselijke sektes, belangengroepen en subculturen, vaak met bijzonder vreemde namen en ideeën. Eenmaal gevestigd werden ze vaak nog veel vreemder. De Durdane trilogie speelt op een gelijknamige planeet. De planeet is veel groter dan de Aarde maar bevat vrijwel geen zware elementen, de massa en daarmee ook de zwaartekracht is vergelijkbaar met de Aardse. Het is een metaal arme cultuur, of beter gezegd, culturen. Er zijn een aantal grote continenten (Shant, Pelasandra en Caraz) die weer verdeeld zijn in allerlei cantons. Die cantons hebben allemaal weer aparte eigenaardigheden. De heerser over alle cantons van Shant is de ‘gezichtsloze man’, de Anome. Niemand weet wie hij is. Maar hij kan je ‘Torc’ laten ontploffen. Dat is een ring die alle Durdanen van Shant om hun nek hebben, je kunt die niet verwijderen. De Anome heeft kan daarmee ook bepalen waar iemand zich bevindt. Hij kan naast je staan zonder dat je het weet. In het eerste deel wordt de situatie uiteengezet, de Roghuskoi bedreigen Shant, het continent. In deel twee heeft Etzwane feitelijk de macht van de Anome overgenomen. De Anome droeg een parasiet bij zich die zijn gedrag beïnvloedde. Ook de Roghuskoi hebben deze parasiet. Zij worden uiteindelijk teruggedreven. Er lijken Aliens in het spel.

In deel drie wordt het wat chaotisch. Etzwane heeft de macht overgedragen en gaat naar Caraz een woest en niet ontgonnen gebied. Hier vindt de slotscène plaats die ik niet ga verklappen. Ik vind dit deel overigens niet het beste van de trilogie.

Het aardige van Vance is dat hij zijn vreemde culturen tot in detail uitwerkt. De dialogen doen vaak onwerkelijk aan, het klinkt wat oud nederlands of engels maar gaat verder dan dat. Een mooi voorbeeld is deze, als een groot monster op de helden afkomt: “Het leeft en dus is het sterfelijk. Er is geen reden voor paniek”.

Durdane is zeker niet het beste werk van Vance, maar wel een aanrader.

Spionage in de ruimte – Isaac Asimov

Asimov-CurrentsOfSpaceDit boek heb ik in de vroege periode van mijn SF voorliefde gelezen. Heel lang geleden dus en NA lezing van de ‘Foundation Trilogie’. Trantor in opkomst! Ik ben mijn papieren boeken verzameling aan het opruimen en lees de oudjes nog een keer!

Voor de niet ingewijden: in de romans van Isaac Asimov speelt in toenemende  mate Trantor de rol van de planeet die uiteindelijk de hele Melkweg (!!) onder 1 regering weet te brengen. Geen oorlog of ander gedoe meer: 1 regering onder 1 keizer.  In de Foundation serie wordt dit verder uitgewerkt. De Aarde bestaat nog wel, maar is een vergeten, achterlijke, radio-actieve (kernoorlog!!) planeet. Voor de meeste Melkweg bewoners een mythe. Niet menselijk leven lijkt niet ontdekt te zijn in deze Melkweg.

Op Florinia wordt een volwassen man gevonden die zijn geheugen volledig kwijt is. Deze planeet is volledig ondergeschikt en uitgebuit door de Sarkieten. Want: alleen op Florinia -en nergens anders- wordt Scyrt geproduceerd.  De gevonden persoon is een ruimte onderzoeker die heeft ontdekt dat door de interstellaire stromingen van koolstof alleen Florinia Scyrt kan voortbrengen, maar ook dat de koolstofstromingen (‘Currents of Space’) de zon van Florinia in een nova zullen veranderen. Het verhaal gaat over uitbuiting tot op het meest vernederende niveau. Daarnaast is er de ‘Science’ die verklaart waarom de zon een nova wordt en verder is het politiek, waarom Trantor uiteindelijk de Florinianen redt.

Al met al een onderhoudend verhaal. De karakters bij Asimov hebben altijd iets eenvoudigs, mensen die het meestal wel goed bedoelen maar het niet met elkaar eens zijn. Echte sadisten ontbreken veelal. In dit geval is de Nederlandse vertaling bijzonder ongelukkig. De ‘Currents of Space’ is niet voor niets gekozen!

Die Jesus Welle – Richard Marbel

Na het overlijden van zijn grote liefde stopt  Michael met zijn onderzoek naar de quantumwereld en wordt priester. Dan wordt hij door zijn voormalige opleider gevraagd om mee te doen aan een experiment, waarbij verplaatst zal worden naar de quantumwereld. Het vermoeden bestaat dat dit samenvalt met het ‘hiernamaals’. Dat blijkt ook zo te zijn. Hij treft zijn geliefde, die maant hem echter om weer terug te gaan naar de gewone wereld. Ze zullen elkaar later weer ontmoeten. Hij komt er achter dat zijn mentor van plan is om de parallelwereld commercieel uit te baten. ‘Wilt u uw gestorven geliefde weer ontmoeten?’ Samen met andere quantumreizigers gaat hij daar een quantumstokje voor steken. Ondertussen ontmoet hij ook nog Jezus, vandaar de titel van het boek.

Een waardeloos verhaal. De karakters zijn tamelijk eenvoudig. Als je het wil lezen moet je het zelf weten, ik kan het echter niet aanraden.

John James Johnson Chroniken 1, 2 und 3 – Arne Danikowski

Dit is zo’n SF serie die je leest omdat alle clichés die je kunt bedenken er in zitten. De hoofdpersoon is een stoere maar rechtvaardige man. Hij is officier in het Keizerlijke leger en vecht tegen hagedisachtige wezens (Cliché: slechte buitenaardsen zijn het liefst reptielig of insect-achtig). Hij raakt zwaar gewond maar wordt weer opgelapt en wordt hoofd van de lijfwacht van de keizerin. Natuurlijk krijgen ze een relatie. Een andere bijzonderheid is dat de schepper van hemel en aarde (die geen god is) nogal uitgeput is van al dit werk en zich nestelt in het hoofd van de held. Dat maakt je feitelijk onoverwinnelijk en de held is dan ook regelmatig de enige overlevende van allerlei slachtpartijen. De boekjes zijn tamelijk dun en als je dus in het verhaal gezogen bent, moet je wel de volgende deeltjes kopen. Geen aanrader.

Absolution Gap – Alastair Reynolds

Zo terugkijkend heb ik heel wat Science Fiction romans verslonden de laatste tijd. En ook wel leuke, moet ik zeggen. Dit boek is het laatste deel van de serie ‘Revelation Space’ Hoewel er meer verhalen zijn in dit universum, is dit een vervolg op ‘Redemption Ark’, een boek dat ik in het Duits las: ‘Die Arche’.

De ‘Nostalgia for Infinity’ is geland op de planeet Ararat. Het schip is ongeveer 4 km lang en staat op op de zeeboden, ongeveer 500 m onder water. De ‘Wolven’ hebben hen ontdekt, maar worden tegengehouden door de Ultra’s. De Wolven zijn een kunstmatige intelligentie die elke beschaving die met ruimtevaart begint, uitroeit. De mensheid is nu aan de beurt. (Ja, als je de eerste delen niet hebt gelezen dan verdwaal je behoorlijk in alle omschrijvingen, ook al zegt de auteur dat je ze los van elkaar kan lezen. Zou ik niet doen). Hoe dan ook ze kunnen loskomen van de planeet en ook nog enige tienduizenden van de planeet Resurgam meenemen. Ze vliegen naar Hella, een de maan van de planeet Haldora die af en toe verdwijnt. Er schijnt daar iets te gebeuren dat van belang kan zijn voor het voortbestaan van de mensheid. Een met een religievirus besmet mens heeft daar een nieuwe religie gesticht. Zelf heeft hij zich laten behandelen zodat hij zonder te knipperen met zijn ogen en zonder te slapen altijd naar de planeet kan kijken. De maan roteert slechts langzaam. Een colonne grote Cathedralen op grote rupsbanden rijdt over de maan met zo’n snelheid dat Haldora altijd in zicht is. Ik ga niet vertellen hoe het afloopt, dat zou jammer zijn.

Het is een knap boek denk ik. Een bizar universum. Er is weinig menselijke warmte. Veel freaks. Veel vreemde zaken die zonder uitleg worden geïntroduceerd. En het boek is wel èrg dik.

De laatste tijd heb ik erg veel science fiction gelezen. Ik ga me voorlopig bezighouden met andere thema’s.

Angel in the Whirlwind 4: Desperate Fire – Christopher G. Nuttal

Tja, als je eenmaal in zo’n serie zit stop je niet zo gauw. Ik heb  het boek in 1x uitgelezen,  vrijwel zeker wetende hoe het verder zou gaan. En dat klopte ook wel zo  ongeveer. Als de Gemenebest (Commonwealth) oprukt, vertragen de slechterikken van de Theocratie de opmars door complete planeten met zware kernbommen te vernietigen. De  druk op middelen om de resterende bevolking te redden en elders onder te brengen is  enorm. De opmars van planeet naar planeet komt daarmee te vervallen. Het wordt dus een gigantische invasie naar Ahura Mazda, de centrale planeet van de Theocratie. Het lijkt allemaal wat op de invasie bij Normandië. Ik zal het verhaal niet in detail uitleggen. Wel  had ik na 4 delen wel eens willen weten wat die religie   van de Theocraten nu eigenlijk inhoud. Verder, en dat betreft de hele serie, lijken de ruimteschepen georganiseerd als de Enterprise van captain James T. Kirk. Je zou verwachten dat vrijwel alle dingen in een ruimteschip automatisch gaan. Bijvoorbeeld, als er een gat in de romp ontstaat, zou de kapitein niet moeten roepen dat ze het moeten afsluiten en het dek verzegelen. Tegen die tijd is het al te laat. Maar hoe dan ook, aan het eind van het verhaal is de oorlog afgelopen en Kat Falcone moet hele nieuwe uitdagingen gaan zoeken, want de schrijver heeft gezegd dat er nog meer komt!

Angel in the Whirlwind 3: Cursed Command – Christopher G. Nuttal

Ik ben weer gevallen voor deel 3. De oorlog tussen de  Commonwealth en de Theocratie gaat door. De Theocraten komen echter steeds meer onder druk te staan. De eerste officier van Kat Falcone, William is ondertussen sir William geworden en kapitein van  de Uncanny, een kruiser. Het is een verwaarloosd  schip, de kapitein is door de bemanning vermoord, maar officieel is het een ongeluk.

Er zijn  een aantal planeten die niet weten of ze de Theocraten of de Gemenebest moeten steunen. Ze moeten wel kiezen want ze liggen op een strategisch punt. De piratenactiviteit is er door de invloed van  de Theocraten toegenomen. En ander puntje dat meespeelt, is dat alleen mensen van Tyre, de centrale wereld van de Gemenebest, hoge militaire posten kunnen bekleden. De rest niet, Sir William is de enige. Dat geeft een wrang gevoel de leden van deze Gemenebest.

Ziehier de ingrediënten voor het verhaal. Het verhaal blijft boeien omdat er allemaal bekende ingrediënten in zitten. De Commonwealth lijkt erg op die van de Britten. De Theocraten lijken erg op Nazi’s en IS, ze hebben bijna allemaal Arabische namen. De sympathieën liggen duidelijk, wie er gaat winnen ook. Een  goed geschreven, onderhoudend verhaal met een beetje diepgang, meer niet. Ik heb het met plezier gelezen.

Proxima Rising – Brandon Q. Morris

Het vorige deel beschreef hoe een hoofdpersoon uit de vorige afleveringen, Marchenko , van zijn lichaam gescheiden werd en als software verder moet. In deze aflevering vindt hij zich ineens terug als leider van een expeditie naar Alpha Centauri. Hij weet niet waarom en hoe hij daar terecht is gekomen. Hij bevindt zich in een ruimteschip ter grootte van een breinaald met een fotonenzeil. Hij versneld. Door zg. ‘fabricatoren’, arbeidertjes op nano-nivo, wordt het ruimteschip gedurende de reis uitgebouwd, doordat allerlei atomen en moleculen uit de ruimte worden opgenomen en gebruikt voor de bouw van een ruimteschip. Er zijn een aantal bevruchte eicellen aan boord. Als het ruimteschip groot genoeg is, worden Adam en Eva ontdooit en kunnen ze groeien. Dat is niet zonder risico. Tijdens een grote stralingsstorm sterft het eerste duo, en moet een tweede duo ontdooit worden. Zij ontwikkelen zich tot een stel pubers als ze uiteindelijk op Alpha Centauri aankomen. Er zou een verzoek om hulp zijn opgevangen op Aarde. De landing is niet eenvoudig. Het blijkt te gaan om een planeet die altijd met één kant naar de zon is gewend. Hete voorkant, koude achterkant en smal gebied waar leven mogelijk is. Er is leven, maar niet iets intelligents. En dan: er blijkt een ruimteschip van de Aarde te zijn geland, ook geleid door een Marchenko. Zijn Adam en Eva zijn echter gestorven en zelf is hij niet ongeschonden door de reis te zijn gekomen. Hij is jaloers op de ‘kinderen’ van zijn kopie.

Crystal Rain – Tobias S. Buckell

Dit boek staat al een jaar op mijn leeslijst. Ik was een paar bladzijden ver gekomen en het kon me niet boeien. Iets over Azteken op een vreemde planeet. Echter, nadat ik het boek ‘Chilo’ van dezelfde schrijver had gelezen, ben ik onmiddellijk weer begonnen. Gelukkig maar, het is best een boeiend verhaal. Met ‘crystal rain’ wordt overigens sneeuw bedoeld.

In een ver verleden woedde er een oorlog tussen twee buitenaardse grootmachten. Die zetten ook mensen in om hun oorlog te voeren. De ‘wormholes’ die toegang gaven tot Nanagada werden verwoest. De oorlog werd op de planeet verder uitgevochten en leidde tot een complete ineenstorting van alles. Er was geen ruimtevaart meer, heel langzaam kwam een deel van de mensheid weer op stoom niveau. Het andere deel werd ingericht als de Azteecse rijken vroeger. Veel oorlog, mensenoffers etc. De buitenaardsen profileerden zich daar als goden en trainden de Azteken tot hoog militair niveau.

Dit is de achtergrond. De hoofdpersonen zijn twee in het verre verleden genetisch verbeterde mannen. Ze leven heel lang, zijn heel sterk. Ze spelen een grote rol in de strijd die gevoerd wordt. Ze moeten een oud ruimteschip uit het ijs van de Noordpool halen.

De schrijver heeft meerdere boeken geschreven die allemaal in hetzelfde universum spelen, op verschillende plaatsen en ook in verschillende tijden. Ik vind het wel een aanrader.

 

Chilo – Tobias L. Buckell

chiloDrie jaren geleden lag dit boek in een bak met ‘beschadigde exemplaren’. De enige echte beschadiging die ik zag was het stempel ‘Presred. Mängel-Exemplar’. Ik denk dat ik het anders ook niet gekocht zou hebben: grote stoere man in indrukwekkend pak, klein meisje met enige inkijk. Het viel erg mee, sterker nog, best een aardig verhaal. Nadeel bij het lezen: het blijkt deel zoveel van een reeks te zijn, een universum gecreëerd door de schrijver. De sterke man, Pepper, daar is iets mee. Veel implantaten, regelbaar metabolisme etc. Het verhaal is redelijk origineel. Het speelt rond en op een planeet met de naam Chilo. Het is een Venus achtige planeet. Hoog boven in de atmosfeer drijven (ja, drijven) tientallen koepelsteden, zij worden daar door de opwaartse druk gehouden. Via grote machines wordt mijnbouw gepleegd, maar dat is een grotendeels geautomatiseerd proces. De steden onderling verschillen behoorlijk qua rijkdom, technologie en cultuur. De steden raken geïnfecteerd met iets waardoor mensen elkaar bijten, zombie-achtig worden en een collectief vormen. De haard van dit infect is een geheimzinnig ras dat problemen heeft met intelligentie in het universum en dat probeert uit te roeien. Dat is een thema dat je meer in SF tegenkomt. Ik zal het verhaal verder niet verklappen. Achteraf blijk ik deel 1 van deze hele serie als eboek te hebben. Ik zal er toch eens mee beginnen.

De moeite van het lezen zeker waard!

Chains of Command – Marko Kloos

Deel 4 uit de serie. De Aardse ruimte is volledig ingenomen door de zogenaamde ‘Lankies’,  buitenaardse wezens van een groot formaat met evenredige ruimteschepen. Moeilijk te bestrijden. De mensheid is volledig teruggedrongen op de Aarde zelf. Mars en alle andere koloniën zijn veroverd. In dat proces is de president van de Noord Amerikaanse Alliantie met al zijn ruimteschepen gevlucht, de Aarde aan zichzelf overlatend. Dit deel gaat over de poging om deze deserteurs te vinden en de schepen en aanverwant materieel weer terug te krijgen voor de Aarde. Hoewel best wel een aardig gegeven gaat vrijwel het hele verhaal over wie op wie schiet waarmee en waar en wie er allemaal sneuvelen en hoe verdrietig dat is.

De schrijver heeft zich erg goed ingeleefd in het militaire jargon ( veel ‘fuck’), rangen, bewapening etc. Een groot deel van het verhaal gaat dan ook op aan wie op wie schiet met wat, wat het gevolg is en hoe sneu als weer wat militairen gedood zijn, vooral als het zinloos gedoe is van Aardlingen onderling.

Hoe dan ook, de achtergelaten Aardlingen zien kans om de gedeserteerde vloot te traceren en terug te veroveren. De schepen zullen worden ingezet tegen de ‘Lankies’.

Op zich heeft de schrijver een heel aardig thema bedacht.  Aanvankelijk een bijna eeuwig durende oorlog tussen de grote aardse machtsblokken in de ruimte, dan de buitenaardse bedreiging die de blokken naar elkaar drijft. Je kunt je werkelijk afvragen hoe een oorlog, nog voor de Lankies betaald kan worden. Er is geen economie die dat ondersteund. Het gaat om triljarden dollars, euro’s en wat nog meer terwijl het grootste deel van de bevolking in getto-achtige constructen woont. En die kosten alleen maar geld, geven niets uit.

Op den duur heb je de verhaallijn wel gezien. Het listige is echter dat je na het lezen van deel zoveel nieuwsgierig bent naar het verdere verloop. Daar hebben ze bij Amazon rekening mee gehouden, want ieder verder deel is duurder.

Opmerking in het algemeen: het lijkt er op dat het grootste deel van de nieuwe SF over invasies gaat, imperia die met elkaar slaags raken. Veel (pseudo) militair gedoe. Niet origineel meer.