Scientific American – A Matter of Time

Dit nummer begint met enige fysische beschouwingen over tijd. Hoog speculatief en vooral beschouwend. Het is duidelijk dat men daar niet echt raad mee weet.

In het biomedische artikel  ‘Biological clocks’ staat een opmerking over de relatie tussen deficiënte bioklokken en o.a. ADHD, Parkinson, kanker en SAD. ADHD zou te maken kunnen hebben met frequente aandachts spikes die de interne klok starten, zoiets. Bij Parkinson is er minder dopamine beschikbaar, zelfde verhaal, tijd wordt anders ervaren.
Het corpus striatum is één van die plaatsen in het brein waar duizenden neuronen convergeren naar naar 1 neuron.
Het 24-uursritme zit stevig verankerd in ons lichaam. Ook in celkweken is een circadiaan ritme aanwezig. De tijdvariatie is minimaal.
Hoewel licht niet nodig is voor dit ritme, is het wel nodig om de klok aan te passen aan de actuele situatie. De feitelijke klok zit gedeeltelijk in de Nucleus Supra Chiasmaticus, in ieder geval als het gaat om bloeddruk en lichaamstemperatuur.
De menstruatiecyclus heeft niets met de maanstand te maken, de overeenkomst zou toevallig zijn.
De relatie tussen geheugenverlies en tijd laat zich goed illustreren bij schade van de hippocampus en de temporale kwab. Hippocampus schade maakt de vorming van nieuwe herinneringen onmogelijk. De temporale kwab is essentieel bij het opslaan en oproepen van tijd gerelateerde herinneringen. Het lijkt er op dat tijd lijn geheugen en gebeurtenis geheugen twee verschillende dingen zijn.

Tenslotte nog enige artikelen over klokken en tijdmeting. Die heb ik overgeslagen.

Scientific American januari 2017

‘It from Qubits’. It staat voor ‘Interactie’ en Qubit betekent zoveel als de kleinste informatiehoeveelheid op kwantum niveau. De bedoeling is om kwantumwetenschap en  relativiteit dichter bij elkaar te brengen. IfQ gaat niet over wat die Qubits nou precies zijn, maar meer over hoe de interactie verloopt en wat het effect daarvan is. Het belangrijkste gegeven hierbij is ‘kwantum entanglement’. Het idee is gerelateerd aan een andere veronderstelling, nl dat twee zwarte gaten die ‘entangled’ zijn een ‘wormhole’ zouden kunnen maken. ‘Entanglement’ kan dus een structuur in het ruimte-tijd continuüm produceren. De klassieke entanglement gaat voornamelijk over de spin van de betrokken deeltjes, maar feitelijk zijn er natuurlijk veel meer eigenschappen betrokken. Deze interacties zouden het heelal maken wat het is en ook de zwaartekracht kunnen verklaren. Als voorbeeld wordt gegeven hoe moleculen in de lucht uiteindelijk ‘weer’ geven. Dat kun je niet verklaren uit de afzonderlijke deeltjes.

 

Verder: Vogels zijn een subgroep van dinosauriërs. In China zijn veel voorbeelden daarvan gevonden.

En:

Het belang van forensisch onderzoek bij dieren. Want mensen die dieren mishandelen, mishandelen vaak ook mensen.

En:

Lab made brains is zwaar overtrokken. Waar het om gaat is dat hersen weefsel gekweekt kan worden en daarbij ook een globaal overeenkomstige celstructuur bewaart. Heel nuttig om allerlei neurologische ziekten te bestuderen. De schrijvers stellen ons gerust: het is onmogelijk dat deze hersenweefsels iets van een bewustzijn zullen ontwikkelen.

Scientific American augustus 2018

Lang werd er geleerd dat het brein en het immuunsysteem niets met elkaar te maken hadden. Ik kon me dat niet voorstellen. In het natuurgeneeskundige circuit is men er al eeuwen van overtuigd dat het wèl het geval is. Maar, nu blijkt dat inderdaad het geval te zijn. Zo intensief zelfs dat het in dit artikel wordt neergezet als het 7e zintuig ( het  6e zintuig is de propriocepsis). Neuro-immunologie noemen ze dat nu. Het immuunsysteem is betrokken bij herstel na beschadiging van de hersenen. Andersom hebben de hersenen ook een soort monitorfunctie. Er blijken lymfevaten om en in de hersenen te liggen en ook via (langs) bloedvaten hebben witte bloedcellen de mogelijkheid om toch in het brein door te dringen. De schrijvers zien dit ook als een kans om medicijnen te ontwikkelen tegen allerlei neurologische  aandoeningen.

 

Dan een interessant over ‘Dark Matter’. Allerlei experimenten en andere metingen hebben nog steeds geen overtuigend bewijs geleverd voor het bestaan van deze ‘donkere materie’. Na enig heen en weer geredeneer wordt de vraag gesteld of ons idee over zwaartekracht wel klopt. Diverse astronomische zaken zouden beter verklaard kunnen worden met een ‘aangepaste zwaartekracht’. Echter niet alles. De waarheid ligt dan mogelijk weer ergens in het midden. Interessant.

The Science of Diet & Exercise – Scientific American

Dit boekje bevat een aantal recente artikelen uit de ‘Scientific American’. Omdat het losse artikelen zijn, is de overlap redelijk groot. De punten die naar voren komen zijn:

    • Het basale calorie verbruik van een mens is redelijk stabiel, of je nou veel beweegt of niet. Daarmee is duidelijk dat bewegen een goede gewoonte is met veel gezondheidsvoordelen, maar weinig bijdraagt aan afvallen.
    • De inname van voedsel zorgt voor overgewicht.
    • De vertering van de ingenomen voeding is niet voor iedereen hetzelfde. Er is bestaat dus een familiaire aanleg.
    • De drang om te eten is meestal niet bepaald door honger, maar door alle dingen die daar omheen gebeuren.
    • Diëten zijn meestal (soms gaat het goed) rampzalig en eindigen in een gewichtstoename. Het is beter geleidelijk gewoonten te veranderen. Dat werkt beter met een langduriger resultaat.

Al met al geen schokkende dingen, maar nuttig om te lezen. Het meeste wisten we al. De vraag is hier wie ‘we’ zijn, want ik maak nog bijna dagelijks mee dat kinderen veel te dik zijn, de hele dag grazen, geen water lusten, geen groente lusten en het dus ook niet krijgen en zich hoofdzakelijk met lege calorieën voeden.

Scientific American november 2016

Opwarming, een verontrustende gedachte …

Doordat de aarde steeds warmer wordt, komen ziekten die tot voor kort alleen in zuidelijke streken voorkwamen, ook steeds verder noordelijk voor. En dat is niet het enige. Met het steeds dieper ontdooien van het permafrost komen ook steeds meer ziektekiemen vrij die bv 30.000 jaren of langer ingevroren waren. Denk aan antrax. Er kunnen ook andere, onbekende ziektekiemen vrijkomen.

 

 

Eureka! The Science of Genius

Dit is een Scientific American boek waarbij verschillende artikelen over hetzelfde thema uit ‘ Scientific American Mind’ zijn gebundeld.

Intelligentie is niet hetzelfde als rationaliteit. Je moet je brein leren gebruiken, denken moet je leren. Met IQ alleen kom je er meestal niet. Nog even los van de vraag wat IQ nu precies is en of het bestaat.
Voor ouderen onder ons is wandelen de beste ‘aerobic exercise’. Prima om de cognitieve functies op peil te houden.  Lichamelijke activiteit vermindert de kans op hart- en vaatziekten, diabetes mellitus type 2, coloncarcinoom, mammacarcinoom en osteoporose. Aandoeningen die op hun beurt weer gekoppeld zijn aan verminderde cognitie.
Een uur wandelen per dag gedurende drie weken doet de grootte van de hippocampus toenemen met als gevolg een beter geheugen. Denk daarbij ook aan eenvoudige dingen als: gezicht zien, naam herinneren.
Betrokkenheid in sociale verbanden geeft een verminderde kans op dementie. Een optimistische, positieve instelling draagt ook bij, mede omdat je dan eerder geneigd bent tot relevante activiteiten.
Een hoofdstuk over ‘Evidence Based’  studie strategieën. Bijvoorbeeld zelftesten door vraag en antwoord. Dit heeft te maken met het activeren van het ‘Long Term’ geheugen.

De ‘Aha-erlebnisse’; belangrijk is dat goed wordt in datgene wat je wilt doen. Volg je passie. Denk niet bewust aan datgene wat je wilt oplossen. Dit was aardig om te lezen, ik heb dat in mijn puberteit ontdekt en heb daar leuke ervaring mee. Onderzoek suggereert dat het beter is om ook je ogen te sluiten. Mijn eigen ervaring is dat je beter in de ‘staarmodus’ kunt gaan. Dat is ook een soort visuele ontkoppeling die minder energie kost dan ogen sluiten.

Het ‘Savant-syndroom’. Heel interessant, sommige mensen kunnen een enorme vaardigheid op een klein, beperkt gebied krijgen, niet zelden na een schedel-hersen trauma. Muziek, kunst, wiskunde, alles is mogelijk. Denk een beetje aan ‘Rainman’. Vaak, niet altijd gaat het gepaard met met verminderde cognitie op andere terreinen. Als voorbeeld wordt een man genoemd die nadat hij getroffen is door een bliksem, een passie voor klassieke muziek ontwikkelde. Hij schreef ‘The Lightning Sonata’, zie hieronder
[youtube https://www.youtube.com/watch?v=tDtYkxSCV18]
Het zou te maken kunnen hebben met bepaalde zenuwbanen die tijdelijk (of niet) minder actief zijn, waardoor andere hersengebieden actiever worden. Dit klinkt erg vaag, ik weet het, maar zoiets kan het zijn. Ook bij frontaalkwab dementie komt dit fenomeen voor. Je kunt je afvragen of je hier niet iets mee kunt, bv een soort genie helm, die specifiek bepaalde hersen gebieden activeert of remt.

Scientific American, feb 2015 Inside the Neanderthal Mind

SciAm 2015-03 cover

1. Inside the Neanderthal Mind

2. Biologic Clock

Inside the Neanderthal Mind

Zij hebben enige honderdduizenden jaren het continent bewoond. Ze jaagden vooral op grotere dieren. Ze zijn vaak weggezet als een veredeld soort Oerang Oetang, maar dat is onterecht. Het lijkt dat ze dichter bij de homo sapiens stonden dan gedacht. Ze gebruikten gereedschappen, dodenrituelen. Ze hadden verf. Waarschijnlijk was de spraak wat minder ontwikkeld. Gedurende enige tijd hebben h. sapiens en h. neanderthalensis in hetzelfde gebied gewoond. Relatief vlot stierven ze uit. Hoe kwam dat? En in hoeverre hebben ze het gebruik van allerlei gereedschappen overgenomen van h. sapiens? Er is wel contact geweest tussen beide groepen. Elk huidig mens heeft ongeveer 2% Neanderthal DNA, per persoon ook nog verschillende fragmenten. Er wordt wel beweerd dat als je al die fragmenten naast elkaar legt, dat je 75% van het Neanderthal genoom compleet zou hebben.

  1. http://www.scientificamerican.com/article/neandertals-the-neandertal-mystique/
  2. http://www.scientificamerican.com/article/secrets-of-neandertal-cognition-revealed/
  3. http://www.scientificamerican.com/article/the-mysterious-downfall/
  4. http://www.scientificamerican.com/article/neanderthals-and-humans-different-yet-alike/
  5. http://www.scientificamerican.com/article/new-skull-could-be-from-human-group-that-interbred-with-neandertals/

Biologic Clock

We hebben een biologische klok in de Nucleus Suprachiasmaticus, dat is de dirigent.

In verschillende weefsels/organen zijn er apart ‘klokken’. Bv in de lever, de nieren, het vetweefsel. Het blijkt dat als je bij muizen de biologische klok van de lever uitschakelt, de muizen dik worden en snel verouderen. Als je normale muizen (nachtdieren) overdag te eten geeft, worden ze ook dik. Geef je hetzelfde voedsel aan muizen in de nacht, worden ze niet dik.

Dat zal bij mensen niet anders zijn. Houd je met eten dus aan de biologische klok. Dit is overigens al duizenden jaren bekend (Ayurveda).
—Boven—

Koude koffie en vermoorde dieren – Scientific American januari 2014

OnbewustHet thema artikel gaat in dit nummer over de invloed van het onbewuste op ons dagelijks functioneren. Die invloed is erg groot, maar dat wisten we al. De meeste besluitvorming gaat onbewust. Neem je snel een besluit, dan is de argumentatie onbewust, doe je er lang over, dan zou het best weleens bewust kunnen zijn. Onbewust is snel. Verder aardig om te weten: als je in een vergadering op een harde stoel zit, zal je houding ook ‘harder’ zijn. Dus bij onderhandelingen: geef de tegenpartij een zachte stoel, neem zelf een harde. Iemand die in een kop warme koffie roert, denkt vriendelijker over mensen dan iemand die in een kop koude koffie in de hand heeft.

Verder werd het onderzoek naar manen besproken. Er zijn meer manen dan planeten. Manen van grote gasreuzen die in de ‘Goudhaartje’ baan zitten, zouden de meest waarschijnlijke plek zijn om leven te zoeken.

En toen: een kort artikel over ‘speciesism’. Dat is net zoiets als ‘racism’ maar dan tussen soorten zoogdieren. Wij mensen zijn namelijk van mening dat we op een heel vervelende manier met dieren om kunnen gaan. Er worden jaarlijks miljoenen dieren afgeslacht op de meest barbaarse manier. En het leven is ook niet al te fijn. Er werd een website bij genoemd en de trailer van een film. Ik noem ze hieronder. Pas op, de beelden zijn schokkend! Na het zien hiervan wordt je vegetariër.

freefromharm.org

speciesismthemovie.com

The Unconscious Mind – Scientific American januari 2014

OnbewustHet thema artikel gaat in dit nummer over de invloed van het onbewuste op ons dagelijks functioneren. Die invloed is erg groot, maar dat wisten we al. De meeste besluitvorming gaat onbewust. Neem je snel een besluit, dan is de argumentatie onbewust, doe je er lang over, dan zou het best weleens bewust kunnen zijn. Onbewust is snel.Ik zal daar later nog eens op terugkomen.

Onbewust zijn we grote imitators. We spiegelen vaak het gedrag van anderen, de manier waarop je staat, armen over elkaar, dat soort dingen. Dat is ook in de maatschappij zo, dat wat als ‘normaal’ wordt beschouwd, wordt het meest gespiegeld. Een nette straat houdt zichzelf schoon, om maar zo te zeggen. Is het een vieze straat met ingegooide ruiten, dan trekt dat vandalisme en criminaliteit aan.

Er wordt gesproken over ‘Embodied Consciousness’, dwz lichamelijk functioneren beïnvloedt de psyche. Een potlood tussen de tanden simuleert lachen, de stemming wordt vrolijk. Een potlood tussen de lippen geeft fronsen, de stemming wordt beschouwelijk.

Symboliek is ook belangrijk: het wassen van de handen vermindert schuldgevoel, afweer tegen ziektekiemen (bv griepvaccinatie) maakt mensen milder tegen migranten.

Verder aardig om te weten: als je in een vergadering op een harde stoel zit, zal je houding ook ‘harder’ zijn. Dus bij onderhandelingen: geef de tegenpartij een zachte stoel, neem zelf een harde. Iemand die in een kop warme koffie roert, denkt vriendelijker over mensen dan iemand die in een kop koude koffie in de hand heeft. De tegenpartij dus maar lekker warme koffie, liefst met een beetje suiker erin, zodat een eventuele lage bloedsuiker de stemming niet zal drukken.

Zie ook HIER

 

Scientific American mei 2013: Neanderthalers en isomeren

IsomerenIn de Scientific American van mei 2013 staan weer interessante zaken. Allereerst: kaukasische en chinese mensen hebben in hun DNA 1-4% Neanderthal DNA. Melanesiërs, mensen uit Irian en aboriginals hebben tot 10% DNA van oudere, niet meer bestaande mensensoorten. Er moet op voorplantingsniveau dus contact geweest zijn met nu verdwenen soorten. Ook interessant was dat naast L-aminozuren ook D-aminozuren voorkomen. De gedachte was altijd dat dit niet voorkwam. Wel dus. De D-vorm wordt echter niet standaard gemaakt, maar vanuit het L-isomeer omgezet. Het lijkt erop dat veel giftige stoffen van biologische oorsprong D-aminozuren bevatten.

HerenvanGrasDat doet me denken aan een Sf roman “De heren van Gras”. Ergens in het verhaal komt steeds dringender naar voren dat een epidemie van ongekende omvang het leven in het bekende universum bedreigt. Het blijkt later dat op de één of andere wijze voedsel, denk vooral aan vlees, met een D-isomeren samenstelling wordt verspreidt. Je merkt het verschil niet, maar de spijsvertering en het verder metabolisme kunnen er niets mee, en het leidt uiteindelijk tot de dood.