Permafrost – Alastair Reynolds

Een tijdreisroman, maar niet zoals je die gewend bent!  Een grote ramp heeft alle leven vernietigd. Alles, in de loop van enkele jaren. Omdat de mensheid nog over grote voorraden beschikt, overleven zij, maar dat kan natuurlijk niet lang duren. Als er geen nieuwe gewas aanplant is, is de mensheid binnen één generatie uitgestorven. Er zijn echter geen goede zaden beschikbaar voor het verbouwen van eetbare gewassen, de planten sterven al in de kiemfase.

Er is een vorm van tijdreizen ontwikkeld. Geen verplaatsing van materie, maar iets subtieler. Het blijkt mogelijk om de geest van iemand te verplaatsen naar het brein van iemand in het verleden met behulp van MRI. Er wordt hier een doos met paradoxen geopend. Het zou flauw zijn die allemaal te behandelen, die moet je zelf maar lezen. Wat ik toch even wil noemen: Als je kunt tijdreizen en het verleden kunt beïnvloeden op een voor jou gunstige wijze, beïnvloed je ook de nog verdere toekomst die jouw verleden ook wil veranderen.

Ik moet zeggen, ik heb wel slechtere boeken van Reynolds gelezen. Het is een verhaal dat pakt en maakt dat je het boek in 1x uitleest!