Tagarchief: tijd

Permafrost – Alastair Reynolds

Een tijdreisroman, maar niet zoals je die gewend bent!  Een grote ramp heeft alle leven vernietigd. Alles, in de loop van enkele jaren. Omdat de mensheid nog over grote voorraden beschikt, overleven zij, maar dat kan natuurlijk niet lang duren. Als er geen nieuwe gewas aanplant is, is de mensheid binnen één generatie uitgestorven. Er zijn echter geen goede zaden beschikbaar voor het verbouwen van eetbare gewassen, de planten sterven al in de kiemfase.

Er is een vorm van tijdreizen ontwikkeld. Geen verplaatsing van materie, maar iets subtieler. Het blijkt mogelijk om de geest van iemand te verplaatsen naar het brein van iemand in het verleden met behulp van MRI. Er wordt hier een doos met paradoxen geopend. Het zou flauw zijn die allemaal te behandelen, die moet je zelf maar lezen. Wat ik toch even wil noemen: Als je kunt tijdreizen en het verleden kunt beïnvloeden op een voor jou gunstige wijze, beïnvloed je ook de nog verdere toekomst die jouw verleden ook wil veranderen.

Ik moet zeggen, ik heb wel slechtere boeken van Reynolds gelezen. Het is een verhaal dat pakt en maakt dat je het boek in 1x uitleest!

The Order of Time – Carlo Rovelli

Een aardig boek over het verschijnsel “tijd”. Een lastig thema dat zo hier en daar tegen elke intuïtie in gaat. Ik geloof er nog steeds niet alles van. Bijvoorbeeld: een “nu”, dit ogenblik geldt niet voor de hele kosmos. Dat heeft alles te maken met de lichtsnelheid. Met dat als uitgangspunt kan ik me daar wel iets bij voorstellen. Maar stel je voor dat je een tijdloze verbinding tussen ster A en B zou kunnen maken? In de Science fiction gebeurt dit al regelmatig door gebruik te maken van gekoppelde kwantumdeeltjes. Maar goed, volgens de schrijver kan “nu” dichtbij wel redelijk (meer niet), maar ver weg niet. Hoe dichter je bij een massa (bv de Aarde) komt of hoe sneller je reist, hoe trager de tijd verloopt. De belangrijkste natuurkundige formules die allerlei natuurwetten beschrijven, bevatten geen “tijd” als variabele. Als je de kwantumeffecten even niet meerekent, zijn tijd en ruimte aspecten van een grote gelei waarin wij bestaan. Op het meest basaal niveau bestaat er geen ruimte of tijd, alleen processen waarin de ene kwantiteit wordt omgezet in een andere. Het universum dat wij kennen is vooral een wereld van gebeurtenissen en niet van dingen. Het is een wereld zonder tijd. Dat wij “tijd” ervaren met verleden, heden en toekomst heeft te maken met toename van entropie. Elke verandering, beweging produceert warmte en een toename van entropie. Onze tijdsbeleving lijkt daarop geörienteerd. Als u het nog snapt is dat mooi. Ik vind het zelf lastig, de materie is zeer niet-intuïtief. Aan de andere kant kan ik me er wel iets bij voorstellen.