Walfriduskerk Bedum

WALFRIDUSKERK (11DE. 12DE EEUW)
De kerk is gewijd aan St. Walfridus, een Groninger heilige die grote verering genoot en hier is begraven. Hij moet omstreeks 1000 door de Noormannen zijn vermoord. Zijn graf werd een bedevaartplaats toen zich er allerlei wonderen voordeden. De kerk zelf is in de loop der tijden behoorlijk verbouwd: als romaans overblijfsel is vooral de scheve toren interessant. De kerk was oorspronkelijk eenbeukig en van tufsteen. In de 12 de eeuw werd ze uitgebreid tot een driebeukige tufstenen kruiskerk. De zijvleugels van de toren werden in de 16de eeuw afgebroken. het middendeel -de toren- bleef gespaard. In de eeuw daarvoor waren plannen opgevat om de kerk te verbouwen tot een kruisbasiliek, maar dat kon niet worden gerealiseerd. In plaats daarvan kwam er een tweebeukige hallenkerk. Ook die kon niet in stand gehouden worden, door brand, oorlog en Reformatie. Het schip bleef tot op de dag van vandaag bewaard.

Hier moet mij een kleine persoonlijke frustratie van het het hart: als 13-jarige zat ik op school in Groningen, Kapteijnschool. Bij wiskundeles ging het over ‘ruiten’ . Wie ruiten in de praktijk zag. Het was me al opgevallen dat de toren van deze kerk uit vier ruiten bestond. Mijn antwoord was dus: ‘De oude kerk van Bedum meneer’. ‘Juist ja’, was de strekking van het antwoord. Hij begreep niet wat ik bedoelde, vroeg het niet uit. ‘Wie nog meer….?’

Vijftig jaren later ben ik er nog steeds niet overheen…

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.